Schamper 169

  • View
    214

  • Download
    0

Embed Size (px)

DESCRIPTION

11 maart 1983

Transcript

  • mmTwee besprekingen deze week :

    'de smaak van water' , ht succes

    van het laatste internationale

    filmgebeuren te gent en de overjaarse Easy Rider.

    %In ons succes-feuilleton, hoeveel kansen om te slagen behandelen we

    deze week de tweede kandidaturen.

    Derde pagina.

    m iJan Pourquoi,notoir lid van het 't Zal WelG aan was tot voor kort

    voorzitter van het PK, leven en

    liefdes op pagina twee.

    getwijfeld over belgie omdat

    EL 3 , ieder daar lachtHet A.Z. is een unicum -of beter 2 unica- rijker : aan de afdeling voor radiothera-pie en kerngeneeskunde werden onlangs twee splinternieuwe, hypergesofisticeerde in-stallaties in gebruik genomen, een posi-tronenkamera {twee in getal) en een neu- tronenstraler.(Radio)actief als we zijn gingen we d'er even onze neus in steken zonder hem e- venwel te laten bestralen !

    positronenEen positronenkamera, de eerste aanwinst, is een technisch verfijnd apparaat waar-door het bepalen van een behandeling en de invloed van die therapie op het evolueren van de ziekte voor de 'muizen in de witte kielen' aanzienlijk vergemakkelijkt wordt. De werking van dergelijke kameras is als volgt : de patint wordt een radioactief vloeistof met een beperkte levensduur (halveringsduur is ongeveer 30 minuten) ingespoten en daarna in een ring met detectoren ingeschven ; door een compu-ter wordt dan de opname van de toegediende stoffen in n of ander orgaan of eventuee bestaand gezwel in kaart gebracht.

    Net zoals bij de cat Skanner -een soortge-lijke, maar minder geperfectioneerde me-dische installatie- vertonen die computer-beelden een dwarsdoorsnede. Belangrijk verschil (en groot voordeel) met de cat-scan is dat niet de materie van de onderzochte organen, maar de werking zelf in beeld wordt gebracht.

    Wanneer men vroeger de functie van de or-ganen wou onderzoeken kon dit enkel na een dissectie. Met de positronenkamera komt er geen scalpel meer aan te pas.

    De twee positronenkamera's werken boven-dien op identieke manier : de ene is bedoeld voor opnamen van de rug (in kleine letters) , de andere voor foto's van de hersenen. Zo kan men nu in het A.Z. van de R.U.G. (in grote letters) welke delen van onze hersenen bij een bepaalde activiteit het meest worden gebruikt of door een bepaalde ziekte, bijvoorbeeld epilepsie, het ergst worden beschadigd. Bovendien kan worden nagegaan of en in welke mate een therapie of een geneesmiddel effectief is en nog moet worden verbeterd.

    neu[si]tronenMet de neutronenstraler, de tweede nieuwig heid, worden neutronen (deeltjes zonder lading) die in een cyclotron versneld zijn in een bundel gericht op kwaadaardige gezwellen; dit ter bestrijding van tumoren die door de klassieke bestral ingsmethodes niet weg te branden zijn.

    Het spreekt vanzelf dat dit kersvers project zonder de samenwerking van een uitgebreide ploeg van wetenschapslui on-denkbaar is. Beide apparaten, de twee positronenkamera's en de neutronenstraler zijn trouwens aan de cyclotron (of deel- tjesversneller) van de faculteit van de wetenschappen, afdeling kernenergie (Proeftuinstraat) verbonden. Acht (8) diensten van de unviersiteit zijn dan ook bij het opzet betrokken.

    Een besluit van de academieraad van de Utrechtse universiteit zou de Gentse veeartsenijfaculteit in de nabije toekomst voor ernstige problemen kun-nen plaatsen. De nederlandse studenten die in Belgi studeren kunnen niet meer na enkele jaren studie in Gent, hun einddiploma halen in Nederland.Nederland heeft slechts n enkele universiteit voor veeartsen, jaarlijks schrijven meer dan 1200 eerstejaars zich in, de universiteit van Utrecht laat er precies geteld 175 toe. De rest moet naar iets anders uitzien, of een aantal jaartjes wachten.De meer begoede Nederland liet dat in het verleden niet aan zijn hart komen. Hij week uit naar Antwerpen of Gent waar men geen numerus clausus kent, en hem bovendien met open armen ont-vangt : een Nederlandse eerstejaars betaald in Gent 160.500 frank inschrij-vingsgeld en geeft bovendien aan de universiteit recht op subsidie van overheidswege.De Nederlander volgt hier trouw de kan-' didaturen en wijkt dan uit naar Utrecht om de doctoraten te volgen en zo de numerus clausus te omzeilen. Een spel-letje dat vrij populair werd onder de begoede nederlandse studenten tot art3 quater van de nederlandse volmachtswet wolken roet in het eten gooide.Met deze wet in de hand heeft de Utrechtse universiteit de kans gegrepen om de Belgische inwijkelingen hier vast te pinnen. De faculteitsraad in Utrecht besliste vorig jaar dergelijke studen-ten niet langer toe te laten.Voorlopig blijkt dit in Utrecht nog nie1 zo dramatisch te zijn want als er ergens een plaatsje vrij is dan probeert een speciale commissie, gelet op de studie-prestaties in Belgi en de sociale om-standigheden -alhoewel, als je 165.500 frank inschrijvingsgeld kan betalen- hier en daar toch nog een Nederlander te plaatsen. Dat lukte dit academiejaar met 11 studenten, 6 werden er terugge-stuurd.

    Op zichzelf geen cijfers om ons druk over te maken, ware het niet dat de maatregel die door de Utrechtse universi-teit werd genomen precies een omgekeerd effect begint te hebben en financieel vooral de Gentse universiteit dreigt te treffen.

    Koordinator is professor De Schrijver, hoofd van de dienst kerngeneeskunde.Naar aanleidng van de bekendmaking aan de pers van de aankoop deelde hij onomwonden mee dat het doorvoeren van dergelijke zware investeringen -het gaat hier om het astrale bedrag van 120 miljoen- aan-toont dat er nog steeds interesse bestaat voor de uitbouw van het wetenschappelijk onderzoek in de geneeskunde. Dit ondanks de aangekondigde en deels doorgevoerde besparingen in die sector.

    "Vooral de vroegere rector, professor

    Hoste, heeft hier een belangrijke rol in

    gespeeld,"aldus De Schrijver.

    J. Hoste, professor in de faculteit van de wetenschappen en bekend als een fervent voorstander en vurig verdediger van het

    Op het eerste gezicht zou de maatregel de Nederlandse studenten moeten ontmoedigen om nog in Belgi te komen studeren. Het is ver van goedkoop en je zit voor een deftig aantal jaartjes vast in het buiten-land, een paar honderd kilometer van huis. Maar deze redenering gaat niet op door de reclamecampanje die de Antwerpse universi-teit voert. Antwerpen propageert zichzelf als een universiteit die openstaat voor alle studenten, zonder hinderlijke numerus clausus en niet eens zo gek ver weg van Nederland. De Nederlanders die erop afko-men betalen een hoop inschrijvingsgeld en leveren een aardige cent subsidie op voor de universiteit. resultaat : Antwerpen houdt er winst aan over.

    Maar A'pen heeft enkel kandidaturen vee-artsenij, daarna wordt men doorgestuurd naar Gent. Voor de Nederlandse student geen probleem want die ging netjes terug naar Utrecht, totdat men daar de deur dicht deed. Bijgevolg : de Nederlandse student uit Antwerpen kan Nederland niet meer binnen en verhuist naar Gent, en hier wringt het schoentje. Normaal komt het inschrijvingsgeld op 250.500 frank maar daar zijn achterpoortjes voor te vinden in de financieringswet. En boven-dien kost de opleiing van een doctoraats-student de unief vrij veel geld (meer practica, labo,...). Resultaat : Gent doet er zich verlies aan.

    Voor het moment spreken we nog over 88 studenten diergeneeskunde maar de trend stijgt : in Nederland heeft men nog vlug deze maatregel erdoor gedrukt omdat men volgens dhr.Benders (Utrecht diergenees-kunde) tientallen inwijkelingen verwacht en dat zou het streng geleide systeem in Utrecht kunnen ontwrichten. In Gent blijft men zitten met de Nederlanders die in eigen land niet door de numerus clausus kunnen doorbreken, in Antwerpen met een rinkelende kassa worden ontvangen en hier ronduit rode cijfers veroorzaken. De Gentse faculteit begint zich af te vragen of de Nederlandse maatregel wel zo wette-lijk is. De Nederlandse studenten liggen bijna tussen hamer en aambeeld.

    wetenschappelijk (kern-)onderzoek, zetelde ('77-'81) als rector in de raad van beheer van de R.U.G. en als lid van het nationaal fonds voor wetenschappelijk onderzoek . Inderdaad, 'the right man in the right place at the right time'.

    In een telefoongesprek met n van de wetenschapsmensen van de dienst van De Schrijver, meldde men ons dat "gans de affaire in essentie gericht is op het fundamenteel onderzoek, aangezien de

    gebruiksfrequentie van de nieuwe installa-ties te laag ligt om doeltreffend thera-peutisch te werken."

    De geneeskundestudent zal de resultaten wel terugvinden in zijn cursussen maar veel verder dan wat sight-seeing zal hij nooit komen ; de apparatuur is voorbehouden voor wetenschappelijke onderzoekers.

    hoofdredacteur : frank goetmaeckers verantwoordelijk uitgever : filip verhoest redactieadres : st.pietersnieuwstraat 45 telefoon : 25 99 39 (kantooruren) redactievergadering : maandag 8 u brug.

    "Lekker lullen is ook een vak", gromde het redacteurtje tegen zijn tijpmachine en het editoriaal was meteen begonnen.Hij had reeds lang gewerkt en veel ge- tijpt. Zijn vingers deden pijn. Zijn keel was droog. Naar de kroeg ging hij echter niet, want zijn vrienden zeiden dat hij nog veel werk had. Omdat hij een goed journalistje is, geloofde hij zijn vrienden niet. Hij had immers het sterke vermoeden dat in de gelagzaal van Vooruit wel n of ander groot en nieuw schandaal te rapen was. Hij zei dus zijn vrienden gedag, en schakelde de stroom zijner tijp-machine uit. Zijn potlood borg hij op achter het rechteroor. Zijn jasje sloot hij , want het vroor.Tijdens zijn tocht naar de gelagzaal mij-merde hij verder over een gesprek dat hij die middag gevoerd had. Het was een ge-sprek met een lezer. De lezer had hem verteld dat er te weinig sex in het blad stond. Met de vrees voor het oordeel van de lezer die een echt krantenmannetje ei-gen is, dronk hij een glaasje bier en mijmerde verder. Dit laatste deed hij tot drie uur