Click here to load reader

LECTIONTJM - · PDF fileangustis finibus linguae graecae vel latinae contineatur: et longitudo orationis in legem incurrit et rursum brevitas, nisi rem totam complecti licuerit, videri

  • View
    7

  • Download
    0

Embed Size (px)

Text of LECTIONTJM - · PDF fileangustis finibus linguae graecae vel latinae contineatur: et longitudo...

  • I N D E X

    L E C T I O N T J M IN

    ACADEMIA ROSTOCHIENSI

    S E M E S T R I A E S T I V O A . M D C C C L X I V

    A D I E X V I M . A P R L L I S

    PUBLICE PRIVATIMQUE HABEND ARUM.

    P A E E R G A L U C I A N E A

    F. V. FBITZSCHIÜS

    P R A E M I S I T .

    U T E R I S A D L E R t A N I S .

    1 of 12Preview: Personal- u. Vorlesungsverzeichnisse, © Universitätsbibliothek Rostock 2010

  • 2 of 12Preview: Personal- u. Vorlesungsverzeichnisse, © Universitätsbibliothek Rostock 2010

  • Majorum sapientia institutum est, ut scholarum in Oermaniae Academiis haben- darum indices ne prorsus nudi sine aliqua praefatione ex antiquis Uteris depromta in lucem exirent: quae prooemia recte scribere rem esse arbitrer subdifficilem. Ne enim dicam, ejnsmodi argumento opus esse, quod ad omne genus hominum doctorum pertineat neque angustis finibus linguae graecae vel latinae contineatur: et longitudo orationis in legem incurrit et rursum brevitas, nisi rem totam complecti licuerit, videri poterit omni literarum t'ructu lectores defraudasse. Itaque saepius mihi quidem accidit, ut prooemio, quod opinione longins evasisset, rejecto et ad aliud tempus seposito novum plane exararem. Neque enim mihi idem praedicare licet, quod M. Tullius Cicero vere potuit gloriari, habere se „volumen prooemiorum", ex quo volumine eligere soleret, quum aliqnod avyyca/i/iia institui vcllct. Attamen vel sine ullo prooemiorum volumine operam dabo, ut Lucianum dégustasse et omnium quodammodo lectorum intersit et ut in ea quam lex postulat bre- vitate tamen de iis quae dixero et brevi comprehendero unicuique judicare liceat. Et- enim Lucianea quaedam e Luciani quern nunc edo adnotationibus decerpta neque secun- dum locorum ordinem perpetuum, sed passim et quasi per saturam collecta et vero etiani selecta infra proponam. Sed quoniam id ctiam proocmii est, ut vobis, Commilitones( aliquid adhortandi causa dicamus : commendo Vobis ilium ipsnm, cujus paullo ante mentio facta est, Ciceronem, hoc est linguae Romanae vindicem clarissimum, qui „totum legitur sine fine per orbem." Nam huic uni scriptori contigit, ut illius auctoritatem nemo de- fugeret, sed ut quidquid ille probasset, hanc normam hanc legem latine scribendi esse omnes consentirent. Hic igitur Vobis quoque exempli loco propositus sit, dc quo Quin- tilianus verissime: „ille, inquit, se profecisse seiat, cui Cicero valde placcbit." Nunc ad Lucianum venio.

    I. D e a n n u a m e r c c d e p h i l o s o p h o r u m .

    A d Eunuchum § 3: avvttTaxrat fi'iv, w IlâfKpde, tog otofra, tx flaatkimg nio&oyoQÙ iig ov (pavXrj ttarà yivrj xoig

  • philosophum male confudit, sed auetorem in tanta re quaero longe graviorem. Nam ipso Dione invito audacter conjicerem jam sub auspicia regni circa a. 161 ab Marco philo- sopho et philosophorum patrono ejusmodi scholas Athenis publiée conditas esse, neque paullo ante mortem hujus imperatoris anno regni XVIi£ contli potuisse, quo tempore Marcus Antoninus suae aetatis philosophos jam ipse valde contemnere coeperat (de qua re audi Galenum VIII p. 848 ed. Cbart. sive XIV p. 660 Ktihn.). Hue accedit, quod Marcus judicio, in quo philosoplii Athenis eligendi essent, teste Philostrato II, 2 praeesse jus8it Herodem atticum : qui tametsi anno 176 mea sententia adhuc in vivis luit (nam id quoquc ab aliis negatnm est) : tamen non solum annos habnit plus septuaginta, sed minus quam antea apud Marcum Autoninum fuit gratiosus. Jam de summa pecuniae annuae, quae a plerisque iivçicti dicuntur, dubitatio incidit propter unicum locum Tatiani Or. ad Gr. 32 p. 70: quam dnbitationem Salmasius ad Capitolini Anton. Pium c. 11 p. 276 rccte videtur dissolvisse. De ipsa autem philosophorum atticorum elcctione, quam etiam aliorum testimonia scriptorum ut Galeni IV p. 26 Chart, sive II p. 218 Ktihn. spectant, hie satis habebo tantum attulisse, quantum ad Luciani Eunuchuni pertinebit. Lucianus igitur § 2 — § 4 philosophos dicit, qui publiée Athenis docturi essent rite explorandos probando8qne et judicum suffragiis eligendos fuisse. Cum Luciano alii scriptores con- sentiunt, Eunapius in Proaeresio T . I p. 79 ed. Boisson, et complures Imperatores in Justin. Cod. Lib. X . Tit. 52 „de professoribus et medicis", ubi et Imp. Gordianus oratores decreto ordinis probatos, si res ferat, ah eodem ordine denuo reprobari posse incognitum esse negat, et Imp. Julianus doctores judicio ordinis probandos esse dicit optimorum conspirante consensu. Quanquam et Theodotum rhetorem Marcus imperator ipse elegit auctore Philostrato II, 2 p. 567, et Julium Pollucem (cujus Onomasticum in omnium manibus est) ab Commodo imperatore ipso suggestum rhetoricum Athenis impetrasse idem Philostratus docet II, 12 fin., et Philiscum ab Julia per imperatorem Antoninum Caracallam rhetoris dignitatem Athenis accepisse ex eodem Philostrato II, 30 p. 622 constat. Qua de causa Athenienses interdum ad imperatorem legatos miserunt teste Philostrato H , 11 p. 591. Quid, quod Libanii adhuc aetate accidit, ut qui rhetor futurus esset, eum impe- rator ipse mitteret testante Libanio in Vita sua I p. 27 Reisk: ibg y«p ai} ivéfiaXov tig ir\v ùyooàv (Constantinopoli) ôow riva Kct'/inaâôy.rjv ijxovra èni o-QOVOV (îaodéuig Tié/ir- novrog. xai yào tvvyyavev r] (iovh) rov ut'Soa t}rt]xvta — . Adeo legatos ea de re ad imperatorem missos esse videmus. Ac ne quis dicat omnibus qui allati sunt locis TOV &Qovov imperatores ipsos dédisse, id est rhetoris dignitatem non philosophi: vel hanc quae in Eunucho tractatur peripatetici causam judicum sententiis postremo ad imperatorem rejectam esse e Luciani verbis § 12 fin. certo elucet. Quamobrem in universum hoc manet, philosophos Athenis judicum decreto eligendos fuisse. Nam quod Philostratus de his philosophis ita loquitur II, 2 p. 566: nooahalsv (avvovg) ô MÛQXOS tû 'Hoiôdn xQtvat, id jam alii recte interpretati sunt, Herodem atticum judicio illi praefuisse, non unum tunc judicasse. Sane haec Luciani in Eunucho § 2: âixaarai \irtj

  • II. Q u i d sit rpvyijg Sf,yfia.

    Ne in scholis quidem, Commilitones, licet magistruni discipnlis quasi intantibus nutricem tenuissima quaeque et omnia mansa in os inserere. Immo quum literaram per- tractatio non tam ad memoriam rcferatur quam ad judicium: et in schola et magis etiam in Academia tali magistro opus est, qui alumnos suos eo perducat, ut per se ipsi et possint judicare et vero etiam vclint. Talis praeceptor Gcnnaniae praeter alios fuit G. Hermannus, qui nos auditores suos vix unqnam dimisit nisi magno literarum ardore inflammatos. ,,Nec prius hi mentem stimuli, quam vita relinquent!" Talis olim orator multo ante Demosthenem jam Pericles fuerat, in (pio tantam vim diceudi fuisse accepimus, ut in Atheniensium animis tanquam acúleos quosdam solerct relinquere. Be quo viro Eupolis poeta: ovitag ixiiXsi, inquit, xal pt'avog iwv gt¡ióomv\ ib xinoov iyxaii/.sins lotg axgowpttvotg. Huic Cicero (in Bruto c. 9) cgregie opposuit Uemetriuin Phalereum, qui quum snavis esse orator quam gravis maluisset, suavitate sua ánimos períüdit non per- frcgit, tantum ut delcctaret Athenienses, non idem quemadmodum Pericles cum delectatione etiain acúleos relinqueret. Hoc autem salutarium aculcorum genus tpvyf;g Sijypta ab Lu- ciano dictum esse nionstrabimus in Pronietheo priore c. 2: ovrs xívt]oig optóla ngóosonv ovis tpvyijg Sfjypiá 11, á).),ct i¿gt¡jig cVJ.wg xal natSiie id ngaypia. A d quern locum hace adscripsimus: libri tpvyf¡g Sstypiá. rpvyf¡g Sijy/ta primus correxit Solanus (qui postea ad vnlgatam rediit), turn Cobetns in V. L . p. 142 et Dindorfius. Nihili esse Ssiypia ilnryf;g et Sstxvvvai %t)v fyvyf,v apparet. At vero quid sit Sfjypta rl'vyijg certe nemini aperient loci Sophoclis [et Aristophanis apud Cobetum 1. 1. neque Platonis Dc Rep. V p. 474 D : Saxvovoi is xal xivovotv, ubi sententia est longe diversa. Immo Si¡ypia *}>vyf¡s sunt a c u l e i in e o r u m , qu i d i s c e n d i c a u s a a u d i u u t a n i m i s r e l i c t i , quibus ab Luciano opponitur noting ákXwg h. e. merus lusus. Eadem oppositione Cicero utitur in Bruto c. 9 § 38 fin. Apte igitur idem Cobetus alium Platonis locum contulit in Sympos. p. 218 A : ¿yw ovv SsStjypttvog is vnb álysivoiigov xal ib ákyetvóiaiov wv av ng Stjy&sit] • lijv xagdiav yctg r¡ ifwyyv rj 6 it del avio bvoptaoat nh¡ysig is xal Sqy&stg vnb lúv iv tpikoaorptu Xbytav, oi eyoviat iyiSvtjg áygitaisgov, viov M)vyf;g pvt¡ tapvovg biav XltSmiat xal notovot Sgáv is xal Xsystv bnovv — . Quein Platonis locum Plutarchus aliique ap. Valkenaerium ad Hippol. v. 700 imitati ibv ix tpdooorpiag ipupvbpisvov smpvioi vtoig Sijyptbv laude justa et merita prosequuntur.

    III. D e d i c t i o n c l u d i e r a , nçopiy&svg ptsià ià n gáy/tara.

    Ad Promethei prioris verba c. 2: wore ptot ¿v&vpisiofrat tnsiot, pit] tiga oikoi pts IIgopir¡&¿a kiystg sïvat, tug b Kwpitxbg ibv KXttava' oto&a Si it tpijot nsgl aitiov • „KMiov nQopirj&sLg ion ptsià ià ngáyptaia" haec adscripsi. Haec verba, mois — ptsià ià ngáypiara omnia in superiorcm locum c. 1 continuo post vocabula loi Kavxáoov transpono et similiter eadem Hemsterhusius transposuit, quern non fugerat sententiae cursum his verbis male interrumpí. Ibidem ware ptoi D E if» recte. ware pis edd. vett. Turn libri liyotg, pro quo Xiysig Schaefer in Mel. Crit. p. lib" bene correxit. Deinceps libri, ibv xXimvà iptjoiv • otada nsgl aviov, quae intelligi nequeunt. Quare ego in Quaestt. Luc. p. 157 aliter distinxi: ibv KXiwva' cpijolv, oto&a, nsgl aviov probante Dindorfio, qui'pro iptjoiv recte tprjol Si scripsit. Nunc vero malui: ibv Kliwva- oio&a Si, a tptjot

    5 of 12Preview: Personal- u. Vor

Search related