Wie had dat gedacht (3)

  • View
    341

  • Download
    0

Embed Size (px)

Text of Wie had dat gedacht (3)

  1. 1. Men vormt zich dikwijls een beeld van een mens en in dat beeld stoot men hem soms af. Het beeld wat men zich vormt berust niet altijd op de waarheid. Meestal ken je de mens niet persoonlijk in zijn eigen mens zijn.Soms is het voldoende, dat hij anders is of zich anders gedraagt, tot een andere partij behoort, een andere groep,om hem af te stoten. Hij is aan de andere kant komen te staan en lijkt daarom een vreemde.Hierdoor wekt hij wantrouwen en wordt hij dikwijls getekendals gevaarlijk, ziek, slecht, onbetrouwbaar, en word op den duur gemeden.Het ware beeld van de mens word getekend door oprechte betrokkenheid, aandacht, liefde en ontmoeting.Oprechte betrokkenheid en aandacht, die ons zegt: Ieder mens is de moeite waard. Ieder mens verdiend aandacht en zorg.
  2. 2. Toon WalravensVerslaafde Crimineel in plaats van brandweerman
  3. 3. Kijk jongen.de wereld is van jou
  4. 4. Ik denk dat ik brandweerman word
  5. 5. Bijzondere jeugdinternaat BJ. VREEKWIJK
  6. 6. Net ontslagen uit "Penitentiair Trainingskamp " De Corridor "De criminele ladder is ontdekt
  7. 7. Voor de zoveelste keer in degevangenis.
  8. 8. De deur gaat deze keer niet zomaar open
  9. 9. Verlaat de gevangenis u heeft betaald.
  10. 10. Tijd voor vragen stellenover mijn levensverhaal
  11. 11. Waarom ben ik dit werk gaan doen.Met alleen mensen insluiten houd de problematiek niet op. Te weinig vragen na zelfmoordDossiers van gedetineerden die zelfmoord pleegden, blijken met groteregelmaat gebrekkig, tegenstrijdig en onvolledig te zijn.Zo ontbreken objectieve observaties en evaluaties, en loopt de manier vandossiervorming ver uiteen. Daarnaast wordt er in de regel niet gemeten hoe sucidaal gedetineerdenzijn.Bovendien wordt een dossier zelden achteraf door de Inspectie voor deGezondheidszorg (IGZ) onderzocht, terwijl er in ongeveer tien tot vijftiensucidedossiers vragen bleven bestaan over het verhaal erachter.Dit beeld wordt geschetst in het rapport Sucide in Detentie, dat werdopgesteld in opdracht van de Dienst Justitile Inrichtingen (DJI).
  12. 12. Met alleen mensen insluiten houd de problematiek niet op. Daarmee krijgt de gedetineerde niet de aandacht die hij of zij verdient, stelt onderzoeksleider Wilma Duijst. De forensisch arts bij GGD IJsselland en plaatsvervangend rechter bestudeerde met andere onderzoekers de dossiers van 92 gedetineerden (ruim 90 procent mannen) die zelfmoord pleegden tussen 2005 en 2010, voornamelijk binnen een penitentiaire inrichting. GeestesgesteldheidDossiers bleken vaak dik, onoverzichtelijk, en er ontbraken conclusies en/ofreflecties die duidelijk inzicht gaven in de geestesgesteldheid van degedetineerde. Zelfmoord komt daarmee tien keer vaker voor dan in de rest van demaatschappij.Vier op de vijf gedetineerden die zelfmoord pleegden, kregen daarvoor eenpsychiatrische diagnose, maar slechts in twaalf van de 92 gevallen werd eengedetineerde sucidaal geacht.
  13. 13. Herstelvisie Herstelondersteunende zorg (HOZ)
  14. 14. De visie op herstel van ernstige psychiatrische aandoeningen is onder anderegebaseerd op werk van mensen als:William Anthony Marianne Farkas Christ Wesenbeek Wilma Boevink
  15. 15. Gebaseerd op 2 bronnen:1.Herstelverhaal (o.a. Patricia Deegan)Herstel als proces2. Wetenschappelijk onderzoek(o.a. Courtnay Harding)Herstel als resultaat
  16. 16. Patricia DeeganIk vind het belangrijk om te zeggen dat ik een handicapheb, maar ik niet een gehandicapte persoon ben. Ik leid eencompleet en gezond leven en ik heb een psychiatrischehandicap Een van de lessen die ik moest leren was datherstel niet hetzelfde is als genezing Herstel is eenhouding, een manier om de dag tegemoet te treden en deuitdagingen die ik zal tegenkomen(1993, Journal of PsychiatricRehabilitation)
  17. 17. onderzoeker onderzoek jaren % herstel-aanz.verbeteringCiompi (Zwits.) 3753Hinterhuber (Oost.) 3075Harding (USA) 3262-68Marinow (Bulg.) 3075Ogawa (Japan) 2256
  18. 18. Aanvullend op Harding en anderen hebben Keller(1998) vanuit WHO International Study of Schizofrenia(ISoS, Hopper et al, 2007) dit onderzoek nog eensovergedaan. Enkele cijfers: 55-65 % herstelt in loop der jaren(langlopende onderzoeken) WHO bevestigt hiermee studies van Harding, Ciompie.a. Conclusie Wiersma en Sloof (2011): Al dezebevindingen hebben tot de stellingname geleid datmet recht en reden het paradigma van chroniciteitverlaten kan worden ten gunste van het paradigmavan herstel (recovery).
  19. 19. 1. Gerichtheid op de persoon: de persoon is in de eerste plaats een persoon met sterke kanten, kwaliteiten, talenten zowel als beperkingen, i.p.v. alleen een casus2. Participatie: het recht van mensen om Marianne Farkas volledig partner te zijn in alle aspecten van hun herstel3. Zelfbepaling/ keuze: het recht om je eigen keuzes te kunnen maken4. Groeipotentie: iedereen heeft in zich het vermogen om te kunnen herstellen5. (hoe klein of groot de stappen ook zijn)
  20. 20. Hoop is noodzakelijk!!
  21. 21. Clint perspectief Hulpverlener perspectiefWat wil C op belangrijke Wat vinden hulp-Levensgebieden (wonen, verleners vanuit hunWerken, vrije tijd,vak nodig.Relaties?? Bv. Medicatie, psycho- educatie, CGT etc.
  22. 22. De hulpverlener heeft een attitude van hoop en optimisme Is present (aandachtig aanwezig) Gebruikt zijn professionele referentiekader op een terughoudende enbescheiden wijze Maakt ruimte voor, ondersteunt het maken van en sluit aan bij het eigenverhaal van de clint Herkent en stimuleert het benutten van eigen kracht van de clint(empowerment) zowel individueel als collectief Erkent, benut en stimuleert de ontwikkeling van ervaringskennis van declint Erkent, benut en stimuleert de ondersteuning van de clint door belangrijkeanderen Is gericht op het verlichten van lijden en het vergroten van eigen regie/autonomie