Click here to load reader

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΗΓΕΜΟΝΙΑ ΔΟΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥMAΤΑ συλληφθεί και δραπετεύσει μέσα από τη ‘’ΓΚΕΣΤΑΠΟ’’

  • View
    0

  • Download
    0

Embed Size (px)

Text of ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ...

  • ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΗΓΕΜΟΝΙΑ ΔΟΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥMAΤΑ Ηλίας Α. Μαλτέζος Σελ 1

    ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΗΓΕΜΟΝΙΑ

    ΔΟΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥMAΤΑ Κανένα μέλος μιας κοινωνίας, έχει το δικαίωμα να διδάξει οιοδήποτε

    δόγμα, αντίθετο με το τι πιστεύει η κοινωνία ότι είναι αληθές.

    JOHNSON Samuel [1709-1784] ‘’London’’.

  • ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΗΓΕΜΟΝΙΑ ΔΟΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥMAΤΑ Ηλίας Α. Μαλτέζος Σελ 2

    ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΗΓΕΜΟΝΙΑ

    ΔΟΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥMAΤΑ

    Στη μνήμη του Αριστοτέλη

    και του υιού του Αλέξανδρου Ωνάση.

    Για τις υπηρεσίες που πρόσφερε και εξακολουθεί να παρέχει, το Ίδρυμα τους σε όλο τον ελληνικό λαό, στην υγεία και στον πολιτισμό, χωρίς διακρίσεις.

  • ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΗΓΕΜΟΝΙΑ ΔΟΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥMAΤΑ Ηλίας Α. Μαλτέζος Σελ 3

    Αβάνα, 4 Αυγούστου 2007

    Αγαπητέ Κύριε Παπαδημητρίου,

    Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, υποβλήθηκα σε στεφανιαιογραφία στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο, που αναγνωρίζεται διεθνώς σαν ένα από τα πλέον διακεκριμένα επιστημονικά κέντρα, της παγκόσμιας ιατρικής κοινότητας. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης, ο ιατρός μου, Δρ. Αθανάσιος Μαγγίνας, ήταν φυσικό να με ρωτούσε πως αισθανόμουνα. Του απάντησα τότε: Ντροπή!…

    Παρ’ ότι παρακολουθούσα στο μόνιτορ την εξέλιξη της εξέτασης, αντιλήφθηκα τη δικαιολογημένη του έκπληξη, από την απρόσμενη απάντησή μου και έσπευσα να του εξηγήσω: «Για τον Αριστοτέλη Ωνάση, μέχρι σήμερα είπα, με ευθύνη των αιρετών αρχόντων μας, δεν υπήρχε, κάποιο σύμβολο ηθικής επιδοκιμασίας, όπως ονομασία δρόμου, πλατείας, ή ό,τι άλλο, ως ανταπόδοση τιμή. Και μάλιστα μετά το μυστηριώδες δυστύχημα, του γενναιόψυχου πιλότου Αλέξανδρου και της κατάρρευσης μέχρι θανάτου του Αριστοτέλη. Εκτός τούτου τα ονόματα και μόνο των Ωνάσηδων, φέρνουν τη σφραγίδα της τραγωδίας της ελληνικής αρχαιολατρείας. Και της «ολυμπιακής» καταξίωσης, των θαυμάτων και της τόλμης, του κατατρεγμένου ανά τη γη, Ελληνισμού της Διασποράς. Η μικροψυχία της συμπλεγματικής συμπεριφοράς και η αγνωμοσύνη, δεν ταίριαξαν ποτέ στο λαό των Ελλήνων, παρά τις συνεχείς δοκιμασίες του. Τούτο είναι ιστορικά επιβεβαιωμένο!! Όταν σπούδαζα στην Κοπεγχάγη και διαπίστωνα ότι κάποιοι συμφοιτητές μου, απρόβλεπτα για μένα, δε γνώριζαν προς μεγάλη μου έκπληξή, ουσιώδεις πληροφορίες για το μέγα φιλόσοφο Αριστοτέλη, γνώριζαν πολλά όμως για την ξακουστή ναυτιλία της Ελλάδας. Το όνομα του μέγα Αριστοτέλη, συνδέονταν συνειρμικά και άμεσα με τον Αριστοτέλη Ωνάση, όνομα που τους ήταν γνωστό, γιατί ήταν ξακουστός σαν ένας κορυφαίος πλοιοκτήτης και κοσμοπολίτης Έλληνας.

    Έτσι γίνονται αντιληπτοί οι δύο λόγοι, για τους οποίους αφιερώνω στη μνήμη του Αριστοτέλη και Αλέξανδρου Ωνάση, το κείμενο του βιβλίου που ολοκλήρωσα εν μέρει, εδώ στην Αβάνα. Πρόκειται να δημοσιοποιηθεί προσεχώς, με θέμα την Επικοινωνία εφ’ όλης της ύλης, με διδαχές από την ελληνική αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Πιστέψτε με, η αφιέρωση του βιβλίου μου, υπήρξε πατριωτικό βάρος στη συνείδησή μου, χρόνια τώρα, γιατί δεν την είχα πραγματοποιήσει. Αποτελεί μία ελαχιστότατη πράξη αναγνώρισης μιας ηθικής οφειλής, ενός Έλληνα απλού πολίτη, ανάμεσα στις τόσες άλλες χιλιάδες, που ευεργετήθηκαν από τη φιλάνθρωπη δράση, του ιδρύματος των Ωνάσηδων. Ενός τεράστιου κοινωφελούς έργου που πραγματώθηκε από τους τρεις αφοσιωμένους, στενούς συνεργάτες του Αριστοτέλη Ωνάση.

    Με φιλικά αισθήματα

    Ηλίας Μαλτέζος Κύριο

    Αντώνιο Παπαδημητρίου Πρόεδρο του Ιδρύματος Alexander S. Onassis Public Benefit Foundation Λεωφόρος Αμαλίας 56 Αθήνα

  • ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΗΓΕΜΟΝΙΑ ΔΟΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥMAΤΑ Ηλίας Α. Μαλτέζος Σελ 4

    Προλεγόμενα

    ΟΛΗ Η ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΗ ΖΩΗ ΜΟΥ, ΜΕ ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ. Ήμουνα τριάντα ενός χρονών, όταν τοποθετήθηκα το 1976 στην πρεσβεία μας,

    στην άλλοτε Τσεχοσλοβακία. Μέχρι τότε, είχα σχηματίσει μια γενική μονοσήμαντη ιδέα, για την έννοια της στρατηγικής, της εξωτερικής πολιτικής, από την προηγούμενη τριετή υπηρεσία μου στην Κεντρική υπηρεσία, του υπουργείου Εξωτερικών. Η καθημερινότητα της ζωής μου στην Πράγα τα τρία χρόνια που ακολούθησαν, με δίδαξαν πολλά για τη γεωπολιτική στρουκτούρα, της σημασίας των συνασπισμών, αναφορικά με την έννοια της στρατηγικής της ηγεμονίας. Δε μου ήταν δύσκολο ν’ αντιληφθώ τη διαφορά ή την απόσταση αν θέλετε, που σηματοδοτείται, μεταξύ της γνώσης που προσφέρει το βιβλίο και της πεζής καθημερινής πραγματικότητας. Εκείνης που βιώνει ο καθένας λεπτό προς λεπτό στο ίδιο περιβάλλον. Φυσικά η αντίληψη διαφοροποιείται και εξαρτάται ανάλογα με την κριτική ικανότητα εκάστου, της πρόσληψης και αφομοίωσης.

    Ένα πολυδιάστατο ερώτημα, μου έθεταν επανειλημμένα Τσέχοι φίλοι,

    αντιφρονούντες. Εκείνοι που δεν υπολόγιζαν την εκεί κρατούσα βίαιη αστυνομοκρατία. Θα υφίσταντο αστυνομικές ανακρίσεις σε βάρος τους, επειδή οι ίδιοι συγχρωτίζονταν με ένα νατοϊκό Δυτικό διπλωμάτη, εν δυνάμει κατάσκοπο. Το ερώτημα ήταν ένα στερεότυπο: Μέχρι πότε θα διαρκούσε στην Τσεχοσλοβακία, το μονολιθικό κομμουνιστικό καθεστώς, του «υπαρκτού σοσιαλισμού». Τότε εγώ τους απαντούσα: Ιστορικά οι ηγεμονίες των πολιτικών συστημάτων ή αυτοκατάρρευσαν ή έπεσαν από επαναστάσεις ή διαλύθηκαν από νικηφόρες ξένες εισβολές. Τα πολιτικά συστήματα, όταν δεν προσαρμόζονται στις πολιτικές μεταβολές, που απαιτούνται από τις κοινωνικές ανάγκες, πάσχουν βιολογικά. Τρικλίζουν βρυχώνται, καταπιέζουν και τελικά ‘’ απολαμβάνουν’’, το δικό τους «θάνατο». Ιστορικά τούτο είναι ένα αδιαμφισβήτητο δεδομένο. Έτσι δε θα χ