Senegal Reporter

  • View
    219

  • Download
    1

Embed Size (px)

DESCRIPTION

Gerry De Mol schrijft over de activiteiten van Vredeseilanden in Senegal. (november 2007)

Text of Senegal Reporter

  • ReporterSENEGAL nieuwsVREDESEILANDEN

    In 1997 bezocht Gerry De Mol, muzikant en publicist, voor de eerste keer Sene-gal. Vredeseilanden was er net van plan zijn partner in het zuiden van dat land een eigen structuur te geven. Enkele maanden later werd Fodde opgericht. Vijf jaar later was hij er als muzikant bij om in de concertreeks Hamdallaye 2 te spelen. We stuurden hem dit jaar weer om te zien wat er na tien jaar was veranderd. En hij kwam terug met wat we hem vroegen: een potische impressie, enkele verhalen en een dag-boek

    Het verhaal van een reis die tegen de stroom gaat, de stroom die veel Senegalezen dezer dagen meeneemt naar Tenerife of Andaloesi. Impres-sies van een spookreiziger dus, die de verkeerde richting opgaat. Vanuit Europa een zee over en naar het dorp, dat was zijn weg. Een hobbelige weg met optimistische verhalen, een vleugje ontgoocheling en goesting naar meer.

    In deze Reporter vindt u zijn indruk-ken en enkele verhalen. Op de website www.vredeseilanden.be/dagboek leest u zijn dagboek als aanvulling. De zwart-wit fotos zijn van Patrick De Spiegelaere, Gerrys vroegere reis-maatje. De kleurenfotos zijn van nu.

    VREDESEILANDEN NIEUWS | TIJDSCHRIFT VAN DE VZW VREDESEILANDEN | VERSCHIJNT IN JANUARI-APRIL-JUNI-AUGUSTUS-OKTOBER | NOVEmBER 2007 | JAARGANG 27 NR 7 | AFGIFTEKANTOOR 8500 KORTRIJK 1-2E AFD | P108038 | VERANTWOORDELIJKE UITGEVER: JAN AERTSEN, BLIJDE INKOmSTSTRAAT 50, 3000 LEUVEN

  • Foto: de kust bij Dakar, 1998

    Ik ben de man

    die uit het water komt,

    die over zijn schaduw

    naar het oosten kijkt.

    Ik, die golven breek,

    wier scherven in het zand

    de voeten van de vissen

    open rijten,

    ik ben het land in zicht

    dat niemand ziet.

    En zee, dat ben ik ook,

    vals plat verlangen.

    Ik, die de golven

    een valse triste leer

    om bevallig aan te spoelen.

    op een leeg stuk water,

    op een strand stuk zand.

    > 2 3

  • 5

  • ????????????

    7

    Kijk, dit paard nu.

    Als dit paard nu

    op de sporen trapt,

    dan klinkt het anders.

    Als ik hier,

    in deze uitsparing van de aarde,

    in dit verlengde van de tijd,

    als ik in dit nu,

    in deze sporen trap

    van een ander -

    een ander nu -

    dan hoor ik

    mezelf weer.

    Ik weet dat we hier ooit stonden.

    Ik zie het aan de foto.

    Tussen Tambacounda en Kaolack

    De vrachtwagen is blijven steken. Regenseizoen. Vier dagen heeft hij vastgezeten. Daar. Daar waar de weg nu omgelegd is door de brousse. Tien ton bananen, man. Heb je dat al eens gezien? Tien ton bananen die vier dagen onder een zeil in Senegal hebben gelegen? Er was geen bewegen aan. En maar trekken en sleuren. Kijk, het regent veel dit jaar, hoe ben je tot hier gekomen? Ben je door de rivier gereden? - Ja. - Spannend h? We hebben een paar ezelskarretjes met hoge wielen daarvoor. maar die vrachtwagens die hier rijden, die komen nu niet tot hier. Aan die ene rit hebben 20 families een maand-inkomen verloren.

    Wat is er gebeurd?

  • Laat me je dit verhaal vertellen, zegt de man in zijn houten zetel met de gele plastic slippers onder zijn boom in zijn dorp in de Casamance. Op een dag zijn een paar mensen ons komen vinden in Souriel, ons dorp. Je bent tot hier gereden, je weet hoe ver het is en hoe de weg er bij ligt. Je ziet hem soms amper. Zij kwamen van Kolda, dat is drie uur rijden als je een goede wagen hebt. Ze wilden onze streek helpen ontwikkelen. We hadden een eenzijdige voeding, weinig opbrengst, niets ging vooruit hier. Onze dorps-chef is nooit het dorp uit geweest. Voor hem was alles altijd goed zoals het was. Zon dorp waren we.

    Ik spreek wat Frans, ik reis wat makkelijker dan mijn dorps- genoten, zo ben ik een soort aanspreekpunt geworden voor die mensen. We hebben overlegd en met de hulp eerst een stuk grond afgebakend dat nu gerrigeerd en samen uitgebaat wordt. Er is meer te eten, er is meer afwisseling.

    En weet je wat? Het heeft ons dichter bij elkaar gebracht, want er wordt samen op het veld gewerkt nu. De vrouwen hebben wat geld van de verkoop van de oogst. We kunnen de kinderen naar school sturen, ze leren zelf schrijven. Het ging goed, maar ik zag de vrouwen hier wel nog uren per dag water uit de putten hijsen, we hadden veel malaria, de gezondheidszorg en de hygi-ene lieten te wensen over. Wat wil je eerst veranderd zien?, vroegen de mannen uit Kolda. Water en gezondheidszorg. We hebben hen gezegd: jullie hebben geld, wij kunnen onze werk-kracht inzetten.

    met de opbrengst van onze eerste oogst hebben we een molen gekocht om graan te malen en zo steeds verder genvesteerd. Stap na stap hebben we het grondwater weer wat hoger gekre-gen door een afdamming te maken in de stroom die hier in het regenseizoen loopt. maar we hadden eigenlijk water- leiding nodig. Toen kwamen de mensen van Kolda (van Fodde)

    Laat me je dit verhaal vertellen

    > 8 9 12

  • Ze neemt een borst nu

    uit haar kleed en kleedt

    zich met haar dochter

    Zo kijkt ze voor zich uit.

    In sommige nachten kan je

    De krekels horen zwijgen,

    Zegt hij,

    Dan houdt de aarde zijn adem in.

    Ze luistert of er nog verte is

    Om zich aan te laven.

    > 1

    Hoe heet het dorp? BadyHoe lang bestaat het al? Sinds vorig jaar. Met hoeveel zijn jullie? Niet zoveel. Welke hutten zijn dat? Van stro. Het is voorlopig. Niet iedereen heeft al iets kunnen bouwen. De anderen logeren bij ons. Vanwaar komen jullie? Uit de streek van Diourbel. Hoezo? Iemand vroeg ons of we in de bananenteelt wilden komen werken. En hier zijn we. Onze eerste standplaats is over- stroomd. We hebben dit dorp nu gekregen. Het ziet er leeg uit. We bouwen het op zoals we kunnen. Onze vrouwen wonen met de kinderen nog thuis, tot we hier wat betere hutten hebben en meer waterputten. Kan je er van leven? Dat komt nog. Het duurt tien maanden voor je een eerste oogst hebt. Je moet je planten over het hele jaar kunnen oogsten. En we hebben een organisatie die onze bananen verkoopt in Dakar. Ga je hier blijven? Dat is de bedoeling. We hebben hier onze grond. Onze families komen naar hier, dit wordt ons dorp. Jullie zijn migranten. Ja, dat zijn we. Een van onze vrienden is naar Europa vertrokken en ze hebben hem na een maand uit Spanje teruggestuurd. Nu werkt hij hier. Je hoeft hier je leven niet te wagen. Als ik nog naar Europa zou gaan, dan is het om meer over bananen te leren.

    15

  • PRIJSVRAAGDoe mee aan onze prijsvraag en win een verrassingspakket uit Senegal.

    Stuur het antwoord op onderstaande vraag naar info@vredeseilanden.be of naar Vredeseilanden, Blijde Inkomststraat 50, 3000 Leuven.

    VRAAGTijdens het verblijf van onze reporter in Senegal was het hoofdpunt van het nieuws de deelname van een Senegalese sportploeg aan het kampioenschap van Afrika. De ploeg zou tweede worden. In welke sport?

    A) Worstelen B) Basketbal C) Voetbal

    De prijsvraag van de Congo Reporter werd gewonnen door monique De Temmerman uit Zoersel.

    BELGIE/BELGIqUEPB/PPBC 712

    VREDESEILANDEN NIEUWS | TIJDSCHRIFT VAN DE VZW VREDESEILANDEN | VERSCHIJNT IN JANUARI-APRIL-JUNI-AUGUSTUS-OKTOBER | NOVEmBER 2007 | JAARGANG 27 NR 7 | AFGIFTEKANTOOR 8500 KORTRIJK 1-2E AFD | P108038 | VERANTWOORDELIJKE UITGEVER: JAN AERTSEN, BLIJDE INKOmSTSTRAAT 50, 3000 LEUVEN

    hoofdkantooR VRedeseilanden | Blijde Inkomststraat 50, 3000 Leuven | tel. ++32(0)1/31 5 80 | fax ++32(0)1/31 5 81 | e-mail en web-site: info@vredeseilanden.be | www.vredeseilanden.be | RekeningnummeR: 000-0000052-52 | VRijwilligeRscoRdinatoRen: Nationaal Verantwoordelijke vrijwilligers: An Bosmans | Kaulillerweg 17, 3950 Bocholt | tel: 089/77.9.33 | gsm: 09/27.79.17 | an.bosmans@vredeseilan-den.be | Vrijwilligerscordinator Regio Oost: Filip Cuypers | Elshage 10, 2850 Boom | tel: 03/8.97.32 | gsm: 085/57.5. | filip.cuypers@vredes-eilanden.be | Vrijwilligerscordinator Regio West: Stijn Raes | Basketbalstraat 20 | 9920 Lovendegem | gsm: 08/18.0.02 | stijn.raes@vredeseilan-den.be | Vrijwilligerscordinator Regio Centraal: Arianne De Caluwe | BVA-wijk B71, 920 Zele | tel: 052/.77. | gsm: 078/2.2.12 | arianne.decaluwe@vredeseilanden.be | Vrijwilligerscordinator regio Limburg: Veerle Vanspauwen | Europaplein 18 bus , 320 Lanaken | gsm: 085/2.77.30 | Voor leerkrachten en scholen: De scholenwerking over heel Vlaanderen wordt gecordineerd door Bert Wallyn | bert.wallyn@vredeseilanden.be | gsm: 08/78.22.87 | TEKST: Gerry De mol | FOTOS: Gerry De mol en Patrick De Spiegelaere | TEKSTCORRECTIE: Jelle Goossens | Hoofdredactie: Jo Vermeersch lay-out: theparkinglot.com | PaPieR: Dit magazine wordt gedrukt op gerecycleerd papier

    Vredeseilanden zette voet aan wal in Senegal in 1990. Na het studiewerk en de zoektocht naar geschikte partners werd een project opgezet in het Zuiden van Senegal, de oostelijke Casamance. Het is een van de armere streken van het land, weggestoken achter Gambia en moeilijk bereikbaar.

    Vredeseilanden zette er een werking op met lokale mensen, die een gentegreerde ontwikkeling op het oog hadden waarbij landbouw (onder andere het bouwen van perimeters omwalde gerrigeerde akkers), de toegang tot veilig water en gezondheid prioritair waren. Daarnaast ontstond er het inzicht dat de bevolking allereerst het respect moest krijgen dat ze verdiende. Dit gebeurde door het organiseren van culturele activiteiten : de kunstenaarsuitwisseling van 199 in Hamdallaye (met de Warande in Turnhout), de Journees Culturelle de Kerouane en de muzikale tournee van Hamdallaye 2. Uit Hamdallaye 1 ontstond onder andere Huit Facettes, een kunstenaarscollectief in Dakar dat zich inzet voor ontwikkeling.

    Eind 1997 verzelfstandigde de organisatie in de Casama