Upload
dinhnhu
View
241
Download
0
Embed Size (px)
Citation preview
Wydział Mechaniczny Nazwa
programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i Budowa Maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania:
Nazwa przedmiotu:
Matematyka I Kod przedmiotu: MPBMS01001
Rodzaj przedmiotu: 0)
obowiązkowy Semestr: 1 Punkty ECTS 1) 8
Liczba godzin w semestrze:
W - 45 C- 60 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
Wpisz przedmioty lub "-" Wiadmości z matematyki na poziomie szkoły średniej.
Założenia i cele
przedmiotu:
Zapoznanie studentów z pojęciami matematyki wyższej. Wykształcenie umiejętności precyzyjnego i logicznego myślenia oraz umiejętności rozwiązywania zadań i problemów matematyki wyższej (w tym sprawności rachunkowej) niezbędnej w zastosowaniach. Wykształcenie umiejętności stosowania matematyki do modelowania zjawisk i procesów.
Forma zaliczenia
Zaliczenie przedmiotu obejmuje zaliczenie ćwiczeń oraz egzamin. Zaliczenie ćwiczeń nastąpi na podstawie sprawdzianów pisemnych. Zaliczenie ćwiczeń audytoryjnych jest warunkiem koniecznym dopuszczenia do egzaminu. Egzamin składa się z części pisemnej (zadaniowej i teoretycznej), a w przypadku gdy część pisemna nie przyniesie rozstrzygnięcia co do oceny - z części ustnej.
Treści programowe:
Podstawowe wiadomości o funkcjach elementarnych. Elementy logiki matematyczneji i teorii zbiorów. Liczby zespolone. Rachunek macierzowy. Wyznacznik macierzy. Układz równań liniowych. Rachunek wektorowy. Podstawy geometrii analitycznej. Ciągi i szeregi liczbowe. Funkcje jednej zmiennej rzeczywistej. Granica i ciągłość funkcji. Rachunek różniczkowy funkcji jednej zmiennej rzeczywistej. Ekstremum lokalne i absolutne funkcji na przedziale domkniętym. Zastosowanie pochodnych do badania przebiegu zmienności funkcji jednej zmiennej. Całka nieoznaczona. Techniki calkowania. Całka oznaczona oraz jej zastosowanie. Interpretacja geometryczna i fizyczna całki oznaczonej. Ciągi i szeregi funkcyjne. Szeregi trygonometryczne (Fouriera).
Efekty kształcenia
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia3)
EK1 Student ma uporządkowaną wiedzę z algebry liniowej, geometrii analitycznej i analizy matematycznej,
M1_W01
EK2 ma umiejętność rozwiązywania zadań i problemów matematyki wyższej M1_U01
EK3 ma umiejętność sprawnego przeprowadzania działań rachunkowych M1_U02 EK4 potrafi zastosować matematykę do modelowania najprostszych zjawisk i
procesów M1_U01, M1_U06
Bilans nakładu pracy
studenta (w godzinach)
Udział w wykładach 15 x 3h = 45
Udział w ćwiczeniach audytoryjnych 15 x 4h = 60
Przygotowanie do ćwiczeń, realizacja zadań domowych 60
Przygotowanie do zaliczenia ćwiczeń, w tym udział w konsultacjach 30
Przygotowanie do egzaminu 20
RAZEM: 1) 215
Wskaźniki ilościowe
ECTS 4,5)
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 45h+60h+5h=110h
110 5
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 60h+30h+20h=110h
110 5
Literatura podstawowa:
Krysicki W., Wlodarski L., Analiza matematyczna w zadaniach, 1, 2, PWN, 2007. Fichtenholz G., Rachunek różniczkowy i całkowy. T. 1, 2, 3, PWN, 2005. Dobrowolska K., Dyczka W., Jakuszenkow H., Matematyka dla studentów studiów technicznych, 0, 1, 2, HELPMATH, Łódź, 2008. Leitner R. Zarys matematyki wyższej. Cz. 1, 2, WTN, Warszawa, 1998. Leitner R., Matuszewski W., Rojek Z., Zadania z matematyki wyższej. Cz. 1, 2, WTN, Warszawa, 2000. Foltyńska I., Ratajczak Z., Szafrański Z., . Matematyka dla studentów uczelni technicznych. Cz. 1, 2, Wydawnictwo Politechniki Poznańskiej, 2004. Stankiewicz W., Zadania z matematyki dla wyższych uczelni technicznych, PWN, 2006.
Literatura uzupełniająca:
Dziawgo E., Górka J., Stawicki J., Witkowski M., Materiały do ćwiczeń z matematyki, Wydawnictwo Uniwersytet Mikołaja Kopernika, Toruń, 2000. Matysiak S. J., Zbiór zadań z matematyki, Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa, 2002. Grzymkowski R., . Matematyka dla studentów wyższych uczelni technicznych, Pracownia Komputerowa Jacka Skalmierskiego, 1999. Regel W., Tablice matematyczne - matematyka wyższa,. BILA, 2006. Bronsztejn I.N., Siemiendiajew K.A., Musiol G., Muhlig H. Nowoczesne kompendium z matematyki, PWN, 2007.
nr efektu kształcenia
forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której
zachodzi weryfikacja
EK1 egzamin, kolokwia zaliczające ćwiczenia W, C
EK2 egzamin, kolokwia zaliczające ćwiczenia, obserwacja udziału studenta w ćwiczeniach
W, C
EK3 egzamin, kolokwia zaliczające ćwiczenia, obserwacja udziału studenta w ćwiczeniach
W, C
EK4 egzamin, kolokwia zaliczające ćwiczenia W, C
Jednostka realizująca:
Katedra Mechaniki i Informatyki Stosowanej
Osoby prowadzące: prof. Oleksandr Jewtuszenko
Data opracowania
programu:
08.06.15 Program opracował(a): prof. Oleksandr Jewtuszenko
Wydział Mechaniczny Nazwa
programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i Budowa Maszyn
Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dydaktyczna: Nazwa
przedmiotu: Inżynieria Chemiczna Kod przedmiotu: MPBMS01002
Rodzaj przedmiotu: 0)
obowiązkowy Semestr: 1 Punkty ECTS 1) 5 Liczba godzin w
semestrze: W - 30 C- 0 L- 15 P- 0 Ps- 0 S- 0 Przedmioty
wprowadzające "-"
Założenia i cele
przedmiotu:
Zapoznanie studentów z elementami struktury i budową materii. Zapoznanie z podstawowymi prawami i przemianami chemicznymi, zjawiskami międzyfazowymi, właściwościami materii. Nauczenie podstaw chemii nieorganicznej, organicznej i elektrochemii. Zapoznanie z podstawowymi procesami i zasadami BHP w inżynierii chemicznej.
Forma zaliczenia
Wykład - 2 cząstkowe sprawdziany pisemne, egzamin pisemny z całości materiału; Laboratorium - ocena sprawozdań, sprawdziany przygotowania do ćwiczeń
Treści programowe:
Elementy budowy materii, wiązania chemiczne. Prawa i reakcje chemiczne. Struktura, stany skupienia i właściwości materii. Zjawiska międzyfazowe. Związki nieorganiczne. Substancje organiczne. Elektrochemia i korozja metali. Podstawowe procesy i zasady BHP w inżynierii
chemicznej.
Efekty kształcenia
Zapisać minimum 4, maksimum 8 efektów kształcenia zachowując kolejność: wiedza-umiejętności-kompetencje. Stosować czasowniki2) z podanego niżej zbioru. Każdy efekt kształcenia musi być weryfikowalny.
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia3)
EK1 wymienia i opisuje podstawowe elementy struktury materii i wiązania chemiczne
M1_W03, M1_U01, M1_K02
EK2 wyjaśnia stany skupienia, zjawiska międzyfazowe i podstawowe właściwości materii
M1_W03, M1_U01, M1_K02
EK3 klasyfikuje i opisuje związki nieorganiczne i organiczne M1_W03, M1_U03, M1_K02
EK4 klasyfikuje i opisuje procesy elektrochemiczne M1_W03, M1_U01, M1_K02
EK5 wyjaśnia podstawowe procesy w inżynierii chemicznej M1_W03, M1_U03, M1_K02
EK6 Wykonuje proste obliczenia i badania fizykochemiczne M1_W03, M1_U03, M1_K02
EK7 Stosuje zasady BHP M1_U23, M1_K02
Udział w wykładach 15x2h = 30
Udział w laboratorium 7,5x2h= 15
Przygotowanie do laboratorium 7x4h= 28 Opracowanie sprawozdań z laboratorium i/lub wykonanie zadań domowych (prac domowych)
6x5h= 30
Udział w konsultacjach związanych z laboratorium 15
Przygotowanie do egzaminu/zaliczenia i obecność na nim 10
RAZEM: 1) 128
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela: 30h+15h+15h=60
60 2
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym: 15h+28h+30h+15h= 88
88 3
Literatura podstawowa:
1.Jones L., Atkins P.: Chemia ogólna: cząsteczki, materia, reakcje. PWN, Warszawa, 2009; 2. McMurry J.: Chemia organiczna. PWN, Warszawa, 2005; 2. Ratlege K.: Podstawy
biotechnologii. PWN, Warszawa, 2011; 3. Jóźwiak W.K. (red.): Ćwiczenia rachunkowe z chemii ogólnej i nieorganicznej, Wyd. Polit. Łódzkiej, Łódź, 2008;
Literatura uzupełniająca:
1.Cooper M.M.: Cooperative Chemistry- laboratory manual. McGraw Hill, Singapore, 2009.;
2.Housecroft C.E., Sharpe A.G.: Inorganic Chemistry. Pearson Prentice Hall, England, 2008; 3. Ciba J. (red.): Obliczenia chemiczne. Wyd. Polit. Śląskiej, Gliwice, 2005;
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 Egzamin pisemny z wykładu W
EK2 Egzamin pisemny z wykładu W
EK3 Egzamin pisemny z wykładu, sprawdzian z przygotowania do ćwiczeń lab. W, L
EK4 Egzamin pisemny z wykładu, sprawdzian z przygotowania do ćwiczeń lab. W, L
EK5 Egzamin pisemny z wykładu, sprawdzian z przygotowania do ćwiczeń lab. W, L
EK6 sprawdzian z przygotowania do ćwiczeń lab., sprawozdanie z ćwiczenia L
EK7 obserwacja pracy na zajęciach L
Jednostka realizująca:
Katedra Inżynierii Materiałowej i
Biomedycznej, Wydział Mechaniczny PB
Osoby prowadzące: Wykład: prof. dr hab. inż. Jan R.
Dąbrowski, Lab.: mgr Marcin Klekotka
Data opracowania
programu: 10.06.2015 Program opracował: prof. dr hab. inż. Jan R. Dąbrowski
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn
Poziom i forma studiów studia I stopnia
stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dydaktyczna:
Nazwa przedmiotu: Grafika inżynierska I kod przedmiotu MPBMS01003
Rodzaj przedmiotu: 0)
obowiązkowy Semestr: 1 Punkty ECTS 1) 5
Liczba godzin w semestrze: W - 30 C- 0 L- 0 P- 30 Ps- 0
Przedmioty wprowadzające
"-"
Założenia i cele
przedmiotu:
Opis zakładanej wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych, jakie student powinien nabyć po zaliczeniu tego przedmiotu, np. Poznanie wiedzy i umiejętności z zakresu: rzutów prostokątnych, odwzorowania,i restytucji elementów przestrzeni, geometrycznych form kształtowania z wykorzystaniem elementów maszyn. Absolwenci będą posiadali umiejętność z zakresu zapisu konstrukcji oraz czytania dokumentacji technicznej. Poznają zasady tworzenia rysunków wykonawczych i złożeniowych.
Forma zaliczenia
Wykład - sprawdzian pisemny; projektowanie - wykonanie zaplanowanych rysunków i projektów, zaliczenie sprawdzianów
Treści programowe:
Rodzaje rzutowania. Odwzorowanie prostopadłe elementów przestrzennych na jedną, dwie i trzy rzutnie. Przekroje i podstawy przenikania elementów przestrzennych. Polskie normy w grafice inżynierskiej. Wymiarowanie, przekroje części maszyn. Wymiary swobodne i tolerowane. Klasy dokładności wykonania. Koła i przekładnie pasowe, zębate i cierne. Połączenia rozłącznie i nierozłączne. Osie, wały i sprzęgła. Rysunki wykonawcze, złożeniowe i zestawieniowe.
Efekty kształcenia
Zapisać minimum 4, maksimum 8 efektów kształcenia zachowując kolejność: wiedza-umiejętności-kompetencje. Stosować czasowniki2) z podanego niżej zbioru. Każdy efekt kształcenia musi być weryfikowalny.
Odniesienie do kierunkowych efektów
kształcenia3)
EK1
posiada wiedzę w zakresie stosowania elementów gfrafiki inżynierskiej do odwzorowywania i restytucji układów przestrzennych elementów maszyn
M1_W07, M1_W08
EK2 potrafi rysować podstawowe układy mechaniczne oraz analizować ich zasadę działania
M1_U17
EK3 potrafi tworzyć i czytać dokumentację techniczną M1_U17
EK4 potrafi zastosować elementy grafiki inżynierskiej do rozwiązywania problemów inżynierskich z zakresu budowy maszyn
M1_U14, M1_U15
EK5 rozumie potrzebę i zna możliwości ciagłego dokształcania się z grafiki inżynierskiej
M1_K01
Bila
ns
nakł
adu
prac
y
stud
enta
(w
godz
inac
h)
Udział w wykładach 15 x 2h = 30
Udział w zajęciach projektowych 15 x 2h = 30
Przygotowanie do ćwiczeń projektowych i sprawdzianów zaliczeniowych 20
Wykonanie zadań domowych (prac domowych) 15 x 3h = 45
Udział w konsultacjach związanych z wykonywaniem zadań projektowych 3
RAZEM: 1) 128
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+30h+10h =70
ECTS 4,5)
70 2,5
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 30+30h+20h+10h+30=120
120 4
Literatura podstawowa:
1. Burcan J. Podstawy rysunku technicznego, WNT, Warszawa, 2010 2. Fołęga P. Zasady zapisu konstrukcji części maszyn, Wydawnictwo Politechniki Śląskiej, Gliwice, 2011 3. Dobrzański T.: Rysunek techniczny maszynowy. Wyd. 22. WNT, Warszawa, 20010 4. Polskie Normy PKNMiJ
Literatura uzupełniająca:
1. Kaczyński R.,Nowakowski J. Sajewicz E.: Grafika inżynierska. Geometria wykreślna ćwiczenia projektowe. Wyd. PB, Białystok, 2001. 2. Simmons C. H. , Maguire D. E. , Phelps N.: Manual of engineering drawing : Newnes, Amsterdam, 2009 3. Krawczuk M., Biereg K., Doliński Ł.: Projektowanie urządzeń elektromechanicznych, Wydawnictwo Politechniki Gdańskiej, Gdańsk, 2006
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1, kolokwium zaliczające wykład, projektowanie W, P
EK2, EK3,EK4
wykonanie wszystkich zaplanowanych zadań projektowych i zadań domowych P
EK5 dyskusja nad projektami, obserwacja pracy na zajęciach P
Jednostka realizująca:
Katedra Budowy i Eksploatacji Maszyn
Osoby prowadzące: dr hab. inż. Roman Kaczyński, prof.PB
doc. dr inż.. J. Ickiewicz, dr inż.Leon Demianiuk
Data opracowania
programu: 10.06.2015 Program opracował(a): dr hab. inż. Roman Kaczyński, prof.PB
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i Budowa Maszyn Poziom i forma
studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka
dyplomowania:
Nazwa przedmiotu:
Podstawy informatyki Kod przedmiotu: MPBMS01004
Rodzaj przedmiotu: 0)
obowiązkowy Semestr: 1 Punkty ECTS 1) 5
Liczba godzin w semestrze:
W - 30 C- 0 L- 0 P- 30 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
Wpisz przedmioty lub "-" -
Założenia i cele przedmiotu:
Przybliżenie i zapoznanie studentów w podstawowym stopniu z informatyką. Zdobyta wiedza pozwoli łatwiej "orientować się" w społeczeństwie technicznym oraz rozszerzać ją w kolejnym etapie we własnym zakresie. Uzyskanie podstawowych umiejętności praktycznych dotyczących tworzenia aplikacji. Poznanie zastosowania wybranego oprogramowania użytkowego (arkusz kalkulacyjny).
Forma zaliczenia
Zaliczenie wykładu odbywa się na podstawie dwóch sprawdzianów pisemnych. Zaliczenie ćwiczeń projektowych na podstawie ocen z projektów i sprawdzianu.
Treści programowe:
Wykład: Historia rozwoju informatyki. Przechowywanie danych. Operowanie danymi. Systemy operacyjne. Sieci komputerowe. Języki programowania. Inżynieria oprogramowania. Struktury danych i plikowe. Podstawy baz danych. Możliwości maszyn algorytmicznych. Zagadnienia społeczne. Projekt: Praktyczne zastosowanie arkusza kalkulacyjnego. Wprowadzenie do programowania z wykorzystaniem programu Scratch.
Efekty kształcenia
Zapisać minimum 4, maksimum 8 efektów kształcenia zachowując kolejność: wiedza-umiejętności-kompetencje. Stosować czasowniki2) z podanego niżej zbioru. Każdy efekt kształcenia musi być weryfikowalny.
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia3)
EK1 ma podstawową wiedzę w zakresie informatyki M1_W13
EK2 ma wstępną wiedzę w zakresie programowania i potrafi tworzyć proste aplikacje
M1_W14
EK3 wynajduje informacje w sieci Internet oraz adaptuje i wykorzystuje je do swoich potrzeb
M1_U01
EK4 potrafi posługiwać się arkuszem kalkulacyjnym M1_U03
Bila
n
s
nakł
a
du
prac
y
stud
e
nta
(w
godz
i
nach
)
Udział w wykładach 15 x 2h = 30
Udział w ćwiczeniach projektowych 15 x 2h = 30
Przygotowanie do ćwiczeń, realizacja zadań domowych 30
Przygotowanie do zaliczenia ćwiczeń, w tym udział w konsultacjach 10
Przygotowanie do zaliczenia wykładu 20
RAZEM: 1) 120
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+30h+5h=65h
ECTS 4,5)
65 3
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 30h+10h+20h=60h
60 3
Literatura podstawowa:
1. Brookshear J.G, (2003), Informatyka w ogólnym zarysie, WNT, Warszawa.2. Sikorski W, (2004), Podstawy technik informatycznych, MIKOM, Warszawa.3. Kopertowska M., (2006), Arkusze kalkulacyjne, MIKOM, Warszawa.4. Wojciechowski A., (2006), Usługi w sieciach informatycznych, MIKOM, Warszawa.5. http://scratch.mit.edu/
Literatura uzupełniająca:
1. Kamiński W., Kotowski R., Tronczyk P., (2010), Użytkowanie komputerów, Wydaw. Polsko-Japońskiej Wyższej Szkoły Technik Komputerowych, Warszawa. 2. Smogur Z., (2008), Excel w zastosowaniach inżynieryjnych, Helion, Gliwice. 3. Sokół M., (2010), Podstawy obsługi komputera, Helion, Gliwice.
nr efektu kształcenia
forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na
której zachodzi weryfikacja
EK1 kolokwia zaliczające przedmiot W
EK2 kolokwia i ocena projektów wykonanych przez studentów W, P
EK3 kolokwia zaliczające przedmiot P
EK4 kolokwia zaliczające przedmiot i ocena projektu P
Jednostka realizująca:
Katedra Mechaniki i Informatyki Stosowanej
Osoby prowadzące: dr hab. inż. Michał Kuciej
Data opracowania
programu: 08.06.15
Program opracował(a):
dr hab. inż. Michał Kuciej
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i Budowa Maszyn
Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dydaktyczna:
Nazwa przedmiotu: Materiały konstrukcyjne I Kod przedmiotu: MPBMS01005
Rodzaj przedmiotu: 0)
obowiązkowy Semestr: 1 Punkty ECTS 1) 3
Liczba godzin w semestrze: W - 30 C- 0 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
Wpisz przedmioty lub "-" -
Założenia i cele
przedmiotu:
Zapoznanie studentów z definicją i charakterystyką materiałów konstrukcyjnych. Zapoznanie z podstawami zabiegów obróbki cieplnej i cieplnochemicznej stali. Zapoznanie z podstawami doboru materiałów technicznych do określonych celów.
Forma zaliczenia
Wykład - egzamin pisemny
Treści programowe:
Klasyfikacja materiałów inżynierskich. Wpływ struktury na właściwości materiałów. Podstawy obróbki cieplnej metali. Podstawowe grupy stopów metali. Klasyfikacja stopów żelaza z węglem. Obróbka cieplna stali. Właściwości i zastosowania stopów miedzi i aluminium.
Materiały niemetaliczne, kompozyty
Efekty kształcenia
Zapisać minimum 4, maksimum 8 efektów kształcenia zachowując kolejność: wiedza-umiejętności-kompetencje. Stosować czasowniki2) z podanego niżej zbioru. Każdy efekt kształcenia musi być weryfikowalny.
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia3)
EK1 student: klasyfikuje i charakteryzuje podstawowe materiały techniczne
M1_W03, M1_W10, M1_W16, M1_W11
EK2 zna podstawowe metody kształtowania struktury i właściwości materiałów
M1_W11, M1_W03,K_W03, M1_U01,
EK3 opisuje podstawowe zjawiska zachodzące w materiałach podczas wytwarzania i obróbki
M1_W03, M1_W16, M1_U07, M1_U01
EK4 wymienia i klasyfikuje zabiegi obróbki cieplnej i cieplnochemicznej materiałów metalicznych
M1_U06, M1_U13
Bila
ns
nakł
adu
prac
y
stud
enta
(w
godz
inac
h
)
Udział w wykładach 15 x 2h = 30
Udział w konsultacjach związanych z wykładem 3 x 1h = 3
Przygotowanie do zaliczenia i obecność na nim 30
RAZEM: 1) 63
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+3h=34
ECTS 4,5)
33 1,0
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym
0 ,0
Literatura podstawowa:
1) Ashby M., Sherclif H., Cebon D.: Inżynieria materiałowa. Tom 1, 2. Wyd. Galaktyka, Łódź, 2011; 2) Dobrzański L.: Podstawy nauki o materiałach i metaloznawstwo. WNT, Warszawa, 2002, 3) Askeland, Donald R. The science and engineering of materials. Stanford, Cengage Learning, 2011
Literatura uzupełniająca:
1) Przybyłowicz K., Przybyłowicz J.: Materiałoznawstwo w pytaniach i odpowiedziach. WNT, Warszawa, 2000; 2) Ciszewski A., Radomski T., Szummer A. Materiałoznawstwo. Warszawa : Oficyna Wyd. PW, 2009. 3) Dobrzański L. Wprowadzenie do nauki o materiałach. Gliwice, Wydaw. PŚl, 2007
nr efektu kształcenia
forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 kolokwium zaliczające wykład W
EK2 kolokwium zaliczające wykład W
EK3 kolokwium zaliczające wykład W
EK4 kolokwium zaliczające wykład W
Jednostka realizująca:
Katedra Inżynierii Materiałowej i Biomedycznej
Osoby prowadzące: dr hab. inż. Małgorzata Grądzka-Dahlke
Data opracowania
programu: 10.06.2015 Program opracował:
dr hab. inż. Małgorzata Grądzka-Dahlke
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania/ dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu: Bezpieczeństwo i higiena
pracy Kod przedmiotu: MPBMS01006
Rodzaj przedmiotu: obowiązkowy Semestr: 1 Punkty ECTS 1
Liczba godzin w semestrze:
W - 15 C- 0 L- 0 P- 0 Ps- 0 S-
Przedmioty wprowadzające
-
Założenia i cele przedmiotu:
Zapoznanie z obowiązkami i prawami pracownika i pracodawcy; zagrożeniami w środowisku pracy; metodami szacowania i oceny ryzyka zawodowego; ekonomiczno-społecznymi aspektami ergonomii. Nauczenie kształtowania bezpiecznych i higienicznych warunków pracy.
Forma zaliczenia Wykład - kolokwium
Treści programowe:
Nadzór i kontrola nad warunkami pracy. Mobbing, stalking. Bezpieczeństwo i zdrowie w środowisku pracy. Rozpoznanie stanu bezpieczeństwa – elementy i cechy środowiska pracy, struktura 4*0, ocena ryzyka zawodowego, badanie i analiza wypadków. Identyfikacja niebezpiecznych, szkodliwych i uciążliwych czynników środowiska pracy. Prawa i obowiązki pracownika. Organizacja stanowiska pracy. Pojęcia ergonomii i ekologii. Rodzaje pracy i skutki obciążenia pracą. Warunki funkcjonowania układu człowiek – obiekt techniczny – środowisko. Projektowanie ergonomiczne, a projektowanie techniczne. Wybrane parametry warunków pracy a jej efektywność. Ergonomia na co dzień. Ocena bezpieczeństwa maszyn i urządzeń technicznych
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot: Odniesienie do
kierunkowych efektów kształcenia
EK1 wymienia i podaje zakres działania instytucji kontrolnych M1_W22
EK2 wymienia rodzaje umów o pracę i podaje ich cechy M1_W22
EK3 identyfikuje i opisuje elementy struktury 4*0 stanowiska pracy M1_K02
EK4 identyfikuje i opisuje niebezpieczne, szkodliwe i uciążliwe czynniki środowiska pracy
M1_K03
EK5 wymienia i charakteryzuje metody szacowania ryzyka zawodowego M1_K03
EK6 wskazuje związki pomiędzy projektowaniem technicznym a projektowaniem ergonomicznym w tworzeniu nowych stanowisk i wyrobów oraz w modyfikacji już działających stanowisk pracy
M1_U09, M1_U22, M1_K02
EK7 organizuje zgodnie z zasadami bhp i ergonomii stanowisko pracy z komputerem, monitorem
M1_U23
EK8 stosuje zasady BHP M1_U23, M1_K04
Bila
ns n
akła
du p
racy
stud
enta
(w
god
zina
ch)
Udział w wykładach 15×1h 15
Przygotowanie do zaliczenia i udział w konsultacjach 15 + 1 16
RAZEM: 31
Wskaźniki ilościowe Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego
udziału nauczyciela: 16h ECTS
16 0,5
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym: 0 0
Literatura podstawowa:
1. Ustawa z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (tekst jednolity) z póź. zmianami, 2. Koradecka D. (red.nauk): Bezpieczeństwo pracy i ergonomia. Wyd. CIOP, Warszawa 2008, 3. Rączkowski B.: BHP w praktyce, Wyd. ODDK Gdańsk, 2004, 4. Kowal E.: Ekonomiczno – społeczne aspekty ergonomii. WNPWN, Warszawa 2002, 5. Podręczniki z serii: "Bezpieczeństwo i Ochrona Człowieka w Środowisku Pracy" Wyd. CIOP (2006...2008).
Literatura uzupełniająca:
1. Mikulski R.: Bezpieczeństwo i ochrona człowieka w środowisku pracy. Wyd. CIOP, Warszawa 1999, 2. Szkolenie pracowników inżynieryjno technicznych. Wyd.CIOP Warszawa , 3. Normy techniczne dotyczące bezpieczeństwa maszyn i urządzeń,
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której
zachodzi weryfikacja
EK1 kolokwia W
EK2 kolokwia W
EK3 kolokwia W
EK4 kolokwia W
EK5 kolokwia W
EK6 kolokwia W
EK7 kolokwia W
EK8 kolokwia W
Jednostka realizująca:
Katedra Budowy i Eksploatacji Maszyn
Osoby prowadzące: Andrzej Borawski, Stanisław
Słowikowski
Data opracowania programu:
08.06.2015 Program opracował(a): dr inż. Andrzej Borawski
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn
Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmio wspólny Ścieżka dyplomowania:
Nazwa przedmiotu:
psychologia Kod przedmiotu: MPBMS01007
Rodzaj przedmiotu: 0)
obieralny Semestr: 1 Punkty ECTS 1) 1
Liczba godzin w semestrze: W - 15 C- 0 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
Wpisz przedmioty lub "-"
Założenia i cele
przedmiotu:
Przekazanie studentom informacji z zakresu psychologii, które są istotne są w funkcjonowaniu zawodowym i społecznym. Kształtowanie umiejętności analizy zjawisk społecznych - ich percepcji, oceny i wyjaśnienia - w kontekście wiedzy o właściowościach funcjonowania psychicznego człowieka. Wskazanie na znaczenie kompetencji społecznych w pracy zawodowej, a zwłaszcza zespołowej. Scharakteryzowanie konfliktów w miejscu pracy i stresu zawodowego (przyczyny powstawania, przebieg i sposoby likwidacji). Określenie roli sprawnej komunikacji oraz czynników warunkujących jej przebieg.
Forma zaliczenia
Wykład – zaliczenie na podstawie treści wykładów i wskazanej literatury (test)
Treści programowe:
W trakcie zajęć studenci zdobywają informacje z zakresu psychologii ogólnej, które pomocne są w zrozumieniu funkcjonowania psychicznego człowieka. Zapoznają się z procesami psychicznymi, ustalając relacje między sferą poznawczą i afektywną i określając ich rolę w gromadzeniu oraz ewaluacji wiedzy o sobie, świecie fizycznym i społecznym. Słuchacze gromadzą informacje z zakresu psychologii społecznej, które pomocne są w zrozumieniu własnej osoby i świata społecznego. Analizą objęte są dyspozycyjne struktury psychiki (pojęcie Ja). Dokonana jest charakterystyka procesu poznania społecznego i oceny ludzi w trakcie interakcji społecznych. Studenci zapoznają się także z psychologiczną interpretacją wpływu społecznego i sposobami oddziaływań w trakcie kontaktów interpersonalnych oraz analizą stosunków społecznych. Zdobywają wiedzą temat psychologicznych uwarunkowań pracy zespołowej i czynników determinujących efektywnośc pracy zespołowej.
Efekty kształcenia
Student, który zaliczył przedmiot: Odniesienie do kierunkowych
efektów kształcenia3)
EK1 student charakteryzuje główne nutry teoretyczne w psychologii, definiuje podstawowe kategorie pojęciowe oraz posługuje się nimi. Potrafi przetwarzać informacje zawarte w literaturze psychologicznej
M1_W25, M1_U01
EK2
zna procesy poznawcze i afektywne, przedstawia ich wzajemne relacje i określa rolę (również w obszarze funkcjonowania zawodowego). Ma wiedzę na temat procesów motywacyjnych. Określa rolę motywacji w uczeniu się permanentnym i w stymulowaniu aktywności zawodowej
M1_W25, M1_U06, M1_K01
EK3
posiada psychologiczną wiedzę z zakresu poznania społecznego, wpływu społecznego i stosunków społecznych oraz stosuje ją do interpretacji zjawisk społecznych i ludzkich zachowań (również w miejscu pracy)
M1_W25, M1_U02, M1_U25
EK4
zna mechanizmy kształtowania osobowości (pojęcie "ja"), systemu wartości, postaw, zasad i norm. Wyjaśnia ich kulturowe uwarunkowania. Określa rolę czynników dyspozycyjnych i sytuacyjnychw regulacji zachowań jednostki
M1_W25, M1_U25, M1_K03
EK5
ma wiedzę na temat sytuacji trudnych i konfliktowych w miejscu pracy, jak również stresu zawodowego. Przedstawia możliwe sposoby twórczego rozwiązywania problemów i konfliktów, zapobiegania stresowi zawodowemu i likwidacji jego skutków
M1_W25, M1_U02, M1_U25
EK6
ma wiedzę na temat komunikacji w miejscu pracy, charakteryzuje specyfikę pracy zespołowej i wskazuje na techniki sprzyjające utrzymywaniu pozytywnych relacji interpersonalnych. Rozumie konieczność doskonalenia w tym zakresie przez całe życie
M1_W25, M1_U02, M1_U25, M1_K01, M1_K04
Bila
ns n
akła
du p
racy
stud
enta
(w
godz
inac
h)
Udział w wykładach 15 x 1h = 15
Udział w konsultacjach związanych z zajęciami 2 x 1h = 2
Przygotowanie do zaliczenia wykładu, udział w zaliczeniu 30
RAZEM: 47
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 15h+2h+2h=19h
ECTS
19 1
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 0 0
Literatura podstawowa:
Aronson E., Wilson T.D., Akert R.M., Psychologia społeczna. Serce i umysł. Zysk i S-ka, Poznań, 2008; Cialdini R., Wywieranie wpływu na ludzi. GWP, Gdańsk, 2010; Gellert M., Nowak C., Zaspół. GWP, Gadańsk, 2008; Rathus S.A., Psychologia współczesna. GWP, Gdańsk, 2004.
Literatura uzupełniająca:
Boski P., Kulturowe ramy zachowań społecznych. PWN, Warszawa, 2009; Doliński D.,Techniki wpływu społecznego. Scholar, Warszawa, 2005; Kenrick D.T., Neuberg S.L., Cialdini R. Psychologia społeczna. GWP, Gdańsk, 2002; Oppermann K., Webber E., Style porozumiewania sie w pracy. GWP, Gdańsk, 2007; Wojciszke B., Psychologia społeczna. Scholar, Warszawa, 2011.
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 zaliczenie wykładu (test) W
EK2 zaliczenie wykładu (test) W
EK3 zaliczenie wykładu (test) W
EK4 zaliczenie wykładu (test) W
EK5 zaliczenie wykładu (test) W
EK6 zaliczenie wykładu (test) W
Jednostka realizująca:
Katedra Ekonomii i Nauk Społecznych
Osoby prowadzące: dr Mirosława Czerniawska
Data opracowania
programu: 5.06.2015 Program opracował(a): dr Mirosława Czerniawska
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i Budowa Maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania:
Nazwa przedmiotu: socjologia Kod przedmiotu: MPBMS01008
Rodzaj przedmiotu:
0) obieralny Semestr: 1 Punkty ECTS 1) 1
Liczba godzin w semestrze: W - 15 C- 0 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty
wprowadzające
Wpisz przedmioty lub "-"
Założenia i cele
przedmiotu:
Ukształtowanie u osób studiujących kompetencji do rozumienia mechanizmów funkcjonowania społeczeństwa oraz zmiany społecznej. Zapoznanie studentów z podstawowymi pojęciami socjologicznymi, umiejscowienie ich w praktyce społecznej. Wypracowanie u studentów umiejętności krytycznego myślenia. Uzyskanie zdolności do analizy i interpretacji współczesnych zjawisk społecznych, umiejętności ich właściwej klasyfikacji i obiektywnej oceny. Wyrobienie umiejętności określenia wzajemnych relacji w obrębie zachodzących zjawisk. Wyrobienie nawyku kulturalnej i efektywnej wymiany poglądów, umiejętności wygłaszania i obrony własnych stanowisk umiejętności słuchania i szacunku dla partnera dyskusji.
Forma zaliczenia
Wykład - egzamin ustny lub pisemny
Treści programow
e:
Podstawy życia społecznego – biologiczne, demograficzne. Proces tworzenia więzi społecznych. Powstawanie grup społecznych: rodzaje (typologia) grup i ich charakterystyka; socjalizacja, kontrola społeczna. Analiza struktury społecznej – pozycje społeczne, role społeczne; klasy i warstwy społeczne. Dynamika społeczeństwa – stratyfikacja i ruchliwość społeczna. Zróżnicowanie i nierówności społeczne. Naród i procesy narodotwórcze. Władza i polityka jako zjawiska społeczne. Elity społeczne i polityczne – analiza i charakterystyka zjawiska. Elity w państwie demokratycznym. Demokracja i społeczeństwo obywatelskie. Przemiany społeczeństwa – zmiana społeczna, rozwój, postęp. Społeczeństwo postindustrialne; procesy globalizacji we współczesnym świecie.
Efekty kształcenia
Zapisać minimum 4, maksimum 8 efektów kształcenia zachowując kolejność: wiedza-umiejętności-kompetencje. Stosować czasowniki2) z podanego niżej zbioru. Każdy efekt kształcenia musi być weryfikowalny.
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia3)
EK1 student posługuje się pojęciami socjologicznymi M1_K01, M1_K02
EK2 zna mechanizmy przebiegu procesów społecznych M1_K02, M1_K06
EK3 krytycznie ocenia i interpretuje w kontekście socjologicznym bieżące wydarzenia
M1_K04, M1_K05, M1_K06
EK4 hierarchizuje istotność zjawisk społecznych M1_K04, M1_K05
EK5 stosuje zasady etyczne w dyskusji M1_K03
Bila
ns n
akła
du
prac
y st
uden
ta
(w g
odzi
nach
)
Udział w wykładach 15 x 1h = 15
Udział w konsultacjach związanych z zajęciami 2 x 1h = 2
Przygotowanie do zaliczenia wykładu, udział w zaliczeniu 30
RAZEM: 47
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 15h+2h+2h=19h
ECTS
19 1
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 0 0
Literatura podstawowa:
1. P. Sztompka, Socjologia. Analiza społeczeństwa, „Znak”, Kraków 2002;2. A. Giddens, Socjologia, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005; 3. B. Szacka, Wprowadzenie do socjologii, Oficyna Naukowa, Warszawa 2003; 4. Encyklopedia Socjologii, t. 1-5, Oficyna Naukowa, Warszawa 2000.
Literatura uzupełniająca
:
1. J.H. Turner, Socjologia. Koncepcje i ich zastosowanie, Poznań 1998 2. J. Turowski, Socjologia. Małe struktury społeczne, Lublin 1998 3. J. Turowski, Socjologia. Wielkie struktury społeczne, Lublin 1998 4. E. Goffman, Człowiek w teatrze życia codziennego, Warszawa 2000 5. J. Wiatr, Socjologia polityki, Wydawnictwa Naukowe „Scholar”, Warszawa 2002
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest więcej niż
jedna), na której zachodzi weryfikacja
EK1 egzamin, dyskusja na zajęciach
EK2 egzamin, dyskusja na zajęciach
EK3 egzamin, dyskusja na zajęciach
EK4 egzamin, dyskusja na zajęciach
EK5 egzamin, dyskusja na zajęciach
Jednostka realizująca:
Katedra Ekonomii i Nauk Społecznych
Osoby prowadzące: dr Marcin Szczepański
Data opracowania
programu: 05.06.2015 Program opracował(a): dr Marcin Szczepański
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu:
Podstawy ekonomii Kod przedmiotu: MPBMS01009
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 1 Punkty ECTS 1
Liczba godzin w semestrze:
W - 15 C- 0 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
---
Założenia i cele przedmiotu:
Opanowanie precyzyjnego posługiwania się podstawowymi kategoriami ekonomicznymi, nabycie wiedzy niezbędnej do analizy zachowania się podmiotów gospodarczych na rynku, rozumienie funkcjonowania gospodarki krajowej i międzynarodowej, poszczególnych rynków produktów, usług, czynników produkcji i rynków finansowych. Wykształcenie umiejętności określania przyczyn i skutków zjawisk we współczesnej rzeczywistości gospodarczej, odbioru i rozumienia sygnałów rynkowych w wybranej branży, ustalenia związku między zmianami otoczenia makroekonomicznego a decyzjami firm tej branży
Forma zaliczenia
Wykład - zaliczenie pisemne
Treści programowe:
Ekonomia jako nauka społeczna. Analiza rynku. Decyzje konsumenta. Teoria produkcji i koszty produkcji. Decyzje przedsiębiorstwa. Rynki czynników produkcji. Czynniki warunkujące popyt na pracę i podaż pracy. Analiza rynku kapitałowego. Dochód narodowy i czynniki wzrostu. Ekonomia dobrobytu. Teoria zawodności rynku. Dobra publiczne i efekty zewnętrzne. Budżet państwa i system pieniężno-kredytowy. Teorie inflacji i polityka antyinflacyjna. Bezrobocie jako podstawowy problem makroekonomiczny. Instrumenty polityki pieniężnej i fiskalnej. Handel i finanse międzynarodowe. Analiza międzynarodowych obrotów produktami wysokoprzetworzonymi i usługami informatyczno-telekomunikacyjnymi. Koniunktura gospodarcza i cykl koniunkturalny. Integracja gospodarcza. Determinanty wzrostu gospodarczego – poziomu dochodów i konsumpcji. Gospodarka globalna.
Efekty kształcenia
Student, który zaliczył przedmiot: Odniesienie do kierunkowych efektów
kształcenia
EK1 definiuje i opisuje podstawowe kategorie ekonomiczne M1_W22, M1_W24
EK2 dokonuje opisowej analizy zachowania się podmiotów gospodarczych przy zmianach mechanizmów rynkowych
M1_W24
EK3 potrafi określić przyczyny i skutki wybranych zjawisk w gospodarce M1_U24, M1_U25
EK4 ustala związki pomiędzy zmianami otoczenia makroekonomicznego a decyzjami firmy
M1_U25, M1_K02
EK5 wyjaśnia podstawowe zasady funkcjonowania gospodarki M1_U25, M1_K02, M1_K06
EK6 opisuje funkcjonowanie wybranych rynków: produktów, usług, finansów
M1_U25, M1_K05
Bila
ns n
akła
du p
racy
stud
enta
(w
godz
inac
h)
Udział w wykładach 15 x 1h = 15
Udział w konsultacjach związanych z zajęciami 2 x 1h = 2
Przygotowanie do zaliczenia wykładu, udział w zaliczeniu 30
RAZEM: 47
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 15h+2h+2h=19h
ECTS
19 1
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 0 0
Literatura podstawowa:
1.Podstawy ekonomii (2005), red. R. Milewski, PWN, Warszawa. 2. P.A. Samuelson, W.D. Nordhaus (2004), Ekonomia t. 1 i 2, PWN, Warszawa. 3. E. Nojszewska Podstawy ekonomii, Warszawa : Wydaw. Szkolne i Pedagogiczne, 1999.
Literatura uzupełniająca:
1.Giddens A. (2009), Europa w epoce globalnej, PWN, Warszawa; 2. Gazon J. (2009), Ani bezrobocie ani opieka społeczna, od wyboru etycznego do ekonomicznej realizacji, PWN Warszawa; 3. Economics, D. Begg, S. Fischer, R. Dornbusch. London : McGraw-Hill, 2005. XXIX.
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest więcej niż
jedna), na której zachodzi weryfikacja
EK1 ocena zaliczeniowej pracy pisemnej
EK2 ocena zaliczeniowej pracy pisemnej
EK3 ocena zaliczeniowej pracy pisemnej
EK4 ocena zaliczeniowej pracy pisemnej
EK5 ocena zaliczeniowej pracy pisemnej
EK6 ocena zaliczeniowej pracy pisemnej
Jednostka realizująca:
Wydział Zarządzania Katedra Ekonomii i Nauk Społecznych
Osoby prowadzące: dr Krystyna Zimnoch
Data opracowania
programu: 5-06-2015 Program opracował(a): dr Krystyna Zimnoch
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania:
Nazwa przedmiotu:
Finanse i rachunkowość Kod przedmiotu: MPBMS01010
Rodzaj przedmiotu: 0)
obieralny Semestr: 1 Punkty ECTS 1) 1
Liczba godzin w semestrze: W - 15 C- 0 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
Wpisz przedmioty lub "-"
Założenia i cele
przedmiotu:
Zapoznanie studentów z rolą i funkcjami rachunku kosztów w systemie informacyjnym przedsiębiorstwa, definiowaniem kosztów i ich klasyfikacją wg różnych kryteriów, kontrolą i analizą kosztów na podstawie budżetu kosztów, a także koncepcjami zarządzania kosztami.
Forma zaliczenia
Wykład – zaliczenie na podstawie treści wykładów i wskazanej literatury (test)
Treści programowe:
Istota i klasyfikacja kosztów. Pomiar kosztów. Podstawowe modele rachunku kosztów. Kalkulacja kosztów w rachunku systematycznym. Rachunek kosztów zmiennych i jego zastosowanie w decyzjach krótkookresowych. Kalkulacja w rachunku kosztów zmiennych. Rachunek kosztów standardowych, Budowa standardów kosztów normatywnych. Podstawy budżetowania i kontroli kosztów. Zarządzanie kosztami poprzez rachunek odchyleń. Inne systemy rachunku kosztów w zarządzaniu: rachunek kosztów działań (ABC), kosztów docelowych i kosztów cykli życia produktu. Rachunek kosztów projektów innowacyjnych.
Efekty kształcenia
Student, który zaliczył przedmiot: Odniesienie do kierunkowych
efektów kształcenia3)
EK1 student: ma podstawową wiedzę o rachunku kosztów M1_W22, M1_W24
EK2 potrafi określić przyczyny i skutki wybranych zjawisk finansowych w gospodarce
M1_U24, M1_U25
EK3 ustala związki pomiędzy zmianami otoczenia makroekonomicznego a decyzjami firmy
M1_U25, M1_K02
EK4 wyjaśnia podstawowe zasady funkcjonowania gospodarki M1_U25, M1_K02, M1_K06
EK5 opisuje funkcjonowanie wybranychnków: produktów, usług, finansów M1_U25, M1_K05
Bila
ns n
akła
du p
racy
stud
enta
(w
godz
inac
h)
Udział w wykładach 15 x 1h = 15
Udział w konsultacjach związanych z zajęciami 2 x 1h = 2
Przygotowanie do zaliczenia wykładu, udział w zaliczeniu 30
RAZEM: 47
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 15h+2h+2h=19h
ECTS
19 1
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 0 0
Literatura podstawowa:
1. E.Nowak, R.Piechota,M.Wierzbiński: Rachunek kosztów w zarządzaniu przedsiębiorstwem, PWE Warszawa 2004, 2. E.Nowak, M.Wierzbiński, Rachunek kosztów. Modele i zastosowania, PWE, Warszawa 2010
Literatura uzupełniająca:
1. J.Matuszewicz, Zbiór zadań, Finans-Servis, Warszawa 2009 2. G.K.Świderska (red), Controlling kosztów i rachunkowość zarządcza, Difin, Warszawa 2010 3. J.Matuszewicz, Rachunek kosztów, Finans-Servis Zespół Doradców Finansowo-Księgowych, Warszawa 2003
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest więcej niż
jedna), na której zachodzi weryfikacja
EK1 zaliczenie wykładu (test) W
EK2 zaliczenie wykładu (test) W
EK3 zaliczenie wykładu (test) W
EK4 zaliczenie wykładu (test) W
EK5 zaliczenie wykładu (test) W
Jednostka realizująca:
Katedra Zarzadzania i Finansów Osoby prowadzące: dr inż. A.Linowska
Data opracowania
programu: 05.06.2015 Program opracował(a): dr inż. A.Linowska
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
MBM Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania:
Nazwa przedmiotu: Historia techniki Kod przedmiotu: MPBMS01011
Rodzaj przedmiotu: 0)
obieralny Semestr: 1 Punkty ECTS 1) 1
Liczba godzin w semestrze: W - 15 C- 0 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
Wpisz przedmioty lub "-" 0
Założenia i cele
przedmiotu: Zapoznanie studentów z rozwojem techniki na tle rozwoju cywilizacji ziemskiej.
Forma zaliczenia
Wykonanie indywidualnej pracy o tematyce związanej z dokumentowaniem historii nauki i techniki
Treści programowe:
Wykłady - Historia cywilizacji, historia rozwoju techniki, wybitni odkrywcy, wynalazcy i naukowcy. Wykład jest przeznaczony dla studentów Wydziału Mechanicznego, wszystkich kierunków studiów. W ramach wykładu zostanie przedstawiona historia rozwoju techniki ze szczególnym uwzględnieniem znaczenia rozwoju cywilizacji wynikającego z pozyskiwania, wytwarzania nowych materiałów i ich wykorzystania do budowy maszyn i urządzeń technologicznych. Zostanie omówiona historia rozwoju techniki na ziemiach polskich oraz rolę jaką odegrali w rozwoju techniki Polacy. Jako przykłady zostaną przedstawione historie postępu technicznego w wybranych dziedzinach ( mechanika i budowa maszyn oraz urządzeń technologicznych) ze szczególnym uwzględnieniem konstrukcji mechanicznych oraz historia badania materiałów konstrukcyjnych.
Efekty kształcenia
Zapisać minimum 4, maksimum 8 efektów kształcenia zachowując kolejność: wiedza-umiejętności-kompetencje. Stosować czasowniki2) z podanego niżej zbioru. Każdy efekt kształcenia musi być weryfikowalny.
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia3)
EK1
Student posiada wiedzę z zakresu histotii techniki i nauk scisłych oraz poznał postacie, które swoimi odkryciami i wynalazkami dały podstawy współczesnej cywilizacji technicznej.
M1_W19
EK2 Student zna historyczne i współczesne trendy rozwoju techniki i kultury materialnej społeczeństw
M1_W22
EK3
Student potrafi pozyskiwać wiedzę i informacje o otaczających go obiektach kultury materialnej i technicznej oraz przekaztwać je w sposób jasny i zrozumiały
M1_W25
EK4
Student potrafi wykorzystać techniki informatyczne do do pozyskiwania wiedzy na temat historii techniki, odkryć naukowych i wynalazków oraz do jej zaprezentowania
M1_U01
Bila
ns n
akła
du p
racy
stud
enta
(w
god
zina
ch)
Udział w zajęciach 15 x 1h = 15
Przygotowanie do zaliczenia 5 x 2h= 10
Udział w konsultacjach 1
26
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 15h+10h+1h+1h=27
ECTS 4,5)
16 0,5
Literatura podstawowa:
Baturo W., Technika. Spojrzenie na dzieje cywilizacji, PWN, Wrszawa 2003. OrłowskiB., Historia techniki polskiej. Wydawnictwo Instytutu Technologii i Eksploartacji, Radom 2006. Regis E., Nanotechnologia. Pruszyński i S-ka, Warszawa 2001. Kaku M.,Wizje czyli jak nauka zmienia świat w Xxi wieku, Pruszyński i S-ka, Warszawa 2001. Zubrin R., Narodziny cywilizacji kosmicznej, Pruszyński i S-ka 2003. Internet, czasopisma branżowe
Literatura uzupełniająca:
nr efektu kształcenia
forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 Student potrafi sformułowć zagadnienie związane z techniką w
EK2 Student potrafi korzystać ze źródeł literaturowych w
EK3 Student potrafi wykorzystać zdobytą wiedzę do opracowania zadania w
EK4 Student potrafi zdefiniować zagadnienie logiki rozwoju postepu technicznego w
Jednostka realizująca:
Katedra Budowy i Eksploatacji Maszyn
Osoby prowadzące: dr inż. Jerzy Ickiewicz
Data opracowania
programu: 05.06.2015 Program opracował(a): dr inż. Jerzy Ickiewicz
Wydział Mechaniczny Nazwa
programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i Budowa Maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka
dyplomowania:
Nazwa przedmiotu: Matematyka II Kod przedmiotu: MPBMS02001
Rodzaj przedmiotu: 0)
obowiązkowy Semestr: 2 Punkty ECTS 1) 8 Liczba godzin w semestrze: W - 45 C- 45 L- 0 P- 15 Ps- 0 S- 0 Przedmioty
wprowadzające Wpisz przedmioty lub "-" Matematyka I
Założenia i cele
przedmiotu:
Zapoznanie studentów z pojęciami matematyki wyższej. Wykształcenie umiejętności precyzyjnego i logicznego myślenia oraz umiejętności rozwiązywania zadań i problemów matematyki wyższej (w tym sprawności rachunkowej) niezbędnej w zastosowaniach. Wykształcenie umiejętności stosowania matematyki do modelowania zjawisk i procesów
Forma zaliczenia
Zaliczenie przedmiotu obejmuje zaliczenie ćwiczeń audytoryjnych, ćwiczeń projektowych oraz egzaminu. Zaliczenie ćwiczeń audytoryjnych odbywa się na podstawie sprawdzianów pisemnych. Zaliczenie ćwiczeń projektowych na podstawie sprawozdań z prac domowych i kolokwium końcowego. Egzamin składa się z części pisemnej (zadaniowej i teoretycznej). W przypadkach gdy część pisemna nie przyniesie rozstrzygnięcia co do oceny - z części ustnej.
Treści programowe:
Równania różniczkowe zwyczajne rzędu pierwszego: o zmiennych rozdzielonych, jednorodne, liniowe, Bernoulliego, zupełne. Równania różniczkowe zwyczajne rzędu drugiego. Pewne wiadomości o układach rownań różniczkowych. Funkcje dwu i wielu zmiennych niezależnych, ich granica i pochodne cząstkowe. Ekstrema lokalne i absolutne funkcji dwóch zmiennych. Elementy teorii pola. Całka podwójna, metody jej obliczania i zastosowanie. Całka potrójna, metody jej obliczania i zastosowanie. Całki krzywoliniowe (niezorientowana i zorientowana), ich obliczanie i zastosowania. Twierdzenie Greena. Niezależność całki krzywoliniowej od drogi całkowania. Całki powierzchniowe (pierwszego i drugiego rodzaju), ich obliczanie i zastosowanie. Zamiana całki powierzchniowej na potrójną (twierdzenie Gaussa - Ostrogradskiego).Twierdzenie Stokesa. Elementy rachunku prawdopodobieństwa i statystyki matematycznej. Podstawy metod numerycznych.
Efekty kształcenia
Zapisać minimum 4, maksimum 8 efektów kształcenia zachowując kolejność: wiedza-umiejętności-kompetencje. Stosować czasowniki2) z podanego niżej zbioru. Każdy efekt kształcenia musi być weryfikowalny.
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia3)
EK1 Student ma uporządkowana wiedzę z algebry liniowej, geometrii analitycznej i analizy matematycznej,
M1_W01
EK2 ma umiejętność rozwiązywania zadań i problemów matematyki wyższej
M1_U01
EK3 ma umiejętność sprawnego przeprowadzania działań rachunkowych
M1_U02
EK4 potrafi zastosować matematykę do modelowania najprostszych zjawisk i procesów
M1_U01, M1_U06
Bila
ns n
akła
du p
racy
stud
enta
(w
godz
inac
h)
Udział w wykładach 15 x 3h = 45
Udział w ćwiczeniach audytoryjnych 15 x 3h = 45
Udział w ćwiczeniach projektowych 15 x 1h = 15
Przygotowanie do ćwiczeń, realizacja zadań domowych 60
Przygotowanie do zaliczenia ćwiczeń, w tym udział w konsultacjach 30
Przygotowanie do egzaminu 20 RAZEM: 1) 215
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 45h+45h+15h+10h=115h
ECTS 4,5)
115 5
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 60h+30h+20h=110h
110 5
Literatura podstawowa: 1. Krysicki W., Włodarski L., Analiza matematyczna w zadaniach, 1, 2, PWN, 2007.2. Fichtenholz
G., Rachunek różniczkowy i całkowy. T. 1, 2, 3, PWN, 2005.3. Dobrowolska K., Dyczka W., Jakuszenkow H., Matematyka dla studentów studiów technicznych, 0, 1, 2, HELPMATH, Łódź, 2008. 4. Leitner R. Zarys matematyki wyższej. Cz. 1, 2, WTN, Warszawa, 1998.5. Leitner R., Matuszewski W., Rojek Z., Zadania z matematyki wyższej. Cz. 1, 2, WTN, Warszawa, 2000.6. Foltyńska I., Ratajczak Z., Szafrański Z., . Matematyka dla studentów uczelni technicznych. Cz. 1, 2, Wydawnictwo Politechniki Poznańskiej, 2004. 7. Stankiewicz W., Zadania z matematyki dla wyższych uczelni technicznych, PWN, 2006. 8. Piekarski K., Wprowadzenie do metod numerycznych, Oficyna Wydawnicza Politechniki Białostockiej, 2011. 9. Moryka R., Rosała D., Mathcad. Od obliczeń do programowania, Helion, 2012.
Literatura uzupełniająca:
1. Dziawgo E., Górka J., Stawicki J., Witkowski M., Materiały do ćwiczeń z matematyki, Wydawnictwo Uniwersytet Mikołaja Kopernika, Toruń, 2000. 2. Matysiak S. J., Zbiór zadań z matematyki, Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa, 2002. 3. Grzymkowski R., . Matematyka dla studentów wyższych uczelni technicznych, Pracownia Komputerowa Jacka Skalmierskiego, 1999. 4. Regel W., Tablice matematyczne - matematyka wyższa, BILA, 2006. 5. Bronsztejn I.N., Siemiendiajew K.A., Musiol G., Muhlig H. Nowoczesne kompendium z matematyki, PWN, 2007. 6. Pietraszek J., Mathcad. Ćwiczenia, Helion, 2002.
nr efektu kształcenia
forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 egzamin, kolokwia zaliczające ćwiczenia W, C
EK2 egzamin, kolokwia zaliczające ćwiczenia, obserwacja udziału studenta w ćwiczeniach
W, C
EK3 egzamin, kolokwia zaliczające ćwiczenia, obserwacja udziału studenta w ćwiczeniach, ocena realizacji zadań projektowych
W, C, P
EK4 egzamin, kolokwia zaliczające ćwiczenia, ocena realizacji zadań projektowych
W, C, P
Jednostka realizująca:
Katedra Mechaniki i Informatyki Stosowanej
Osoby prowadzące: prof. Oleksandr Jewtuszenko
Data opracowania
programu: 08.06.15 Program opracował(a): prof. Oleksandr Jewtuszenko
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu: Programowanie komputerów Kod przedmiotu: MPBMS02002
Rodzaj przedmiotu:
obowiązkowy Semestr: 2 Punkty ECTS 4
Liczba godzin w semestrze:
W - 30 C- 0 L- 0 P- 30 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
podstawy informatyki
Założenia i cele przedmiotu:
Celem przedmiotu jest zapoznanie studentów z podstawowymi pojęciami programowania imperatywnego w stopniu niezbędnym do rozumienia zasad tworzenia i funkcjonowania oprogramowania użytkowego. Zakłada się, że student opanuje umiejętność samodzielnego pisania krótkich programów w języku wysokiego poziomu, co stworzy podstawy do samodzielnego rozszerzania i wykorzystywania w praktyce zawodowej zdobytej wiedzy.
Forma zaliczenia
Wykład - sprawdzian pisemny w formie testu otwartego; projekt - sprawdziany przygotowania do ćwiczeń projektowych, bieżąca ocena realizacji ćwiczeń projektowych, ocena zadań domowych, fakultatywnie - napisanie i prezentacja indywidualnie dobranego programu
Treści programowe:
Języki programowania wysokiego poziomu. Ogólna charakterystyka języka programowania, uznane standardy. Struktura prostego programu. Pojęcie typu, deklaracji, definicji, wyrażenia i instrukcji. Wyrażenia arytmetyczne, logiczne, bitowe, relacje – priorytety operatorów. Sieci działań, schematy blokowe i zapis algorytmu. Funkcje i przekazywanie parametrów. Podstawowe typy danych – proste i złozone, pojęcie selektora. Rekurencyjne struktury danych. Podstawowe pojęcia programowania obiektowego – klasa, obiekt, metoda, dziedziczenie. Wejście i wyjście znakowe. Arytmetyka zmiennopozycyjna. Biblioteki.
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 zna podstawowe pojęcia związane z programowaniem M1_W13, M1_W14, M1_W23
EK2 zna, w podstawowym stopniu, składnię języka programowania M1_W14
EK3 potrafi czytać i poprawnie interpretować kod programu M1_U01
EK4 potrafi sformułować prosty algorytm, zapisać go w języku programowania, uruchomić program, stworzyć niezbędną dokumentację
M1_U02, M1_U03, M1_U07, M1_U10
EK5 potrafi korzystać z dokumentacji języka programowania, bibliotek procedur i środowiska programistycznego
M1_U01, M1_U05
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
go
dzin
ach)
Udział w wykładach 15 x 2h = 30
Udział w zajęciach projektowych 15 x 2h = 30
Przygotowanie do ćwiczeń projektowych, realizacja zadań domowych 15 x 2h = 30
Realizacja zadania projektowego, w tym udział w konsultacjach 25
Przygotowanie do zaliczenia wykładu 5
RAZEM: 120
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+30h=60h
ECTS
60 2
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 30h+30h+25h+5h=90h
90 3
Literatura podstawowa:
- Brookshear G.R.: Informatyka w ogólnym zarysie, WNT, Warszawa 2003. - Wirth N.: Algorytmy + struktury danych = programy, WNT, Warszawa , 2000. - Wirth N.: Wstęp do programowania systematycznego, WNT, Warszawa 1987.
Literatura uzupełniająca:
- Aho A., Ullman J.D.: Wykłady z informatyki z przykładami w języku C, Helion 2003. - Halvorson M.: Microsoft Visual Basic 2010 Step by Step, Microsoft Press. - Kernighan B.W., Ritchie D.M.: Język ANSI C, WNT, Warszawa 2004; - Lippman S.B.: Podstawy języka C++, wyd. 3, WNT, Warszawa 2000. - The Raspberry Pi Educational Manual, Computing at School, 2012. - Wentworth P., Elkner J., Downey A.B., Meyers C.: How to Think Like a Computer Scientist: Learning with Python, 3rd ed., Open Book Project.
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest t wiecej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 kolokwium zaliczające wykład, sprawdzenie przygotowania do ćwiczeń projektowych,
W, P
EK2
kolokwium zaliczające wykład, sprawdzenie przygotowania do ćwiczeń projektowych, bieżąca ocena realizacji ćwiczeń projektowych, (ewentualnie: kolokwium poprawkowe zaliczające ćwiczenia projektowe lub prezentacja samodzielnie napisanego programu)
W, P
EK3 kolokwium zaliczające wykład, bieżąca ocena realizacji ćwiczeń projektowych W, P
EK4 bieżąca ocena realizacji ćwiczeń projektowych, prezentacja samodzielnie napisanego i zdokumentowanego programu
P
EK5 kolokwium zaliczające wykład, bieżąca ocena realizacji ćwiczeń projektowych W, P
Jednostka realizująca:
Katedra Mechaniki i Informatyki Stosowanej
Osoby prowadzące: dr hab. inż. A.Kazberuk, dr inż. A. Adamowicz
dr inż. D. Perkowski, mgr inż. A.Bajkowski
Data opracowania
programu: 08.06.15 Program opracował(a): dr hab. inż. Andrzej Kazberuk
Wydział Mechaniczny Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu: Mechanika ogólna I Kod przedmiotu: MPBMS02003
Rodzaj przedmiotu:
obowiązkowy Semestr: 2 Punkty ECTS 4 Liczba godzin w
semestrze: W - 30 C- 30 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
matematyka I
Założenia i cele przedmiotu:
Wzbogacenie wiedzy oraz nabycie umiejętności i nawyków w zakresie zastosowania do modelowania i analizy układów technicznych wiedzy teoretycznej ze statyki i kinematyki punktu materialnego, układu punktów materialnych oraz bryły sztywnej.
Forma zaliczenia
Zaliczenie przedmiotu obejmuje zaliczenie ćwiczeń oraz egzamin z wykładów. Zaliczenie ćwiczeń nastąpi na podstawie sprawdzianów pisemnych z każdej z trzech części kursu: teorii wektorów, statyki i kinematyki. W przypadkach gdy część pisemna nie przyniesie rozstrzygnięcia co do oceny - z części ustnej
Treści programowe:
Wykłady: 1. Pojęcia ogólne mechaniki. Teoria wektorów. 2. Redukcja dowolnego przestrzennego układu sił. 3. Równania równowagi. 4. Tarcie. 5. Układy sił równoległych. Środki ciężkości i mas. Obciążenie rozłożone. 6. Kinematyka punktu. 7. Ruch postępowy i obrotowy ciała sztywnego. 8. Ruch płaski ciała sztywnego. 9. Ruch kulisty i ogólny bryły. Ruch złożony. 10. Składanie ruchów ciała sztywnego. 11. Kratownice. Ćwiczenia: 1. Płaski układ sił zbieżnych. 2. Przestrzenny układ sił zbieżnych. 3. Dowolny płaski układ sił. 4. Środek mas. Konstrukcje złożone. Tarcie. 5. Dowolny przestrzenny układ sił. Analiza statyczna belek, słupów, ram. 6. Kinematyka punktu. 7. Ruch obrotowy ciała sztywnego. 8. Ruch płaski. 9. Ruch złożony.
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot: Odniesienie do kierunkowych
efektów kształcenia
EK1 Ma podstawową I uporządkowaną wiedzę teoretyczną w zakresie operowania pojęciami i wykorzystania algebry wektorów w mechanice.
M1_W01, M1_W04
EK2 Zna podstawowe pojęcia i metody statyki i kinematyki punktu materialnego i bryły sztywnej, niezbédne do zrozumienia praw mechaniki I rozwiázywania problemów statycznych I kinematycznych
M1_W04
EK3 Rozkłada wektory na składowe, oblicza rzuty, momenty wektorów względem punktu i osi
M1_U07, M1_U12
EK4 Potrafi analizować reakcje podporowe równoważnych układów mechanicznych oraz interpretować uzyskane wyniki
M1_U12, M1_U24
EK5 Oblicza prędkości i przyspieszenia punktów materialnych w ich ruchu M1_U18, M1_U24
EK6 Potrafi przeanalizować kinematykę ruchu płaskiego i przestrzennego ciała sztywnego
M1_U18, M1_U24
EK7 Ma zrozumienie ważności pracy inżynierskiej i osobistej odpowiedzialności za otrzymane wyniki I potrzeby ciágłego dokształcania się
M1_K01, M1_K02, M1_K04
EK8 Ma nawyki nauki i pracy indywidualnej, w zespole oraz kontroli otrzymanych wyników obliczeniowych
M1_K01, M1_K04
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
god
zina
ch)
Udział w wykładach 15 x 2h = 30
Udział w: ćwiczeniach audytoryjnych + laboratorium + zajęciach projektowych + pracowni specjalistycznej
15 x 2h = 30
Przygotowanie do ćwiczeń audytoryjnych/laboratoryjnych/seminarium 15 x 3h = 45
Opracowanie sprawozdań z laboratorium lub pracowni i/lub wykonanie zadań domowych (prac domowych)
0 x 2h = 0
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami/seminarium/projektem 2 x 1h = 2
Realizacja zadań projektowych (w tym przygotowanie prezentacji) 0 x 2h = 0
Przygotowanie do egzaminu/zaliczenia i obecność na nim 10
Przygotowanie do zaliczenia ćwiczeń + obecność na kolokwiach 10
RAZEM: 127
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+30h+2h+2h=64h
ECTS
64 2
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 30h+45h+2h+10h+10h=97h
97 3
Literatura podstawowa:
1. Leyko J.: Mechanika ogólna, t. I i II., PWN, Warszawa, 2007. 2. Misiak J.: Mechanika ogólna, t. I i II. WNT, Warszawa, 1989, 1998. 3. Jakowluk A. (red.).: Mechanika teoretyczna i podstawy teorii mechanizmów i robotów t. I i II. Wyd. PB, Białystok, 1993.
4. Misiak J.: Zadania z mechaniki ogólnej, cz. I, II, III. WNT, Warszawa, 1992, 1999. 5. Czech M., Jakowluk A., Kobyłko J. : Mechanika techniczna w przykładach i zadaniach t. I i II. Wyd. PB, Białystok, 1985, 1987.
Literatura uzupełniająca:
1. Nizioł J.: Metodyka rozwiązywania zadań z mechaniki, PWN, Warszawa, 2006. 2. Mieczerski J.: Zbiór zadań z mechaniki, PWN, Warszawa, 1971. 3. Leyko J, Szmelter J.: Zbiór zadań z mechaniki, PWN, Warszawa, 1980. 4. Romberg O., Hinrichs N.: Don’t Panic with Mechanics! Fun and success in the “loser discipline” of engineering studies! Friedr. Vieweg & Sohn Verlag | GWV Fachverlage GmbH, Wiesbaden 2006. http://dc344.4shared.com/doc/Rz1E8VHY/preview.html
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 kolokwia zaliczające wykłady i ćwiczenia C
EK2 kolokwia zaliczające wykłady i ćwiczenia C
EK3 kolokwia zaliczające wykłady i ćwiczenia C
EK4 kolokwia zaliczające wykłady i ćwiczenia C
EK5 kolokwia zaliczające wykłady i ćwiczenia C
EK6 kolokwia zaliczające wykłady i ćwiczenia C
EK7 dyskusje podczas wykładów i ćwiczeń, obserwacja pracy na zajęciach W, C
EK8 dyskusje podczas wykładów i ćwiczeń, obserwacja pracy na zajęciach W, C
Jednostka realizująca:
Katedra Mechaniki i Informatyki Stosowanej
Osoby prowadzące: pracownicy KMiIS
Data opracowania programu:
08.06.15 Program opracował(a): prof. dr hab. Heorhiy Sulym
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i Budowa Maszyn
Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dydaktyczna:
Nazwa przedmiotu: Materiały konstrukcyjne II Kod przedmiotu: MPBMS02004
Rodzaj przedmiotu: 0)
obowiązkowy Semestr: 2 Punkty ECTS 1) 5
Liczba godzin w semestrze: W - 30 C- 0 L- 30 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
Wpisz przedmioty lub "-" Chemia
Założenia i cele
przedmiotu:
Zapoznanie studentów zgrupami i właściwościami materiałów konstrukcyjnych do określonych zastosowań. Nauczenie podstawowych zasad badania materiałów inżynierskich. Nauczenie planowania podstawowych zabiegów obróbki cieplnej i cieplnochemicznej stali. Przygotowanie informacji o rezultatach projektu w postaci multimedialnej.
Forma zaliczenia
Wykład - zaliczenie pisemne, projekt; laboratorium - ocena sprawozdań, sprawdziany z przygotowania do laboratoriów
Treści programowe:
Charakterystyka i właściwości materiałów do konkretnych zastosowań inżynierskich. Materiały odporne na korozję, żaroodporne, narzędziowe. Wpływ obróbki cieplnej na strukturę i
właściwości stali. Materiały specjalne. Metody badań materiałów. Kierunki rozwoju materiałów konstrukcyjnych.
Efekty kształcenia
Zapisać minimum 4, maksimum 8 efektów kształcenia zachowując kolejność: wiedza-umiejętności-kompetencje. Stosować czasowniki2) z podanego niżej zbioru. Każdy efekt kształcenia musi być weryfikowalny.
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia3)
EK1 definiuje i wskazuje materiały do konkretnych zastosowań inżynierskich
M1_W11, M1_W10
EK2 planuje metody obróbki cieplnej metali w celu uzyskania pożądanych właściwości mechanicznych
M1_W11, M1_W10, M1_U11
EK3 poprawnie identyfikuje struktury podstawowych stopów metali
M1_W11, M1_U01
EK4 interpretuje wyniki obróbki cieplnej stali M1_U11,
EK5 stosuje zasady BHP M1_U23
EK6 potrafi pracować w zespole M1_K04
Bila
ns n
akła
du
prac
y st
uden
ta
(w g
odzi
nach
)
Udział w wykładach 15 x 2h = 30
Udział w: ćwiczeniach audytoryjnych + laboratorium + zajęciach projektowych + pracowni specjalistycznej
15 x 2h = 30
Przygotowanie do ćwiczeń audytoryjnych/laboratoryjnych/seminarium 15 x 2h = 30
Opracowanie sprawozdań z laboratorium lub pracowni i/lub wykonanie zadań domowych (prac domowych)
15 x 2h = 30
Udział w konsultacjach związanych z wykładami 5 x 1h = 5
Udział w konsultacjach związanych z laboratoriami 5 x 1h = 5
Przygotowanie do egzaminu/zaliczenia i obecność na nim 10
RAZEM: 1) 140
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+30h+5h+5h+3h=73
ECTS 4,5)
73 3
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 30h+30h+30h=90
90 3
Literatura podstawowa:
Wojtkun F., Sołncew J.P.: Materiały specjalnego przeznaczenia. Wyd. Politechniki Radomskiej, Radom, 2001Instrukcje do ćwiczeń laboratoryjnych; Ciszewski A., Radomski T., Szummer A.
Materiałoznawstwo. Warszawa : Oficyna Wyd. PW, 2009; Materiałoznawstwo: Rzeszów, Wydaw. Uniwersytetu Rzeszowskiego, 2005; Nauka o materiałach i mechanika: laboratorium.
Katowice, Wydaw. Wyższej Szkoły Zarządzania Ochroną Pracy, 2009.
Literatura uzupełniająca:
Ashby M., Sherclif H., Cebon D.: Inżynieria materiałowa. Tom 1, 2. Wyd. Galaktyka, Łódź, 2011; 2. Dobrzański L.: Podstawy nauki o materiałach i metaloznawstwo. WNT, Warszawa,
2002
nr efektu kształcenia
forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 kolokwium zaliczające wykład W
EK2 sprawdzenie przygotowania do ćwiczeń lab., sprawozdanie z ćwiczenia lab.
L
EK3 sprawdzenie przygotowania do ćwiczeń lab., sprawozdanie z ćwiczenia lab.
L
EK4 sprawdzenie przygotowania do ćwiczeń lab., sprawozdanie z ćwiczenia lab.
L
EK5 sprawdzenie przygotowania do ćwiczeń lab., sprawozdanie z ćwiczenia lab.
L
EK6 obserwacja pracy na zajęciach lab. L
Jednostka realizująca:
Katedra Inżynierii Materiałowej i Biomedycznej
Osoby prowadzące: dr hab. inż. Małgorzata Grądzka-Dahlke, dr
inż. Jarosław Sidun
Data opracowania
programu: 10.06.2015 Program opracował:
dr hab. inż. Małgorzata Grądzka-Dahlke
Wydział Mechaniczny Nazwa
programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu:
Podstawy elektrotechniki i elektroniki
Kod przedmiotu: MPBMS02005
Rodzaj przedmiotu:
obowiązkowy Semestr: 2 Punkty ECTS 5 Liczba godzin w
semestrze: W - 30 C- 15 L- 15 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
matematyka
Założenia i cele przedmiotu:
Student zna pojęcia z zakresu elektrotechniki, np. źródło, odbiornik energii elektrycznej; zna podstawowe prawa elektrotechniki; ma elementarną wiedzę o obwodach elektrycznych prądu stałego i przemiennego. Potrafi obliczać wielkości elektryczne charakteryzujące stan ustalony w obwodach prądu stałego i przemiennego. Ma wiedzę o powszechnie stosowanych maszynach elektrycznych, elementach półprzewodnikowych i wybranych układach elektronicznych analogowych i cyfrowych. Potrafi wykonywać pomiary wielkości elektrycznych w wybranych układach, potrafi przedstawić otrzymane wyniki w formie liczbowej i graficznej, dokonać ich interpretacji i wyciągnąć właściwe wnioski oraz praktycznie sprawdzić i przeanalizować działanie prostych układów elektrycznych i elektronicznych.
Forma zaliczenia Wykład - dwa kolokwia zaliczeniowe; ćwiczenia - kolokwium zaliczeniowe; laboratorium - sprawdzian wejściowy i dyskusja z zakresu realizowanego ćwiczenia, sprawozdania z poszczególnych ćwiczeń
Treści programowe:
Wykład Podstawowe pojęcia i prawa elektrotechniki. Obwody prądu stałego i prądu przemiennego. Moc i energia elektryczna. Elektromagnetyzm. Maszyny elektryczne prądu stałego i prądu przemiennego. Struktura napędu elektrycznego. Elementy półprzewodnikowe. Przekształtniki energii elektrycznej – prostowniki, falowniki – zastosowania. Elektroniczne układy analogowe – wzmacniacze tranzystorowe. Układy scalone, wzmacniacze operacyjne. Zastosowania elektroniki w mechanice. Cwiczenia rachunkowe Obliczanie wielkości elektrycznych w obwodach prądu stałego i prądu przemiennego jednofazowych i trójfazowych. Proste obliczenia z zakresu transformatorów, układów napędu elektrycznego i układów elektronicznych. Laboratorium Pomiary podstawowych wielkości elektrycznych w obwodach prądu stałego i jednofazowych prądu przemiennego. Analiza i budowa układów sterowania stycznikowego silników elektrycznych. Badanie elementów półprzewodnikowych, prostowników diodowych i sterowanych. Projektowanie i badanie cyfrowych układów kombinacyjnych.
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 ma podstawową, uporządkowaną wiedzę w zakresie teorii obwodów elektrycznych, potrafi stosować tę wiedzę w obliczeniach
M1_W21
EK2 zna budowę i zasadę działania podstawowych urządzeń elektrycznych i elektronicznych
M1_W21
EK3 oblicza wielkości elektryczne charakteryzujące działanie prostych układów elektrycznych i elektronicznych
M1_U07, M1_W21
EK4 wykonuje pomiary wielkości elektrycznych i mechanicznych oraz poprawnie opracowuje wyniki pomiarów i wyciaga właściwe wnioski
M1_U12
EK5 potrafi pracować indywidualnie i w zespole M1_U02
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
godz
inac
h)
Udział w wykładach 30
Udział w ćwiczeniach rachunkowych 15
Udział w ćwiczeniach laboratoryjnych 15
Przygotowanie do ćwiczeń rachunkowych 7 x 3h = 21
Przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych 6 x 3h = 18
Opracowanie sprawozdań z laboratorium 6 x 2h = 12
Udział w konsultacjach związanych z wykładem, ćwiczeniami i laboratorium 6 x 1h = 6
Przygotowanie do zaliczenia z wykładu 20
RAZEM: 137
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+15h+15h+6h=66h
ECTS
66 2,5
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 85 3
15+15+21+18+12+4h=85h
Literatura podstawowa:
1. Hempowicz P. i inni: Elektrotechnika i elektronika dla nieelektryków, WNT, Warszawa, 2009. 2. Opydo W. Elektrotechnika i elektronika dla studentów wydziałów nieelektrycznych. WPP, Poznań, 2005. 3. Daszuta Z. Proste zadania z elektrotechniki i elektroniki, WPB, Białystok, 2009. 4. Lipka J. i in.: Laboratorium podstaw elektrotechniki dla mechaników. Wydawnictwo PW, 2004
Literatura uzupełniająca:
1. Majerowska Z., Majerowski A. Elektrotechnika ogólna w zadaniach, PWN, Warszawa,1999. 2. Watson J. Elektronika. WKŁ, Warszawa, 1999. 3. Górecki P. Układy cyfrowe. Wyd. BTC, Warszawa, 2004. 4. Bolkowski S. Elektrotechnika. WSiP, Warszawa, 2005.
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 ocena kolokwium pisemnego z wykładu i z ćwiczeń W, C
EK2 ocena kolokwium pisemnego z wykładu W
EK3 ocena kolokwium z ćwiczeń i ocena sprawozdania z ćwiczeń laboratoryjnych C, L
EK4 dyskusja na zajeciach laboratoryjnych i ocena sprawozdania z ćwiczeń laborator. L
EK5 obserwacja pracy studenta na zajęciach L
Jednostka realizująca:
Katedra Mechaniki i Informatyki Stosowanej
Osoby prowadzące:
Data opracowania
programu: 10.06.2015 Program opracował(a): dr inż. Ewa Mrozek
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn
Poziom i forma studiów studia I stopnia
stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dydaktyczna:
Nazwa przedmiotu: Grafika inżynierska II kod przedmiotu MPBMS02006
Rodzaj przedmiotu: 0)
obowiązkowy Semestr: 2 Punkty ECTS 1) 2
Liczba godzin w semestrze: W - 0 C- 0 L- 0 P- 30 Ps- 0
Przedmioty wprowadzające
"-"
Założenia i cele
przedmiotu:
Opis zakładanej wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych, jakie student powinien nabyć po zaliczeniu tego przedmiotu, np. Poznają zasady tworzenia rysunków wykonawczych i złożeniowych. Poznają zasady tolerowania oraz krztałtowania struktury geometrycznej powierzchni SGP. Poznają podstawy rysunku elektrycznego i budowlanego oraz zatady tworzenia schematów.
Treści programowe:
Tolerancje złożone, tolerowanie wymiarów. Klasy dokładności wykonania. Struktura geometryczna powierzchni. Połączenia rozłącznie i nierozłączne. Rysunki wykonawcze, złożeniowe i zestawieniowe. Elementy rysunku elektrycznego i budowlanego oraz zatady tworzenia schematów.
Efekty kształcenia
Zapisać minimum 4, maksimum 8 efektów kształcenia zachowując kolejność: wiedza-umiejętności-kompetencje. Stosować czasowniki2) z podanego niżej zbioru. Każdy efekt kształcenia musi być weryfikowalny.
Odniesienie do kierunkowych efektów
kształcenia3)
EK1
posiada wiedzę w zakresie stosowania elementów gfrafiki inżynierskiej do odwzorowywania i restytucji układów przestrzennych elementów maszyn
M1_W07, M1_W08
EK2
potrafi wyjaśnić i zastosować zasady tolerowania wymiarów, oznaczenia struktury geometrycznej powierzchni, błędów kształtu i położenia elementów części maszyn;
M1_U17
EK3 potrafi zastosować elementy grafiki inżynierskiej do rozwiązywania problemów inżynierskich z zakresu budowy maszyn
M1_U14, M1_U15
EK4 rozumie potrzebę i zna możliwości ciagłego dokształcania się z grafiki inżynierskiej
M1_K01
Bila
ns n
akła
du p
racy
stud
enta
(w
god
zina
ch) Udział w wykładach 0 0
Udział w zajęciach projektowych 30 30
Przygotowanie do ćwiczeń projektowych i sprawdzianów zaliczeniowych 10
Wykonanie zadań domowych (prac domowych) 15 15
Udział w konsultacjach związanych z wykonywaniem zadań projektowych 5
RAZEM: 1) 60
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela
ECTS 4,5)
35 1
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 15+15h+10h+15h+5=60
60 1
Literatura podstawowa:
1. Burcan J. Podstawy rysunku technicznego, WNT, Warszawa, 2010 2. Fołęga P. Zasady zapisu konstrukcji części maszyn, Wydawnictwo Politechniki Śląskiej, Gliwice, 2011 3. Dobrzański T.: Rysunek techniczny maszynowy. Wyd. 22. WNT, Warszawa, 20010 4. Polskie Normy PKNMiJ
Literatura uzupełniająca:
1. Kaczyński R.,Nowakowski J. Sajewicz E.: Grafika inżynierska. Geometria wykreślna ćwiczenia projektowe. Wyd. PB, Białystok, 2001. 2. Simmons C. H. , Maguire D. E. , Phelps N.: Manual of engineering drawing : Newnes, Amsterdam, 2009 3. Krawczuk M., Biereg K., Doliński Ł.: Projektowanie urządzeń elektromechanicznych, Wydawnictwo Politechniki Gdańskiej, Gdańsk, 2006
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1,EK2 kolokwium zaliczające wykład, projektowanie W, P
EK3,EK4 wykonanie wszystkich zaplanowanych zadań projektowych i zadań domowych P
EK3,EK4 dyskusja nad projektami, obserwacja pracy na zajęciach P
Jednostka realizująca:
Katedra Budowy i Eksploatacji Maszyn
Osoby prowadzące: dr hab. inż. Roman Kaczyński, prof.PB
doc. dr inż.. Jerzy Ickiewicz, dr inż.Leon Demianiuk
Data opracowania
programu: 10.06.2015 Program opracował(a): dr hab. inż. Roman Kaczyński, prof.PB
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu: Język angielski I Kod przedmiotu: MPBMS02007
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 2 Punkty ECTS 2
Liczba godzin w semestrze:
W - 0 C- 30 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
potwierdzona znajomość języka angielskiego na poziomie co najmniej A2/B1
Założenia i cele przedmiotu:
Doskonalenie wszystkich sprawności językowych: rozumienie ze słuchu, mówienie, czytanie i pisanie w zakresie języka ogólnego oraz specjalistycznego, zgodnego z kierunkiem studiów.
Forma zaliczenia
Ocena na podstawie sprawdzianów pisemnych, prac domowych ustnych i pisemnych, dyskusji
Treści programowe:
Tematyka: ratowanie i udzielanie pomocy, procesy w tworzeniu kształtów z plastiku i ich zastosowanie w budownictwie lądowym, systemy katapultowania się. Gramatyka: zaimki względne, present simple - strona czynna i bierna, tryb rozkazujacy, will - przewidywanie, present perfect / past simple, 1szy i 2gi okres warunkowy, zdania czasowe
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 ma podstawową wiedze o gramatyce jezyka angielskiego M1_U05
EK2 ma zasób słownictwa umożliwiający uczestniczenie w dyskusji na proste tematy związane ze studiowanym kierunkiem
M1_U05
EK3 posługuje się językiem angielskim w stopniu wystarczającym do porozumiewania się
M1_U05
EK4 potrafi pozyskiwać podstawowe informacje z literatury w języku angielskim M1_U01
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
godz
inac
h)
Udział w zajeciach 30
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami 5
Wykonanie zadań domowych 20
RAZEM: 55
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela
ECTS
35 1,5
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 55 2
Literatura podstawowa:
1. Bonamy D. : Technical English 3. Pearson Longman, 2011 2. Fisiak J., Adamska-Sałaciak A., Idzikowski M., Jagła E., Jankowski M., Lew R. : Słownik Współczesny angielsko-polski polsko-angielski. Pearson Longman, 2006 3.Hewings M. : Advanced Grammar in Use. Cambridge University Press, 2005
Literatura uzupełniająca:
1. Weber M., Brzosko Ł. : English for engineers. Oficyna Wydawnicza Politechniki Bialostockiej, Białystok, 20102. Ibbotson M. : Professional English in Use - Engineering, Cambridge University Press, 2009
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 sprawdzian pisemny, pisemne prace domowe C
EK2 sprawdzenie prac domowych ustnych, dyskusja na zajeciach C
EK3 sprawdzenie prac domowych ustnych, dyskusja na zajeciach C
EK4 sprawdzenie prac domowych pisemnych i ustnych, dyskusja na zajeciach C
Jednostka realizująca:
Studium Języków Obcych Osoby prowadzące: zespół języka angielskiego SJO
Data opracowania
programu: 05.06.2015 Program opracował(a): mgr Urszula Sochoń - Okruszko
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu: Język rosyjski I Kod przedmiotu: MPBMS02008
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 2 Punkty ECTS 2
Liczba godzin w semestrze:
W - 0 C- 30 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
potwierdzona znajomość języka rosyjskiego na poziomie co najmniej A2/B1
Założenia i cele przedmiotu:
Doskonalenie sprawności władania językiem rosyjskim – rozumienia ze słuchu, mówienia, czytania i pisania, w tym słownictwa z zakresu mechaniki i budowy maszyn.
Forma zaliczenia
Ocena na podstawie sprawdzianów pisemnych, prac domowych ustnych i pisemnych, dyskusji na zajęciach.
Treści programowe:
Zakres tematyczny: Styl życia. Konflikt pokoleń. Środowisko akademickie. Nauka j.obcych w Polsce. Pasje. Zainteresowania dawniej i dziś. Leksyka specjalistyczna.Zagadnienia gramatyczne: Formy osobowe czasowników we wszystkich czasach i trybach. Czasowniki dokonane i niedokonane, zwrotne i nieregularne. Formy deklinacyjne rzeczowników.Końcówki rodzajowe przymiotników. Liczebniki główne i porządkowe. Zaimki
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 ma podstawową wiedzę o gramatyce języka rosyjskiego M1_U05
EK2 ma zasób słownictwa umożliwiający uczestniczenie w dyskusji na proste tematy związane ze studiowanym kierunkiem
M1_U05
EK3 posługuje się językiem rosyjskim w stopniu wystarczającym do porozumiewania się
M1_U05
EK4 potrafi pozyskiwać podstawowe informacje z literatury w języku rosyjskim M1_U01
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
godz
inac
h)
Udział w zajęciach 30
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami 5
Wykonanie prac domowych 20
RAZEM: 55
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela
ECTS
35 1,5
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym
55 2
Literatura podstawowa:
1.Cieplicka M.,Torzewska W.: Русский язык. Kompendium tematyczno-leksykalne 1.Wagros,Poznań, 2007. 2. Pado A.: Start.ru 2. WSiP, Warszawa, 2006. 3. Milczarek W.: Język rosyjski od A do Z. Repetytorium. Kram, Warszawa, 2007
Literatura uzupełniająca:
1. Kowalska N., Samek D.: Praktyczna gramatyka języka rosyjskiego. REA, Warszawa, 2004.2. Materiały z rosyjskojęzycznych portali internetowych, prasy i książek.3. Samek D.: Rozmówki polsko-rosyjskie. REA, Warszawa, 2009.4. Słownik naukowo-techniczny rosyjsko-polski. Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa, 1999.
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 sprawdzian pisemny, pisemne prace domowe C
EK2 sprawdzenie prac domowych ustnych, dyskusja na zajęciach C
EK3 sprawdzenie prac domowych ustnych, dyskusja na zajęciach C
EK4 sprawdzenie prac domowych pisemnych i ustnych, dyskusja na zajęciach C
Jednostka realizująca:
Studium Języków Obcych Osoby prowadzące: zespół języka rosyjskiego SJO
Data opracowania
programu: 05.06.2015 Program opracował(a): mgr Benigna Chaniewska
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu: Język niemiecki I Kod przedmiotu: MPBMS02009
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 2 Punkty ECTS 2
Liczba godzin w semestrze:
W - 0 C- 30 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
potwierdzona znajomość języka niemieckiego na poziomie co najmniej A2/B1
Założenia i cele przedmiotu:
Doskonalenie wszystkich sprawności językowych: rozumienie ze słuchu, mówienie, czytanie i pisanie w zakresie języka ogólnego oraz specjalistycznego, zgodnego z kierunkiem studiów.
Forma zaliczenia
Zaliczenie z oceną: testy śródsemestralne, test modułowy, wypowiedzi pisemne i ustne, prace domowe, prezentacja
Treści programowe:
Zakres tematyczny (sytuacje językowe): szkolnictwo wyższe i życie studenckie, właściwości i cechy osób i rzeczy, rezerwacja, wynajem - wyrażanie życzeń, oczekiwań, wymagań. Zagadnienia gramatyczno-syntaktyczne: podwójne konstrukcje spójnikowe, konstrukcje celowe, rekcja czasownika i rzeczownika, stopniowanie przymiotnika, konstrukcje przyczynowo-skutkowe (weil, obwohl, trotz-wegen), tryb przypuszczający Konjunktiv II
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 ma podstawową wiedzę o gramatyce języka niemieckiego M1_U05
EK2 ma zasób słownictwa umożliwiający uczestniczenie w dyskusji na proste tematy związane ze studiowanym kierunkiem
M1_U05
EK3 posługuje się językiem niemieckim w stopniu wystarczającym do porozumiewania się
M1_U05
EK4 potrafi pozyskiwać podstawowe informacje z literatury w języku niemieckim M1_U01
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
godz
inac
h)
Udział w zajęciach 30
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami 5
Wykonanie prac domowych 20
RAZEM: 55
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela
ECTS
35 1,5
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym
55 2
Literatura podstawowa:
1. Dr. Norbert Becker, Dr. Jörg Braunert: Alltag, Beruf & Co. 5, Hueber Verlag, 2011 2. Ch. Kuhn, R.M. Niemann, B. Winzer-Kiontke: studio d - Die Mittelstufe B2, Cornelsen Verlag 2010 3. Dorothea Levy-Hillerich: Mit Deutsch in Europa studieren arbeiten leben, Goethe Institut, 2004
Literatura uzupełniająca:
1. Wioletta Omelianiuk, Halina Ostapczuk: Sach- und Fachtexte auf Deutsch, Teil 2, Politechnika Białostocka, Białystok, 2010 2. Renate Wagner: Grammatiktraining Mittelstufe, Verlag für Deutsch, 1997 3. Słownik techniczny niemiecko-polski i polsko-niemiecki, PWN, 2010 4. Janusz Suchocki: Testy ćwiczeniowe z języka niemieckiego - Gelernt ist gelernt,Politechnika Białostocka, Białystok 2004 5. Materiały własne prowadzącego (adaptowane i opracowane teksty z literatury fachowej oraz z Internetu)
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 testy śródsemestralne i test modułowy, wypowiedzi pisemne i ustne
EK2 wypowiedzi pisemne i ustne
EK3 notatki, wypowiedzi pisemne i ustne
EK4 testy śródsemestralne, notatki, wypowiedzi pisemne i ustne
EK5 testy śródsemestralne, notatki, wypowiedzi pisemne i ustne
EK6 prezentacja ustna (autoprezentacja)
EK7 wypowiedzi ustne, obserwacja pracy na zajęciach
EK8 prezentacja sylwetki, obserwacja pracy na zajęciach
Jednostka realizująca:
Studium Języków Obcych Osoby prowadzące: zespół języka niemieckiego SJO
Data opracowania
programu: 05.06.2015 Program opracował(a): mgr Janusz Suchocki
Wydział Mechaniczny Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu: Mechanika ogólna II Kod przedmiotu: MPBMS03001
Rodzaj przedmiotu:
obowiązkowy Semestr: 3 Punkty ECTS 6 Liczba godzin w
semestrze: W - 30 C- 30 L- 15 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
mechanika ogólna I, matematyka I, matematyka II
Założenia i cele przedmiotu:
Wzbogacenie wiedzy oraz nabycie umiejętności i nawyków i kompetencji w zakresie zastosowania do modelowania i analizy układów technicznych wiedzy teoretycznej z dynamiki punktu materialnego, układu punktów oraz bryły sztywnej
Forma zaliczenia
Ćwiczenia (zaliczenie), wykłady (egzamin). Podstawą zaliczenia jest zaliczenie trzech kolokwiów. Podwyższenie oceny egzaminacyjnej możliwe wyłącznie po odpowiednio wysoko ocenionych odpowiedziach pisemnych i ustnych na pytania teoretyczne. Ćwiczenia laboratoryjne (zaliczenie), Podstawą zaliczenia jest wykonanie wszystkich przewidzianych programem ćwiczeń, sporządzenie sprawozdań z każdego ćwiczenia i jego zaliczenie.
Treści programowe:
Wykłady. 1. Aksjomaty, zadania dynamiki proste i odwrotne. Dynamika punktu. 2. Drgania. 3. Zasady ruchu punktu materialnego. 4. Geometria mas. środek mas, momenty i tensor bezwładności, osie centralne, główne i główne centralne, twierdzenie Steinera, zmiana momentu bezwładności względem osi podczas jej nachylenia. 5. Zasady pędu i krętu dla układu punktów materialnych i ciała sztywnego. 6. Wahadło matematyczne. Energia kinetyczna układu. Twierdzenie Koeniga. Energia kinetyczna ciała sztywnego w ruchu postępowym, obrotowym, płaskim, kulistym i dowolnym. 7. Zasada zachowania energii kinetycznej. Zasada równowartości pracy i energii kinetycznej. Zasada zachowania energii mechanicznej. Zasady zachowania energii, równowartości pracy i energii kinetycznej. 8. Zasada d’Alemberta dla punktu i układu punktów materialnych. Siły bezwładności ciała sztywnego w szczególnych przypadkach jego ruchu. 9. Dynamika ruchu obrotowego i kulistego bryły ciała sztywnego. 10. Uderzenie. Ćwiczenia. 1. Proste i zwrotne zadanie dynamiki. Dynamika punktu. 2. Drgania. 3. Zasady zmiany i zachowania pędu i krętu. 4. Praca, moc, zachowanie energii mechanicznej. 5. Zasada d’Alemberta. Reakcje wirującej bryły. Zajęcia laboratoryjne. 1. Zastosowanie zasady zachowania krętu do wyznaczania momentu bezwładności. 2. Zastosowanie zasady zachowania pędu. 3. Precesja regularna giroskopu. 4. Wyznaczanie współczynnika restytucji. 5. Wyznaczanie zmienności współczynnika uwielokrotnienia amplitudy ugięcia belki.
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 Ma podstawową i uporządkowaną wiedzę z ruchu prostoliniowego, krzywoliniowego, obrotowego i drgającego
M1_W02
EK2 zna podstawowe pojęcia i metody dynamiki punktu materialnego i bryły sztywnej stosowane przy rozwiązywaniu prostych zadań inżynierskich MiBM
M1_W04
EK3 Potrafi dokonać analizy dynamicznej prostych układów M1_U06, M1_U18
EK4 Potrafi zapisać i rozwiązać równania ruchu punktu materialnego w prostych przypadkach ruchu, w tym i drgań
M1_U06, M1_U18, M1_U24
EK5 Analizuje dynamikę prostych układów mechanicznych z brył sztywnych sztywnych
M1_U18, M1_U24
EK6 Oblicza reakcje dynamiczne ciał wirujących, współczynniki restytucji i uwielokrotnienia amplitudy ugięcia belki
M1_U18, M1_U24
EK7 Ma zrozumienie ważności pracy inżynierskiej i osobistej odpowiedzialności za otrzymane wyniki I potrzeby ciágłego dokształcania się
M1_K01, M1_K02, M1_K04
EK8 Ma nawyki nauki i pracy indywidualnej, w zespole oraz kontroli otrzymanych wyników obliczeniowych
M1_K01, M1_K04
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
go
dzin
ach)
Udział w wykładach 15 x 2h = 30
Udział w: ćwiczeniach audytoryjnych + laboratorium + zajęciach projektowych + pracowni specjalistycznej
15 x 3h = 45
Przygotowanie do ćwiczeń audytoryjnych/laboratoryjnych/seminarium 15 x 3h = 45
Opracowanie sprawozdań z laboratorium lub pracowni i/lub wykonanie zadań domowych (prac domowych)
7 x 3h = 21
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami/seminarium/projektem 2 x 1h = 2
Przygotowanie do egzaminu/zaliczenia i obecność na nim 20
Przygotowanie do zaliczenia ćwiczeń + obecność na kolokwiach 20
RAZEM: 183
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+45h+2h+6h=83h
ECTS
83 2,5
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 45h+45h+21h+2h+20h+20h=153h
153 5
Literatura podstawowa:
1. Leyko J.: Mechanika ogólna, t. I i II., PWN, Warszawa, 2006. 2. Misiak J.: Mechanika ogólna, t. I i II. WNT, Warszawa, 1989, 1998. 3. Jakowluk A. (red.): Mechanika teoretyczna i podstawy teorii mechanizmów i robotów t. I i II. Wyd. PB, Białystok, 1993. 4. Misiak J.: Zadania z mechaniki ogólnej, cz. I, II, III. WNT, Warszawa, 1992, 1999. 5. Czech M., Jakowluk A., Kobyłko J. : Mechanika techniczna w przykładach i zadaniach t. I i II. Wyd. PB, Białystok, 1985, 1987.
Literatura uzupełniająca:
1. Nizioł J.: Metodyka rozwiązywania zadań z mechaniki, PWN, Warszawa, 2006. 2. Mieszczerski J.: Zbiór zadań z mechaniki, PWN, Warszawa, 1971. 3. Leyko J, Szmelter J.: Zbiór zadań z mechaniki, PWN, Warszawa, 1980. 4. Romberg O., Hinrichs N.: Don’t Panic with Mechanics! Fun and success in the “loser discipline” of engineering studies! Friedr. Vieweg & Sohn Verlag | GWV Fachverlage GmbH, Wiesbaden 2006.http://dc344.4shared.com/doc/Rz1E8VHY/preview.html 5. Roberts A. P.: Statics and Dynamics with Background Mathematics, Cambridge University Press, Cambridge, New York, Melbourne, Madrid, Cape Town, Singapore, Sao Paulo, 2003.
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 kolokwia zaliczające wykłady i ćwiczenia C
EK2 kolokwia zaliczające wykłady i ćwiczenia, sprawozdania z ćwiczeń laboratoryjnych
C, L
EK3 kolokwia zaliczające wykłady i ćwiczenia, sprawozdania z ćwiczeń laboratoryjnych
C, L
EK4 kolokwia zaliczające wykłady i ćwiczenia C
EK5 kolokwia zaliczające wykłady i ćwiczenia, sprawozdania z ćwiczeń laboratoryjnych
C, L
EK6 kolokwia zaliczające wykłady i ćwiczenia, sprawozdania z ćwiczeń laboratoryjnych
C, L
EK7 dyskusje pod czas wykładów, ćwiczeń i ćwiczeń laboratoryjnych, obserwacja pracy na zajęciach
W, C, L
EK8 dyskusje pod czas wykładów, ćwiczeń i ćwiczeń laboratoryjnych, obserwacja pracy na zajęciach
W, C, L
Jednostka realizująca:
Katedra Mechaniki i Informatyki Stosowanej
Osoby prowadzące:
wykłady – prof., dr hab, H.Sulym, ćwiczenia – prof, dr. hab. H.Sulym, zajęcia labor. – dr
M.Romanowicz Data
opracowania programu:
08.06.15 Program opracował(a): prof. dr hab. Heorhiy Sulym
Wydział Mechaniczny Nazwa
programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i Budowa Maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania:
Nazwa przedmiotu:
wytrzymałość materiałów i konstrukcji I
Kod przedmiotu: MPBMS03002
Rodzaj przedmiotu:
obowiązkowy Semestr: 3 Punkty ECTS 5 Liczba godzin w
semestrze: W - 30 C- 30 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0 Przedmioty
wprowadzające matematyka I, matematyka II, mechanika ogólna I, mechanika ogólna II
Założenia i cele
przedmiotu:
Zapoznanie studentów z podstawowymi zadaniami wytrzymałości materiałów oraz procedurami analizy pól naprężeń i przemieszczeń (odkształceń) w typowych elementach maszyn i konstrukcji. Wykształcenie umiejętności formułowania warunków wytrzymałościowych oraz warunków sztywności i wykorzystywania ich w projektowaniu. Przeprowadzenie analizy wytrzymałościowej typowego elementu konstrukcyjnego i prostego układu mechnicznego.
Forma zaliczenia
Wykład - egzamin pisemny; ćwiczenia - dwa kolokwia, sprawdziany przygotowania do ćwiczeń, zaliczenie zadań przeznaczonych do samodzielnego rozwiązania
Treści programowe:
Podstawowe pojęcia i definicje wytrzymałości materiałów. Naprężenia i przemieszczenia w prostych (jednoosiowych) przypadkach obciązeń. Warunki wytrzymałościowe i warunki sztywności. Złożone przypadki obciążeń i hipotezy wytężeniowe.
Efekty kształcenia
student: Odniesienie do kierunkowych
efektów kształcenia
EK1 zna i rozumie aparat matematyczny oraz prawa mechaniki niezbedne do przeprowadzenia analizy wytrzymałościowej
M1_W01, M1_W04, M1_W05
EK2
definiuje i charakteryzuje podstawowe wielkości oraz związki fizyczne wykorzystywane w liniwo-sprężystej analizie wytrzymałościowej
M1_W01, M1_W02, M1_W05
EK3
prawidłowo identyfikuje oraz prezentuje graficznie wysiłek przekroju oraz całej konstrukcji dla prostych i złożonych przypadków obciążeń statycznych
M1_W05, M1_U07
EK4
lokalizuje najbardziej niebezpieczne (wytężone) obszary elementu konstrukcyjnego i formułuje warunki wytrzymałościowe oraz warunki sztywności
M1_U15, M1_U19
EK5
określa dopuszczalne obciążenia oraz wyznacza minimalne wymiary typowych elementów konstrukcyjnych i dobiera materiał do ich wykonania
M1_W11, M1_U15
EK6
dokonuje analizy wytrzymałościowej typowego elementu konstrukcyjnego i prostego układu mechanicznego oraz potrafi zwięźle przedstawić jej wyniki
M1_U03, M1_U04, M1_U07
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a
(w g
odzi
nach
)
Udział w wykładach 15 x 2h = 30 Udział w ćwiczeniach audytoryjnych 15 x 2h = 30 Przygotowanie do ćwiczeń audytoryjnych 10 x 1.5h = 15 Opracowanie sprawozdań z laboratorium lub pracowni i/lub wykonanie zadań domowych (prac domowych)
5 x 2h = 10
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami 5 x 1h = 5 Realizacja zadań projektowych (w tym przygotowanie prezentacji) - - Przygotowanie do egzaminu/zaliczenia i obecność na nim 25
Przygotowanie do zaliczenia ćwiczeń + obecność na kolokwiach 15
RAZEM: 130
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+30h+5h=65
ECTS
65 2
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 30h+15h+10h+5h+25h+15h=100
100 4
Literatura podstawowa: 1. Niezgodziński E.M, Niezgodziński T.: Wytrzymałośc materiałów, Wydawnictwa Naukowe PWN,
Warszawa, 2009. 2. Brzoska Z.: Wytrzymałośc materiałów, PWN, Warszawa, 1972. 3. Dyląg Z., Jakubowicz A., Orłoś Z.: Wytrzymałość materiałów, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa, Tom 1 - 2007, Tom 2 - 2009. 4. Misiak J.: Mechanika techniczna, Tom 1, Statyka i wytrzymałość materiałów, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa, 2006. 5. Szymczak Cz. [i in]: Wytrzymałość materiałów: zadania, Politechnika Gdańska, Gdańsk, 2002.
Literatura uzupełniająca:
1. Cegielski E.: Wytrzymałość materiałów: teoria, przykłady, zadania : podręcznik dla studentów wyższych szkół technicznych, Tom 1, Problemy jednowymiarowe, Wydaw. Politechniki Krakowskiej, Kraków, 2007. 2. Cegielski E.: Wytrzymałość materiałów: teoria, przykłady, zadania : podręcznik dla studentów wyższych szkół technicznych, Tom 2, Problemy złożone, Wydaw. Politechniki Krakowskiej, Kraków, 2006. 3. Piechnik S.: Wytrzymałość materiałów, Politechnika Krakowska, Kraków, 2001. 4. Zielnica J.: Wytrzymałość materiałów, Politechnika Poznanska, Poznań, 1996. 5. Gere J.M., Goodno B.J.: Mechanics of Materials - Brief Edition, Cengage Learning, Stanford, USA, 2012.
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 kolokwium zaliczające wykład, kolokwium z ćwiczeń W, C
EK2 kolokwium zaliczające wykład, kolokwium z ćwiczeń W, C
EK3 kolokwium zaliczające wykład, kolokwium z ćwiczeń, zadania domowe W, C
EK4 kolokwium zaliczające wykład, kolokwium z ćwiczeń, zadania domowe W, C
EK5 kolokwium zaliczające wykład, kolokwium z ćwiczeń, zadania domowe W, C
EK6 kolokwium zaliczające wykład, kolokwium z ćwiczeń, zadania domowe W, C
Jednostka realizująca:
Katedra Mechaniki i Informatyki Stosowanej
Osoby prowadzące: pracownicy KMiIS
Data opracowania
programu: 08.06.15 Program opracował: dr inż. Adam Tomczyk
Wydział Mechaniczny Nazwa
programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i Budowa Maszyn
Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dydaktyczna: Nazwa
przedmiotu: Mechanika Płynów Kod przedmiotu: MPBMS03003
Rodzaj przedmiotu: 0)
obowiązkowy Semestr: 3 Punkty ECTS 1) 5 Liczba godzin w semestrze: W - 30 C- 15 L- 15 P- 0 Ps- 0 S- 0 Przedmioty
wprowadzające Wpisz przedmioty lub "-" Matematyka II, Mechanika ogólna I
Założenia i cele
przedmiotu:
Nauczenie terminologii stosowanej w mechanice płynów, definicji i praw; uzyskanie rozumienia zagadnień związanych z przepływem cieczy i gazów; wykształcenie umiejętności sformułowania zagadnienia przepływowego w procesach, maszynach i urządzeniach, wyznaczania parametrów przepływu w prostych przypadkach oraz wykonania podstawowych pomiarów ciśnienia, prędkości i natężenia przepływu
Forma zaliczenia
Wykład - zaliczenie pisemne; ćwiczenia audytoryjne - zaliczenie pisemne; laboratorium - sprawdziany; ocena sprawozdań
Treści programowe:
Własności cieczy i gazów. Modele płynów i przepływów. Elementy kinematyki płynów. Podstawowe równania dynamiki płynów. Podobieństwo zjawisk przepływowych. Statyka płynów. Dynamika cieczy doskonałej. Dynamika cieczy lepkiej. Pomiary ciśnienia, prędkości i natężenia przepływu.
Efekty kształcenia
Zapisać minimum 4, maksimum 8 efektów kształcenia zachowując kolejność: wiedza-umiejętności-kompetencje. Stosować czasowniki2) z podanego niżej zbioru. Każdy efekt kształcenia musi być weryfikowalny.
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia3)
EK1 Student: potrafi omówić podstawowe modele płynów, przepływów, metody opisu stanu i ruchu płynów
M1_W06
EK2 wykonuje podstawowe obliczenia z zakresu mechaniki płynów
M1_W06, M1_U20
EK3
opisuje metody pomiarowe stosowane w mechanice płynów; wykonuje podstawowe pomiary ciśnienia, prędkości i natężenia przepływu
M1_W06, M1_U11
EK4 poprawnie opracowuje wyniki pomiarów M1_U03 EK5 potrafi pracować w zespole M1_U02, M1_K04
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
godz
inac
h)
Udział w wykładach 30
udział w ćwiczeniach audytoryjnych 15
Udział w laboratorium 15
Przygotowanie do ćwiczeń audytoryjnych 30
Przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych 15
Opracowanie sprawozdań z laboratorium 15
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami 5
Przygotowanie zaliczenia wykładu 15 15
RAZEM:
1) 140
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+15h+15h+5h=65
ECTS 4,5)
65 2,4
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 15h+15h+30h+15h+15+5h+15h=110
110 4
Literatura podstawowa:
1.Kosma Z., Podstawy mechaniki płynów, Wyd. Politechniki Radomskiej, 1998 2. Sawicki J., Mechanika przepływów, Wydaw. Politechniki Gdańskiej, Gdańsk, 2009 3. Orzechowski Z., Prywer J, Zarzycki R., Mechanika płynów w inżynierii i ochronie środowiska, WNT, Warszawa, 2009 4. Jeżowiecka-Kabsch K., Szewczyk H., Mechanika płynów, Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, Wrocław, 2001; 5. Burka E.S., Nałęcz T.J., Mechanika płynów w przykładach, PWN, Warszawa, 2002
Literatura uzupełniająca:
1.Puzyrewski R, Sawicki J., Podstawy mechaniki płynów i hydrauliki, PWN, Warszawa, 2000; 2. Ciałkowski M., Mechanika płynów, Politechnika Poznańska, Poznań, 2000; 3. Ciałkowski M., Mechanika płynów : zbiór zadań z rozwiązaniami, Wydaw. Politechniki Poznańskiej, Poznań, 2008 4. Gryboś R., Podstawy mechaniki płynów, PWN, Warszawa, 1998; 5. Fox R, Pritchard P., McDonald A., Introduction to fluid mechanics, Hoboken : John Wiley a. Sons, 2010;
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest więcej niż
jedna), na której zachodzi weryfikacja
EK1 zaliczenie pisemne wykładu W
EK2 kolokwium zaliczeniowe na ćwiczeniach audytoryjnych, sprawdziany na ćwiczeniach lab.
C, L
EK3 zaliczenie pisemne wykładu, sprawdziany na ćwiczeniach lab., sprawozdania z ćwiczeń lab.
W, L
EK4 sprawozdanie z ćwiczenia lab., obserwacja pracy na zajęciach lab. L
EK5 sprawozdania z ćwiczeń, obserwacja pracy na zajęciach lab. L
Jednostka realizująca:
Zakład Techniki Cieplnej i Chłodnictwa
Osoby prowadzące:
Data opracowania
programu: 08.06.2015 Program opracował(a): dr inż. Mirosława Kołodziejczyk
Wydział Mechaniczny Nazwa
programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu:
Metrologia i systemy pomiarowe I
Kod przedmiotu: MPBMS03004
Rodzaj przedmiotu:
obowiązkowy Semestr: 3 Punkty ECTS 3 Liczba godzin w
semestrze: W - 15 C- 15 L- 15 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
matematyka I, matematyka II
Założenia i cele
przedmiotu:
Opis zakładanej wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych, jakie student powinien nabyć po zaliczeniu tego przedmiotu:. student ma wiedzę z zakresu metod pomiarów, niedokładności pomiarów i metod opracowania wyników pomiarów, potrafi przedstawić ostateczny wyniku pomiaru; ma wiedzę z zakresu działań na wymiarach tolerowanych, analizy wymiarowej konstrukcji i pasowań, potrafi rozwiązywać łańcuchy wymiarowe i projektować pasowania; potrafi dobrać odpowiednią technikę pomiaru w zależności od geometrii części i tolerancji wymiaru, potrafi wykonać kontrolę dokładności części maszyn za pomocą uniwersalnych przyrządów pomiarowych.
Forma zaliczenia
Wykład - zaliczenie pisemne, kolokwia; laboratorium - ocena sprawozdań, sprawdziany przygotowania do ćwiczeń, kolokwia;
Treści programowe:
Metody pomiarów, błędy systematyczne i podstawy teorii błędów przypadkowych, praktyczne metody opracowania wyników pomiarów bezpośrednich i pośrednich. Układ tolerancji i pasowań, działania na wymiarach tolerowanych, metody obliczania ogniw wymiarowych. Ćw. lab. - pomiary wymiarów cz. maszyn za pomocą uniwersalnych narzędzi pomiarowych. Pomiary promieni łuków, kątów stożków i klinów, gwintów, kół zębatych i chropowatości powierzchni.
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 wymienia, klasyfikuje i opisuje metody pomiaru M1_W15
EK2 wymienia, klasyfikuje i opisuje błędy pomiarów M1_W15
EK3 charakteryzuje metody opracowania wyników pomiarów M1_W15
EK4 oblicza poprawki, błędy graniczne i niepewności, przedstawia wyniki pomiarów
M1_W15, M1_U12
EK5 wykonuje pomiary części maszyn za pomocą różnych przyrządów pomiarowych, opracowuje i interpretuje uzyskane wyniki
M1_U11, M1_U12, M1_K04
EK6 omawia zasady analizy i syntezy wymiarowej konstrukcji M1_W09, M1_W15,
M1_U14
EK7 oblicza ogniwa wymiarowe i pasowania M1_W09, M1_W15, M1_U14, M1_U15
EK8 dobiera techniki pomiarowe w zależności od geometrii przedmiotu i tolerancji wymiarów
M1_W15, M1_U12
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
godz
inac
h)
Udział w wykładach 15
Udział w: ćwiczeniach audytoryjnych i ćwiczeniach laboratoryjnych 30
Przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych 10
Opracowanie sprawozdań z laboratorium lub pracowni i/lub wykonanie zadań domowych (prac domowych)
10
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami/seminarium/projektem 1
Przygotowanie do zaliczenia ćwiczeń audytoryjnych i obecność na nim 10
Przygotowanie do egzaminu/zaliczenia i obecność na nim 12
RAZEM: 88
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 15h+30h+1h=46h
ECTS
46 1,5
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 30h+10h+10h+1h+10h=61h
61 2
Literatura podstawowa:
1. Jakubiec W., Malinowski J.: Metrologia wielkości geometrycznych. WNT, Warszawa 2004. 2. Adamczak S., Makieła W.: Metrologia w budowie maszyn. WNT, Warszawa 2007. 3. Humienny Z.: Specyfikacje geometrii wyrobów. WNT, Warszawa 2004.
Literatura uzupełniająca:
1. Adamczak S., Makieła W.: Podstawy metrologii i inżynierii jakości dla mechaników. WNT, Warszawa 2010.
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest t wiecej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 kolokwium zaliczające wykład W
EK2 kolokwium zaliczające wykład W
EK3 kolokwium zaliczające wykład, kolokwium zaliczjące ćwiczenia audytoryjne W, C
EK4 kolokwium zaliczające wykład, kolokwium zaliczjące ćwiczenia audytoryjne, sprawdzenie przygotowania do ćwiczeń lab., sprawozdanie z ćw. lab.
W, C, L
EK5 sprawdzenie przygotowania do ćwiczeń lab., sprawozdanie z ćw. lab. L
EK6 kolokwium zaliczające wykład W
EK7 kolokwium zaliczające wykład, kolokwium zaliczjące ćwiczenia audytoryjne W, C
EK8 kolokwium zaliczające wykład, sprawdzenie przygotowania do ćwiczeń lab., sprawozdanie z ćw. lab.
W, L
Jednostka realizująca:
Zakład Technologii Maszyn i Materiałów
Osoby prowadzące: dr hab. inż. Małgorzata Poniatowska
mgr inż. Zofia Kiryłowicz Data
opracowania programu:
9.06.15 r. Program opracowała dr hab. inż. Małgorzata Poniatowska
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i Budowa Maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania:
Nazwa przedmiotu: Kinematyka i dynamika maszyn Kod przedmiotu: MKBMS03005
Rodzaj przedmiotu:
obowiązkowy Semestr: 3 Punkty ECTS 2
Liczba godzin w semestrze: W - 30 C- 0 L- 0 P- 15 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
MECHANIKA
Założenia i cele
przedmiotu: Zapoznanie studentów z metodami analizy kinematycznej oraz dynamiki maszyn.
Forma zaliczenia
Wykład - dwa kolokwia w trakcie semestru; zaliczenie wykładu Projekt - wykonanie i zaliczenie projektu składającego się z kilku zadań
Treści programowe:
Analiza strukturalna mechanizmów. Metody wyznaczania parametrów ruchu członów mechanizmu. Analiza kinematyczna wybranych mechanizmów. Wyznaczanie parametrów kinematycznych metodą planów. Równania Lagrange'a I i II rodzaju. Równaia ruchu układów fizycznych. Analiza mechanizmów poddanych drganim własnym i wymuszonym.
Efekty kształcenia
Efektykształcenia wiedza-umiejętności-kompetencje
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 wyznacza parametry ruchu łańcuchów kinematycznych metodą planów
M1_W04, M1_W02
EK2 wyznacza siły bezwładności i reakcji w parach kinematycznych M1_U07
EK3 definiuje zasady wyrównoważnia i równomierność biegu M1_U24, M1_U07
EK4 stosuje metodę Lagrange'a do wyznaczania równań ruchu M1_U10, M1_U24, M1_U07
EK5 potrafi pracować w zespole M1_K03, M1_K04
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (g
odz.
) Udział w wykładach 30
Udział w ćwiczeniach projektowych 15
Przygotowanie do ćwiczeń
Opracowanie projektu 15
Udział w konsultacjach (w tym elektronicznych) 4
Przygotowanie do zaliczenia wykładu i obecność na zaliczeniu wykładu 10
Przygotowanie do zaliczenia zadań projektowych 10
RAZEM: 84
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+15h+4h=49
ECTS
49 2
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 15h+15h+10h+10h+4h=54h
54 2
Literatura podstawowa:
1. Cannon R.H.: Dynamika układów fizycznych, WNT, Warszawa, 1973 2. red. Morecki A.: Podstawy robotyki. Teoria manipulatorów i robotów, WNT, Warszawa, 1999 3. Honczarenko J.: Roboty przemysłowe. Budowa i zastosowanie. WNT, Warszawa, 2009
Literatura uzupełniająca: 1. Craig J.J.: Introduction to robotics : mechanics and control . Pearson Education, Harlow 2004
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć, na której zachodzi
weryfikacja
EK1 kolokwium zaliczające wykład W
EK2 kolokwium zaliczające wykład W
EK3 kolokwium zaliczające wykład W
EK4 kolokwium zaliczające wykład W
EK5 dyskusja w ramach wykonywania i zaliczenia projektu, obserwacja pracy Studenta na zajęciach
P
Jednostka realizująca:
Katedra Automatyki i Robotyki
Osoby prowadzące: dr inż.T.Kuźmierowski, dr inż. A.Koszewnik
Data opracowania
programu: 10 czerwca 2015r. Program opracował(a): dr inż. Tomasz Kuźmierowski
Wydział Mechaniczny Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn
Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania: -
Nazwa przedmiotu:
Automatyka i automatyzacja (E)
Kod przedmiotu: MPBMS03006
Rodzaj przedmiotu:
obowiązkowy Semestr: 3 Punkty ECTS 7 Liczba godzin w semestrze:
W - 30 C- 15 L- 30 P- 0 Ps- 0 S- 0 Przedmioty
wprowadzające Wpisz przedmioty lub "-" matematyka
Założenia i cele
przedmiotu:
Zapoznanie studentów z modelowaniem elementów i układów automatyki oraz wyznaczaniem ich charakterystyk statycznych i dynamicznych. Zapoznanie z zasadami badania jakości liniowych układów regulacji. Zapoznanie z metodą doboru nastaw regulatorów typu PID. Nauczenie zasad tworzenia, minimalizacji i realizacji funkcji logicznych. Zapoznanie studentów z zasadami konfigurowania, programowania i obsługi programowalnych sterowników logicznych typu PLC.
Forma zaliczenia
Wykład - egzamin pisemny, egzamin ustny, dwie prace domowe Ćwiczenia - dwa sprawdziany Laboratorium - ocena sprawozdań, sprawdziany przygotowania do ćwiczeń, kolokwium
Treści programowe:
Wykład Pojęcia stosowane w automatyce: sygnał, element, układ automatyki, regulacja a sterowanie. Matematyczny opis elementów liniowych układów automatyki - równanie ruchu, transmitancja operatorowa. Liniowe człony podstawowe. Budowa i przekształcanie schematów blokowych. Obiekty regulacji. Regulatory. Wymogi stawiane liniowym układom regulacji automatycznej. Regulatory PID - metody doboru nastaw Algebra Boole’a. Tworzenie funkcji logicznych. Synteza układów kombinacyjnych. Sterowniki PLC - budowa, zasada działania i cykl pracy. Moduły PLC. Struktura programowa, adresowanie, typy danych PLC. Języki i elementy programowe PLC. Ćwiczenia Modelowanie elementów automatyki. Wyznaczanie transmitancji operatorowej układów regulacji, z przekształaniem schematów blokowych. Dobór nastaw regulatorów przy znanych i nieznanych parametrach obiektów, z badaniem stabilności układów za pomocą kryteriów Hurwitza, Nyquista, Michajłowa. Tworzenie i minimalizacja funkcji logicznych. Rysowanie schematów logicznych układów sterowania. Laboratorium Wyznaczanie charakterystyk statycznych i dynamicznych elementów automatyki. Modelowanie obiektów regulacji. Badanie wybranych układów regulacji. Modelowanie logicznych układów sterowania. Programowanie sterowników PLC (funkcje podstawowe, timery i liczniki).
Efekty kształcenia
Zapisać minimum 4, maksimum 8 efektów kształcenia zachowując kolejność: wiedza-umiejętności-kompetencje.
Każdy efekt kształcenia musi być weryfikowalny.
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 posiada wiedzę w zakresie opisu właściwości statycznych i dynamicznych elementów i układów automatyki
M1_W14, M1_W20
EK2 dysponuje wiedzą o metodach badania układów liniowych (stabilność, dokładność statyczna, jakość dynamiczna)
M1_W20
EK3 ma podstawową wiedzę o układach logicznych - tworzenie, minimalizacja i realizacja funkcji logicznych
M1_W14, M1_W20
EK4 posiada wiedzę o budowie, zasadzie działania i programowania sterowników PLC
M1_W14, M1_W20
EK5 umie utworzyć opis elementu oraz układu automatyki i wyznaczyć właściwości statyczne i dynamiczne (charakterystyki statyczne, dynamiczne)
M1_U07, M1_U08
EK6 umie zaprojektować prosty układ regulacji z uwzględnieniem warunków użytkowych, dobrać urządzenia i nastawy regulatora PID
M1_U07, M1_U08
EK7 potrafi analizować, tworzyć i minimalizować funkcje logiczne realizowane w układach cyfrowych
M1_U07, M1_U08
EK8 potrafi programować funkcje arytmetyczno-logiczne w sterownikach PLC, uruchamiać i testować proste algorytmy sterowania binarnego w PLC
M1_U07, M1_U08
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
godz
inac
h)
Udział w wykładach 30 x 1h = 30
Udział w: ćwiczeniach audytoryjnych + laboratorium 45 x 1h = 45
Przygotowanie do ćwiczeń audytoryjnych/laboratoryjnych 6 x 2h =
12 x 2h = 36
Opracowanie sprawozdań z laboratorium i zadań domowych 12 x 3h = 2 x 2h =
40
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami 4 x 1h = 4
Przygotowanie do egzaminu i obecność na nim 20
Przygotowanie do zaliczenia ćwiczeń + obecność na kolokwiach 20
RAZEM: 195
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela: 30h+15h+30h+4h=79h
ECTS
79 3 Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym:
15h+30h+36h+40h+4h+20h=145h 145 4
Literatura podstawowa:
1. Siemieniako F., Gosiewski Z.: Automatyka. Tom. 1, Modelowanie i analiza układów. Wydawnictwo Politechniki Białostockiej, Białystok, 2006. 2. Gosiewski Z., Siemieniako F.: Automatyka. Tom. 2, Synteza układów. Wydawnictwo Politechniki Białostockiej, Białystok, 2007. 3. Siemieniako F., Peszyński K.: Automatyka w przykładach i zadaniach. Wydawnictwo Politechniki Białostockiej, Białystok, 2005. 4. Siemieniako F., Żdanuk W.: Laboratorium podstaw automatyki. Wydawnictwo PB, Białystok, 1993. 5. Kwaśniewski J.: Sterowniki przemysłowe w praktyce Inżynierskiej, Wyd. AGH, Kraków, 2007.
Literatura uzupełniająca:
1. Peszyński K., Siemieniako F.: Sterowanie procesów - podstawy i przykłady. Wydawnictwa Uczelniane Akademii Techniczno-Rolniczej, Bydgoszcz, 2002. 2. Ogata K.: Designing Linear Control Systems with MatLab. Prentice Hall, Englewood Cliffs, New Jersey, 1996. 3. Kowal J.: Podstawy automatyki. Tom 1. Uczelniane Wydawnictwa Naukowo-Dydaktyczne AGH, Kraków, 2004. 4. Jędrzejkiewicz Z.: Teoria sterowania układów jednowymiarowych. Uczelniane Wydawnictwa Naukowo-Dydaktyczne AGH, Kraków, 2004. 5. Legierski T. i inni: Programowanie sterowników PLC. Gliwice, 1998.
Nr efektu kształcenia
Metoda weryfikacji efektu kształcenia Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 egzamin pisemny, kolokwium, sprawdzian przygotowania do ćw. lab. W, C, L
EK2 egzamin pisemny, kolokwium W, C
EK3 egzamin pisemny, kolokwium W, C
EK4 egzamin pisemny, sprawdzian przygotowania do ćw. lab. W, L
EK5 egzamin pisemny, kolokwium, sprawozdanie z ćw. lab. W, C, L
EK6 egzamin pisemny, kolokwium, sprawozdanie z ćw. lab. W, C, L
EK7 egzamin pisemny, kolokwium, sprawozdanie z ćw. lab. W, C, L
EK8 egzamin pisemny, kolokwium, sprawozdanie z ćw. lab. W, C, L
Jednostka realizująca:
Katedra Automatyki i Robotyki Osoby prowadzące: dr inż. Leszek Gołdyn
dr inż. Paweł Ostapkowicz Data opracowania
programu: 08.06.2015r. Program opracował(a): dr inż. Paweł Ostapkowicz
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu: Język angielski II Kod przedmiotu: MPBMS03007
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 3 Punkty ECTS 2
Liczba godzin w semestrze:
W - 0 C- 30 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
język angielski I
Założenia i cele przedmiotu:
Doskonalenie wszystkich sprawności językowych: rozumienie ze słuchu, mówienie, czytanie i pisanie w zakresie języka ogólnego oraz specjalistycznego, zgodnego z kierunkiem studiów.
Forma zaliczenia Ocena na podstawie sprawdzianów pisemnych, prac domowych ustnych i pisemnych, dyskusji
Treści programowe:
Tematyka: praca inżyniera i wynalazcy, etapy kariery zawdowej, poszukiwanie pracy, CV, rozmowa kwalifikacyjna, bezpieczeństwo pracy, problem nieodnawialnych źródeł energii, efekt cieplarniany. Gramatyka: present continuous / going to, stopień wyższy, present perfect / past simple, czasowniki modalne - strona czynna i bierna, present participle, future modals.
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 ma podstawową wiedze o gramatyce jezyka angielskiego M1_U05
EK2 prezentuje w formie ustnej i pisemnej swoją sylwetkę studenta, uczelnię oraz kierunek studiów
M1_U05
EK3 posługuje się jezykiem angielskiem w stopniu wystarczajacym do porozumiewania się
M1_U05
EK4 potrafi pozyskiwać podstawowe informacje z literatury w języku angielskim M1_U01
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
go
dzin
ach)
Udział w zajeciach 30
Udział w konsultacjach 5
Wykonanie prac domowych 20
RAZEM: 55
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela
ECTS
35 1,5
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 55 2
Literatura podstawowa:
1. Bonamy D. : Technical English 3. Pearson Longman, 2011 2. Fisiak J., Adamska-Sałaciak A., Idzikowski M., Jagła E., Jankowski M., Lew R. : Słownik Współczesny angielsko-polski polsko-angielski. Pearson Longman, 2006 3.Hewings M. : Advanced Grammar in Use. Cambridge University Press, 2005
Literatura uzupełniająca:
1. Weber M., Brzosko Ł. : English for engineers. Oficyna Wydawnicza Politechniki Bialostockiej, Białystok, 20102. Ibbotson M.: Professional English in Use- Engineering. Cambridge University Press, 2009
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 sprawdzian pisemny, pisemne prace domowe C
EK2 sprawdzenie prac domowych ustnych, dyskusja na zajeciach C
EK3 sprawdzenie prac domowych ustnych, dyskusja na zajeciach C
EK4 sprawdzenie prac domowych pisemnych i ustnych, dyskusja na zajeciach C
Jednostka realizująca:
Studium Języków Obcych Osoby prowadzące: zespół języka angielskiego SJO
Data opracowania
programu: 05.06.2015 Program opracował(a): mgr Urszula Sochoń - Okruszko
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu: Język rosyjski II Kod przedmiotu: MPBMS03008
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 3 Punkty ECTS 2
Liczba godzin w semestrze:
W - 0 C- 30 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
język rosyjski I
Założenia i cele przedmiotu:
Doskonalenie sprawności władania językiem rosyjskim – rozumienia ze słuchu, mówienia, czytania i pisania, w tym słownictwa z zakresu mechaniki i budowy maszyn.
Forma zaliczenia
Ocena na podstawie sprawdzianów pisemnych, prac domowych ustnych i pisemnych, dyskusji na zajęciach.
Treści programowe:
Zakres tematyczny: Charakterystyka człowieka. Uczucia w stosunkach międzyludzkich. Mieszkanie. Dom marzeń. Sposoby poszukiwania pracy. CV. Zwyczaje świąteczne. Leksyka specjalistyczna. Zagadnienia gramatyczne: Formy liczby mnogiej rzeczowników. Stopniowanie nieregularne przymiotników. Przysłówki. Spójniki zdań podrzędnie złożonych.
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 ma ogólną wiedzę o gramatyce języka rosyjskiego, M1_U05
EK2 prezentuje w formie ustnej i pisemnej swoją sylwetkę studenta, uczelnię oraz kierunek, na którym studiuje,
M1_U05
EK3 posługuje się językiem rosyjskim w stopniu wystarczającym do porozumiewania się w okeślonych sytuacjach,
M1_U05
EK4 potrafi pozyskiwać i interpretować podstawowe informacje z literatury w języku rosyjskim.
M1_U01
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
godz
inac
h)
Udział w zajęciach 30
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami 5
Wykonanie prac domowych 20
RAZEM: 55
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela
ECTS
35 1,5
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 55 2
Literatura podstawowa:
1.Cieplicka M.,Torzewska W.: Русский язык. Kompendium tematyczno-leksykalne 1. Wagros, Poznań, 2007. 2. Pado A.: Start.ru 2. WSiP, Warszawa, 2006. 3. Milczarek W.: Język rosyjski od A do Z. Repetytorium. Kram, Warszawa, 2007
Literatura uzupełniająca:
1. Kowalska N., Samek D.: Praktyczna gramatyka języka rosyjskiego. REA, Warszawa, 2004.2. Materiały z rosyjskojęzycznych portali internetowych, prasy i książek.3. Samek D.: Rozmówki polsko-rosyjskie. REA, Warszawa, 2009.4. Słownik naukowo-techniczny rosyjsko-polski. Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa, 1999.
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 sprawdzian pisemny, pisemne prace domowe C
EK2 sprawdzenie prac domowych ustnych, dyskusja na zajęciach C
EK3 sprawdzenie prac domowych ustnych, dyskusja na zajęciach C
EK4 sprawdzenie prac domowych pisemnych i ustnych, dyskusja na zajęciach C
Jednostka realizująca:
Studium Języków Obcych Osoby prowadzące: zespół języka rosyjskiego SJO
Data opracowania
programu: 05.06.2015 Program opracował(a): mgr Benigna Chaniewska
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu: Język niemiecki II Kod przedmiotu: MPBMS03009
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 3 Punkty ECTS 2
Liczba godzin w semestrze:
W - 0 C- 30 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
potwierdzona znajomość języka niemieckiego na poziomie co najmniej A2/B1
Założenia i cele przedmiotu:
Doskonalenie wszystkich sprawności językowych: rozumienie ze słuchu, mówienie, czytanie i pisanie w zakresie języka ogólnego oraz specjalistycznego, zgodnego z kierunkiem studiów.
Forma zaliczenia Zaliczenie z oceną: testy śródsemestralne, test modułowy, wypowiedzi pisemne i ustne, prace domowe, prezentacja
Treści programowe:
Zakres tematyczny (sytuacje językowe): realizacja zamówień i zleceń, defekty i szkody, reklamacja towarów i usług, wyrażanie możliwości, kryteria decyzji, alternatywne sposoby zachowań, rozwiązywanie problemów Zagadnienia gramatyczno-syntaktyczne: strona bierna procesu, czasy gramatyczne, zdania okolicznikowe czasu (bevor, nachdem) i sposobu (indem), tryb przypuszczający Konjunktiv II, zaimki osobowe i względne, przyimki czasowe, zdania główne i poboczne
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 ma ogólną wiedzę o gramatyce języka niemieckiego, M1_U05
EK2 prezentuje w formie ustnej i pisemnej swoją sylwetkę studenta, uczelnię oraz kierunek, na którym studiuje,
M1_U05
EK3 posługuje się językiem niemieckim w stopniu wystarczającym do porozumiewania się w okeślonych sytuacjach,
M1_U05
EK4 potrafi pozyskiwać i interpretować podstawowe informacje z literatury w języku niemieckim.
M1_U01
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
go
dzin
ach)
Udział w zajęciach 30
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami 5
Wykonanie prac domowych 20
RAZEM: 55
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela
ECTS
35 1,5
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 55 2
Literatura podstawowa:
1. Dr. Norbert Becker, Dr. Jörg Braunert: Alltag, Beruf & Co. 5, Hueber Verlag, 2011 2. Ch. Kuhn, R.M. Niemann, B. Winzer-Kiontke: studio d - Die Mittelstufe B2, Cornelsen Verlag 2010 3. Dorothea Levy-Hillerich: Mit Deutsch in Europa studieren arbeiten leben, Goethe Institut, 2004
Literatura uzupełniająca:
1. Wioletta Omelianiuk, Halina Ostapczuk: Sach- und Fachtexte auf Deutsch, Teil 2, Politechnika Białostocka, Białystok, 2010 2. Renate Wagner: Grammatiktraining Mittelstufe, Verlag für Deutsch, 1997 3. Słownik techniczny niemiecko-polski i polsko-niemiecki, PWN, 2010 4. Janusz Suchocki: Testy ćwiczeniowe z języka niemieckiego - Gelernt ist gelernt, Politechnika Białostocka, Białystok 2004 5. Materiały własne prowadzącego (adaptowane i opracowane teksty z literatury fachowej oraz z Internetu)
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 testy śródsemestralne i test modułowy, wypowiedzi pisemne i ustne
EK2 wypowiedzi pisemne i ustne
EK3 notatki, wypowiedzi pisemne i ustne
EK4 wypowiedzi ustne, obserwacja pracy na zajęciach
EK5 wypowiedzi pisemne i ustne
EK6 notatki, wypowiedzi pisemne i ustne
EK7 wypowiedzi ustne, obserwacja pracy na zajęciach
EK8 prezentacja, obserwacja pracy na zajęciach
Jednostka realizująca:
Studium Języków Obcych Osoby prowadzące: zespół języka niemieckiego SJO
Data opracowania
programu: 05.06.2015 Program opracował(a): mgr Janusz Suchocki
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu Podstawy konstrukcji maszyn I Kod przedmiotu: MPBMS04001
Rodzaj przedmiotu:
obowiązkowy Semestr: 4 Punkty ECTS 5
Liczba godzin w semestrze
W - 30 C- 30 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
matematyka, mechanika techniczna, grafika inżynierska
Założenia i cele przedmiotu
Poznanie budowy i zasady działania podstawowych elementów i zespołów maszyn. Zaznajomienie się z metodami obliczeń konstrukcyjnych i sposobami doboru elementów maszyn. Nabycie umiejętności projektowania elementów maszyn.
Forma zaliczenia
Wykład - egzamin pisemny, ćwiczenia - sprawdziany pisemne, zadania domowe;
Treści programowe
Podstawy teorii konstrukcji maszyn. Wytrzymałość zmęczeniowa i obliczenia zmęczeniowe. Połączenia rozłączne i nierozłączne. Elementy podatne. Osie i wały: zasady projektowania, drgania, wyrównoważanie.
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 zna budowę podstawowych elementów i zespołów maszyn oraz wie do czego one służą i jak działają, posiada wiedzę na temat cyklu życia urządzeń i systemów mechanicznych
M1_W08, M1_W10, M1_W19
EK2 posiada wiedzę w zakresie prowadzenia obliczeń konstrukcyjnych elementów i zespołów maszyn
M1_W08, M1_W09
EK3 potrafi omówić działanie urządzenia na podstawie schematu ideowego M1_U18
EK4 potrafi określić warunki wytrzymałości oraz sztywności i wykorzystywać je w procesie projektowania elementów maszyn
M1_U19
EK5 potrafi przeprowadzić obliczenia niezbędne do doboru znormalizowanych i katalogowych elementów maszyn
M1_U01, M1_U07, M1_U14, M1_U15
EK6
potrafi pracować indywidualnie; umie oszacować czas potrzebny na realiza-cję zleconego zadania, student ma świadomość odpowiedzialności za pra-cę własną oraz gotowość podporządkowania się zasadom pracy w zespole
M1_U02, M1_K03,
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
godz
inac
h)
Udział w wykładach 15 x 2h = 30
Udział w ćwiczeniach audytoryjnych 15 x 2h = 30
Przygotowanie do ćwiczeń audytoryjnych 15 x 3h = 45
Wykonanie zadań domowych (prac domowych) 15
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami 10 x 1h = 10
Przygotowanie do egzaminu i obecność na nim 10
Przygotowanie do zaliczenia ćwiczeń 5
RAZEM: 145
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+30h+10h+2h=72h
ECTS
72 3
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 30h+45h+10h+15h+5h=105h
105 4
Literatura podstawowa:
1. Dietrich M. (red.): Podstawy konstrukcji maszyn. T.1, T.2. WN-T, Warszawa, 2008. 2. Kurmaz L.W., Kurmaz O.L.: Podstawy konstruowania węzłów i części maszyn: podręcznik konstruowania. Wyd. Politechniki Świętokrzyskiej, Kielce, 2011. 3. Mazanek E. (red.): Przykłady obliczeń z podstaw konstrukcji maszyn. T.1. Połączenia, sprężyny, zawory, wały maszynowe. WN-T, Warszawa, 2005. 4. Osiński Z. (red.): Podstawy konstrukcji maszyn. Wyd. Nauk. PWN, Warszawa, 2010. 5. Skoć A., Spałek J.: Podstawy konstrukcji maszyn. T.1. Obliczenia konstrukcyjne, tolerancje i pasowania, połączenia. WN-T, Warszawa, 2006.
Literatura uzupełniająca:
1. Darbyshire A.: Mechanical engineering: BTEC national engineering specialist units. Newnes, Amsterdam, 2010. 2. Fischer U. (oprac. merytoryczne wersji pol. Joachim Potrykus): Poradnik mechanika. Wyd. REA, Warszawa, 2009. 3. Juchnikowski W., Żółtowski J.: Podstawy konstrukcji maszyn: pomoce do projektowania z atlasem. Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa, 2004. 4. Nowakowski P.: Wybrane techniki komputerowe w projektowaniu i wytwarzaniu. Wyd. Politechniki Śląskiej, Gliwice 2006.
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 sprawdzian pisemny, dyskusja W, Ć
EK2 sprawdzian pisemny W,Ć
EK3 pisemny sprawdzian cząstkowy, dyskusja Ć
EK4 sprawdzian pisemny, dyskusja W, Ć
EK5 sprawdzian pisemny, zadania domowe W, Ć
EK6 zadania domowe, dyskusja, obserwacja pracy na zajęciach Ć
Jednostka realizująca:
Katedra Budowy i Eksploatacji Maszyn
Osoby prowadzące: pracownicy Katedry Budowy i Eksploatacji
Maszyn.
Data opracowania
programu: 05.06.2015 Program opracował(a): dr inż. G.Mieczkowski
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów stacjonarne I stopnia
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania:
Nazwa przedmiotu: TECHNIKI WYTWARZANIA I Kod przedmiotu: MPBMS04002
Rodzaj przedmiotu:
obowiązkowy Semestr: 4 Punkty ECTS 5
Liczba godzin w semestrze:
W - 30 C- 0 L- 30 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
Fizyka, Chemia, Materiałoznawstwo
Założenia i cele
przedmiotu:
nauczenie podstaw z zakresu inżynierii wytwarzania, zapoznanie praktyczne z możliwościami realizacji podstawowych operacji technologicznych podczas ćwiczeń laboratoryjnych
Forma zaliczenia
WYKŁAD - egzamin pisemny lub ustny, LABORATORIUM – zaliczenie na ocenę pozytywną sprawdzianów wstępnych i sprawozdań
Treści programowe:
WYKŁAD: Procesy wytwarzania materiałów i kształtowania właściwości materiałów inżynierskich. Procesy
technologiczne kształtowania struktury i własności inżynierskich stopów metali. Oróbka ubytkowa i inne technologie kształtowania postaci grometrycznej. Obróbka powierzchniowa i cieplno-chemiczna.
Technologie nakładania powłok i pokryć. Elementy inżynierii powierzchni. Cięcie termiczne oraz łączenie i spajanie. Przebieg i organizacja montażu. Technologia maszyn – maszyny technologiczne. Podstawy organizacji produkcji. Projektowanie - w tym materiałowe – procesów wytwarzania maszyn. Podstawy
komputerowego wspomagania projektowania ptocesów technologicznych (CAM – Computer Aided Manufakturing)
LABORATORIA: Formowanie i dlewanie + BHP
Cięcie i spawanie - gazowe i łukowe Narzędzia i obróbka skrawaniem - toczenie, frezowanie, szlifowanie .
Wykonywanie gwintów różnymimetodami . Procesy technologiczne na obrabiarkach sterowanych numerycznie
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów
kształcenia
EK1 student: definiuje i klasyfikuje metody obróbki materiałów M1_W16
EK2 definiuje i klasyfikuje materiały, maszyny i urządzenia do obróbki materiałów M1_W11, M1_W16, M1_W17, M1_W19
EK3 opracowuje dokumentację technologiczną,dobiera technologię do określonego zadania inżynierskiego
M1_U13, M1_U14, M1_U15, M1_U23
EK4 posiada umiejętności racjonalnej oceny procesów wytwórczych pod kątem ich możliwości technicznych (park obrabiarkowy)
M1_W16, M1_W19, M1_W22, M1_U09,
M1_U11
Bila
ns
nakł
adu
prac
y
stud
enta
(w
godz
inac
h)
Udział w wykładach 15 x 2h = 30
Udział w: ćwiczeniach audytoryjnych + laboratorium + zajęciach projektowych + pracowni specjalistycznej
15 x 2h = 30
Przygotowanie do ćwiczeń audytoryjnych/laboratoryjnych/seminarium 15 x 1h = 15
Opracowanie sprawozdań z laboratorium lub pracowni i/lub wykonanie zadań domowych (prac domowych)
15 x 2h = 30
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami/seminarium/projektem 6 x 1h = 5
Realizacja zadań projektowych (w tym przygotowanie prezentacji) 0
Przygotowanie do egzaminu/zaliczenia i obecność na nim 10
Przygotowanie do zaliczenia ćwiczeń + obecność na kolokwiach 5
RAZEM: 1) 125
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+30h+5h+5h+5h=75h
ECTS 4,5)
75 3
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 30h+30h=60h
60 2
Literatura podstawowa:
1. Perzyk M.; Odlewnictwo; WNT W-wa 2000. 2. Choroszy B. Technologia Maszyn, Oficyna Wydaw. P Wrocławskiej; Wrocław; 2000. 3. Feld M. Podstawy projektowania procesów technologicznych WNT W-wa 2000.
Literatura uzupełniająca:
1. Miecielica M., Wiśniewski W. (2005) Komputerowe wspomaganie projektowania procesów technologicznych, PWN, Warszawa. 2. Karpiński T. (2004), Inżynieria produkcji, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa. 3. Adamczyk W. (2002), Inżynieria procesów przemysłowych, Wydaw. Akademii Ekonomicznej w Krakowie, Kraków. 4. Fertsch M. Innovative and intelligent manufacturing systems :monograph, Poznań : Publishing House of Poznan University of Technology, 2010.
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest
więcej niż jedna), na której zachodzi weryfikacja
EK1 kolokwium zaliczające wykład, sprawozdanie z ćwiczenia W, L
EK2 sprawdzenie przygotowania do ćwiczeń lab., sprawozdanie z ćwiczenia lab., kolokwium zaliczające wykład i ćwiczenia
L
EK3 sprawozdanie z ćwiczenia,dokumentacja projektu + dołączony plik z prezentacją -
EK4 sprawozdanie z ćwiczenia lab., kolokwium zaliczajace wykład i ćwiczenia L, W
Jednostka realizująca: Katedra/Zakład/Studium ... Osoby prowadzące: Prof. zw. dr hab. inż. Jan Piwnik
Data opracowania
programu: 02.06.2015r. Program opracował(a): Prof. zw. dr hab. inż. Jan Piwnik
Wydział Mechaniczny Nazwa
programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i Budowa Maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania:
Nazwa przedmiotu:
Komputerowo wspomagane projektowanie
Kod przedmiotu: MPBMS04003
Rodzaj przedmiotu: 0)
obowiązkowy Semestr: 4 Punkty ECTS 1) 5 Liczba godzin w
semestrze: W - 30 C- 0 L- 0 P- 30 Ps- 0 S- 0 Przedmioty
wprowadzające Wpisz przedmioty lub "-" Grafika inżynierska, Podstawy Informatyki
Założenia i cele
przedmiotu:
Zapoznanie studentów z możliwościami współczesnych systemów CAD. Nauczanie podstaw projektowania z wykorzystaniem technik komputerowych.Praktyczna nauka tworzenia modeli przy użyciu narzędzi stosowanych do modelowania geometrycznego. Prezentacja metod
szybkiego prototypowania wyrobu i zastosowania inżynierii odwrotnej w procesie projektowania. Wykonanie i edytowanie pojedyńczych modeli 3D detalu. Opracowanie modelu złożenia na bazie pojedyńczych części 3D. Przygotowanie dokumentacji konstrukcyjnej na podstawie opracowanych modeli 3D.
Forma zaliczenia
Wykład - Zaliczenie pisemne wykładu, projekt - sprawdzian umiejętności praktycznych oraz wykonanie projektów wydanych przez prowadzącego
Treści programowe:
Struktura i funkcje CAD. Modelowanie geometryczne układów mechanicznych w budowie maszyn. Możliwości systemów parametrycznych CAD: modelowanie bryłowe, części, zespoły, rysunek płaski. Metody tworzenia, przekształcania i przetwarzania geometrii w systemach CAD. Formaty zapisu grafiki wektorowej i rastrowej. Zalety i możliwości modelowania bryłowego. Parametryczność modeli CAD. Tworzenie wizualizacji obiektów technicznych. Tworzenie dokumentacji technicznej 2D. Metody szybkiego prototypowania i inżynierii odwrotnej. Budowa systemu CAx.
Efekty kształcenia
Zapisać minimum 4, maksimum 8 efektów kształcenia zachowując kolejność: wiedza-umiejętności-kompetencje. Stosować czasowniki2) z podanego niżej zbioru. Każdy efekt kształcenia musi być weryfikowalny.
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia3)
EK1 student: wymienia i klasyfikuje typy modeli CAD M1_W07 EK2 zna strukturę systemu CAx, sposoby tworzenia modeli 3D M1_W09
EK3 zna zasady procesu projektowania z wykorzystaniem sytemów CAD
M1_W08, M1_W13
EK4 tworzy i edytuje modele bryłowe podstawowych elementów maszyn
M1_U14
EK5 potrafi utworzyć model złożenia z modeli części M1_U14, M1_U15
EK6 umie określić właściwości fizyczne obiektu bryłowego i przedstawić jego wizualizację
M1_U10
EK7 potrafi opracować dokumentację 2D obiektu na podstawie modelu 3D
M1_U17
EK8 ma świadomość potrzeby dokształcania M1_K01
Bila
ns n
akła
du p
racy
stud
enta
(w
god
zina
ch)
Udział w wykładach 15 x 2h = 30
Udział w zajęciach projektowych 15 x 2h = 30
Przygotowanie do ćwiczeń projektowych 15 x 1h = 15
Udział w konsultacjach związanych z projektem 5 x 1h = 5
Realizacja zadań projektowych 15 x 2h = 45 Przygotowanie do egzaminu/zaliczenia i obecność na nim 20
RAZEM: 1) 145
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+30h+5h=65
ECTS 4,5)
65 2
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 30h+15h+5h+45h+20h=115
115 3,5
Literatura 1. Tarnowski W.: Podstawy projektowania technicznego, WNT, Warszawa, 1997.
podstawowa: 2. Weiss Z.: Techniki komputerowe w przedsiębiorstwie, Wydawnictwo Politechniki Poznańskiej, Poznań, 2002; 3. A. Wełyczko: CATIA V5. Przykłady efektywnego zastosowania systemu w projektowaniu mechanicznym, Wyd. Helion, 2005. 4. Podstawy SolidWorks, Wyd. CNS Solutions, 2012. 5. Keska P.: SolidWorks 2013, Modelowanie części, złożenia, rysunki, Wyd. CADvantage, 2013.
Literatura uzupełniająca:
1. czasopisma branżowe (np.: Design News Polska, Projektowanie i Konstrukcje Inżynierskie) 2. portale internetowe (np.: www.3dcad.pl, www.solidworks.com, www.cns.pl) 3. Lombard M.: „SolidWorks 2011 Parts Bible”, Wiley Publishing, 2011 4. Lombard M.: „SolidWorks 2011 Asemmblies Bible”, Wiley Publishing, 2011 5. SolidWorks Rysunki, Wyd. CNS Solutions, 2012.
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 zaliczenie pisemne W
EK2 zaliczenie pisemne wykładu, sprawdzian praktyczny z projektowania W,P
EK3 zaliczenie pisemne wykładu, sprawdzian praktyczny z projektowania W, P
EK4 dokumentacja projektu + dołączony plik źródłowy P
EK5 dokumentacja projektu + dołączony plik źródłowy P
EK6 dokumentacja projektu + dołączony plik źródłowy P
EK7 dokumentacja projektu + dołączony plik źródłowy P
EK8 obserwacja pracy na zajęciach P
Jednostka realizująca:
Katedra Mechaniki i Informatyki Stosowanej
Osoby prowadzące: W. Tarasiuk, P. Grześ
Data opracowania
programu: 08.06.15 Program opracował(a): dr inż. Andrzej Łukaszewicz
Wydział Mechaniczny Nazwa
programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu: Termodynamika Kod przedmiotu: MPBMS04004
Rodzaj przedmiotu:
obowiązkowy Semestr: 4 Punkty ECTS 5 Liczba godzin w
semestrze: W - 30 C- 15 L- 15 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
matematyka, fizyka
Założenia i cele przedmiotu:
Przekazanie podstawowej wiedzy z zakresu termodynamiki technicznej, a w szczególności zapoznanie studentów z makroskopowym, quasi-statycznym modelem opisu procesów termodynamicznych w technice i przyrodzie. Wykształcenie umiejętności dokonywania analiz ilościowych przemian termodynamicznych oraz identyfikacji najistotniejszych czynników warunkujących racjonalne gospodarowanie energią na etapie wytwarzania oraz eksploatacji maszyn i urządzeń.
Forma zaliczenia
Wykład - sprawdzian pisemny; ćwiczenia - dwa sprawdziany; laboratorium - ocena sprawozdań oraz sprawdziany przygotowania do ćwiczeń.
Treści programowe:
Termodynamika techniczna – pojęcia podstawowe. I Zasada Termodynamiki dla układów zamkniętych i otwartych. Podstawowe zasady formułowania równań bilansowych. Model gazu doskonałego i jego przemiany. II Zasada Termodynamiki – konsekwencje i interpretacje. Pojęcia entropii i egzergii. Stosowane miary wydajności urządzeń cieplnych. Termodynamika pary wodnej oraz gazów wilgotnych. Modele rzeczywistych czynników termodynamicznych. Podstawy opisu przepływu czynników ściśliwych. Wiadomości ogólne z zakresu silników i urządzeń cieplnych.
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 wymienia i rozpoznaje formy konwersji energii w łańcuchu przemian energetycznych
M1_W12
EK2 formułuje makroskopowy opis procesów termodynamicznych M1_W02, M1_W06,
M1_W12
EK3 wykonuje podstawowe pomiary wielkości fizycznych i oszacowuje wartości parametrów termodynamicznych (również funkcji stanu)
M1_W15, M1_U08
EK4 określa sprawność podstawowych urządzeń cieplnych i energetycznych M1_U09, M1_U21
EK5 poprawnie formułuje fundamentalne bilanse masowe i energetyczne M1_W01, M1_U20
EK6 identyfikuje pozatechniczne skutki działalności inżyniera M1_K02
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
godz
inac
h)
Udział w wykładach 15 x 2h 30
Samodzielne studiowanie tematyki wykładów 15
Udział w ćwiczeniach audytoryjnych 15 x 1h 15
Przygotowanie do zaliczenia ćwiczeń audytoryjnych + obecn. na kolokwiach 15h + 6h 21
Udział w zajęciach laboratoryjnych 15 x 1h 15
Samodzielne przygotowanie do zajęć laboratoryjnych 14
Wykonywanie sprawozdań laboratoryjnych 14
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami audytoryjnymi oraz z zajęciami laboratoryjnymi
5
RAZEM: 129
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela: 30h + 15h + 6h + 15h + 5h
ECTS
71 2,8
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym: 15h + 21h + 15h + 14h + 14h + 5h
84 3
Literatura podstawowa:
1. Staniszewski Bogumił Termodynamika techniczna. PWN, Warszawa 1986. 2. Yunus A. Cengel, Michael A. Boles Thermodynamics, An Engineering Approach, Fourth Edition, McGraw-Hill, New York 2002. 3. Szargut Jan, Termodynamika techniczna. Wydaw. Politechniki Śląskiej, Gliwice 2005 4. Wiśniewski Stefan, Termodynamika techniczna. WNT, Warszawa 2005. 5. Cieśliński Janusz i inni (pod red. Wiesława Pudlika) Termodynamika - zadania i przykłady obliczeniowe. Politechnika Gdańska, Gdańsk 2000.
Literatura uzupełniająca:
1. Marecki Jacek, Podstawy przemian energetycznych. WNT, Warszawa 2008. 2. Fodemski Tadeusz R. (i inni), pod red. T.R.Fodemskiego Pomiary cieplne, Cz.1 Podstawowe pomiary cieplne, Cz.2 Badania cieplne maszyn i urządzeń. Wyd. 3, WNT, Warszawa 2001. 3. Wark,K.,Jr. Thermodynamics. Fifth Edition, McGraw-Hill Book Comp., Singapore 1989.
4. Szargut Jan, Guzik Antoni, Henryk Górniak Programowany zbiór zadań z termodynamiki technicznej. Wydaw. Naukowe PWN, Warszawa 1986. 5. Banaszek Jerzy (i inni) Termodynamika: przykłady i zadania. Oficyna wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 1998.
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 wykład - zaliczenie pisemne, W
EK2 wykład - zaliczenie pisemne, kolokwia zaliczające ćwiczenia audytoryjne W, C
EK3 sprawdzian przygotowania do ćwiczenia, ocena sprawozdań L
EK4 kolokwia zaliczające ćwiczenia audytoryjne C
EK5 wykład - zaliczenie pisemne, kolokwia zaliczające ćwiczenia audytoryjne W, C
EK6 obserwacja pracy na zajęciach W, C, L
Jednostka realizująca:
Zakład Techniki Cieplnej i Chłodnictwa WM PB
Osoby prowadzące: dr inż. Józef Gościk
Data opracowania
programu: 02.06.2015 Program opracował(a): dr inż. Józef Gościk
Wydział Mechaniczny Nazwa
programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i Budowa Maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania:
Nazwa przedmiotu:
wytrzymałość materiałów i konstrukcji II
Kod przedmiotu: MPBMS04005
Rodzaj przedmiotu:
obowiązkowy Semestr: 4 Punkty ECTS 6 Liczba godzin w
semestrze: W - 30 C- 30 L- 15 P- 0 Ps- 0 S- 0 Przedmioty
wprowadzające matematyka I, matematyka II, mechanika ogólna I, mechanika ogólna II, wytrzymałość materiałów i konstrukcji I
Założenia i cele
przedmiotu:
Zapoznanie studentów z zawansowanymi zagadnieniami wytrzymałości materiałów zwłaszcza zagadnieniami statycznie niewyznaczalnymi, dynamicznymi oraz wybranymi zagadnieniami teorii sprężystości i platyczności. Ugruntowanie umiejętności formułowania warunków wytrzymałościowych oraz warunków sztywności. Przedstawienie studentom wybranych metod wyznaczania typowych charakterystyk mechanicznych oraz metod analizy pól naprężeń i przemieszczeń.
Forma zaliczenia
Wykład - egzamin pisemny; ćwiczenia - kolokwium, sprawdziany przygotowania do ćwiczeń, zadania domowe, laboratorium - sprawdziany przygotowania do ćwiczeń, zaliczenie sprawozdań z ćwiczeń.
Treści programowe:
Twierdzenia ogólne o układach sprężystych. Układy statycznie niewyznaczalne. Naprężenia i przemieszczenia w typowych zagadnieniach udarowych oraz klasycznych zadaniach teorii sprężystości i plastyczności. Wybrane nieliniowe zagadnienia wytrzymałości materiałów.
Efekty kształcenia
student: Odniesienie do kierunkowych
efektów kształcenia
EK1 zna i rozumie podstawowe prawa i twierdzenia o układach sprężystych statycznie wyznaczalnych i niewyznaczalnych
M1_W01, M1_W02, M1_W04, M1_W05
EK2
ma uporządkowaną wiedzę w zakresie wybranych zagadnień udarowych, teorii sprężystości i plastyczności oraz typowych zagadnień nieliniowych
M1_W04, M1_W05
EK3
prawidłowo identyfikuje stan naprężenia i odkształcenia w wybranych złożonych przypadkach obciążeń monotonicznych i określa rozkłady naprężeń
M1_U19
EK4
formułuje warunki wytrzymałościowe i wykorzystuje je w procesie doboru obciążeń dopuszczalnych oraz minimalnych wymiarów elementu konstrukcyjnego
M1_U19
EK5 dokonuje analizy wytrzymałościowej prostego zagadnienia dynamicznego i nieliniowego i przedstawia zwięźle jej wyniki
M1_U04, M1_U18, M1_U19
EK6
wykorzystuje poznane metody do wyznaczania podstawowych charakterystyk mechanicznych materiałów i potrafi dokonać weryfikacji doświadczalnej poznanych metod obliczeniowych
M1_U11, M1_U12
EK7 stosuje zasady BHP M1_U23 EK8 potrafi pracować w zespole M1_U02, M1_K03
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
godz
inac
h)
udział w wykładach 15 x 2h = 30 Udział w: ćwiczeniach audytoryjnych + laboratorium 15 x 3h = 45 Przygotowanie do ćwiczeń audytoryjnych 10 x 1h = 10 Opracowanie sprawozdań z laboratorium lub pracowni i/lub wykonanie zadań domowych (prac domowych)
10 x 2h = 20
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami audytoryjnymi i laboratoriami 5 x 1h = 5 Realizacja zadań projektowych (w tym przygotowanie prezentacji) - - Przygotowanie do egzaminu/zaliczenia i obecność na nim 25 Przygotowanie do zaliczenia ćwiczeń audytoryjnych i laboratoriów + obecność na kolokwi
20
RAZEM: 155
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+45h+10h=85
ECTS
85 3
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 125 5
45h+10h+20h+5h+25h+20h=125
Literatura podstawowa:
1. Niezgodziński E.M, Niezgodziński T.: Wytrzymałośc materiałów, Wydawnictwa Naukowe PWN, Warszawa, 2009. 2. Brzoska Z.: Wytrzymałośc materiałów, PWN, Warszawa, 1972. 3. Dyląg Z., Jakubowicz A., Orłoś Z.: Wytrzymałość materiałów, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa, Tom 1 - 2007, Tom 2 - 2009. 4. Misiak J.: Mechanika techniczna, Tom 1, Statyka i wytrzymałość materiałów, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa, 2006. 5. Szymczak Cz. [i in]: Wytrzymałość materiałów: zadania, Politechnika Gdańska, Gdańsk, 2002.
Literatura uzupełniająca:
1. Cegielski E.: Wytrzymałość materiałów: teoria, przykłady, zadania : podręcznik dla studentów wyższych szkół technicznych, Tom 1 - Problemy jednowymiarowe (2007), Tom 2 - Problemy złożone (2006), Wydaw. Politechniki Krakowskiej, Kraków. 2. Piechnik S.: Wytrzymałość materiałów, Politechnika Krakowska, Kraków, 2001. 3. Zielnica J.: Wytrzymałość materiałów, Politechnika Poznanska, Poznań, 1996. 4. Pytel A., Kiusalaas J.: Mechanics of Materials, Cengage Learning, Stanford, USA, 2012. 5. Timoshenko S., Young D.H.: Theory of Structures, McGraw-Hill, New York, London, 1945.
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 egzamin zaliczający wykład, kolokwium z ćwiczeń W, C
EK2 egzamin zaliczający wykład, kolokwium z ćwiczeń W, C
EK3 egzamin zaliczający wykład, kolokwium z ćwiczeń, sprawozdanie z ćwiczenia lab. W, C, L
EK4 egzamin zaliczający wykład, kolokwium z ćwiczeń, sprawozdanie z ćwiczenia lab. W, C, L
EK5 egzamin zaliczający wykład, kolokwium z ćwiczeń W, C
EK6 sprawdzenie przygotowania do ćwicznia lab., sprawozdanie z ćwiczenia lab. L
EK7 sprawozdanie z ćwiczenia lab., obserwacja pracy na lab., L
EK8 sprawozdanie z ćwiczenia lab., obserwacja pracy na lab., L
Jednostka realizująca:
Katedra Mechanikii Informatyki Stosowanej
Osoby prowadzące: pracownicy KMiIS
Data opracowania
programu: 08.06.15 Program opracował: dr inż. Adam Tomczyk
Wydział Mechaniczny Nazwa
programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania: Nazwa
przedmiotu: Metrologia i systemy pomiarowe II Kod przedmiotu: MPBMS04006
Rodzaj przedmiotu: 0)
obowiązkowy Semestr: 4 Punkty ECTS 1) 2 Liczba godzin w
semestrze: W - 15 C- 0 L- 15 P- 0 Ps- 0 S- 0 Przedmioty
wprowadzające Wpisz przedmioty lub "-" Matematyka I, Matematyka II, Metrologia i systemy pomiarowe I
Założenia i cele
przedmiotu:
Opis zakładanej wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych, jakie student powinien nabyć po zaliczeniu
tego przedmiotu:. student ma wiedzę z zakresu analizy i przetwarzania sygnałów pomiarowych, budowy i zasady działania przetworników pomiarowych, struktury i organizacji systemów pomiarowych, współrzędnościowej techniki pomiarowej, potrafi przeprowadzć pomiary części maszyn za pomocą komputerowych systemów pomiarowych oraz interpretować otrzymane wyniki, potrafi pracować w zespole i ma świadomość odpowiedzialności za wspólne realizowane zadania..
Forma zaliczenia
Wykład - zaliczenie pisemne, kolokwia; laboratorium - ocena sprawozdań, sprawdziany przygotowania do ćwiczeń, kolokwia;
Treści programowe:
Klasyfikacja i analiza sygnałów pomiarowych. Struktura i organizacja systemów pomiarowych (SP). Przetwarzanie analogowe i cyfrowe. Elementy budowy SP. Charakterystyki przetworników pomiarowych. Analiza sygnałow pomiarowych. Współrzędnościowa technika pomiarowa. Ćw. lab. - Pomiary makro-i mikrogeometrii części maszyn za pomocą komputerowych systemów pomiarowych.
Efekty kształcenia
Zapisać minimum 4, maksimum 8 efektów kształcenia zachowując kolejność: wiedza-umiejętności-kompetencje. Stosować czasowniki2) z podanego niżej zbioru. Każdy efekt kształcenia musi być weryfikowalny.
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia3)
EK1 klasyfikuje, analizuje sygnały pomiarowe, poprawnie opracowuje i interpretuje wyniki analizy
M1_W15, M1_U08
EK2 tłumaczy zasady organizacji SP M1_W15, M1_W20, EK3 wymienia i opisuje wybrane elementy SP M1_W15, M1_W19 EK4 wyjaśnia funkcje przetwarzania w SP M1_W15 EK5 wyjaśnia zasadę współrzędnościowej techniki pomiarowej M1_W15, M1_U11
EK6 planuje i wykonuje pomiary części maszyn, interpretuje uzyskane wyniki
M1_U11, M1_U12
EK7 ustala związki i znajduje przyczyny niewłaściwych rezulatów M1_U11, M1_U12
EK8 potrafi pracować w zespole M1_U02, M1_K04
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
godz
inac
h)
Udział w wykładach 15
Udział w: ćwiczeniach laboratoryjnych 15
Przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych 7 x 3h = 21
Opracowanie sprawozdań z laboratorium lub pracowni i/lub wykonanie zadań domowych (prac domowych)
7 x 2h = 14
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami/seminarium/projektem 5 x 1h = 5
Przygotowanie do egzaminu/zaliczenia i obecność na nim 12
RAZEM: 1) 82
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 15h+15h+5h=35
ECTS 4,5)
35 1,5
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 15h+21h+14h+5h=55
55 2
Literatura podstawowa:
1. Winiecki W.: Organizacja komputerowych systemów pomiarowych. Wydawnictwa Politechniki Warszawskiej, Warszawa 1997.
2. Jakubiec W., Malinowski J.: Metrologia wielkości geometrycznych. WNT, Warszawa 2004. 3. Ratajczyk E.: Współrzędnościowa technika pomiarowa. Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 2005. 4. Humienny Z.: Specyfikacje geometrii wyrobów. WNT, Warszawa 2004.
Literatura uzupełniająca:
1. Barzykowski J.: Współczesna metrologia. WNT, Warszawa 2004. 2. Adamczak S.: Pomiary geometryczne powierzchni, WNT, Warszawa, 2009.
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 kolokwium zaliczające wykład, sprawozdanie z ćwiczenia W, L
EK2 kolokwium zaliczające wykład W
EK3 kolokwium zaliczające wykład , sprawdzenie przygotowania do ćwiczeń lab.
W, L
EK4 kolokwium zaliczajace wykład W
EK5 kolokwium zaliczające wykład, sprawdzenie przygotowania do ćwiczeń lab. W, L
EK6 sprawdzenie przygotowania do ćwiczeń lab., sprawozdanie z ćw. lab. L
EK7 sprawozdanie z ćwiczenia, obserwacja pracy na zajęciach lab. L
EK8 dyskusja nad planem pomiaru i zespołowe opracowanie planu pomiaru L
Jednostka realizująca:
Zakład Technologii Maszyn i Materiałów
Osoby prowadzące: dr hab. inż. Małgorzata Poniatowska
Data opracowania
programu: 9.06.15 r. Program opracowała dr hab. inż. Małgorzata Poniatowska
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu: Język angielski III Kod przedmiotu: MPBMS04007
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 4 Punkty ECTS 2
Liczba godzin w semestrze:
W - 0 C- 30 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
język angielski II
Założenia i cele przedmiotu:
Doskonalenie wszystkich sprawności językowych: rozumienie ze słuchu, mówienie, czytanie i pisanie w zakresie języka ogólnego oraz specjalistycznego, zgodnego z kierunkiem studiów.
Forma zaliczenia
Ocena na podstawie sprawdzianów pisemnych, prac domowych ustnych i pisemnych, dyskusji
Treści programowe:
Tematyka: technologia i procedury zabezpieczeń, metody indentyfikacji osób, projekty inzynierskie i budowlane a przemysł petrochemiczny, kształty i pojęcia architektoniczne, rysunki i plany architektoniczne Gramatyka: mowa zależna, past continuous, present perfect / past simple, stopień wyższy i najwyższy
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 ma podstawową wiedze o gramatyce jezyka angielskiego M1_U05
EK2 ma zasób słownictwa umożliwiający uczestniczenie w dyskusji na temat związany z kierunkiem studiów
M1_U05
EK3 czyta ze zrozumieniem, w języku angielskim, teksty związane z kierunkiem studiów
M1_U05
EK4 potrafi pozyskiwać podstawowe informacje z literatury w języku angielskiem oraz dokonywać ich interpretacji
M1_U01
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
godz
inac
h)
Udział w zajeciach 30
Udział w konsultacjach zwiazanych z ćwiczeniami 5
Wykonanie zadań domowych 20
RAZEM: 55
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela
ECTS
35 1,5
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 55 2
Literatura podstawowa:
1. Bonamy D. : Technical English 3. Pearson Longman, 2011 2. Fisiak J., Adamska-Sałaciak A., Idzikowski M., Jagła E., Jankowski M., Lew R. : Słownik Współczesny angielsko-polski polsko-angielski. Pearson Longman, 2006 3.Hewings M. : Advanced Grammar in Use. Cambridge University Press, 2005
Literatura uzupełniająca:
1. Weber M., Brzosko Ł.. : English for engineers. Oficyna Wydawnicza Politechniki Bialostockiej, Białystok, 20102. Ibbotson M.: Professional English in Use - Engineering. Cambridge University Press 2009
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 sprawdzian pisemny, prace domowe pisemne C
EK2 sprawdzenie prac domowych ustnych, dyskusja na zajęciach C
EK3 sprawdzenie prac domowych ustnych, dyskusja na zajęciach C
EK4 sprawdzenie prac domowych pisemnych i ustnych, dyskusja na zajęciach C
Jednostka realizująca:
Studium Języków Obcych Osoby prowadzące: zespół języka angielskiego SJO
Data opracowania
programu: 05.06.2015 Program opracował(a): mgr Urszula Sochoń - Okruszko
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu: Język rosyjski III Kod przedmiotu: MPBMS04008
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 4 Punkty ECTS 2
Liczba godzin w semestrze:
W - 0 C- 30 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
język rosyjski II
Założenia i cele przedmiotu:
Doskonalenie sprawności władania językiem rosyjskim – rozumienia ze słuchu, mówienia, czytania i pisania, w tym słownictwa z zakresu mechaniki i budowy maszyn.
Forma zaliczenia
Ocena na podstawie sprawdzianów pisemnych, prac domowych ustnych i pisemnych, dyskusji na zajęciach.
Treści programowe:
Zakres tematyczny: Wypoczynek. Pory roku. Zjawiska atmosferyczne. Środki łączności – telefon komórkowy, sms, e-mail. Firmy i ich działalność. Leksyka specjalistyczna.Zagadnienia gramatyczne: Strona bierna czasowników. Użycie form rzeczowników III deklinacji. Rzeczowniki rodzaju nijakiego typu [wremia]. Rzeczowniki skrócone. Formy deklinacyjne liczebników.
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 ma ogólną wiedzę o gramatyce języka rosyjskiego M1_U05
EK2 ma zasób słownictwa umożliwiający uczestniczenie w dyskusji na tematy związane ze studiowanym kierunkiem
M1_U05
EK3 czyta ze zrozumieniem, w języku rosyjskim, teksty związane ze studiowanym kierunkiem
M1_U05
EK4 potrafi pozyskiwać informacje z literatury oraz internetu w języku rosyjskim oraz dokonymwać ich interpretacji
M1_U01
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
godz
inac
h)
Udział w zajęciach 30
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami 5
Wykonanie prac domowych 20
RAZEM: 55
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela
ECTS
35 1,5
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 55 2
Literatura podstawowa:
1. Cieplicka M., Torzewska W.: Русский язык. Kompendium tematyczno-leksykalne 1. Wagros, Poznań, 2007. 2. Cieplicka M., Torzewska W.: Русский язык. Kompendium tematyczno-leksykalne 2. Wagros, Poznań, 2008. 3. Chwatow S., Hajczuk R.: Pусский язык в бизнесе, WSiP, Warszawa, 2000. 4. Granatowska H., Danecka I.: Как дела ? 2. Wyd. Szkolne PWN, Warszawa, 2003. 5. Milczarek W.: Język rosyjski od A do Z. Repetytorium. Kram, Warszawa, 2007.
Literatura uzupełniająca:
1. Kowalska N., Samek D.: Praktyczna gramatyka języka rosyjskiego. REA, Warszawa, 2004.2. Kuca Z.: Język rosyjski dla średniozaawansowanych. WSiP, Warszawa, 2007.3. Materiały z rosyjskojęzycznych portali internetowych, prasy i książek.4. Samek D.: Rozmówki polsko-rosyjskie. REA, Warszawa, 2009. 5.Słownik naukowo-techniczny rosyjsko-polski. Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa, 1999.
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 sprawdzian pisemny, pisemne prace domowe C
EK2 sprawdzenie prac domowych ustnych, dyskusja na zajęciach C
EK3 sprawdzenie prac domowych ustnych, dyskusja na zajęciach C
EK4 sprawdzenie prac domowych pisemnych i ustnych, dyskusja na zajęciach C
Jednostka realizująca:
Studium Języków Obcych Osoby prowadzące: zespół języka rosyjskiego SJO
Data opracowania
programu: 05.06.2015 Program opracował(a): mgr Benigna Chaniewska
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu: Język niemiecki III Kod przedmiotu: MPBMS04009
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 4 Punkty ECTS 2
Liczba godzin w semestrze:
W - 0 C- 30 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
potwierdzona znajomość języka niemieckiego na poziomie co najmniej A2/B1
Założenia i cele przedmiotu:
Doskonalenie wszystkich sprawności językowych: rozumienie ze słuchu, mówienie, czytanie i pisanie w zakresie języka ogólnego oraz specjalistycznego, zgodnego z kierunkiem studiów.
Forma zaliczenia
Zaliczenie z oceną: testy śródsemestralne, test modułowy, wypowiedzi pisemne i ustne, prace domowe, prezentacja
Treści programowe:
Zakres tematyczny (sytuacje językowe): przepisy bezpieczeństwa i ich zastosowanie w sytuacjach zagrożeń, retrospekcja (życie osobiste i zawodowe), finanse w domu i w firmie, nazewnictwo funkcyjne w firmach, wyrażanie porpozycji - przyjmowanie i odrzucanie, rynek pracy w UE; Zagadneinia gramatyczno-syntaktyczne: zdania poboczne okolicznikowe celu, przyczyny, warunku, konstrukcje bezokolicznikowe (um... zu, ohne... zu, anstatt... zu), zdania względne, czasy przeszłe (Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt), Konjunktiv II - forma teraźniejsza i przeszła.
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 ma ogólną wiedzę o gramatyce języka niemieckiego M1_U05
EK2 ma zasób słownictwa umożliwiający uczestniczenie w dyskusji na tematy związane ze studiowanym kierunkiem
M1_U05
EK3 czyta ze zrozumieniem, w języku niemieckim, teksty związane ze studiowanym kierunkiem
M1_U05
EK4 potrafi pozyskiwać informacje z literatury oraz internetu w języku niemieckim oraz dokonymwać ich interpretacji
M1_U01
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
godz
inac
h)
Udział w zajęciach 30
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami 5
Wykonanie prac domowych 20
RAZEM: 55
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela
ECTS
35 1,5
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 55 2
Literatura podstawowa:
1. Dr. Norbert Becker, Dr. Jörg Braunert: Alltag, Beruf & Co. 5, Hueber Verlag, 2011 2. Ch. Kuhn, R.M. Niemann, B. Winzer-Kiontke: studio d - Die Mittelstufe B2, Cornelsen Verlag 2010 3. Dorothea Levy-Hillerich: Mit Deutsch in Europa studieren arbeiten leben, Goethe Institut, 2004
Literatura uzupełniająca:
1. Wioletta Omelianiuk, Halina Ostapczuk: Sach- und Fachtexte auf Deutsch, Teil 2, Politechnika Białostocka, Białystok, 2010 2. Renate Wagner: Grammatiktraining Mittelstufe, Verlag für Deutsch, 1997 3. Słownik techniczny niemiecko-polski i polsko-niemiecki, PWN, 2010 4.Janusz Suchocki: Testy ćwiczeniowe z języka niemieckiego - Gelernt ist gelernt,Politechnika Białostocka, Białystok 2004 5.Materiały własne prowadzącego (adaptowane i opracowane teksty z literatury fachowej oraz z Internetu)
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 sprawdzian pisemny, pisemne prace domowe C
EK2 sprawdzenie prac domowych ustnych, dyskusja na zajęciach C
EK3 sprawdzenie prac domowych ustnych, dyskusja na zajęciach C
EK4 sprawdzenie prac domowych pisemnych i ustnych, dyskusja na zajęciach C
Jednostka realizująca:
Studium Języków Obcych Osoby prowadzące: zespół języka niemieckiego SJO
Data opracowania
programu: 05.06.2015 Program opracował(a): mgr Janusz Suchocki
Wydział Mechaniczny Nazwa
programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu Podstawy konstrukcji maszyn II Kod przedmiotu: MPBMS05001
Rodzaj przedmiotu:
obowiązkowy Semestr: 5 Punkty ECTS 7 Liczba godzin w
semestrze W - 30 C- 15 L- 15 P- 30 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
matematyka, mechanika techniczna, grafika inżynierska, podstawy konstrukcji maszyn I
Założenia i cele przedmiotu
Poznanie budowy i zasady działania podstawowych elementów i zespołów maszyn. Zaznajomienie się z metodami obliczeń konstrukcyjnych i sposobami doboru elementów maszyn. Nabycie umiejętności projektowania maszyn i ich elementów. Planowanie, realizacja i opracowanie rezultatów badań wybranych urządzeń mechanicznych.
Forma zaliczenia
Wykład - egzamin pisemny lub ustny, sprawdziany pisemne cząstkowe, ćwiczenia - sprawdziany pisemne, zadania domowe; laboratorium - ocena sprawozdań, sprawdziany pisemne przygotowania do ćwiczeń, projekt - wykonanie projektu i obrona projektu
Treści programowe
Wykład i ćwiczenia - łożyska ślizgowe i toczne. Sprzegła i hamulce. Przekładnie mechaniczne: pasowe, łańcuchowe, cierne, zębate. Obliczenia geometryczne, kinematyczne oraz wytrzymałościowe elementów przekładni mechanicznych. Podstawy napędu hydrostatycznego. Laboratorium - badanie połączeń nitowych, elementów podatnych, hamulców, sprzęgieł i przekładni cięgnowych. Wyrównoważanie wałów. Podstawy obróbki danych pomiarowych. Błąd i niepewność pomiaru. Projekt - mechanizm śrubowy.
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 zna budowę podstawowych elementów i zespołów maszyn oraz wie do czego one służą i jak działają, posiada wiedzę na temat cyklu życia urządzeń i systemów mechanicznych
M1_W08, M1_W19
EK2 posiada wiedzę w zakresie prowadzenia obliczeń konstrukcyjnych elementów i zespołów maszyn
M1_W08, M1_W09
EK3 potrafi omówić działanie urządzenia na podstawie schematu ideowego M1_U18
EK4 potrafi określić warunki wytrzymałości oraz sztywności i wykorzystywać je w procesie projektowania elementów maszyn
M1_U19
EK5 potrafi przeprowadzić obliczenia niezbędne do doboru znormalizowanych i katalogowych elementów maszyn
M1_U01, M1_U07, M1_U14, M1_U15
EK6 potrafi projektować elementy i zespoły maszyn M1_U10, M1_U14, M1_U17
EK7 potrafi prowadzić podstawowe badania wybranych urządzeń mechanicznych i opracować wyniki tych badań
M1_U11, M1_U12
EK8
potrafi pracować indywidualnie i zespole; umie oszacować czas potrzebny na realizację zleconego zadania, student ma świadomość odpowiedzialności za pracę własną oraz gotowość podporządkowania się zasadom pracy w zespole
M1_U02, M1_K02, M1_K03
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
godz
inac
h)
Udział w wykładach 15 x 2h = 30
Udział w ćwiczeniach audytoryjnych, zaj. laboratoryjnych i projektowych 60x1h 60
Przygotowanie do ćwiczeń audytoryjnych, laboratoryjnych i projektowych 15 x 3h = 45
Wykonanie sprawozdań z laboratorium i zadań domowych 30
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami i projektem 5
Realizacja zadań projektowych (w tym przygotowanie prezentacji) 15
Przygotowanie do zaliczenia wykładu/egzaminu i obecność na nim 10
Przygotowanie do zaliczenia ćwiczeń + obecność na nim 10
RAZEM: 205
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+60h+5h+5h=100h
ECTS
100 4
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 60h+45h+30h+5h+15h+10h=155h
155 5
Literatura podstawowa:
1. Dietrich M. (red.): Podstawy konstrukcji maszyn. T.1, T.2, T.3. WNT, Warszawa, 2008. 2. Kurmaz L.W., Kurmaz O.L.: Podstawy konstruowania węzłów i części maszyn: podręcznik konstruowania. Wyd. Politechniki Świętokrzyskiej, Kielce, 2011. 3. Mazanek E. (red.): Przykłady obliczeń z podstaw konstrukcji maszyn. T.2. Łożyska, sprzęgła i hamulce, przekładnie mechaniczne. WNT, Warszawa, 2005.
4. Osiński Z. (red.): Podstawy konstrukcji maszyn. Wyd. Nauk. PWN, Warszawa, 2010. 5. Skoć A., Spałek J., Markusik S.: Podstawy konstrukcji maszyn. T.2. Zarys dynamiki i tribologii, elementy podatne, wały i osie maszynowe, łożyska ślizgowe i toczne, sprzęgła i hamulce. WNT, Warszawa, 2006.
Literatura uzupełniająca:
1. Darbyshire A.: Mechanical engineering: BTEC national engineering specialist units. Newnes, Amsterdam, 2010. 2. Fischer U. (oprac. mer. wersji pol. Joachim Potrykus): Poradnik mechanika. Wyd. REA, Warszawa, 2009. 3. Juchnikowski W., Żółtowski J.: Podstawy konstrukcji maszyn: pomoce do projektowania z atlasem. Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa, 2005. 4. Żółtowski J.: Podstawy konstrukcji maszyn: przekładnie. OW Polit. Warszawskiej, Warszawa, 2004.
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest t wiecej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 sprawdzian pisemny/egzamin, dyskusja W, Ć
EK2 sprawdzian pisemny/egzamin W, Ć
EK3 sprawdzian cząstkowy, dyskusja W, Ć, L
EK4 sprawdzian pisemny, dyskusja W, Ć, P
EK5 sprawdzian pisemny, zadania domowe Ć, P
EK6 dokumentacja projektu, dyskusja P
EK7 sprawozdanie z ćwiczenia, obserwacja pracy na zajęciach laboratoryjnych L
EK8 dyskusja nad projektem/sprawozdaniem z ćwiczenia, zadania domowe, obserwacja pracy na zajęciach
Ć, L, P
Jednostka realizująca:
Katedra Budowy i Eksploatacji Maszyn
Osoby prowadzące: pracownicy Katedry Budowy i Eksploatacji
Maszyn Data
opracowania programu:
05.06.2015 Program opracował(a): dr inż. G. Mieczkowski
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania:
Nazwa przedmiotu: Techniki wytwarzania II Kod przedmiotu: MPBMS05002
Rodzaj przedmiotu:
obowiązkowy Semestr: 5 Punkty ECTS 6
Liczba godzin w semestrze: W - 30 C- 0 L- 15 P- 15 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
Wpisz przedmioty lub "-" Techniki wytwarzania I, Podstawy konstrukcji maszyn I
Założenia i cele
przedmiotu:
Zapoznanie studentów z nowoczesnymi technikami wytwarzania realizowanymi na obrabiarkach sterowanych numerycznie. Wykształcenie umiejętności stosowania właściwych technik obróbki przedmiotów obrabianych.Nauczenie podstaw przygotowywania danych sterujących obrabiarką CNC z wykorzystaniem systemu CAD/CAM.
Forma zaliczenia
Wykład - egzamin pisemny; laboratorium - ocena sprawozdań, sprawdziany przygotowania do ćwiczeń, projekt - wykonanie projektu
Treści programowe:
Nowoczesne rozwiązania w zakresie obróbki skrawaniem (obróbka z dużymi prędkościami,obróbka wysokowydajna, obróbka materiałów w stanie twardym, obróbka na sucho i z minimalnym
smarowaniem). Obróbka hybrydowa, mikro– i nanoobróbka, obróbka kompletna. Obróbka lużnym ścierniwem: strumieniowo-ścierna, udarowo-ścierna, przetłoczno-ścierna. Obróbka nośnikami
wysokich energii: elektrochemiczna, elektroerozyjna, laserowa. Techniki szybkiego prototypowania.
Efekty kształcenia
Student, który zaliczył przemiot: Odniesienie do kierunkowych
efektów kształcenia
EK1 student: potrafi wymienić i opisać różne techniki wytwarzania M1_W16, M1_W19
EK2 wyjaśnia zjawiska zachodzące podczas kształtowania przedmiotu obtabianego
M1_W16
EK3 określa warunki przeprowadzenia obróbki przedmiotu obrabianego dla różnych technik wytwarzania
M1_W16, M1_U01
EK4 projektuje proces obróbki elemntu z wykorzystaniem systemu CAD/CAM
M1_W13, M1_U03, M1_U16
EK5 stosuje zasady BHP M1_U23
EK6 potrafi pracować indywidualnie i w zespole M1_U02
Bila
ns n
akła
du p
racy
stud
enta
(w
god
zina
ch) Udział w wykładach 15 x 2h 30
Udział w zajęciach projektowych i laboratoryjnych 15 x 2h 30
Przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych 7 x 2 h 14
Opracowanie sprawozdań z laboratorium 7 x 3 h 21
Udział w konsultacjach związanych z wykładem, zajęciami projektowymi 5 x 1h 5
Realizacja zadań projektowych 25
Przygotowanie do egzaminu i obecność na nim 25+2 27
RAZEM: 152
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+30h+5h+2h=67h
ECTS
67 2,5
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 30h+14h+21h+25h+ 5h = 95h
95 4
Literatura podstawowa:
1. Olszak W.: Obróbka skrawaniem, WNT, 2007 2. Pająk E.: Zaawansowane technologie współczesnych systemów produkcyjnych, Wydawnictwo Politechniki Poznańskiej, 2000 3. Podstawy obróbki CNC (praca zbiorowa), Wydawnictwo Rea, Warszawa, 2007
Literatura uzupełniająca:
1. . Witold H.: Obsługa i programowanie obrabiarek CNC. Podręcznik operatora, Wydawnictwo "KaBe" S.C. 2. Kosmol J.: Automatyzacja obrabiarek i obróbki skrawaniem. WNT, 2000.
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 egzamin zaliczający wykład, sprawozdanie z ćwiczeń laboratoryjnych W, L
EK2 egzamin zaliczający wykład, sprawozdanie z ćwiczeń laboratoryjnych W, L
EK3 sprawdzenie przygotowania do ćwiczeń lab., sprawozdanie z ćwiczenia lab. L
EK4 dokumentacja projektu P
EK5 sprawozdanie z ćwiczenia, obserwacja pracy na zajęciach L
EK6 obserwacja pracy na zajęciach L, P
Jednostka realizująca:
Zakład Technologii Maszyn i Materiałów
Osoby prowadzące: Grzegorz Skorulski, Andrzej Werner,
Grzegorz Rogowski, Karol Golak
Data opracowania
programu: 30.05.2015 Program opracował(a): dr inż.. Andrzej Werner
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia
stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu Eksploatacja maszyn Kod przedmiotu: MPBMS05003
Rodzaj przedmiotu:
obowiązkowy Semestr: 5 Punkty ECTS 3 Liczba godzin w semestrze
W - 15 C- 0 L- 15 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
podstawy konstrukcji maszyn I
Założenia i cele
przedmiotu
Celem przedmiotu jest zapoznanie studentów z procesami i warunkami eksploatacji maszyn mającymi istotny wpływ na ich trwałość i niezawodność. Zapoznanie studentów z procesami obsługowymi maszyn. Zapoznanie studentów z wymaganiami prawnymi z zakresu bezpiecznej obsługi maszyn.
Forma zaliczenia
Wykład - zaliczenie na podstawie sprawdzianów cząstkowych, laboratorium - ocena sprawozdań, sprawdziany przygotowania do ćwiczeń
Treści programowe
Podstawowe pojęcia z zakresu eksploatacji maszyn. Procesy tarcia, smarowania i zużywania maszyn. Procesy obsługowe maszyn. Bezpieczeństwo w eksploatacji maszyn;
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych
efektów kształcenia
EK1 charakteryzuje materiały stosowane w procesach smarowania układów tribologicznych maszyn
M1_W10
EK2 omawia procesy zużywania elementów maszyn i charakteryzuje procesy obsługowe maszyn M1_W10
EK3 omawia wymagania dla maszyn w zakresie bhp, wynikające z obowiązujących aktów prawnych
M1_W22
EK4 potrafi opracować wyniki badań laboratoryjnych i wyciągnąć wynikające z nich wnioski M1_U12
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
go
dzin
ach)
Udział w wykładach 15 x 1h 15
Udział w ćwiczeniach laboratoryjnych 15 x 1h 15
Przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych 7x2h 14
Opracowanie sprawozdań z laboratorium 7x3h 21
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami laboratoryjnymi 2
Przygotowanie do sprawdzianów z wykładów 9
RAZEM: 76
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 15h+15h+2h=32
ECTS
32 1,2
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 15h+14h+21h+2h=52 52 2
Literatura podstawowa
1. Hebda Michał: Procesy tarcia, smarowania i zużywania maszyn. Wydawnictwo Instytutu Technologii Eksploatacji-PIB, Warszawa-Radom 2007. 2. Diakun Jarosław: Eksploatacja w praktyce inzynierskiej przemysłu spożywczego. Koszalin 2005 3. Instrukcje do ćwiczeń laboratoryjnych 4.Borkowski S., Selejdak J., Salamon S.: Efektywność eksploatacji maszyn i urządzeń. WWZPCz Częstochowa 2006 5. Lawrowski Z.: Tribologia. Tarcie, zużywanie i smarowanie. Warszawa 1993. Wydawnictwo Naukowe PWN
Literatura uzupełniająca
1.Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 30 października 2002 r. w sprawie minimalnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy w zakresie użytkowania maszyn przez pracowników podczas pracy. 2.Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 21 października 2008 w sprawie zasadniczych wymagań dla maszyn (Dz. U. Nr 199, poz.1228 )3.Czarny R. Smary plastyczne. Warszawa 2004. Wydawnictwa Naukowo-Techniczne
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż
jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 sprawdzian cząstkowy W
EK2 sprawdzian cząstkowy W
EK3 sprawdzian cząstkowy W
EK4 sprawozdanie z ćwiczenia, zaliczenie ćwiczenia, obserwacja pracy na zajęciach laboratoryjnych
L
Jednostka realizująca:
Katedra Budowy i Eksploatacji Maszyn Osoby prowadzące:
dr hab. inż. Zdzisław Kondrat, dr inż. Mikołaj Plewa, inni pracownicy Katedry BiEM
Data opracowania
programu: 15.06.2015 Program opracował(a): dr hab. inż. Zdzisław Kondrat
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu: Język angielski IV Kod przedmiotu: MPBMS05004
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 5 Punkty ECTS 2
Liczba godzin w semestrze:
W - 0 C- 30 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
język angielski III
Założenia i cele przedmiotu:
Doskonalenie wszystkich sprawności językowych: rozumienie ze słuchu, mówienie, czytanie i pisanie w zakresie języka ogólnego oraz specjalistycznego, zgodnego z kierunkiem studiów.
Forma zaliczenia
Ocena na podstawie sprawdzianów pisemnych, prac domowych ustnych i pisemnych, dyskusji
Treści programowe:
Tematyka: katastrofy budowlane, ich badanie i wnioski, właściwości materiałów, problem zagrożenia dla środowiska i jego innowacyjne rozwiązania Gramatyka: czasowniki modalne + perfect infinitive, 3ci okres warunkowy, formy czasowników dla wyrażania właściwości, future perfect, formy wyrażajace podobieństwo i różnice, stopień najwyższy.
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 ma podstawową wiedze o gramatyce jezyka angielskiego M1_U05
EK2 bierze czynny udział w dyskusji na różne tematy związane ze studiowanym kierunkiem
M1_U05
EK3 czyta ze zrozumieniem oraz pisze, po angielsku, teksty zwiazane z kierunkiem studiów
M1_U05
EK4 potrafi pozyskiwać dowolne informacje z literatury, internetu oraz przekazów ustnych w języku angielskim oraz dokonywać ich interpretacji
M1_U01
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
godz
inac
h)
Udział w zajeciach 30
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami 5
Wykonanie zadań domowych 20
RAZEM: 55
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela
ECTS
35 1,5
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 55 2
Literatura podstawowa:
1. Bonamy D. : Technical English 3. Pearson Longman, 2011 2. Fisiak J., Adamska-Sałaciak A., Idzikowski M., Jagła E., Jankowski M., Lew R. : Słownik Współczesny angielsko-polski polsko-angielski. Pearson Longman, 2006 3.Hewings M. : Advanced Grammar in Use. Cambridge University Press, 2005
Literatura uzupełniająca:
1. Weber M., Brzosko Ł. : English for engineers. Oficyna Wydawnicza Politechniki Bialostockiej, Białystok, 20102. Ibbotson M.: Professional English in Use - Engineering. Cambridge University Press 2009
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 sprawdzian pisemny, sprawdzenie prac domowych C
EK2 sprawdzenie prac domowych ustnych, dyskusja na zajęciach C
EK3 sprawdzenie prac domowych ustnych, dyskusja na zajęciach C
EK4 sprawdzenie prac domowych pisemnych i ustnych, dyskusja na zajęciach C
Jednostka realizująca:
Studium Języków Obcych Osoby prowadzące: zespół języka angielskiego SJO
Data opracowania
programu: 05.06.2015 Program opracował(a): mgr Urszula Sochoń - Okruszko
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu: Język rosyjski IV Kod przedmiotu: MPBMS05005
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 5 Punkty ECTS 2
Liczba godzin w semestrze:
W - 0 C- 30 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
język rosyjski III
Założenia i cele przedmiotu:
Doskonalenie sprawności władania językiem rosyjskim – rozumienia ze słuchu, mówienia, czytania i pisania, w tym słownictwa z zakresu mechaniki i budowy maszyn.
Forma zaliczenia
Ocena na podstawie sprawdzianów pisemnych, prac domowych ustnych i pisemnych, dyskusji na zajęciach.
Treści programowe:
Zakres tematyczny: Podróżowanie. Korzystanie z transportu miejskiego, kolejowego, lotniczego i wodnego. Odprawa celna – rosyjska deklaracja celna. Oferty hoteli a wymagania klienta. Leksyka specjalistyczna.Zagadnienia gramatyczne: Rzeczowniki nieregularne i nieodmienne. Czasowniki oznaczające ruch.Liczebniki 2,3,4 z rzeczownikami i przymiotnikami. Użycie przyimków i przysłówków
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 ma ogólną wiedzę o gramatyce języka rosyjskiego M1_U05
EK2 bierze czynny udział w dyskusji na różne tematy związane ze studiowanym kierunkiem
M1_U05
EK3 czyta ze zrozumieniem oraz pisze, w języku rosyjskim, teksty związane ze studiowanym kierunkiem
M1_U05
EK4 potrafi pozyskiwać dowolne informacje z literatury, internetu oraz przekazów ustnych w języku rosyjskim oraz dokonymwać ich interpretacji
M1_U01
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
godz
inac
h)
Udział w zajęciach 30
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami 5
Wykonanie prac domowych 20
RAZEM: 55
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela
ECTS
35 1,5
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 55 2
Literatura podstawowa:
1. Cieplicka M., Torzewska W.: Русский язык. Kompendium tematyczno-leksykalne 1. Wagros, Poznań, 2007. 2. Cieplicka M., Torzewska W.: Русский язык. Kompendium tematyczno-leksykalne 2. Wagros, Poznań, 2008. 3. Chwatow S., Hajczuk R.: Pусский язык в бизнесе, WSiP, Warszawa, 2000. 4. Granatowska H., Danecka I.: Как дела ? 2. Wyd. Szkolne PWN, Warszawa, 2003. 5. Milczarek W.: Język rosyjski od A do Z. Repetytorium. Kram, Warszawa, 2007.
Literatura uzupełniająca:
1. Н.В.Баско, Изучаем русский, узнаём Россию. Издательство Флинта: Наука, Москва 2006.2. Kowalska N., Samek D.: Praktyczna gramatyka języka rosyjskiego. REA, Warszawa, 2004.3. Materiały z rosyjskojęzycznych portali internetowych, prasy i książek.4. Samek D.: Rozmówki polsko-rosyjskie. REA, Warszawa, 2009.5. Słownik naukowo-techniczny rosyjsko-polski. Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa, 1999. 6. Materiały z rosyjskojęzycznych portali internetowych, prasy i książek
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 sprawdzian pisemny, pisemne prace domowe C
EK2 sprawdzenie prac domowych ustnych, dyskusja na zajęciach C
EK3 sprawdzenie prac domowych ustnych, dyskusja na zajęciach C
EK4 sprawdzenie prac domowych pisemnych i ustnych, dyskusja na zajęciach C
Jednostka realizująca:
Studium Języków Obcych Osoby prowadzące: zespół języka rosyjskiego SJO
Data opracowania
programu: 05.06.2015 Program opracował(a): mgr Benigna Chaniewska
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu: Język niemiecki IV Kod przedmiotu: MPBMS05006
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 5 Punkty ECTS 2
Liczba godzin w semestrze:
W - 0 C- 30 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
potwierdzona znajomość języka niemieckiego na poziomie co najmniej A2/B1
Założenia i cele
przedmiotu:
Doskonalenie wszystkich sprawności językowych: rozumienie ze słuchu, mówienie, czytanie i pisanie w zakresie języka ogólnego oraz specjalistycznego, zgodnego z kierunkiem studiów.
Forma zaliczenia
Zaliczenie z oceną: testy śródsemestralne, test modułowy, wypowiedzi pisemne i ustne, prace domowe, prezentacja
Treści programowe:
Zakres tematyczny (sytuacje językowe): rynek pracy - ogłoszenia, rozmowa kwalifikacyjna, teczka kandydata do pracy (CV, list motywacyjny), planowanie czasu pracy, rynek ubezpieczeń; narzędzia, urządzenia i maszyny - nowoczesna technologia, zapobieganie zagrożeniom środowiskowym (alternatywne źródła energii), opis działania instalacji solarnej (prezentacja) Zagadnienia gramatyczno-syntaktyczne: tryb przypuszczający, strona bierna Passiv, alternatywne konstrukcje bierne, zdania okolicznikowe celu i skutku, czas przyszły Futur I, imiesłów teraźniejszy i przeszły (Partizip I und II), zdania warunkowe (wenn, falls)
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 ma ogólną wiedzę o gramatyce języka niemieckiego M1_U05
EK2 bierze czynny udział w dyskusji na różne tematy związane ze studiowanym kierunkiem
M1_U05
EK3 czyta ze zrozumieniem oraz pisze, w języku niemieckim, teksty związane ze studiowanym kierunkiem
M1_U05
EK4 potrafi pozyskiwać dowolne informacje z literatury, internetu oraz przekazów ustnych w języku niemieckim oraz dokonymwać ich interpretacji
M1_U01
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
godz
inac
h)
Udział w zajęciach 30
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami 5
Wykonanie prac domowych 20
RAZEM: 55
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela
ECTS
35 1,5
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 55 2
Literatura podstawowa:
1. Dr. Norbert Becker, Dr. Jörg Braunert: Alltag, Beruf & Co. 5, Hueber Verlag, 2011 2. Ch. Kuhn, R.M. Niemann, B. Winzer-Kiontke: studio d - Die Mittelstufe B2, Cornelsen Verlag 2010 3. Dorothea Levy-Hillerich: Mit Deutsch in Europa studieren arbeiten leben, Goethe Institut, 2004
Literatura uzupełniająca:
1. Wioletta Omelianiuk, Halina Ostapczuk: Sach- und Fachtexte auf Deutsch, Teil 2, Politechnika Białostocka, Białystok, 2010 2. Renate Wagner: Grammatiktraining Mittelstufe, Verlag für Deutsch, 1997 3. Słownik techniczny niemiecko-polski i polsko-niemiecki, PWN, 2010 4.Janusz Suchocki: Testy ćwiczeniowe z języka niemieckiego - Gelernt ist gelernt,Politechnika Białostocka, Białystok 2004 5.Materiały własne prowadzącego (adaptowane i opracowane teksty z literatury fachowej oraz z Internetu)
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 sprawdzian pisemny, pisemne prace domowe C
EK2 sprawdzenie prac domowych ustnych, dyskusja na zajęciach C
EK3 sprawdzenie prac domowych ustnych, dyskusja na zajęciach C
EK4 sprawdzenie prac domowych pisemnych i ustnych, dyskusja na zajęciach C
Jednostka realizująca:
Studium Języków Obcych Osoby prowadzące: zespół języka niemieckiego SJO
Data opracowania
programu: 05.06.2015 Program opracował(a): mgr Janusz Suchocki
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu: Wychowanie fizyczne I Kod przedmiotu: MPBMS05007
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 5 Punkty ECTS 1
Liczba godzin w semestrze:
W - 0 C- 30 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
-
Założenia i cele przedmiotu:
Rozwijanie sprawności fizycznej, wyrabianie prawidłowych nawyków higienicznych i zdrowotnych przygotowujących do aktywnego spędzania czasu wolnego i skutecznej regeneracji organizmu. Nauczenie i doskonalenie elementów technicznych i taktycznych w ćwiczonych grach sportowych.Zainteresowanie studentów kulturą fizyczną i aktywnością sportową.
Forma zaliczenia
Sprawdzian umiejętności technicznych z dyscypliny sportowej ćwiczonej na zajęciach (gry sportowe: piłka siatkowa, piłka koszowa, futsal lub tenis stołowy) ; praca pisemna dotycząca kultury fizycznej, sportu lub rekreacji dla osób posiadających całkowite zwolnienie lekarskie z wychowania fizycznego
Treści programowe:
Gry sportowe ( piłka siatkowa, piłka koszowa, futsal, tenis stołowy). Przeprowadzenie prawidłowej rozgrzewki. Przepisy techniczne obowiązujące w ćwiczonych dyscyplinach sportowych. Praktyczne zastosowania taktyki i techniki w ćwiczonych grach sportowych. Kształtowanie podstawowych cech motorycznych. Udział w rozgrywkach wydziałowych.
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 zna zasady bezpiecznego korzystania z obiektów sportowych, urządzeń i przyrządów związanych z uprawianiem różnych dyscyplin sportu
M1_U23, M1_K01
EK2 zna podstawowe przepisy i elementy taktyczno-techniczne dyscyplin sportowych realizowanych podczas zajęć w.f
M1_K01
EK3 potrafi w praktyce zastosować umiejętności techniczne podczas gry, przeprowadzić poprawną rozgrzewkę
M1_K01, M1_K04
EK4 umie współpracować w zespole, uczestniczy w rywalizacji sportowej ( rozgrywki grupowe)
M1_K01, M1_K04
Bilans nakładu pracy studenta (w godzinach)
Udział w ćwiczeniach 15 x 2 h 30
RAZEM: 30
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela :
ECTS
30 1
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym: 0 0
Literatura podstawowa:
1. Frączek K.: Piłka siatkowa.PWSZ Krosno,2010. 2. Kulczycki R.; Tenis stołowy bez tajemnic.Gorzów Wielkopolski: PZTS 2002. 3. Dudziński T; Nauczanie podstaw techniki i taktyki koszykówki. Poznań: AWF 2005. 4. Gołaszewski J; Piłka nożna. Poznań; AWF 2003. 5. Kulczycki R.; Tenis stołowy bez tajemnic.Gorzów Wielkopolski: PZTS 2002.
Literatura uzupełniająca:
1.Wołyniec J.;Przepisy gier sportowych w zakresie podstawowym. BK, 2006.
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 Sprawdzian ( praca pisemna dotycząca kultury fizycznej, sportu lub rekreacji dla osób posiadających całkowite zwolnienie lekarskie z wychowania fizycznego)
EK2 Sprawdzian
EK3 Sprawdzian
EK4 Sprawdzian (obserwacja indywidualna grających)
Jednostka realizująca:
Studium Wychowania Fizycznego i Sportu
Osoby prowadzące: nauczyciele pracujący w SWFiS
Data opracowania
programu: 05.06 2015 Program opracował(a): mgr Stanisław Piątkowski
Wydział Mechaniczny Nazwa
programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i Budowa Maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dydaktyczna: Nazwa
przedmiotu: Technika cieplna i chłodnictwo Kod przedmiotu: MPBMS05008
Rodzaj przedmiotu: 0)
obowiązkowy Semestr: 5 Punkty ECTS 1) 3
Liczba godzin w semestrze: W - 30 C- 0 L- 15 P- 0 Ps- 0 S- 0 Przedmioty
wprowadzające Wpisz przedmioty lub "-" Termodynamika techniczna, Mechanika płynów
Założenia i cele
przedmiotu:
Prezentacja wybranych problemów współczesnej techniki cieplnej ze wskazaniem metod ich rozwiązywania w róznych dziedzinach techniki cieplnej; prezentacja typowych i prostych zagadnień obliczeniowych.
Forma zaliczenia
Wykład - kolokwium pisemne; laboratorium - sprawdziany z przygotowania do ćwiczeń laboratoryjnych; ocena sprawozdań
Treści programowe:
Wykład: Teoria i technika wymiany ciepła. Silownie parowe: obieg Clausiusa-Rankine'a; wpływ parametrów roboczych na efektywność obiegu, karnotyzacja obiegu; przegrzew miedzystopniowy; regeneracyjny podgrzew wody zasilającej; sprawność siłowni; silownie parowe kogeneracyjne i poligeneracyjne; siłownie ORC i układy mikro CHP. Siłownie gazowe: obieg Braytona, sprawnośc obiegu; regeneracja; turbiny spalinowe. Technika chłodnicza: obieg Lindego jedno- i wielostopniowy; chłodnictwo absorpcyjne, strumienicowe i termoelektryczne; zagadnienia efektywnosci ekologicznej. Technika niskich temperatur: obiegi Lindego, Claude'a, Kapicy. Technika pomp ciepla. Wybrane zagadnienia energetyki odnaweialnej. Wybrane zagadnienia inzynierii chemicznej i procesowej. Laboratorium: Obliczenia podstawowych parametrów termodynamicznych dla gazów doskonałych. Bilansowanie układów zamkniętych i otwartych. Analiza przemian gazów doskonałych i par w obiegach prawobieżnych oraz lewobieżnych. Analiza efektywności energetycznej i zastosowanie Drugiej Zasady Termodynamiki.
Efekty kształcenia
Zapisać minimum 4, maksimum 8 efektów kształcenia zachowując kolejność: wiedza-umiejętności-kompetencje. Stosować czasowniki2) z podanego niżej zbioru. Każdy efekt kształcenia musi być weryfikowalny.
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia3)
EK1 ma podstawową wiedzę w zakresie termodynamiki technicznej M1_W12
EK2 ma podstawową wiedzę do opisu zjawisk konwersji energii w procesach, maszynach i urządzeniach
M1_W12
EK3 zna podstawowe zasady bezpieczeństwa i higieny pracy obowiązujące w przemyśle
M1_W22
EK4
potrafi pozyskiwać informacje z literatury, baz danych i innych źródeł a także wyciągać wnioski oraz formułować i uzasadniać opinie
M1_U01
EK5
potrafi sporządzić podstawowy bilans energetyczny oraz dokonać analizy zjawisk cieplno-przepływowych w procesach technologicznych
M1_U20
EK6 poprawnie opracowuje wyniki pomiarów M1_U03
EK7
rozumie wpływ skutków działalności inżyniera mechanika na środowisko i związaną z tym odpowiedzialność za podejmowane decyzje
M1_K02
Bila
ns n
akła
du p
racy
stud
enta
(w
god
zina
ch) Udział w wykładach 30
Udział w laboratorium 15 Przygotowanie do ćwiczeń lab. 10 Opracowanie sprawozdań z ćwicz. lab. 10 Udział w konsultacjach związanych z ćwicz. lab. 5 Przygotowanie do egzaminu i obecność na nim 18+2 20
RAZEM: 90
1)
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+15h+5h+2h=52
ECTS 4,5)
52 2
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 15h+10h+10h+5h+20h=60
60 2
Literatura podstawowa:
1. Chmielniak T.: Technologie energetyczne, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa , 2008. Gutkowski K.M., Butrymowicz D.: Chłodnictwi\o i klimatyzacja, WNT, Warsdzawa, 2007. 2. Marecki J.: Podstawy przemian energetycznych, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa, 1995.
Literatura uzupełniająca:
1. Marecki J.: Gospodarka skojarzona cieplno-elektryczna, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa, 1991 2. Chmielniak T.: Obiegi termodynamiczne turbin cieplnych, Ossolineum, Wrocław, 1988.
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest więcej niż
jedna), na której zachodzi weryfikacja
EK1 kolowkium pisemne, sprawdzian na ćw. lab. W, L
EK2 kolowkium pisemne, sprawdziany na ćwiczeniach lab., sprawozdania z ćwiczeń lab. W, L
EK3 kolowkium pisemne, sprawdziany na ćwiczeniach lab., sprawozdania z ćwiczeń lab. W, L
EK4 kolowkium pisemne, sprawdziany na ćwiczeniach lab., sprawozdania z ćwiczeń lab. W, L
EK5 kolowkium pisemne, sprawdziany na ćwiczeniach lab., sprawozdania z ćwiczeń lab. W, L
EK6 sprawozdanie z ćwicz. lab., obserwacja pracy na zajęciach lab. L
EK7 sprawozdania z ćwicz. lab., obserwacja pracy na zajęciach lab. L
Jednostka realizująca:
Zakład Techniki Cieplnej i Chłodnictwa
Osoby prowadzące: dr hab.inż. Dariusz Butrymowicz, prof.. nzw.
dr inż. J. Gagan Data
opracowania programu:
04.06.2015 Program opracował(a): dr hab.inż. Dariusz Butrymowicz, prof. nzw.
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu: Język angielski V Kod przedmiotu: MPBMS06001
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 6 Punkty ECTS 2
Liczba godzin w semestrze:
W - 0 C- 30 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
język angielski IV
Założenia i cele przedmiotu:
Doskonalenie wszystkich sprawności językowych: rozumienie ze słuchu, mówienie, czytanie i pisanie w zakresie języka ogólnego oraz specjalistycznego, zgodnego z kierunkiem studiów.
Forma zaliczenia
Ocena na podstawie sprawdzianów pisemnych, prac domowych ustnych i pisemnych, dyskusji
Treści programowe:
Tematyka: innowacje, wynalazki, sposoby rozwiązywania problemów, proces projektowania, produkty uboczne, systemy kontrolne i usterki Gramatyka: past / present perfect continuous, past participle, present / past simple - strona bierna, czasowniki modalne, present continuous - strona bierna, present participle, non-defining relative clauses
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 ma wiedzę o gramatyce jezyka angielskiego określoną dla poziomu B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego
M1_U05
EK2 ma zasób słownictwa z języka angielskiego umożliwiający udział w dyskusji na tematy związane z kierunkiem studiów, określony dla poziomu B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego
M1_U05
EK3 czyta ze zrozumieniem i pisze, w języku angielskim, teksty odpowiednie dla poziomu B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego
M1_U05
EK4 formułuje wypowiedź ustną w języku angielskim na zadany temat , odpowiednią dla poziomu B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego
M1_U05
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
godz
inac
h)
Udział w zajeciach 30
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami 5
Wykonanie zadań domowych 20
RAZEM: 55
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela
ECTS
35 1,5
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 55 2
Literatura podstawowa:
1. Bonamy D. : Technical English 3. Pearson Longman, 20112. Fisiak J., Adamska-Sałaciak A., Idzikowski M., Jagła E., Jankowski M., Lew R. : Słownik Współczesny angielsko-polski polsko-angielski. Pearson Longman, 20063.Hewings M. : Advanced Grammar in Use. Cambridge University Press, 2005
Literatura uzupełniająca:
1. Weber M., Brzosko Ł.. : English for engineers. Oficyna Wydawnicza Politechniki Bialostockiej, Białystok, 2010 2. Ibbotson M.: Professional English in Use - Engineering. Cambridge University Press 2009
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 sprawdzian pisemny, pisemne prace domowe C
EK2 sprawdzenie prac domowych ustnych, dyskusja na zajęciach C
EK3 sprawdzenie prac domowych ustnych, dyskusja na zajęciach C
EK4 sprawdzenie prac domowychpisemnych i ustnych, dyskusja na zajęciach C
Jednostka realizująca:
Studium Języków Obcych Osoby prowadzące: zespół języka angielskiego SJO
Data opracowania
programu: 05.06.2015 Program opracował(a): mgr Urszula Sochoń - Okruszko
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu: Język rosyjski V Kod przedmiotu: MPBMS06002
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 6 Punkty ECTS 2
Liczba godzin w semestrze:
W - 0 C- 30 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
język rosyjski IV
Założenia i cele przedmiotu:
Doskonalenie sprawności władania językiem rosyjskim – rozumienia ze słuchu, mówienia, czytania i pisania, w tym słownictwa z zakresu mechaniki i budowy maszyn.
Forma zaliczenia
Ocena na podstawie sprawdzianów pisemnych, prac domowych ustnych i pisemnych, dyskusji na zajęciach.
Treści programowe:
Zakres tematyczny: Korespondencja służbowa /listy, pisma/. Leksyka specjalistyczna.Zagadnienia gramatyczne: Imiesłów przymiotnikowy. Imiesłów przysłówkowy. Utrwalenie poznanych struktur morfologicznych i syntaktycznych na bazie omawianych tekstów.
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 ma wiedzę o gramatyce języka rosyjskiego określoną dla poziomu B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego
M1_U05
EK2 ma zasób słownictwa umożliwiający uczestniczenie w dyskusji w języku rosyjskim na tematy związane ze studiowanym kierunkiem, określony dla poziomu B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego
M1_U05
EK3 czyta ze zrozumieniem i pisze, w języku rosyjskim, teksty odpowiednie dla poziomu B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego
M1_U05
EK4 formułuje wypowiedź ustną i pisemną w języku rosyjskim na zadany temat, odpowiednią dla poziomu B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego
M1_U05
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
godz
inac
h)
Udział w zajęciach 30
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami 5
Wykonanie prac domowych 20
RAZEM: 55
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela
ECTS
35 1,5
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 55 2
Literatura podstawowa:
1. Cieplicka M., Torzewska W.: Русский язык. Kompendium tematyczno-leksykalne 1. Wagros, Poznań, 2007.2. Cieplicka M., Torzewska W.: Русский язык. Kompendium tematyczno-leksykalne 2. Wagros, Poznań, 2008.3. Milczarek W.: Język rosyjski od A do Z. Repetytorium. Kram, Warszawa, 2007. 4. Mroczek T.: Русская коммерческая корреспонденция. Dolnośląskie Wydawnictwo Edukacyjne, Wrocław, 2009.5. Teksty specjalistyczne z Internetu, książek rosyjskich
Literatura uzupełniająca:
1. Kowalska N., Samek D.: Praktyczna gramatyka języka rosyjskiego. REA, Warszawa, 2004. 2. Kuca Z.: Język rosyjski dla średniozaawansowanych. WSiP, Warszawa, 2007. 3. Materiały z rosyjskojęzycznych portali internetowych, prasy i książek. 4. Samek D.: Rozmówki polsko-rosyjskie. REA, Warszawa, 2009. 5. Słownik naukowo-techniczny rosyjsko-polski. Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa, 1999
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 sprawdzian pisemny, pisemne prace domowe C
EK2 sprawdzenie prac domowych ustnych, dyskusja na zajęciach C
EK3 sprawdzenie prac domowych ustnych, dyskusja na zajęciach C
EK4 sprawdzenie prac domowych pisemnych i ustnych, dyskusja na zajęciach C
Jednostka realizująca:
Studium Języków Obcych Osoby prowadzące: zespół języka rosyjskiego SJO
Data opracowania
programu: 05.06.2015 Program opracował(a): mgr Benigna Chaniewska
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu: Język niemiecki V Kod przedmiotu: MPBMS06003
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 6 Punkty ECTS 2
Liczba godzin w semestrze:
W - 0 C- 30 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
potwierdzona znajomość języka niemieckiego na poziomie co najmniej A2/B1
Założenia i cele przedmiotu:
Doskonalenie wszystkich sprawności językowych: rozumienie ze słuchu, mówienie, czytanie i pisanie w zakresie języka ogólnego oraz specjalistycznego, zgodnego z kierunkiem studiów.
Forma zaliczenia
Zaliczenie z oceną: testy śródsemestralne, test modułowy, wypowiedzi pisemne i ustne, prace domowe, prezentacja
Treści programowe:
Zakres tematyczny (sytuacje językowe): rynek pracy - planowanie czasu pracy, prawa pracownicze, ewaluacja, wyrażanie życzeń i żądań, świat mediów - korzystanie z nowoczesnych technologii, redagowanie wiadomości i pism w formie elektronicznej. Zagadneinia gramatyczno-syntaktyczne: zdanie przydawkowe, przydawka w zdaniu, czasowniki funkcyjne, konstrukcje zdań złożonych, stopniowanie przymiotników i przysłówków, konstrukcje bezokolicznikowe
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 ma wiedzę o gramatyce języka niemieckiego określoną dla poziomu B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego
M1_U05
EK2 ma zasób słownictwa umożliwiający uczestniczenie w dyskusji w języku niemieckim na tematy związane ze studiowanym kierunkiem, określony dla poziomu B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego
M1_U05
EK3 czyta ze zrozumieniem i pisze, w języku niemieckim, teksty odpowiednie dla poziomu B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego
M1_U05
EK4 formułuje wypowiedź ustną i pisemną w języku niemieckim na zadany temat, odpowiednią dla poziomu B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego
M1_U05
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
god
zina
ch)
Udział w zajęciach 30
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami 5
Wykonanie prac domowych 20
RAZEM: 55
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela
ECTS
35 1,5
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 55 2
Literatura podstawowa:
1. Dr. Norbert Becker, Dr. Jörg Braunert: Alltag, Beruf & Co. 5, Hueber Verlag, 2011 2. Ch. Kuhn, R.M. Niemann, B. Winzer-Kiontke: studio d - Die Mittelstufe B2, Cornelsen Verlag 2010 3. Dorothea Levy-Hillerich: Mit Deutsch in Europa studieren arbeiten leben, Goethe Institut, 2004
Literatura uzupełniająca:
1. Wioletta Omelianiuk, Halina Ostapczuk: Sach- und Fachtexte auf Deutsch, Teil 2, Politechnika Białostocka, Białystok, 2010 2. Renate Wagner: Grammatiktraining Mittelstufe, Verlag für Deutsch, 1997 3. Słownik techniczny niemiecko-polski i polsko-niemiecki, PWN, 2010 4. Janusz Suchocki: Testy ćwiczeniowe z języka niemieckiego - Gelernt ist gelernt,Politechnika Białostocka, Białystok 2004 5. Materiały własne prowadzącego (adaptowane i opracowane teksty z literatury fachowej oraz z Internetu)
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 sprawdzian pisemny, pisemne prace domowe C
EK2 sprawdzenie prac domowych ustnych, dyskusja na zajęciach C
EK3 sprawdzenie prac domowych ustnych, dyskusja na zajęciach C
EK4 sprawdzenie prac domowych pisemnych i ustnych, dyskusja na zajęciach C
Jednostka realizująca:
Studium Języków Obcych Osoby prowadzące: zespół języka niemieckiego SJO
Data opracowania
programu: 05.06.2015 Program opracował(a): mgr Janusz Suchocki
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu: Wychowanie fizyczne II Kod przedmiotu: MPBMS06004
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 6 Punkty ECTS 1
Liczba godzin w semestrze:
W - 0 C- 30 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
-
Założenia i cele
przedmiotu:
Rozwijanie sprawności fizycznej, wyrabianie prawidłowych nawyków higienicznych i zdrowotnych przygotowujących do aktywnego spędzania czasu wolnego skutecznej regeneracji organizmu. Zapoznanie studentów ze sprzętem sportowym znajdującym się na siłowniach i sposobami jego użytkowania. Poznanie przepisów obowiązujących na siłowniach, umożliwiających bezpieczne ćwiczenie.
Forma zaliczenia
Sprawdzian: wykonanie testu sprawności fizycznej związanego z umiejętnością posługiwania się sprzętem sportowym znajdującym się na siłowni. Praca pisemna dotycząca kultury fizycznej, sportu lub rekreacji dla osób posiadających całkowite zwolnienie lekarskie z wychowania fizycznego
Treści programowe:
Przeprowadzenie prawidłowej rozgrzewki. Ćwiczenia kształtujące prawidłową sylwetkę.Technika pracy na przyrządach znajdujących się w siłowni. Metody budowania masy mięśniowej. Atlas ćwiczeń siłowych, gibkościowych i rozciągających. Przygotowanie do samodzielnego ćwiczenia i ułożenia planu jednostki treningowej.
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 zna zasady bezpiecznego korzystania z obiektów sportowych, urządzeń i przyrządów znajdujących się w siłowni
M1_U23, M1_K01
EK2 zna ćwiczenia kształtujące poszczególne partie mięśniowe i potrafi ćwiczyc na odpowiednich przyrządach
M1_K01
EK3 potrafi przeprowadzić prawidłową rozgrzewkę M1_K01
EK4 potrafi sporządzić dla siebie uproszczony plan treningowy M1_K01
Bilans nakładu pracy studenta (w godzinach)
Udział w ćwiczeniach 15 x 2 30
RAZEM: 30
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela :
ECTS
30 1
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym: 0 0
Literatura podstawowa:
1.J. Orzech (2004) "Podstawy treningu siły mięśniowej", Sir Tarnów TOM I . 2.Michalski L. Metody treningowe kulturystyka. Literat 2009
Literatura uzupełniająca:
1. Delavier F;Atlas treningu siłowego PZWL 2005.
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 sprawdzian; praca pisemna dotycząca kultury fizycznej, sportu lub rekreacji dla osób posiadających całkowite zwolnienie lekarskie z wychowania fizycznego
EK2 sprawdzian
EK3 sprawdzian
EK4 sprawdzian
Jednostka realizująca:
Studium Wychowania Fizycznego i Sportu
Osoby prowadzące: nauczyciele pracujący w SWFiS
Data opracowania
programu: 05.06.2015 Program opracował(a): mgr Stanisław Piątkowski
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia stacjonarne I stopnia
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu: Fizyka Kod przedmiotu: MPBMS06005
Rodzaj przedmiotu:
obowiązkowy Semestr: 6 Punkty ECTS 6
Liczba godzin w semestrze:
W - 45 C- 15 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
-
Założenia i cele
przedmiotu:
Uzyskanie umiejętności określania podstawowych wielkości fizycznych; rozumienia zjawisk i procesów fizycznych w przyrodzie; wykorzystywania praw przyrody w technice i życiu codziennym.
Forma zaliczenia Wykład - dwa kolokwia, ćwiczenia - kolokwium zaliczeniowe
Treści programowe:
Ruch drgający. Przykłady drgań harmonicznych: wahadło matematyczne, wahadło fizyczne. Drgania tłumione. Drgania wymuszone. Rezonans. Fale mechaniczne. Równanie fali. Fale dźwiękowe. Fala stojąca. Zasada Huygensa. Interferencja fal. Efekt Dopplera. Ładunek elektryczny. Prawo Coulomba. Pole elektryczne. Pole magnetyczne. Prawo indukcji elektromagnetycznej Faradaya. Fale elektromagnetyczne. Optyka geometryczna i falowa. Prawa odbicia i załamania światła. Polaryzacja światła. Instrumenty optyczne. Fizyka współczesna. Budowa atomu wg. Bohra. Promieniowanie rentgenowskie. Zjawisko fotoelektryczne zewnętrzne. Dualizm korpuskularno-falowy. Zasada nieoznaczoności. Struktura ciał stałych.
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 ma wiedzę na temat podstawowych praw i zasad fizyki M1_W02
EK2 potrafi wykorzystać poznane metody i modele matematyczne do rozwiązywania zadań z fizyki
M1_U07
EK3 potrafi pozyskiwać informacje z literatury i innych żródeł M1_U01
EK4 ma umiejętność samokształcenia się M1_U06
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
god
zina
ch)
udział w wykładach 15 x 3h = 45
udział w ćwiczeniach rachunkowych 15 x 1h = 15
przygotowanie do ćwiczeń rachunkowych 15 x 2h = 30
udział w konsultacjach związanych z wykładem i z ćwiczeniami 6
przygotowanie do zaliczenia wykładu 40
przygotowanie do zaliczenia ćwiczeń 15
RAZEM: 151
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela: 45h + 15h +6h =66
ECTS
66 2,5
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym: 15h + 30h + 15h + 4h = 64
64 2,5
Literatura podstawowa:
1. 1. J. Kucharski, "Fizyka dla studentów wydziałów mechanicznych" tom I i II, Wyd. PB 1994. 2. J. Massalski, M. Massalska, "Fizyka dla inżynierów", WNT Warszawa1980.
Literatura uzupełniająca:
1.R. Eisberg, R. Resnick, "Fizyka kwantowa" PWN Warszawa 1983. 2. D. Halliday, R. Resnick, J. Walker, „Podstawy fizyki”, tom 1-5, PWN Warszawa 2005. 3. P. Jeżewski, „Fizyka", PWN Warszawa 1970.
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest t wiecej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 kolokwia zaliczające wykład, kolokwium zaliczające ćwiczenia rachunkowe W, C
EK2 kolokwium zaliczające ćwiczenia rachunkowe C
EK3 kolokwia zaliczające wykład W
EK4 kolokwium zaliczające ćwiczenia rachunkowe C
Jednostka realizująca:
Katedra Mechaniki i Informatyki Stosowanej
Osoby prowadzące:
Data opracowania
programu: 10.06.2015 r. Program opracował(a): dr inż. Ewa Mrozek
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu: Seminarium dyplomowe Kod przedmiotu: MPBMS07001
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 7 Punkty ECTS 3
Liczba godzin w semestrze:
W - 0 C- 0 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 30
Przedmioty wprowadzające
Studenci mają opanowaną wiedzę z wszystkich przedmiotów objętych planem studiów
Założenia i cele przedmiotu:
Poznanie wymagań stawianych pracom dyplomowym i sposobu prezentacji prac dyplomowych. Omówienie zasad opracowania i prezentacji wyników badań i prac studialnych. Wykształcenie umiejętności stosowania technik prezentacji multimedialnych, formułowania wniosków, prowadzenia dyskusji oraz pracy w grupie.
Forma zaliczenia Ocena pracy seminaryjnej i sposobu prezentacji - zaliczenie
Treści programowe:
Rodzaje prac i wymagania stawiane pracom dyplomowym. Struktura pracy dyplomowej. Geneza podjęcia pracy. Analiza stanu wiedzy. Formułowanie zadań i celów. Metodologia badań, planowanie eksperymentu, opracowanie wyników badań i wnioskowanie. Metodologia projektowania, dokumentacja projektowa. Referowanie i sposób prowadzenia dyskusji.
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 ma szczegółową wiedzę z wybranych dziedzin mechaniki i budowy maszyn M1_W05, M1_W07, M1_W08, M1_W16
EK2 poprawnie interpretuje wyniki badań lub/i prac studialnych i formułuje wnioski z nich wypływające
M1_W05, M1_U01, M1_U07, M1_U08,M1_U18
EK3 potrafi przygotować prezentację opisującą dany problem inżynierski. Potrafi korzystać z dostępnych baz danych.
M1_U01, M1_U03, M1_U04, M1_U17
EK4 przedstawia prezentację projektu wraz z wnioskami; przekonuje i dyskutuje. M1_U04, M1_K03
EK5 potrafi przygotować krótką notkę przedstawiająca w sposób popularny założenia i osiągnięcia własnej pracy.
M1_K06
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
go
dzin
ach)
Udział w seminariach 15 x 2h = 30
Przygotowanie do seminarium 15 x 1h = 15
Przygotowanie pracy seminaryjnej (prezentacji i dokumentacji pisemnej) 80
Udział w konsultacjach związanych z przygotowanie pracy seminaryjnej 5 x 1h = 5
RAZEM: 130
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+5h=35h
ECTS
35 1
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 30h+15h+80h+5h=130
130 5
Literatura podstawowa:
1. Żurek E.: Sztuka prezentacji, czyli jak przemawiać obrazem, Wyd. Poltex 2008. 2. Rawa T.: Metodyka wykonywania inżynierskich i magisterskich prac dyplomowych, Wyd. Akad. Rolniczej, Olsztyn 1999. 3. Pszczółkowski T.: Umiejętność przekonywania i dyskusji, Wiedza Powszechna, Warszawa 1974. 4. Innowacje - procedury i sposoby postępowania, jak je poznać i wdrażać, www.sciencebuddies.org.
Literatura uzupełniająca:
1. wskazane czasopisma krajowe i zagraniczne z zakresu pracy seminaryjnej. 2. literatura z zakresu pracy dyplomowej. 3. Wojciechowska R.: ABC PowerPoint 2007PL, Wyd. Helion.
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest t wiecej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 zaliczenie wybranych zagadnień mechaniki i budowy maszyn omawianych na seminarium
S
EK2 dyskusja i zaliczenie założeń do pracy dyplomowej S
EK3 zaliczenie wytycznych przygotowania prezentacji S
EK4, EK5 zaliczenie prezentacji i pisemnego sprawozdania S
Jednostka realizująca:
Katedra Mechaniki i Informatyki Stosowanej
Osoby prowadzące: prof. zw. dr hab. inż. Andrzej Seweryn
Data opracowania
programu: 08.06.15 Program opracował(a): prof. zw. dr hab. inż. Andrzej Seweryn
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Ścieżka dyplomowania:
Nazwa przedmiotu: Praca dyplomowa inżynierska Kod przedmiotu: MPBMS07002
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 7 Punkty ECTS 1) 15
Liczba godzin w semestrze: W - 0 C- 0 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
Założenia i cele
przedmiotu:
Zapoznanie studentów z programowaniem realizacji zadań inżynierskich. Poznanie zasad doboru sposobów i technik realizacji postawionych zadań. Nauczenie metod manualnych i komputerowych rozwiązywania różnych zagadnień inżynierskich. Wykształcenie umiejętności wyszukiwania informacji technicznych. Przyswojenie umiejętności korzystania z narzędzi obliczeniowych i programów komputerowych. Wykształcenie umiejętności przygotowania dokumentacji opracowywanych zadań inżynierskich.
Forma zaliczenia
Praca dyplomowa inżynierska
Treści programowe:
Programowanie realizacji zadania inżynierskiego postawionego w pracy dyplomowej.Studia literatury i przepisów technicznych. Sformułowanie metod i sposobu realizacji zadania. Wykorzystanie metod manualnych i komputerowych. Opracowanie dokumentacji zrealizowanego zadania.
Efekty kształcenia
Zapisać minimum 4, maksimum 8 efektów kształcenia zachowując kolejność: wiedza-umiejętności-kompetencje.
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia3)
EK1 Ma wiedzę związaną z wybranymi zagadnieniami z zakresu mechaniki i budowy maszyn
M1_W07, M1_W08
EK2 Zna zasady doboru sposobów i technik realizacji problemów inzynierskich
M1_W11, M1_W16, M1_W19, M1_W23
EK3 Zna metody i wybrane programy komputerowe do rozwiązywania zadan inżynierskich
M1_W09, M1_W13
EK4 Potrafi korzystać z internetowych baz danych i innych źródeł do wyszukiwania informacji
M1_U01, M1_U15
EK5 Potrafi korzystać z wybranych narzędzi i programów komputerowych
M1_U07, M1_U10, M1_U11
EK6 Potrafi przygotować dobrze udokumentowane opracowanie zadania
M1_U03, M1_U04, M1_U17
EK7 Prawidłowo identyfikuje i rozstrzyga dylematy pracy inżynierskiej. M1_U22, M1_U24, M1_U25
Bila
n
s
nakł
adu
prac y
stud
enta
(w
godz
inac h)
Studia literatury i innych źródeł informacji 75
Przygotowanie i wykonanie obliczeń i/lub badań eksperymentalnych i/lub analiz studialnych
200
Analiza wyników, porównania, podsumowania, formułowanie wniosków 115
Przygotowanie edytorskie pracy 35
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami/seminarium/projektem 25
RAZEM: 1) 450
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela
ECTS 4,5)
110 4
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym
450 15
Literatura podstawowa:
Literatura związana z tematyką pracy dyplomowej, wybrana samodzielnie oraz pod kierunkiem promotora
Literatura uzupełniająca:
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest
więcej niż jedna), na której następuje weryfikacja
EK1 ocena pracy dyplomowej inżynierskiej
EK2 ocena pracy dyplomowej inżynierskiej
EK3 ocena pracy dyplomowej inżynierskiej
EK4 ocena pracy dyplomowej inżynierskiej
EK5 ocena pracy dyplomowej inżynierskiej
EK6 ocena pracy dyplomowej inżynierskiej
EK7 ocena pracy dyplomowej inżynierskiej
Jednostka realizująca: Katedry/Zaklady WM Osoby prowadzące: Pracownicy Katedr i Zakładów WM
Data opracowania
programu: 08.06.15 Program opracował(a): dr hab. inż. Andrzej Kazberuk
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: wszystkie spacjalności Ścieżka dyplomowania:
Nazwa przedmiotu: Ochrona własności intelektualnej Kod przedmiotu: MPBMS07003
Rodzaj przedmiotu: 0)
obowiązkowy Semestr: 7 Punkty ECTS 1) 2
Liczba godzin w
semestrze: W - 15 C- 0 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0 Przedmioty
wprowadzające
Założenia i cele
przedmiotu:
Zapoznanie studentów z przepisami z zakresu ochroony własności intelektualnej;własności przemysłowej (patentów, wzorów uzytkowych itp. ), prawa autorskiego i praw pokrewnych,prawa prasowego i ochrony przed nieuczciwą konkurencją.
Forma zaliczenia
Wykład - zaliczenie pisemne lub przygotowanie do Urzędu Patentowego RP dokumentacji zgłoszenia wynalazku lub wzoru użytkowego.
Treści programowe:
Podstawowe przepisy z zakresu ochrony intelektualnej: prawo własności przemysłowej, prawo autorskie i prawa pokrewne, ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, ustawa o ochronie baz danych. Przedmioty własności przemysłowej. Urząd Patentowy RP. Wynalazki. Uzyskanie patentu. Budowa zastrzeżeń patentowych. Wzory użytkowe. Wzory przemysłowe. Znaki towarowe. Oznaczenia geograficzne. Topografie układów scalonych. Dokumentacja zgłoszenia wynalazku lub wzoru użytkowego. Patent europejski. Roszczenia z zakresu ochrony własności przemysłowej. Prawo autorskie i prawa pokrewne jako prawa o charakterze bezwzględnym. Przedmiot ochrony. Podmioty praw autorskich i praw pokrewnych. Ochrona praw autorskich i praw pokrewnych. Plagiat. Cytat. Pierwszeństwo w opublikowaniu pracy dyplomowej. Prawo prasowe. Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.
Efekty kształcenia
Student, który zaliczył przedmiot: Odniesienie do kierunkowych
efektów kształcenia3)
EK1 student: rozpoznaje i klasyfikuje elementy własności przemysłowej
M1_W23
EK2 stosuje prawa autorskie i prawa pokrewne , między innymi w przygotowaniu pracy dyplomowej i publikacjach
M1_W23
EK3 analizuje i ocenia działalność inżynierską zgodnie z ustawą o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji
M1_W23
EK4 przygotowuje dokumentację do Urzedu Patentowego RP konieczną do uzyskania patentu, wzoru użytkowego itp..
M1_U24
EK5 redaguje prace z uwzględnieniem ochrony praw autorskich, M1_U25
EK6 rozumie pozatechniczne aspekty i skutki działalności inżynierskiej,
M1_K02
B
ilans
nak
ładu
pra
cy s
tude
nta
(w g
odzi
nach
) Udział w wykładach 15 h 15
Przygotowanie do zaliczenia + obecność na kolokwium 6h 6
Konsultacje przed przygotowaniem dokumentacji do Urzędu Patentowego RP 8 h 8
Przygotowanie dokumentacji do Urzędu Patentowego. Sprawdzenei dokumentacji.
15h 15
RAZEM: 1) 44
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 15h+4h+ 8h=27h
ECTS 4,5)
27 1
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 6h+8h+15h= 29h
29 1
Literatura podstawowa:
1.Golat R. (2006), Prawo autorskie i prawa pokrewne. 4 wydanie. Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa. 2.Płacheta E. red. (2006), Prawo własności przemysłowej. Rzecznicy patentowi. Wolters Kluwer Polska, Warszawa, 3. Prawo o szkolnictwie wyższym, ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki oraz o zmianie niektórych innych ustaw.Ustawa z dnia 18 marca 2011r. 4. Sieńczyło - Chlabicz J. red.(2009, 2011): Prawo własności intelektualnej. Wydanie I lub II.LexisNexis Polska.Warszawa. 5. Vall du M.(2005) Prawo własności przemysłowej. Wynalazki wzory użytkowe, projekty racjonalizatorskie, Tom I. Kantor Wydawniczy ZAKAMYCZE, Kraków
Literatura uzupełniająca:
1. Nowak T. (2008),Ochrona własności intelektualnej. Wybrane zagadnienia. Wydawnictwo Politechniki Białostockiej. Białystok.
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 wykład, kolokwium zaliczające W
EK2 wykład, kolokwium zaliczające W
EK3 wykład, kolokwium zaliczające W
EK4 wniosek ( dokumentacja ) do Urzędu Patentowego RP W
EK5 wykład W
EK6 wykład W
Jednostka realizująca:
Zakład Techniki Rolno-Spożywczej
Osoby prowadzące: P.Miniuk
Data opracowania
programu: 08.06.2015 Program opracował P. Miniuk
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Wydział Mechaniczny Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania:
Nazwa modułu: Podstawy prowadzenia
działalności gospodarczej Kod modułu: MPBMS07004
Rodzaj modułu:
obieralny Semestr: 7 Punkty ECTS 1
Liczba godzin w semestrze: W - 15 C- 0 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Moduły wprowadzające
_
Założenia i cele modułu:
Podstawowym celem przedmiotu jest zapoznanie studentów z zasadami zakładania i prowadzenia działalności gospodarczej. Szczególna uwaga zostanie zwrócona na procedurę zakładania działalności gospodarczej (Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej, Krajowy Rejestr Sądowy), formy prowadzenia działalności gospodarczej.Celem przedmiotu jest również zapoznanie studentów z formami opodatkowania działalności gospodarczej. Studenci w trakcie wykładu poznają też zewnętrzne możliwości wsparcia działalności gospodarczej.
Forma zaliczenia
Zaliczenie w formie pisemnej
Treści programowe:
Pojęcie działalności gospodarczej. Pojęcie przedsiębiorcy. Zasady prowadzenia działalności gospodarczej wynikające z ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Zasady podejmowania i wykonywania działalności. Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej (CEIDG). Krajowy Rejestr Sądowy. Kontrola działalności gospodarczej przedsiębiorcy. Formy prowadzenia działalności gospodarczej. Indywidualna działalność gospodarcza. Spółka cywilna. Spółka jawna. Spółka partnerska. Spółka komandytowa. Spółka komandytowo – akcyjna. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (z o.o.). Spółka akcyjna. Podatkowe aspekty prowadzena działalności gospodarczej. Kontrola w przedsiębiorstwie. Formy wsparcia przedsiębiorstwa.
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia: wiedza - kompetencje - umiejętności Odniesienie do
kierunkowych efektów kształcenia
EK1 Student ma uporządkowaną wiedzę dotyczącą działalności gospodarczej
M1_W24,
EK2 Student ma wiedzę o zasadach zakładania działalności gospodarczej (tryb, dokumenty)
M1_W24, M1_U01
EK3 Student ma wiedzę oformach prowadzenia działalności gospodarczej
M1_W24, M1_U01
EK4 Student potrafi posługiwać się ustawą o swobodzie działalności gospodarczej
M1_U01
Bila
ns n
akła
du p
racy
stud
enta
(w
godz
inac
h)
Udział w wykładach 15x1 15
Przygotowanie do zajęć 5x1 5
Udział w konsultacjach 5x1 5
Przygotowanie do zaliczenia 8 8
RAZEM: 33
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela
1 ECTS
20 1
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym
13 0,5
Literatura podstawowa:
Literatura uzupełniająca:
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć
EK1 wykład - zaliczenie W
EK2 wykład - zaliczenie W
EK3 wykład - zaliczenie W
EK4 wykład - zaliczenie W
Jednostka realizująca:
Wydział Zarządzania, Katedra Ekonomii i Nauk
Społecznych
Osoby prowadzące: dr Mirosława Laszuk
Data opracowania
programu: 08.06.2015 Program opracował(a): dr Mirosława Laszuk
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i Budowa Maszyn Poziom i forma
studiów
studia I stopnia stacjonarne
Specjalność:
Przedmiot wspólny
Ścieżka dyplomowania:
Nazwa modułu: Prawo podatkowe Kod modułu: MPBMS07005
Rodzaj modułu:
obieralny Semestr: 7 Punkty ECTS 1
Liczba godzin w semestrze: W - 15 C- 0 L- 0
P-
0 Ps
- 0
S-
0
Moduły wprowadzając
e _
Założenia i cele modułu:
Podstawowym celem przedmiotu jest zapoznanie studentów z zasadami funkcjonopwania polskiego systemu podatkowego. Szczególna uwaga zostanie zwrócona na podatek dochodowy od osób fizycznych, podatek dochodowy od osób prawnych, podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy. Celem przedmiotu jest również zapoznanie studentów z formami opodatkowania działalności gospodarczej. Studenci w trakcie wykładu poznają konstrukcje oraz zasady ściągania wymienionych wyżej podatków. Przedmiot przygotowuje słuchaczy do sprawnego poruszania się w zakresie podsatwowych podatków w polskim systemie podatkowym.
Forma zaliczenia
Zaliczenie w formie pisemnej
Treści programowe
:
1. Prawne podstawy nakładania obowiązków podatkowych w Polsce 2. Pojecie podatku, rodzaje podatków 3. Podatek dochodowy od osób fizacznych - przedmiotowy i podmiotowy zakres opodatkowania, źródła przychodu, metody ustalania kosztów uzyskania przychodów, podstawa opodatkowania, skala podatkowa, tryb i warunki płatności 4. Uproszczone formy opodatkowania przychodów i dochodów osób fizycznych – ryczałt od przychodów ewidencjonowanych oraz zryczałtowany podatek dochodowy od osób duchownych 5. Podatek dochodowy od osób prawnych - konstrukcja i zasady ściągania 6. Formy opodatkowania działalności gospodarczej 7. Podatek od towarów i usług 8. Podatek akcyzowy 9. Odpowiedzialność karna związana z niepłaceniem podatków
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia: wiedza - kompetencje - umiejętności Odniesienie do kierunkowych
efektów kształcenia
EK1 Student ma uporządkowaną wiedzę dotyczącą polskiego systemu podatkowego
M1_W24,
EK2
Student ma wiedzę o powstawaniu zobowiązań podatkowych, potrafi określić rodzaj podatków, którym podlega określony podmiot i moment powstania zobowiązania podatkowego
M1_W24, M1_U01
EK3 Student ma wiedzę o instytucjach materialnego prawa podatkowego M1_W24, M1_U01
EK4 Student potrafi posługiwać się podstawowymi aktami prawnymi z zakresu prawa podatkowego
M1_U01
Bila
ns
nakł
adu
prac
y
stud
enta
(w
godz
ina
ch) Udział w wykładach 15x1 15
Przygotowanie do zajęć 5x1 5
Udział w konsultacjach 5x1 5
Przygotowanie do zaliczenia 8 8
RAZEM
: 33
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela
1 ECT
S
20 1
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 13 0,5
Literatura podstawowa:
R.Mastalski, Prawo podatkowe, Wydawnictwo CH Beck, ustawa z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. 2012 poz. 361z późn.zm.), ustawa z dnia 15.02.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. 2014 poz. 851 z póxn. zm.),ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. 2011 nr 177 poz. 1054 z późn. zm.), ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. 2014 poz. 752 z późn. zm.)
Literatura uzupełniająca:
Gomułowicz A., Małecki J., Podatki i prawo podatkowe, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2011
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć
EK1 wykład - zaliczenie W
EK2 wykład - zaliczenie W
EK3 wykład - zaliczenie W
EK4 wykład - zaliczenie W
Jednostka realizująca:
Wydział Zarządzania, Katedra Ekonomii i Nauk Społecznych
Osoby prowadzące: dr Mirosława Laszuk
Data opracowania
programu: 08.06.2015 Program opracował(a): dr Mirosława Laszuk
Politechnika Białostocka Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania:
Nazwa przedmiotu:
zarządzanie środowiskiem i ekologia
Kod przedmiotu: MPBMS07006
Rodzaj przedmiotu: 0)
obieralny Semestr: 7 Punkty ECTS 1) 1 Liczba godzin w
semestrze: W - 15 C- 0 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0 Przedmioty
wprowadzające Wpisz przedmioty lub "-" "-"
Założenia i cele
przedmiotu:
Opis zakładanej wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych, jakie student powinien nabyć po zaliczeniu
tego przedmiotu, np. przyswojenie przez studentów wiedzy, umiejętności i kompetencji z zakresu ekologii oraz zarządzania środowiskiem opartego na koncepcji zrównoważonego rozwoju
Forma zaliczenia
Wykład - test pisemny oraz zaliczenie opracowanej prezentacji
Treści programowe:
Wprowadzenie (podstawowe pojęcia nauki o zarządzaniu, definicja środowiska, definicja ekologii i zakres jej badań). Ogólna charakterystyka elementów środowiska (atmosfera ziemska, gleba, woda) i najważniejszych dla nich zagrożeń antropogenicznego pochodzenia (globalne ocieplenie, smogi, kwaśne opady, dziura ozonowa, erozja gleb, skażenia gleb, zagrożenia dla lasów, niedobory i skażenia wód itd.) oraz ich skutków. Koncepcja zrównoważonego rozwoju. Ekologiczne podstawy ochrony środowiska. Ochrona środowiska w przemyśle oraz życiu codziennym. Definicje, modele i systemy zarządzania środowiskiem i zarządzania środowiskowego. Systemy niesformalizowane i sformalizowane. Czystsza produkcja jako niesformalizowany system zarządzania środowiskowego. Systemy zarządzania środowiskowego według ISO serii 14000 i innych aktualnych krajowych i międzynarodowych norm. Ekonomiczne i prawne aspekty funkcjonowania systemów zarządzania (prawo ochrony środowiska, prawo dotyczące odpadów, prawo wodne). Ogólna charakterystyka najlepszych dostępnych praktyk, technik i technologii (oszczędzanie energii oraz surowców i materiałów, odnawialne źródła energii, recykling, sposoby odpylania gazów, sposoby usuwania zanieczyszczeń gazowych, podstawowe sposoby oczyszczania ścieków, utylizacja odpadów.
Efekty kształcenia
Zapisać minimum 4, maksimum 8 efektów kształcenia zachowując kolejność: wiedza-umiejętności-kompetencje. Stosować czasowniki2) z podanego niżej zbioru. Każdy efekt kształcenia musi być weryfikowalny.
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia3)
EK1 student: definiuje i klasyfikuje zagrożenia dla środowiska naturalnego
M1_W22
EK2
opisuje pozatechniczne uwarunkowania działalności inżynierskiej związane z zagrożeniami dla środowiska naturalnego
M1_W22
EK3
potrafi pozyskiwać informacje z literatury, baz danych i innych źródeł; potrafi integrowac pozyskane informacje, dokonywać ich interpretacji, a także wyciągać wnioski oraz formułować i uzasadniać opinie
M1_U01
EK4
dostrzega i uwzględnia aspekty ekologiczne i ochrony środowiska naturalnego w podejmowanych działaniach technicznych
M1_U22
EK5
ma świadomość ważności i rozumie pozatechniczne aspekty i skutki działalności inżyniera mechanika, w tym ich wpływ na środowisko, i związaną z tym odpowiedzialność za podejmowane decyzje.
M1_K02
Bila
ns
nakł
adu
prac
y
stud
enta
(w
godz
inac
h)
Udział w wykładach 15 x 1h = 15 Udział w: ćwiczeniach audytoryjnych + laboratorium + zajęciach projektowych + pracowni specjalistycznej
Przygotowanie do ćwiczeń audytoryjnych/laboratoryjnych/seminarium
Opracowanie sprawozdań z laboratorium lub pracowni i/lub wykonanie zadań domowych (prac domowych)
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami/seminarium/projektem
Realizacja zadań projektowych (w tym przygotowanie prezentacji) Przygotowanie do egzaminu/zaliczenia i obecność na nim 15 x 1h= 15
Przygotowanie do zaliczenia ćwiczeń + obecność na kolokwiach RAZEM: 1) 30
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 15h + 16h = 30h
ECTS 4,5)
30 1
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 0h
0 0
Literatura podstawowa:
Podać nie więcej niż 5 pozycji literatury, w tym co najwyżej 1 pozycję sprzed 2000 roku. 1. Dobrzańska B., Dobrzański G. Kiełczewski D.: Ochrona środowiska przyrodniczego, PWN,
Warszawa, 2009. 2. Dobrzański G.: Podstawy rozwoju trwałego i zrównoważonego, Wyd. PB, Białystok, 2005. 3. Gutkowski B.: Aktualne przepisy w ochronie środowiska i inwestycjach, Agencja
Ochrony Środowiska, Koszalin, 2010. 4. Poskrobko B. (red): Zarządzanie środowiskiem, PWE, Warszawa, 2007. 5. Poskrobko B., Poskrobko T., Skiba K.: Ochrona biosfery, PWE, Warszawa,
2007.
Literatura uzupełniająca:
Podać nie więcej niż 5 pozycji literatury, w tym przynajmniej 1 publikację w j. obcym dostępną w bibliotece PB: 1. Ciechanowicz-McLean J. (red) (2009), Leksykon ochrony środowiska, C. H. Beck, Warszawa. 2. Górski M. (2009), Aktualne regulacje prawne w zakresie ochrony środowiska, Polskie
Zrzeszenie Inżynierów i Techników Sanitarnych, Poznań.3. Lewandowski W. M. (2010), Proekologiczne, odnawialne źródła energii, WNT Warszawa.
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 kolokwium zaliczające wykład oraz opracowana prezentacja W
EK2 kolokwium zaliczające wykład oraz opracowana prezentacja W
EK3 kolokwium zaliczające wykład oraz opracowana prezentacja W
EK4 kolokwium zaliczające wykład oraz opracowana prezentacja W
EK5 kolokwium zaliczające wykład oraz opracowana prezentacja W
Jednostka realizująca:
Zakład Techniki Rolno-Spożywczej
Osoby prowadzące: Henryk Konopko
Data opracowania
programu: 05.06.2015 Program opracował(a): dr hab. inż. Henryk Konopko
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu:
Organizacja i zarządzanie Kod przedmiotu: MPBMS07007
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 7 Punkty ECTS 1
Liczba godzin w semestrze:
W - 15 C- 0 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
-
Założenia i cele przedmiotu:
Student uzyskuje wiedzę o istocie, koncepcjach i metodach zarządzania oraz powiązaniach funkcjonalnych pomiędzy obszarami i poziomami zarządzania.
Forma zaliczenia Zaliczenie pisemne wykładu
Treści programowe:
Podstwawy teorii zarządzania i organizacji pracy. Kierunki zarządzania. Postęp techniczno-organizacyjny. Cechy gospodarki opartej na wiedzy. Wprowadzenie do wybranych współczesnych koncepcji zarządzania. Istota pracy kierowniczej. Modele kompetencyjne i role pracowników współczesnych organizacji. Style kierowania. Elementy organizacji produkcji. Cykl produkcyjny i zasady organizacji pracy. Cykl organizacyjny. Jakość pracy i produktu – kryteria. Procesy decyzyjne. Motywacyjne techniki zarządzania. Wprowadzenie do zarządzania zasobami ludzkimi, rekrutacja i selekcja personelu. Adaptacja pracowników. Procesy zarządzania produkcją: planowanie, sterowanie, kontrolowanie. Wybrane metody zarządzania: outsourcing, lean management, kaizen. Zasady prowadzenia działalności gospodarczej. Ekonomiczne i prawne aspekty funkcjonowania systemów zarządzania. Otoczenie organizacji a skuteczność zarządzania. Humanizacja pracy. Dobre praktyki w technice i technologiach.
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot: Odniesienie do kierunkowych
efektów kształcenia
EK1 ma wiedzę o istocie, koncepcjach i metodach zarządzania, M1_W22, M1_W24
EK2 zna budowę struktur organizacyjnych, procesów podejmowania decyzji, kierowania ludźmi.
M1_W24, M1_K02, M1_K03
EK3 ma świadomość uwarunkowań kształtujących sposoby działania organizacji i najnowszych tendencji w zarządzaniu.
M1_K01, M1_K02, M1_K04
EK4 analizuje i rozwiązuje problemy organizacyjne, pracy zespołowej i podejmowania decyzji,
M1_U25, M1_K04
EK4 rozumie znaczenie organizacji w życiu człowieka oraz rolę kreatywności i odpowiedzialności
M1_W24, M1_K05
Bila
ns n
akła
du p
racy
stud
enta
(w
godz
inac
h)
Udział w wykładach 15 x 1h = 15
Udział w konsultacjach związanych z zajęciami 2 x 1h = 2
Przygotowanie do zaliczenia wykładu, udział w zaliczeniu 30
RAZEM: 47
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 15h+2h+2h=19h
ECTS
19 1
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 0 0
Literatura podstawowa:
1. Kardas S.J., Augustyniak-Wójcik M. (red.): Zarządzanie w przedsiębiorstwie. Środowisko, procesy, systemy, zasoby., Difin, Warszawa 2008.
Literatura uzupełniająca:
1. Griffin R.W.: Podstawy zarządzania organizacjami, PWN, Warszawa 2005, 2. Mikuła B.: Człowiek a organizacja. Humanizm w koncepcjach i metodach organizacji i zarządzania XX wieku, Antykwa, Kraków 2006, 3. Mikuła B.: Organizacje oparte na wiedzy, Wyd. Akademii Ekonomicznej w Krakowie, Kraków 2006.
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 kolokwium zaliczające wykład W
EK2 kolokwium zaliczające wykład W
EK3 kolokwium zaliczające wykład W
EK4 kolokwium zaliczające wykład W
Jednostka realizująca:
Zakład IPB Osoby prowadzące: dr inż. Jerzy Obolewicz
Data opracowania programu:
5-06-2015 Program opracował(a): dr inż. Jerzy Obolewicz
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn
Poziom i forma studiów
Studia stacjonarne I stopnia
Specjalność: Przedmiot wspólny Ścieżka
dyplomowania:
Nazwa przedmiotu:
Praktyka kierunkowa Kod przedmiotu: MPBMS07008
Rodzaj przedmiotu:
obowiązkowy Semestr: 7 Punkty ECTS 4
Liczba godzin w semestrze:
W - 0 C- 0 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
-
Założenia i cele
przedmiotu:
Opis zakładanej wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych, jakie student powinien nabyć po zaliczeniu tego przedmiotu: Praktyka zawodowa jest integralną częścią studiów wyższych. Stanowi istotny element przygotowania zawodowego studenta do przyszłej pracy. Praktyka służy przede wszystkim do budowania własnego warsztatu pracy poprzez weryfikację wiedzy teoretycznej, zdobywanej w trakcie studiów, podczas bezpośredniej pracy w grupie koleżeńskiej lub zespole. Daje możliwość zdobywania osobistych doświadczeń zawodowych i kształtowania umiejętności praktycznych w oparciu o podbudowę teoretyczną.
Forma zaliczenia
Zaliczenie na podstawie wypełnionych i podpisanych tygodniowych kart praktyk lub na podstawie dokumentów przedstawionych Dziekanowi do oceny spełnienia wymogów praktyki zawodowej w ramach innych form aktywności.
Treści programowe:
1. Poznanie zakresu obowiązków i praw praktykanta. 2. Charakterystyka miejsca odbywania praktyki. 3. Poznanie procesów technologicznych i ich charakterystyka w miejscu odbywania praktyki. 4. Poznanie i charakterystyka urządzeń technicznych jednostki używanych w procesach technologicznych. 5. Uczestnictwo w procesach technologicznych realizowanych w miejscu odbywania praktyki.
Efekty kształcenia
Zapisać minimum 4, maksimum 8 efektów kształcenia zachowując kolejność: wiedza-umiejętności-
kompetencje. Każdy efekt kształcenia musi być weryfikowalny.
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 student: zna podstawowe zasady bezpieczeństwa i higieny pracy;
M1_W22
EK2
potrafi pracować indywidualnie i w zespole; umie oszacować czas potrzebny na realizację zleconego zadania;
M1_U02
EK3
ma umiejętność samokształcenia się w celu podnoszenia kompetencji zawodowych;
M1_U06
EK4
ma świadomość odpowiedzialności za pracę własną oraz gotowość podporządkowania się zasadom pracy w zespole.
M1_K04
Bila
n
s
nakł
a
du
prac
y
stud
e
nta
(w
godz
i
nach
)
Zajęcia praktyczne 4 tyg. x 25 h 100
RAZEM: 100
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela:
ECTS
0 0
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym:
100 4
Literatura podstawowa:
1. A. Olejnik, "Nauka i praktyka - staże zawodowe w przedsiębiorstwach", Oficyna Wydawnicza Politechniki Opolskiej, 2011.
Literatura uzupełniająca:
1. T. Oleksyn, "Zarządzanie kompetencjami : teoria i praktyka", Oficyna Ekonomiczna. Oddział Polskich Wydawnictw Profesjonalnych, Kraków 2006.
Nr efektu kształcenia
Metoda weryfikacji efektu kształcenia Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 tygodniowa karta pracy lub dokumenty oceny spełnienia wymogów
EK2 tygodniowa karta pracy lub dokumenty oceny spełnienia wymogów
EK3 tygodniowa karta pracy lub dokumenty oceny spełnienia wymogów
EK4 tygodniowa karta pracy lub dokumenty oceny spełnienia wymogów
Jednostka realizująca:
Wydział Mechaniczny Osoby prowadzące:
Data opracowania programu:
09.06.2015 Program opracował(a): dr hab. inż.. P. Mrozek
Wydział Mechaniczny Nazwa
programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i Budowa Maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia
stacjonarne
Specjalność: Komputerowe wspomaganie projektowania i wytwarzania
Ścieżka dydaktyczna:
Nazwa przedmiotu: PROCESY TECHNOLOGICZNE Kod przedmiotu: MPBMS15001
Rodzaj przedmiotu: 0)
obieralny Semestr: 5 Punkty ECTS 1) 2 Liczba godzin w
semestrze: W - 30 C- 0 L- 0 P- 0
0 Przedmioty
wprowadzające "-" Metrologia, Techniki Wytwarzania,
Założenia i cele
przedmiotu:
Opis zakładanej wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych, jakie student powinien nabyć po zaliczeniu tego przedmiotu. Zapoznanie studentów z podstawami i istotą procesów technologicznych, tworzeniem dokumentacji technologicznej, nowoczesnymi technikami oraz trendami rozwojowymi w wytwarzaniu części maszyn i innych wyrobów, a także z budową i zastosowaniem maszyn technologicznych i narzędzi stosowanych w procesach wytwarzania.
Forma zaliczenia
Wykład - sprawdzian pisemny i egzamin pisemny i ustny; projektowanie - laboratorium - przeprowadzenie zaplanowanych procesów technologicznych, wykonanie pomiarow laboratoryjnych i zaliczenie sprawozdań.
Treści programowe:
Wykład: Wiadomości ogólne, dokumentacja technologiczna, rodzaje półfabrykatów i ich dobór, przygotowanie półfabrykatów do obróbki, technologiczne przygotowanie produkcji, rodzaje naddatków i czynniki wpływające na ich wielkość, podział części maszyn dla racjonalnego przeprowadzenia ich obróbki, projektowanie procesu technologicznego części klasy wał, projektowanie procesu technologicznego części klasy tuleja i tarcza, projektowanie procesu technologicznego części klasy dźwignia, projektowanie procesu technologicznego części klasy korpus, projektowanie procesu technologicznego dla części płaskich, projektowanie procesu technologicznego części klasy koło zębate, operacje występujące w procesach technologicznych części różnych klas, koszty własne wyrobu
Efekty kształcenia
Zapisać minimum 4, maksimum 8 efektów kształcenia zachowując kolejność: wiedza-umiejętności-kompetencje. Stosować czasowniki2) z podanego niżej zbioru. Każdy efekt kształcenia musi być weryfikowalny.
Odniesienie do kierunkowych efektów
kształcenia3)
EK1 Zdobycie podstawowej wiedzy teoretycznej i praktycznej z zakresu projektowania procesów technologicznych typowych części maszyn
M1_W17
EK2
Zdobycie umiejętności wprowadzenia innowacyjnych technologii wytwarzania oraz efektywnego doboru parametrów obróbki w powiązaniu z aktualnie dostępnymi materiałami narzędziowymi,
M1_W18, M1_U06
EK3
nabycie umiejętności racjonalnej oceny procesów wytwórczych pod kątem ich możliwości technicznych (parku obrabiarek) i ekonomicznych (koszty wytwarzania).
M1_W16, M1_U01
EK4 student zna zasady doboru i wytwarzania półfabrykatów do określonej produkcji części maszyn;
M1_U10, M1_U13
EK5 rozumie potrzebę i zna możliwości ciagłego dokształcania się w kierunku rozwoju procesów produkcji
M1_K01, M1_K03
Bila
ns n
akła
du
prac
y st
uden
ta
(w g
odzi
nach
) Udział w wykładach 15 x 2h = 30
Przygotowanie do sprawdzianów 15
Udział w konsultacjach związanych z wykonywaniem zadań projektowych 5
RAZEM: 1) 50
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+5h=35
ECTS 4,5)
35 1
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze 50 2
praktycznym 30h+15h+5h=50
Literatura podstawowa:
1. Feld M. (2007), Podstawy projektowania procesów technologicznych typowych części maszyn, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa. 2. Marciniak M., Kozak J. (2007), Elementy automatyzacji we współczesnych procesach wytwarzania: obróbka, mikroobróbka, montaż, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej. 3. Jerzy Wodecki.(2011). Podstawy projektowania procesów technologicznych części maszyn Wydaw. Politechniki Śląskiej. 4. Polskie Normy PKNMiJ
Literatura uzupełniająca:
1. Miecielica M., Wiśniewski W. (2005) Komputerowe wspomaganie projektowania procesów technologicznych, PWN, Warszawa. 2. Karpiński T. (2004), Inżynieria produkcji, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa. 3. Kapiński S., Skawiński P., Sobieszczański J. (2002), Projektowanie technologii maszyn / red. Jerzy Z. Sobolewski, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa.
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest więcej niż
jedna), na której zachodzi weryfikacja
EK1,EK2 kolokwium sprawdzające na wykładzie, egzamin W
EK3, EK4 wykonanie zadań laboratoryjnych L
EK4 pomiary, obliczenia i analiza wyników (sprawozdania) W
EK5, dyskusja nad projektami, obserwacja pracy W Jednostka realizująca: Zakład Inżynierii Produkcji Osoby prowadzące: dr hab. inż. R. Kaczyński prof.. PB
Data opracowania
programu: 06.06.2015 Program opracował(a): dr hab. inż. R. Kaczyński prof.. PB
Wydział Mechaniczny Nazwa
programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i Budowa Maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: KiEMiP Ścieżka dyplomowania:
Nazwa przedmiotu:
Komputerowa analiza inżynierska (E)
Kod przedmiotu: MPBMS15002
Rodzaj przedmiotu: 0)
obieralny Semestr: 5 Punkty ECTS 1) 4 Liczba godzin w
semestrze: W - 30 C- 0 L- 0 P- 15 Ps- 0 S- 0 Przedmioty
wprowadzające Wpisz przedmioty lub "-" Wytrzymałość materiałów i konstrukacji, KWP
Założenia i cele
przedmiotu:
Zapoznanie z możliwościami i praktyczna nauka narzędzi do analiz numerycznych CAE w branży mechanicznej. Podstawowe opanowanie narzędzi CAE w środowisku SolidWorks.
Forma zaliczenia
wykład – zaliczenie pisemne, projektowanie – zaliczenie wydanych przez prowadzącego zadań projektowych, sprawdziany umiejętności praktycznych
Treści programowe:
Terminologia CAE. Proces weryfikacji projektu. Podstawowe typy analiz we współczesnych systemach CAx. Problemy weryfikacji modeli wirtualnych w budowie maszyn. Komercyjne systemy CAE. Rodzaje symulacji numerycznych: analizy wytrzymałościowe, kinematyczno-dynamiczne, analizy przepływów. Analiza statyczna w zagadnieniach mechanicznych. Rodzaje dyskretyzacji MES modeli CAD. Interpretacja wyników: naprężenia, odkształcenie, przemieszczenie, współczynnik bezpieczeństwa. Metody prezentacji wyników. Możliwości współczesnych systemów CAE.
Efekty kształcenia
Zapisać minimum 4, maksimum 8 efektów kształcenia zachowując kolejność: wiedza-umiejętności-kompetencje. Stosować czasowniki2) z podanego niżej zbioru. Każdy efekt kształcenia musi być weryfikowalny.
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia3)
EK1 student: zna rodzaje symulacji numerycznych stosowanych w budowie maszyn
M1_W13, M1_W09
EK2 zna narzędzia do weryfikacji projektów M1_W08,
EK3 potrafi utworzyć model obliczeniowy podstawowych części maszyn lub prostego układu mechanicznego
M1_U07, M1_U14
EK4
potrafi przeprowadzić analize statyczną dyskretyzując odpowiednio model CAD elementami: prętowimi, bryłowymi, powierzchniowymi
M1_U10,
EK5 potrafi przeprowadzić analizę kinematyczno-dynamiczną prostego mechanizmu
M1_U18,
EK6
potrafi zmodyfikować model CAD, warunki obciążeń bądż materiał, tak aby wytężenie elementu było w granicach zakładanego współczynnika bezpieczeństwa lub spełniony był warunek sztywności
M1_U19, M1_U09
EK7 potrafi zdefiniować własny materiał izotropowy i zastosować go do modelu MES
M1_U15
EK8 potrafi zinterpretować wyniki analiz wytrzymałościowych M1_U03, M1_U24
Bila
ns n
akła
du p
racy
stud
enta
(w
god
zina
ch) Udział w wykładach 30 x 1h = 30
Udział w: ćwiczeniach audytoryjnych + laboratorium + zajęciach projektowych + pracowni specjalistycznej
15 x 1h = 15
Przygotowanie do ćwiczeń audytoryjnych/laboratoryjnych/seminarium 15 x 1h = 15 Opracowanie sprawozdań z laboratorium lub pracowni i/lub wykonanie zadań domowych (prac domowych)
10 x 1h = 10
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami/seminarium/projektem 5 x 1h = 5
Realizacja zadań projektowych (w tym przygotowanie prezentacji) 15 x 1h = 15 RAZEM: 1) 90
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+15h+5h=50
ECTS 4,5)
50 2
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 30h+15h+10h+5h+15h=60
75 2
Literatura podstawowa:
1. SolidWorks Simulation, DS SolidWorks Corporation, 2011 2. SolidWorks Simulation Professional, DS SolidWorks Corporation, , 2011 3. SolidWorks Motion DS SolidWorks Corporation, , 2011 4. Kurmaz L., W., Kurmaz O.L.: Projektowanie węzłów i części maszyn, Wydawnictwo Politechniki Świętokrzyskiej, Kielce, 2007 5. Darbyshire A.: Mechanical Engineering, Elsevier, 2010
Literatura uzupełniająca:
1. czasopisma branżowe (np.: Design News Polska, Projektowanie i Konstrukcje Inżynierskie) 2. portale internetowe (np.: www.3dcad.pl, www.solidworks.com, www.cns.pl) 3. Kurowski P. : Engineering Analysis with SolidWorks Simulation 2011, SDC Publications 4. Steffen J.R. : Analysis of Machine Elements Using SolidWorks Simulation 2010, SDC Publications 5. Chang Kuang-Hua: Motion Simulation and Mechanism Design With Solidworks Motion 2009, SDC Publications
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 zaliczenie pisemne W
EK2 zaliczenie pisemne wykładu, sprawdzian praktyczny z projektowania W, P
EK3 dyskusja nad projektem, obserwacja pracy na zajęciach P
EK4 dokumentacja projektu + dołączony plik źródłowy P
EK5 dyskusja nad projektem, obserwacja pracy na zajęciach P
EK6 dokumentacja projektu + dołączony plik źródłowy P
EK7 dokumentacja projektu + dołączony plik źródłowy P
EK8 dyskusja nad projektem, obserwacja pracy na zajęciach P
Jednostka realizująca:
Katedra Mechaniki i Informatyki Stosowanej
Osoby prowadzące: pracownicy KMiIS
Data opracowania
programu: 08.06.15 Program opracował(a): dr inż.. Andrzej Łukaszewicz
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: KWPiW Ścieżka dyplomowania:
Nazwa przedmiotu: Systemy CAD/CAM Kod przedmiotu: MPBMS15003
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 5 Punkty ECTS 2
Liczba godzin w semestrze: W - 15 C- 0 L- 0 P- 15 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
Wpisz przedmioty lub "-" Techniki wytwarzania I
Założenia i cele
przedmiotu:
Zapoznanie studentów z zagadnieniami związanymi z wykorzystaniem systemów CAD/CAM w nowoczesnym procesie projektowo-wytwórczym. Wykształcenie umiejętności obsługi i zasad wykorzystania specjalistycznego oprogramowania CAD/CAM. Wykonanie projektu technologii wytwarzania części w systemie CAD/CAM.
Forma zaliczenia
Wykład - zaliczenie pisemne; projekt - wykonanie projektu
Treści programowe:
Komputerowe wspomaganie projektowania – struktura i zasada działania systemów CAD. Metody tworzenia opisu geometrii stosowane w komputerowych systemach inżynierskich. Komputerowe wspomaganie wytwarzania (CAM) – definicja, struktura, sposoby przetwarzania informacji. Wykorzystanie systemów CAM w przygotowaniu produkcji. Zintegrowane systemy CAD/CAM – właściwości, kryteria wyboru systemu. Techniki szybkiego wytwarzania prototypów. Projektowanie współbieżne i inżynieria odwrotna. Wykorzystanie systemu CAD/CAM do opracowania procesu technologicznego na obrabiarkę sterowaną numerycznie.
Efekty kształcenia
Student, który zaliczył przemiot: Odniesienie do kierunkowych
efektów kształcenia
EK1 student: posiada szczegółową wiedzę z zakresu komputerowych systemów wspomagających projektowanie i wytwarzanie
M1_W13, M1_W14
EK2 pamięta ogólne zasady wykorzystania systemów CAD/CAM M1_W13
EK3 obsługuje system CAD/CAM M1_U16, M1_U17
EK4 stosuje systemy CAD/CAM w opracowaniu technologii wytwarzania części
M1_U01, M1_U03, M1_U13
EK5 potrafi pracować indywidualnie M1_U02
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
godz
inac
h)
Udział w wykładach 15 x 1h 15
Udział w zajęciach projektowych 15 x 1h 15
Udział w konsultacjach 2 x 1h 2
Realizacja zadań projektowych 15
Przygotowanie do zaliczenia wykładu 7
RAZEM: 54
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 15h+15h+2h=32h
ECTS
32 1,5
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 15h+ 2h+15=32
32 1,5
Literatura podstawowa:
1. Przybylski W., Deja M.:Komputerowo wspomagane wytwarzanie maszyn. Podstawy i zastosowanie, WNT 2007 2. Chlebus E.: Techniki komputerowe CAx w inżynierii produkcji, WNT, Warszawa 2000, 3. 1. Weiss Z.: Techniki komputerowe w przedsiębiorstwie, Poznań, Politechnika Poznańska, 1998
Literatura uzupełniająca:
1. . Witold H.: Obsługa i programowanie obrabiarek CNC. Podręcznik operatora, Wydawnictwo "KaBe" S.C., 2007 2. Pająk E: Zaawansowane technologie współczesnych systemów produkcyjnych, Poznań, Politechnika Poznańska, 2000
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 kolokwium zaliczające wykład W
EK2 kolokwium zaliczające wykład, wykonanie zadania projektowego W, P
EK3 wykonanie zadań projektowych P
EK4 dokumentacja projektu P
EK5 dokumentacja projektu, obserwacja pracy na zajęciach P
Jednostka realizująca:
Zakład Technologi Maszyn i Materiałów
Osoby prowadzące: dr inż. Andrzej Werner, dr inż. Grzegorz
Rogowsk, mgr inż. Karol Golak
Data opracowania
programu: 30.05.2015 Program opracował(a): dr inż.. Andrzej Werner
Wydział Mechaniczny Nazwa
programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: KWPiW Ścieżka dyplomowania: Nazwa
przedmiotu: Obrabiarki sterowane numerycznie Kod przedmiotu: MPBMS16001
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 6 Punkty ECTS 5 Liczba godzin w
semestrze: W - 30 C- 0 L- 15 P- 15 Ps- 0 S- 0 Przedmioty
wprowadzające Wpisz przedmioty lub "-" Techniki wytwarzania I, II; Podstawy konstrukcji maszyn
Założenia i cele
przedmiotu:
Zapoznanie studentów z budową obrabiarek sterowanych numerycznie. Nauczenie czynności związanych z przygotowaniem obrabiarki CNC do pracy. Zaznajomienie ze strukturą i zasadą działania komputerowego sterowania numerycznego. Uzyskanie wiedzy teoretycznej i praktycznej z zakresu programowania obrabiarek sterowanych numerycznie, tworzenie programów obróbkowych różnymi metodami.
Forma zaliczenia
Wykład - egzamin pisemny; laboratorium - ocena sprawozdań, sprawdziany przygotowania do ćwiczeń, projekt - ocena projektów, sprawdziany z opanowania programowania OSN
Treści programowe:
Rozwiązania techniczne i budowa najważniejszych zespołów i komponentów obrabiarek CNC: korpusów, połączeń prowadnicowych, napędów ruchu głównego i posuwowego, układów sensorycznych, układów kodowania palet i narzędzi. Osie i ruchy w obrabiarkach sterowanych numerycznie. Zasada działania i struktura nowoczesnych układów sterowania numerycznego.· Trendy rozwojowe nowoczesnych obrabiarek sterowanych numerycznie. Metody programowania obrabiarek CNC. Programowanie ręczne i automatyczne. Struktura programu sterującego. Symbole stosowane w programowaniu CNC. Funkcje przygotowawcze i pomocnicze. Funkcje interpolacji. Cykle obróbkowe. Programowanie układów HEDENHAIN I SINUMERIC. Tworzenie programów obróbkowych wybranych części maszyn z wykorzystaniem specjalistycznego oprogramowania firm Siemens i Heidenhain.
Efekty kształcenia
Student, który zaliczył przemiot: Odniesienie do kierunkowych
efektów kształcenia
EK1 student: wymienia i opisuje poszczególne zespoły wykonawcze obrabiarki sterowanej numerycznie
M1_W17, M1_W19
EK2 opisuje strukturę i funkcjonowanie układów sterowania numerycznego
M1_W17, M1_W19
EK3 student: wymienia i opisuje poszczególne metody programowania OSN
M1_W14
EK4 pamięta zasady tworzenia programów sterujących OSN M1_W14, M1_U16 EK5 tworzy programy sterujące pracą OSN M1_U16 EK6 potrafi pracować w zespole, stosuje zasady BHP M1_U02, M1_U23
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a
(w g
odzi
nach
)
Udział w wykładach 15 x 2h 30
Udział w laboratorium 15 x 1h 15
Udział w zajęciach projektowych 15 x 1 h 15
Przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych i projektowania 7 x 3 h 21
Opracowanie sprawozdań z laboratorium 7 x 2 h 14
Udział w konsultacjach związanych z wykładem, laboratorium, projektem 3 x 1h 3
Przygotowanie do egzaminu z wykładu i obecność na nim 15+2 17 Realizacja zadań projektowych 15
RAZEM: 130
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+15h+15h+3h+2h=65h
ECTS
65 2,5
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 15h+15h+21h+14h+3h+15h =83h
83 3,5
Literatura podstawowa:
1. Honczarenko J.: Obrabiarki sterowane numerycznie, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa, 2008 2. Habrat W.: Obsługa i programowanie obrabiarek CNC. Podręcznik operatora., Wydawnictwo "KaBe" S.C., 2007
3. Podstawy obróbki CNC (praca zbiorowa), Wydawnictwo Rea, Warszawa, 2007
Literatura uzupełniająca:
1. Grzesik W., Niesłony P., Bartoszuk M.: Programowanie obrabiarek NC/CNC, WNT, 2008 2. Kosmol J.: Automatyzacja obrabiarek i obróbki skrawaniem. WNT, 2000.
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 egzamin zaliczający wykład, sprawozdanie z ćwiczeń laboratoryjnych W, L
EK2 egzamin zaliczający wykład W
EK3 egzamin zaliczający wykład, sprawdzenie przygotowania do ćwiczeń lab. W,L
EK4 egzamin zaliczający wykład, obserwacja pacy na zajęciach laboratoryjnych i projektowych
W, L, P
EK5 dokumentacja projektowa, obserwacja pracy na zajęciach projektowych P
EK6 sprawozdanie z ćwiczenia, obserwacja pracy na zajęciach lab. L
Jednostka realizująca:
Zakład Technologii Maszyn i Materiałów
Osoby prowadzące: Grzegorz Skorulski, Andrzej Werner,
Grzegorz Rogowski, Karol Golak Data
opracowania programu:
30.05.2015 Program opracował(a): dr inż.. Andrzej Werner
Wydział Mechaniczny Nazwa
programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i Budowa Maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Komputerowe wspomaganie projektowania i wytwarzania
Ścieżka dyplomowania:
Nazwa przedmiotu:
Przetwórstwo Tworzyw Sztucznych (E)
Kod przedmiotu: MPBMS16002
Rodzaj przedmiotu: 0)
obieralny Semestr: 6 Punkty ECTS 1) 4 Liczba godzin w
semestrze: W - 30 C- 0 L- 15 P- 15 Ps- 0 S- 0 Przedmioty
wprowadzające Wpisz przedmioty lub "-" chemia, techniki wytwarzania
Założenia i cele
przedmiotu:
Zapoznanie studentów z właściwościami oraz metodami otrzymywania i badań tworzyw sztucznych. Nauczenie metod i urządzeń do przetwórstwa tworzyw sztucznych. Wykształcenie umiejętności projektowania wyrobów z wykorzystaniam zasad technologiczności. Przygotowanie projektu z realizacji zadania w postaci multimedialnej.
Forma zaliczenia
Wykład -2 zaliczenia cząstkowe, zaliczenie pisemne z całości materiału; projekt - wykonanie projektu, obrona projektu
Treści programowe:
Podział i charakterystyka ogólna tworzyw sztucznych. Właściwości i metody otrzymywania. Klasyfikacja i charakterystyka metod przetwórstwa tworzyw sztucznych. Zabiegi wtryskiwania: podstawy teoretyczne, wtryskarki, formy wtryskowe. Obróbka wykańczająca. Technologiczność wyrobów. Metody badań tworzyw sztucznych. Zastosowanie technik symulacji komputerowej do projektowania i optymalizacji konstrukcji. Zasady BHP w technologii i przetwórstwie tworzyw sztucznych.
Efekty kształcenia
Zapisać minimum 4, maksimum 8 efektów kształcenia zachowując kolejność: wiedza-umiejętności-kompetencje. Stosować czasowniki2) z podanego niżej zbioru. Każdy efekt kształcenia musi być weryfikowalny.
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia3)
EK1 Klasyfikuje i opisuje podstawowe rodzaje tworzyw sztucznych M1_W08 EK2 Klasyfikuje i opisuje metody przetwórstwa tworzyw sztucznych M1_W09
EK3 Zna podstawy i analizuje procesy wtryskiwania, w tym z zastosowaniem komputerowego wspomagania CAE
M1_U02
EK4 Wykorzystuje zasady technologiczności w projektowaniu wyrobów z tworzyw sztucznych
M1_U03
EK5 stosuje zasady BHP M1_U23 EK6 potrafi pracować samodzielnie i w zespole M1_K03
Bila
ns n
akła
du p
racy
stud
enta
(w
god
zina
ch) Udział w wykładach 15 x 2h = 30
Udział w: ćwiczeniach laboratoryjnych + zajęciach projektowych 15 x 2h = 30
Przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych 7 x 2 = 14
Opracowanie sprawozdań z laboratorium 7 x 2 = 14
Udział w konsultacjach związanych z projektem 14
Realizacja zadań projektowych (w tym przygotowanie prezentacji) 25 Przygotowanie do egzaminu/zaliczenia i obecność na nim 5
RAZEM: 1) 132
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+30h+14h=74
ECTS 4,5)
74 2,3
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 30h+25h+5h=60
60 2
Literatura podstawowa:
1. Rabek J.E.: Współczesna wiedza o polimerach. PWN, Warszawa, 2008; 2. Kucharczyk W., Żurowski W.: Przetwórstwo tworzyw sztucznych dla mechaników. Wyd. Politechniki Radomskiej, Radom, 2005; 3. Frącz W., Krywult B.: Projektowanie i wytwarzanie elementów z tworzyw sztucznych. Oficyna Wydawnicza Politechniki Rzeszowskiej, Rzeszów, 2005; 4. Żuchowska D.: Polimery konstrukcyjne: wprowadzenie do technologii i stosowania. WNT,
Warszawa, 2000.
Literatura uzupełniająca:
1. Saechtling H.: Tworzywa sztuczne: poradnik. WNT, Warszawa, 2007 2. Broniewski T.: Metody badań i ocena właściwości tworzyw sztucznych. WNT, Warszawa, 2000 3. Klimpel A.: Spawanie i zgrzewanie tworzyw termoplastycznych. Wyd. Politechniki Śląskiej, Gliwice, 2000; 4. Osswald T.A., Turng L-S., Gramann P.J.: Injection Molding Handbook. Hanser - Verlag, Berlin, 2008.
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1, EK2 kolokwium zaliczające wykład, kolokwia cząstkowe W, L
EK3 zaliczenie wykładu, zaliczenie projektu, kolokwia cząstkowe W, P, L
EK4, EK5, EK6
zaliczenie projektu, obserwacja na zajęciach, kolokwia cząstkowe P, L
Jednostka realizująca:
Katedra Inżynierii Materiałowej i Biomedycznej
Osoby prowadzące:
Wykład – prof. dr hab. inż. J. R. Dąbrowski, Projekt – dr inż. Marek Jałbrzykowski Laboratorium - dr inż.. Marek Jałbrzykowski
Data opracowania
programu: 10.06.2015 Program opracował(a):
prof. dr hab. inż. J. R. Dąbrowski, dr inż. Marek Jałbrzykowski
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Komputerowe wspomaganie projektowania i wytwarzania
Ścieżka dyplomowania/ dydaktyczna: KWPiW
Nazwa przedmiotu:
Maszyny i urządzenia technologiczne
Kod przedmiotu: MPBMS16003
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 6 Punkty ECTS 2
Liczba godzin w semestrze:
W - 15 C- 0 L- 0 P- 15 Ps- 0 S-
Przedmioty wprowadzające
podstawy konstrukcji maszyn, grafika inżynierska, materiały konstrukcyjne,
Założenia i cele przedmiotu:
Uzyskanie wiedzy z zakresu procesów technologicznych przetwarzania różnych surowców, z budowy maszyn i urządzeń realizujących podstawowe procesy technologiczne. Wykształcenie umiejętności dobierania oraz projektowania układów roboczych do wybranych procesów technologicznych
Forma zaliczenia
Wykład – zaliczenie; projekt - wykonanie projektu w zespołach 2 osobowych, obrona projektu
Treści programowe:
Proces technologiczny. Rozdzielanie układów niejednorodnych ( ze szczególnym uwzględnieniem urządzeń wykorzystywanych w ochronie środowiska). Budowa i zasada działania hydrocyklonów, wirówek, pras filtracyjnych oraz cyklonów i innych urządzeń do oczyszczania gazów. Maszyny i urządzenia do rozdrabniania. Rozdzielanie surowców rozdrobnionych stałych – separatory. Maszyny i urządzenia do wysokociśnieniowej aglomeracji materiałów drobnoziarnistych. Maszyny i urządzenia do niskociśnieniowej aglomeracji materiałów drobnoziarnistych. Urządzenia do transportu ciągłego. Dozowanie materiałów stałych. Mieszanie materiałów stałych. Maszyny i urządzenia w wybranych liniach technologicznych.
Efekty kształcenia
Student, który zaliczył przedmiot: Odniesienie do kierunkowych
efektów kształcenia
EK1 definiuje podstawowe procesy technologiczne M1_W18
EK2 poprawnie dobiera maszyny i układy robocze urządzeń M1_W19, M1_U01,
M1_U15
EK3 wyjaśnia zasady działania maszyn technologicznych M1_W08, M1_U18
EK4 projektuje proste układy robocze M1_U13, M1_U17
EK5 stosuje zasady BHP w projektowanych urządzeniach M1_U23
EK6 potrafi pracować w zespole M1_K03
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
god
zina
ch) Udział w wykładach 15 15
Udział w zajęciach projektowych 15 15
Przygotowanie do zajęć projektowych 5 5
Udział w konsultacjach związanych z projektem 2 x 1h 2
Realizacja zadań projektowych (w tym przygotowanie prezentacji) 10
Przygotowanie do zaliczenia wykładu 5
Przygotowanie do zaliczenia i obrony projektu 5
RAZEM: 57
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela: 15h+15h+2h+=32h
ECTS
32 1
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 15h+5h+2h+10h+5h=37h
37 1,5
Literatura podstawowa:
1. Lewicki P. i inni.:Inżynieria procesowa i aparatura przemysłu spożywczego. Wydawnictwo Naukowo Techniczne Warszawa 1999 2. Feld M.: Podstawy projektowania procesów technologicznych typowych części maszyn. WNT Warszawa 2009 3. Bieszk H.: Urządzenia do realizacji procesów mechanicznych w technologii chemicznej. Politechnika Gdańska 2010. 4. Kowal A. L.: Oczyszczanie wody: podstawy teoretyczne i technologiczne, procesy i urządzenia. PWN Warszawa 2007
Literatura uzupełniająca:
1. Grochowicz J., Maszyny do czyszczenia i sortowania nasion. Wydawnictwo Akademii Rolniczej ublin 1994. 2. Hejft R. : Ciśnieniowa aglomeracja materiałów roślinnych. Biblioteka Problemów Eksploatacji. Białystok 2002 3. Hryniewicz M., Kochan E.: Problemy w budowie i eksploatacji maszyn i urządzeń technologicznych. Kraków AGH. 2004 4. Warych J.: Aparatura chemiczna i procesowa. Oficuyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej 2004 5. Kozulin N.A., Sokołow W.N., Szapiro A.J.: Maszyny przemysłu chemicznego. Przykłady i zadania. WNT Warszawa 1978. 6. Feld M.: Podstawy projektowania procesów technologicznych typowych części maszyn. WNT Warszawa 2013.
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na ktorej zachodzi
weryfikacja
EK1 zaliczenie pisemne W
EK2 sprawdzenie przygotowania do projektowania każdego etapu projektu W, P
EK3 sprawdzenie poprawności działania urządzeń W, P
EK4 sprawdzenie układów i ich zastosowania, dokumentacja projektu + dołączony plik z prezentacją
P
EK5 sprawdzenie poprawności konstrukcji pod względem BHP P
EK6 dyskusja nad projektem, obserwacja pracy na zajęciach P
Jednostka realizująca:
KBiEM Osoby prowadzące: dr inż. Leon Demianiuk
Data opracowania
programu: 28.05.2015 Program opracował(a): dr inż. Leon Demianiuk
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Komputerowe wspomaganie projektowania i wytwarzania
Ścieżka dyplomowania/ dydaktyczna:
Nazwa przedmiotu:
Podstawy metody elementów skończonych
Kod przedmiotu: MPBMS16004
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 6 Punkty ECTS 5
Liczba godzin w semestrze:
W - 30 C- 0 L- 0 P- 30 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
matematyka, mechanika techniczna, wytrzymałość materiałów
Założenia i cele przedmiotu:
Celem przedmiotu jest przekazanie wiedzy z zakresu obliczeń metodą elementów skończonych w wytrzymałości konstrukcji.
Forma zaliczenia
Wykład - egzamin pisemny; projekt - pisemne sprawozdania i sprawdzian z modelowania.
Treści programowe:
Elementy rachunku macierzowego. Wykorzystanie metody elementów skończonych do modelowania zagadnień wytrzymałości konstrukcji prętowych tj: pręty, kratownice płaskie, przestrzenne, belki oraz ramy płaskie. Algorytm wyznaczania rozwiązania za pomocą MES. Wykorzystanie minimum energii potencjalnej do rozwiązywania zagadnień MES. Budowa lokalnej macierzy sztywności. Obciążenia skupione i kongruentne. Siły wewnętrzne w elementach prętowych. Przykłady zastosowania MES dla zagadnień kratownic płaskich oraz przestrzennych i belek. Przykłady rozwiązywania ram płaskich. Praktyczna analiza zagadnień mechaniki konstrukcji za pomocą MES w oparciu o dostępne na uczelni programy.
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 posiada podstawową wiedzę do wykonywania obliczeń za pomocą mes w zagadnieniach prętowych
M1_W04, M1_W05
EK2 potrafi za pomocą programów wykorzystujących mes przeprowadzić analizę statyczną układów prętowych.
M1_U10
EK3 potrafi przedstawić wyniki obliczeń w postaci prezentacji M1_U04
EK4 potrafi zweryfikować wyniki otrzymane za pomocą obliczeń MES M1_U19
EK5 potrafi wykorzystać MES do analizy sztywności i wytrzymałości konstrukcji prętowych
M1_U07
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
god
zina
ch)
Udział w wykładach 15 x 2h 30
Udział w zajęciach projektowych 15 x 2h 30
Przygotowanie do ćwiczeń projektowych 15 x 1h 15
Opracowanie zadań projektowych (przygotowanie sprawozdań w tym prezentacji)
10 x 2h 20
Udział w konsultacjach związanych z wykładem i projektem 15 x 1h 15
Przygotowanie do egzaminu i obecność na nim 15 x 2h 30
Przygotowanie do zaliczenia projektu i obecność na kolokwiach 10 x 1h 10
RAZEM: 150
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+30h+15h = 75h
ECTS
75 3
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 30h+15h+20h+30h+10h=105h
105 3
Literatura podstawowa:
1. Jaworski A.: Metoda elementów skończonych w wytrzymałości konstrukcji, PW, W-wa, 1981. 2. Zienkiewicz O.C.: Metoda elementów skończonych, Arkady, Wa-wa, 1972. 3. Król K.: Metoda elementów skończonych w obliczeniach konstrukcji, PR, Radom, 2007
Literatura uzupełniająca:
1. Zienkiewicz O.C., Taylor R.L.: The finite element method, T. 1-2, Mc Graw - Hill, London, 1989 - 1991. 2. Zienkiewicz O.C., Taylor R.L.: The finite element method, T. 1-3, Butterworth Heinemann, Oxford, 2000. 3. Szmelter W., Dacko M., Dobrociński S., Wieczorek M.: Metoda elementów skończonych w statyce konstrukcji, Arkady, Warszawa, 1979.
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na ktorej zachodzi
weryfikacja
EK1 egzamin pisemny zaliczający wykład, sprawozdanie z ćwiczeń projektowych W, P
EK2 sprawozdanie z ćwiczeń projektowych + kolokwium zaliczające projekt P
EK3 wyniki projektów przedstawione w postaci prezentacji multimedialnej P
EK4 sprawozdanie z ćwiczeń projektowych,dyskusja nad opracowanymi wynikami P
EK5 sprawozdanie z ćwiczeń projektowych, obserwacja pracy na zajęciach P
Jednostka realizująca:
Katedra Mechaniki i Informatyki Stosowanej
Osoby prowadzące: prof. zw. dr hab. inż. Andrzej Seweryn,
dr inż. Łukasz Derpeński
Data opracowania
programu: 08.06.15 Program opracował(a): dr inż. Łukasz Derpeński
Wydział Mechaniczny Nazwa
programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i Budowa Maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: KWPiW Ścieżka dyplomowania: Nazwa
przedmiotu: Praca przejściowa Kod przedmiotu: MPBMS16005
Rodzaj przedmiotu: 0)
obieralny Semestr: 6 Punkty ECTS 1) 5 Liczba godzin w
semestrze: W - 0 C- 0 L- 0 P- 30 Ps- 0 S- 0 Przedmioty
wprowadzające Wpisz przedmioty lub "-" KWP, Systemy CAD/CAM, Komputerowa analiza inżynierska
Założenia i cele
przedmiotu:
Samodzielne rozwiązanie postawionego zadania z wykorzystaniem narzędzi CAx (CAD, CAM, CAE). Przygotowanie informacji o rezultatach projektu w postaci prezentacji multimedialnej.
Forma zaliczenia
zaliczenie na ocenę wykonanego projektu i jego prezentacji
Treści programowe:
Projektowanie wybranych urządzeń technicznych (np. urządzenie mechaniczne, stanowisko badawcze) za pomocą metod tradycyjnych oraz narzędzi CAx. Opracowanie dokumentacji konstrukcyjnej. Opracowanie powinno zawierać: Przegląd tematyki zagadnienia. Projekt koncepcyjny. Wybór i uzasadnienie stosowanych metod i narzędzi. Projektowanie 3D przy użyciu parametrycznego systemu CAD (preferowany SolidWorks). Analizy CAE, np.: analizy wytrzymałościowe, dynamiczne i kinematyczne, analizy przepływu. Dokumentację 2D.
Efekty kształcenia
Zapisać minimum 4, maksimum 8 efektów kształcenia zachowując kolejność: wiedza-umiejętności-kompetencje. Stosować czasowniki2) z podanego niżej zbioru. Każdy efekt kształcenia musi być weryfikowalny.
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia3)
EK1 student: poprawnie określa zadanie projektowe M1_W05, M1_W07
EK2 potrafi przygotować prezentację na temat postawionego zadania
M1_W19, M1_U04
EK3 rozwiązuje problem inzynierski M1_U10, M1_U24, M1_K02 EK4 oblicza krytyczne naprężenia i przemieszczenia M1_U19 EK5 projektuje z wykorzystaniem narzędzi Cax M1_U07 EK6 potrafi zmodyfikować wstępny projekt M1_U24 EK7 potrafi wykonac dokumentaję 2D i sprawozdanie z projektu M1_U03, M1_U17 EK8 potrafi samodzielnie dokształcać się M1_U06, M1_K01
Udział w: ćwiczeniach audytoryjnych + laboratorium + zajęciach projektowych + pracowni specjalistycznej
15 x 2h = 30
Przygotowanie do ćwiczeń audytoryjnych/laboratoryjnych/seminarium 15 x 2h = 30
Opracowanie sprawozdań z laboratorium lub pracowni i/lub wykonanie zadań domowych (prac domowych)
15 x 4h = 60
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami/seminarium/projektem 5 x 1h = 5
Realizacja zadań projektowych (w tym przygotowanie prezentacji) 10 x 2h = 20
RAZEM: 1) 145
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+5h=35
ECTS 4,5)
35 2
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 30h+60h+20h+5h=115
115 3
Literatura podstawowa:
1. Zaawansowanne tematy SolidWorks: DS SolidWorks Corporation, Tłumaczenie na j. polski: CNS Solutions, 2011 2. Zaawansowanne modelowanie części: DS SolidWorks Corporation, Tłumaczenie na j. polski: CNS Solutions, 2011 3. Zaawansowanne modelowanie złożeń: DS SolidWorks Corporation, Tłumaczenie na j. polski: CNS Solutions, 2011 4. Kurmaz L., W., Kurmaz O.L.: Projektowanie węzłów i części maszyn, Wydawnictwo Politechniki
Świętokrzyskiej, Kielce, 2007 5. Juchnikowski W., Żółtowski J.: Podstawy konstrukcji maszyn. Pomoce do projektowania z atlasem, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa, 2004
Literatura uzupełniająca:
1. Lombard M.: „SolidWorks 2011 Assemblies Bible”, Wiley Publishing, 2011 2. Lombard M.: „SolidWorks 2011 Parts Bible”, Wiley Publishing, 2011 3. Darbyshire A.: Mechanical Engineering, Elsevier, 2010 4. Skarka W.: CATIA V5. Podstawy budowy modeli autogenerujących, Wyd. Helion, 2009. 5. http://mcadonline.com/, http://www.3dcad.pl/, http://www.cns.pl/ http://www.caddigest.com/, www.solidworks.com, http://machinedesign.com/
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 dyskusja nad projektem, obserwacja pracy na zajęciach P
EK2 dyskusja nad projektem, obserwacja pracy na zajęciach P
EK3 dyskusja nad projektem, obserwacja pracy na zajęciach P
EK4 dyskusja nad projektem, obserwacja pracy na zajęciach P
EK5 dokumentacja projektu + dołączony plik z prezentacją P
EK6 dokumentacja projektu + dołączony plik z prezentacją P
EK7 dokumentacja projektu + dołączony plik z prezentacją P
EK8 dyskusja nad projektem, obserwacja pracy na zajęciach P
Jednostka realizująca:
Katedra Mechaniki i Informatyki Stosowanej
Osoby prowadzące:
Data opracowania
programu: 08.06.15 Program opracował(a): dr inż.. Jarosław Szusta
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
MECHANIKA I BUDOWA MASZYN Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Kompterowe wspomaganie projektowania i wytwarzania
Ścieżka dyplomowania:
Nazwa przedmiotu:
KOMPUTEROWE SYSTEMY STEROWANIA
Kod przedmiotu: MPBMS17001
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 7 Punkty ECTS 5
Liczba godzin w semestrze: W - 15 C- 0 L- 0 P- 30 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
Automatyka i automatyzacja, Metrologia i systemy pomiarowe I
Założenia i cele
przedmiotu: Zapoznanie studentów z podstawami komputerowych systemów sterowania i pomiaru.
Forma zaliczenia
Wykład - zaliczenie pisemne (1 kolokwium) Projekt - wykonanie i obrona projektu.
Treści programowe:
Struktury wybranych systemów i nowoczesych interfejsów komunikacyjnych. Karty kontrolno-pomiarowe. Istota przetwarzania A/C i C/A sygnałów w KSS. Systemy czasu rzeczywistego typu Dspace, FPGA i LabView. Aplikacje kontrolno-pomiarowe. System operacyjny czasu rzeczywistego QNX - QNX Software Systems
Efekty kształcenia
Efektykształcenia wiedza-umiejętności-kompetencje
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 poprawnie definiują i rozpoznają struktury KSS M1_W19
EK2 charakteryzuje specyfikę komputera przemysłowego M1_W19
EK3 identyfikuje specyfikę systemy operacyjnego czasu rzeczywistego
M1_W20
EK4 opisuje cechy interfejsów komunikacyjnych M1_W20
EK5 określa parametry protokołów komunikacyjnych M1_W20
EK6 potrafi stosować środowisko QNX K_W20, M1_U10
EK7 potrafi pracować w zespole M1_U02, M1_K02
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (g
odz.
) Udział w wykładach 15
Udział w ćwiczeniach projektowych 30
Przygotowanie do ćwiczeń projektowych 20
Opracowanie sprawozdań z zadań cząstkowych w ramach zajęć projektowych; także wykonanie zadań domowych
10
Udział w konsultacjach (w tym elektronicznych) 3
Realizacja zadań projektowych (w tym wykonanie aplikacji - w zespołach) 10
Przygotowanie do egzaminu i obecność na egzaminie 6
Przygotowanie do obrony i zaliczenia projektu oraz obrona projektu 5
RAZEM: 99
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 15h+30h+3h+4h+2h=69
ECTS
54 2
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 30h+30h+10h+6h+10h+6h+5h=97
97 3
Literatura podstawowa:
1. Nawrocki W.: Komputerowe systemy pomiarowe, WKŁ, Warszawa, 2006. 2. Pietrusewicz K.: Programowalne sterowniki automatyki PAC, NACOM, Poznań, 2007. 3. Mielczanek W.: Szeregowe interfejsy cyfrowe, HELION, Gliwice, 1993. 4. Ułasiewicz J.: Systemy czasu rzeczywistego QNX6 Neutrino, BTC, Warszawa,2007. 5. Barszcz T.: Systemy monitorowania i diagnostyki maszyn, AGH Kraków, 2006.
Literatura uzupełniająca: 1. Hatzold P.: Digitale Kommunikation uber Funk, Franzis-Verlag, Monachium, 1999.
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć, na której zachodzi
weryfikacja
EK1 kolokwium na wykładzie W
EK2 kolokwium na wykładzie W
EK3 kolokwium na wykładzie W
EK4 kolokwium na wykładzie W
EK5 kolokwium na wykładzie W
EK6 kolokwium na wykładzie,projekt aplikacji W, P
EK7 dyskusja w ramach obrony projektu, obserwacja pracy na zajęciach W, P
Jednostka realizująca:
Katedra Automatyki i Robotyki
Osoby prowadzące: A.Koszewnik
Data opracowania
programu: 08.06.2016r. Program opracował(a): dr inż. Andrzej Koszewnik
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Konstrukcja i eksploatacja
maszyn i pojazdów Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: KiEMiP
Nazwa przedmiotu: Silniki spalinowe i paliwa Kod przedmiotu: MPBMS25001
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 5 Punkty ECTS 4
Liczba godzin w semestrze:
W - 30 C- 0 L- 15 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
chemia, mechanika techniczna, materiały konstrukcyjne, bezpieczeństwo pracy i ergonomia, wytrzymałość materiałów, podstawy elektrotechniki i elektroniki, mechanika płynów, podstawy konstrukcji maszyn,
metrologia, automatyka, termodynamika techniczna
Założenia i cele
przedmiotu:
Zapoznanie z budową i działaniem silników spalinowych oraz paliwami wykorzystywanymi do ich zasilania w kontekście uzyskiwania założonych wskaźników zewnętrznych i poziomu toksyczności spalin.
Forma zaliczenia
Wykład - egzamin pisemny; Laboratorium – sprawozdania z poszczególnych ćwiczeń i ich zaliczenie, sprawdziany przygotowania do ćwiczeń.
Treści programowe:
Wykład: Ogólna budowa, zasada działania i systematyka układów silników spalinowych. Charakterystyka paliw wykorzystywanych do zasilania silników. Obiegi porównawcze i rzeczywiste, wykresy indykatorowe. Procesy: wymiany ładunku, tworzenia mieszaniny paliwowo-powietrznej, sprężania i spalania. Siły działające w układach silnika. Wyznaczanie charakterystyk pracy silników spalinowych. Diagnostyka bieżącego stanu działania. Laboratorium: Budowa i działanie układów silników, wykresy indykatorowe i charakterystyki pracy
Efekty kształcenia
Student, który zaliczył przedmiot: Odniesienie do kierunkowych
efektów kształcenia
EK1 klasyfikuje i opisuje budowę oraz działanie poszczególnych układów silnika M1_W06, M1_W12, M1_U01, M1_W19,
M1_W20
EK2 definiuje i charakteryzuje rodzaje paliw stosowanych do zasilania silników M1_W03
EK3 identyfikuje i analizuje siły dzialające w układach silnika, wnioskuje o ich wpływie na bieżące działanie
M1_U18, M1_U19
EK4 rozpoznaje i opisuje obiegi pracy silników, wyjaśnia procesy zachodzące w obrębie silnika spalinowego
M1_W12
EK5 identyfikuje, potrafi przeanalizować metody wyznaczania charakterystyk silników
M1_W15, M1_U11, M1_U12
EK6 ocenia bierzące działanie silnika z wykorzystaniem rożnych metod M1_W19, M1_W20,
M1_W21
EK7 stosuje zasady BHP M1_W22, M1_U23
EK8 potrafi pracować w zespole, poprawnie opracowuje wyniki pomiarów M1_U02, M1_K03
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
godz
inac
h)
Udział w wykładach 15×2h 30
Udział w zajęciach laboratoryjnych 15×1h 15
Przygotowanie do zajęć laboratoryjnych 15
Przygotowanie do egzaminu i obecność na nim 30
Przygotowanie do zaliczenia zajęć laboratoryjnych (w tym opracowanie sprawozdania)
25
Udział w konsultacjach związanych z laboratorium 1x5h 5
RAZEM: 120
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela: 30h+15h+5h= 50h
ECTS
50 2
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym: 15h+15h+25h+5h=60h
60 2
Literatura podstawowa:
1. Baczewski K., Kałdoński T., Paliwa do silników o zapłonie iskrowym, WKiŁ, Warszawa, 2004.2. Baczewski K., Kałdoński T., Paliwa do silników o zapłonie samoczynnym, WKiŁ, Warszawa, 2004.3. Kneba Z., Makowski S., Zasilanie i sterowanie silników, WKiŁ, Warszawa, 2004.4. Luft S., Podstawy budowy silników, WKiŁ, Warszawa, 2006.5. Majerczyk A., Taubert S., Układy zasilania gazem propan – butan, WKiŁ, Warszawa, 2004.
Literatura uzupełniająca:
1. Informatory Techniczne Bosch. 2. Auto Technika Motoryzacyjna – czasopismo. 3. Serwis Motoryzacyjny – czasopismo. 4. Auto Moto Serwis – czasopismo.
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na ktorej zachodzi
weryfikacja
EK1 egzamin, zaliczenie części teoretycznej ćwiczenia laboratoryjnego, sprawozdanie z ćwiczenia laboratoryjnego
W, L
EK2 egzamin W
EK3 egzamin, zaliczenie części teoretycznej ćwiczenia laboratoryjnego, sprawozdanie z ćwiczenia laboratoryjnego
W, L
EK4 egzamin, zaliczenie części teoretycznej ćwiczenia laboratoryjnego, sprawozdanie z ćwiczenia laboratoryjnego
W, L
EK5 egzamin, zaliczenie części teoretycznej ćwiczenia laboratoryjnego, sprawozdanie z ćwiczenia laboratoryjnego
W, L
EK6 egzamin, zaliczenie części teoretycznej ćwiczenia laboratoryjnego, sprawozdanie z ćwiczenia laboratoryjnego
W, L
EK7 sprawozdanie z ćwiczenia, obserwacja pracy na zajęciach laboratoryjnych L
EK8 dyskusja nad sprawozdaniem z ćwiczenia, obserwacja pracy na zajęciach laboratoryjnych
L
Jednostka realizująca:
Katedra Budowy i Eksploatacji Maszyn
Osoby prowadzące: D. Szpica, J. Czaban, A. Borawski
Data opracowania
programu: 10.06.2015 Program opracował: dr inż. Dariusz Szpica
Wydział Mechaniczny Nazwa
programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i Budowa Maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: KiEMiP Ścieżka dyplomowania: Nazwa
przedmiotu: Komputerowa analiza konstrukcji Kod przedmiotu: MPBMS25002
Rodzaj przedmiotu: 0)
obieralny Semestr: 5 Punkty ECTS 1) 4 Liczba godzin w
semestrze: W - 30 C- 0 L- 0 P- 15 Ps- 0 S- 0 Przedmioty
wprowadzające Wpisz przedmioty lub "-" Wytrzymałość materiałów i konstrukacji, KWP
Założenia i cele
przedmiotu:
Zapoznanie z możliwościami i praktyczna nauka narzędzi do analiz numerycznych CAE w branży mechanicznej. Podstawowe opanowanie narzędzi CAE w środowisku SolidWorks.
Forma zaliczenia
wykład – zaliczenie pisemne, projektowanie – zaliczenie wydanych przez prowadzącego zadań projektowych, sprawdziany umiejętności praktycznych
Treści programowe:
Terminologia CAE. Proces weryfikacji projektu. Podstawowe typy analiz we współczesnych systemach CAx. Problemy weryfikacji modeli wirtualnych w budowie maszyn. Komercyjne systemy CAE. Rodzaje symulacji numerycznych: analizy wytrzymałościowe, kinematyczno-dynamiczne, analizy przepływów. Analiza statyczna w zagadnieniach mechanicznych. Rodzaje dyskretyzacji MES modeli CAD. Interpretacja wyników: naprężenia, odkształcenie, przemieszczenie, współczynnik bezpieczeństwa. Metody prezentacji wyników. Możliwości współczesnych systemów CAE.
Efekty kształcenia
Zapisać minimum 4, maksimum 8 efektów kształcenia zachowując kolejność: wiedza-umiejętności-kompetencje. Stosować czasowniki2) z podanego niżej zbioru. Każdy efekt kształcenia musi być weryfikowalny.
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia3)
EK1 student: zna rodzaje symulacji numerycznych stosowanych w budowie maszyn
M1_W13, M1_W09
EK2 zna narzędzia do weryfikacji projektów M1_W08,
EK3 potrafi utworzyć model obliczeniowy podstawowych części maszyn lub prostego układu mechanicznego
M1_U07, M1_U14
EK4
potrafi przeprowadzić analize statyczną dyskretyzując odpowiednio model CAD elementami: prętowimi, bryłowymi, powierzchniowymi
M1_U10,
EK5 potrafi przeprowadzić analizę kinematyczno-dynamiczną prostego mechanizmu
M1_U18,
EK6
potrafi zmodyfikować model CAD, warunki obciążeń bądż materiał, tak aby wytężenie elementu było w granicach zakładanego współczynnika bezpieczeństwa lub spełniony był warunek sztywności
M1_U19, M1_U09
EK7 potrafi zdefiniować własny materiał izotropowy i zastosować go do modelu MES
M1_U15
EK8 potrafi zinterpretować wyniki analiz wytrzymałościowych M1_U03, M1_U24
Bila
ns n
akła
du p
racy
stud
enta
(w
god
zina
ch) Udział w wykładach 30 x 1h = 30
Udział w: ćwiczeniach audytoryjnych + laboratorium + zajęciach projektowych + pracowni specjalistycznej
15 x 1h = 15
Przygotowanie do ćwiczeń audytoryjnych/laboratoryjnych/seminarium 15 x 1h = 15 Opracowanie sprawozdań z laboratorium lub pracowni i/lub wykonanie zadań domowych (prac domowych)
10 x 1h = 10
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami/seminarium/projektem 5 x 1h = 5
Realizacja zadań projektowych (w tym przygotowanie prezentacji) 15 x 1h = 15 RAZEM: 1) 90
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+15h+5h=50
ECTS 4,5)
50 2
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 75 2
30h+15h+10h+5h+15h=60
Literatura podstawowa:
1. SolidWorks Simulation, DS SolidWorks Corporation, 2011 2. SolidWorks Simulation Professional, DS SolidWorks Corporation, , 2011 3. SolidWorks Motion DS SolidWorks Corporation, , 2011 4. Kurmaz L., W., Kurmaz O.L.: Projektowanie węzłów i części maszyn, Wydawnictwo Politechniki Świętokrzyskiej, Kielce, 2007 5. Darbyshire A.: Mechanical Engineering, Elsevier, 2010
Literatura uzupełniająca:
1. czasopisma branżowe (np.: Design News Polska, Projektowanie i Konstrukcje Inżynierskie) 2. portale internetowe (np.: www.3dcad.pl, www.solidworks.com, www.cns.pl) 3. Kurowski P. : Engineering Analysis with SolidWorks Simulation 2011, SDC Publications 4. Steffen J.R. : Analysis of Machine Elements Using SolidWorks Simulation 2010, SDC Publications 5. Chang Kuang-Hua: Motion Simulation and Mechanism Design With Solidworks Motion 2009, SDC Publications
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 zaliczenie pisemne W
EK2 zaliczenie pisemne wykładu, sprawdzian praktyczny z projektowania W, P
EK3 dyskusja nad projektem, obserwacja pracy na zajęciach P
EK4 dokumentacja projektu + dołączony plik źródłowy P
EK5 dyskusja nad projektem, obserwacja pracy na zajęciach P
EK6 dokumentacja projektu + dołączony plik źródłowy P
EK7 dokumentacja projektu + dołączony plik źródłowy P
EK8 dyskusja nad projektem, obserwacja pracy na zajęciach P
Jednostka realizująca:
Katedra Mechaniki i Informatyki Stosowanej
Osoby prowadzące: pracownicy KMiIS
Data opracowania
programu: 08.06.15 Program opracował(a): dr inż.. Andrzej Łukaszewicz
Wydział Mechaniczny Nazwa
programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność:
Konstrukcja i eksploatacja maszyn i pojazdów
Ścieżka dyplomowania:
Nazwa przedmiotu:
Diagnostyka maszyn i pojazdów Kod przedmiotu: MPBMS26001
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 6 Punkty ECTS 3 Liczba godzin
w semestrze: W - 30 C- 0 L- 15 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty
wprowadzające
Wpisz przedmioty lub "-" -
Założenia i cele
przedmiotu:
Uzyskanie wiedzy z zakresu diagnostyki technicznej, podstawowych metod i technik diagnozowania maszyn. Uzyskanie wiedzy z zakresu budowy urządzeń do badania i diagnostyki maszyn i pojazdów . Wykształcenie zasad stosowania i umiejętności obsługi urządzeń diagnostycznych, stosowania technik dignozowania i procedur diagnostycznych.
Forma zaliczenia
Wykład - 2 kolokwia zaliczeniowe, laboratorium - ocena sprawozdań, sprawdziany przygotowania do ćwiczeń, kolokwia
Treści programow
e:
Podstawowe definicje i określenia diagnostyki technicznej. Stany diagnostyczne maszyn. Fizyczne aspekty diagnostyki – przyczyny uszkodzeń, klasyfikacje, miary uszkodzeń. Źródła informacji diagnostycznej. Parametry diagnostyczne, sygnały i symptomy diagnostyczne. Modele obiektów wykorzystywane w diagnostyczne technicznej. Metodologia diagnostyki. Techniki diagnozowania – projektowanie systemów diagnostyki. Procedury diagnostyki – pozyskiwanie, przetwarzanie, obrazowanie informacji diagnostycznej. Wnioskowanie diagnostyczne. Diagnozowanie maszyn i pojazdów. Badania diagnostyczne na przykładzie pojazdu samochodowego. Diagnostyka silników spalinowych, układów zawieszania, układów kierowniczych, hamulcowych.
Efekty kształcenia
Zapisać minimum 4, maksimum 8 efektów kształcenia zachowując kolejność: wiedza-umiejętności-kompetencje. Każdy
efekt kształcenia musi być weryfikowalny.
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 poprawnie definiuje i opisuje podstawowe pojęcia diagnostyki technicznej
M1_W10
EK2 wyjaśnia budowę i sposób korzystania z urządzeń diagnostycznych
M1_W10
EK3 wyjaśnia i definiuje parametry, sygnały i symptomy diagnostyczne we współczesnych maszynach i urządzeniach
M1_W10
EK4 stosuje procedury diagnostyczne M1_U08 EK5 wykonuje badania diagnostyczne M1_W15, M1_U12 EK6 potrafi pracować w zespole M1_K03
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
godz
inac
h)
Udział w wykładach 15*2h 30
Udział w konsultacjach związanych z wykładem 10x2h 20
Prygotowanie do zaliczenia wykładu i udział w nim 26+4 30
Udział w laboratorium 15x1h 15
Opracowanie sprawozdań z laboratorium 15x1h 15
Przygotowanie do laboratorium 15x1h 15 Udział w konsultacjach z laboratorim 15x1h 15
RAZEM: 140
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela: 30+20+4+15+15=84
ECTS
84 3 Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym:
15+15+15+15=60 60 2
Literatura podstawow
1. Reimpell J.: Podwozia samochodów. Podstawy konstrukcji. WKŁ, Warszawa 2004 2. Żółtowski B, Cempla C., Inżynieria diagnostyki maszyn - praca zbiorowa pod red. PTDT ITE –PIB,Warszawa,
a: Bydgoszcz, Radom 2004 3. Żółtowski B.: Podstawy diagnostyki maszyn. ATR Bydgoszcz 1996. 4. Trzeciak K. Diagnostyka samochodów osobowych, WKŁ, Warszawa 2008 5. Merkisz J., Mazurek St. , Pokładowe systemy diagnostyczne pojazdów samochodowych, WKŁ, Warszawa2002
Literatura uzupełniając
a:
1. Instrukcje laboratoryjne KBiEM 2. Informatory Techniczne Bosch. 3. Auto Technika Motoryzacyjna – czasopismo., 4. Serwis Motoryzacyjny – czasopismo., 5. Auto Moto Serwis – czasopismo.
Nr efektu kształcenia
Metoda weryfikacji efektu kształcenia Forma zajęć (jeśli jest więcej niż
jedna), na której zachodzi weryfikacja
EK1 kolokwium zaliczające wykład W
EK2 kolokwium zaliczające wykład W
EK3 kolokwium zaliczające wykład W
EK4 obserwacja pracy w laboratorium, sprawozdanie z wykonanego ćwiczenia lab. L
EK5 sprawozdanie z wykonanego ćwiczenia L
EK6 obserwacja pracy w laboratorium L Jednostka realizująca:
Katedra BiEM Osoby prowadzące: Jarosław Czaban, Dariusz Szpica
Data opracowania programu:
10.06.2015 Program opracował(a): dr inż. Jarosław Czaban
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Konstrukcja i eksploatacja
maszyn i pojazdów Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna:
Nazwa przedmiotu:
Podstawy metody elementów skończonych
Kod przedmiotu: MPBMS26002
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 6 Punkty ECTS 3
Liczba godzin w semestrze:
W - 30 C- 0 L- 0 P- 15 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
matematyka, mechanika techniczna, wytrzymałość materiałów
Założenia i cele przedmiotu:
Celem przedmiotu jest przekazanie wiedzy z zakresu obliczeń metodą elementów skończonych w wytrzymałości konstrukcji.
Forma zaliczenia
Wykład - egzamin pisemny; projekt - pisemne sprawozdania i sprawdzian z modelowania.
Treści programowe:
Treści programowe: Elementy rachunku macierzowego. Wykorzystanie metody elementów skończonych do modelowania zagadnień wytrzymałości konstrukcji prętowych tj: pręty, kratownice płaskie, przestrzenne, belki oraz ramy płaskie. Algorytm wyznaczania rozwiązania za pomocą MES. Wykorzystanie minimum energii potencjalnej do rozwiązywania zagadnień MES. Budowa lokalnej macierzy sztywności. Obciążenia skupione i kongruentne. Siły wewnętrzne w elementach prętowych. Przykłady zastosowania MES dla zagadnień kratownic płaskich oraz przestrzennych i belek. Przykłady rozwiązywania ram płaskich. Praktyczna analiza zagadnień mechaniki konstrukcji za pomocą MES w oparciu o dostępne na uczelni programy.
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 posiada podstawową wiedzę do wykonywania obliczeń za pomocą mes w zagadnieniach prętowych
M1_W04, M1_W05
EK2 potrafi za pomocą programów wykorzystujących mes przeprowadzić analizę statyczną układów prętowych.
M1_U10
EK3 potrafi przedstawić wyniki obliczeń w postaci prezentacji M1_U04
EK4 potrafi zweryfikować wyniki otrzymane za pomocą obliczeń MES M1_U19
EK5 potrafi wykorzystać MES do analizy sztywności i wytrzymałości konstrukcji prętowych
M1_U07
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
god
zina
ch)
Udział w wykładach 15 x 2h 30
Udział w zajęciach projektowych 15 x 1h 15
Przygotowanie do ćwiczeń projektowych 10 x 1h 10
Opracowanie zadań projektowych (przygotowanie sprawozdań w tym prezentacji)
10 x 1h 10
Udział w konsultacjach związanych z wykładem i projektem 5 x 1h 5
Przygotowanie do zaliczenia i obecność na nim 15 x 1h 15
Przygotowanie do zaliczenia projektu i obecność na kolokwiach 5x 1h 5
RAZEM: 90
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+15h+5h = 50h
ECTS
50 2
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 15h+10h+10h+15h+5h=55h
55 2
Literatura podstawowa:
1. Jaworski A.: Metoda elementów skończonych w wytrzymałości konstrukcji, PW, W-wa, 1981. 2. Zienkiewicz O.C.: Metoda elementów skończonych, Arkady, Wa-wa, 1972. 3. Król K.: Metoda elementów skończonych w obliczeniach konstrukcji, PR, Radom, 2007
Literatura uzupełniająca:
1. Zienkiewicz O.C., Taylor R.L.: The finite element method, T. 1-2, Mc Graw - Hill, London, 1989 - 1991. 2. Zienkiewicz O.C., Taylor R.L.: The finite element method, T. 1-3, Butterworth Heinemann, Oxford, 2000. 3. Szmelter W., Dacko M., Dobrociński S., Wieczorek M.: Metoda elementów skończonych w statyce konstrukcji, Arkady, Warszawa, 1979.
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na ktorej zachodzi
weryfikacja
EK1 kolokwium zaliczające wykład, sprawozdanie z ćwiczeń projektowych W, P
EK2 sprawozdanie z ćwiczeń projektowych + kolokwium zaliczające projekt P
EK3 wyniki projektów przedstawione w postaci prezentacji multimedialnej P
EK4 sprawozdanie z ćwiczeń projektowych,dyskusja nad opracowanymi wynikami P
EK5 sprawozdanie z ćwiczeń projektowych, obserwacja pracy na zajęciach P
Jednostka realizująca:
Katedra Mechaniki i Informatyki Stosowanej
Osoby prowadzące: prof. zw. dr hab. inż. Andrzej Seweryn,
dr inż. Łukasz Derpeński
Data opracowania
programu: 08.06.15 Program opracował(a): dr inż. Łukasz Derpeński
Wydział Mechaniczny Nazwa
programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Konstrukcja i eksploatacja
maszyn i pojazdów Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna:
Nazwa przedmiotu: Napędy elektryczne Kod przedmiotu: MPBMS26003
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 6 Punkty ECTS 1 Liczba godzin w
semestrze: W - 15 C- 0 L- 15 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
elektrotechnika i elektronika
Założenia i cele przedmiotu:
Student ma elementarną wiedzę z zakresu budowy i zasady pracy wybranych elektrycznych układów napędowych w stanach ustalonych i przejściowych. Potrafi obliczyć ustalony punkt pracy oraz podstawowe parametry wybranego układu napędowego. Potrafi połączyć, uruchomić oraz przebadać prosty układ napędowy. Potrafi przeprowadzić pomiary charakterystyk wybranych układów napędowych prądu stałego i przemiennego oraz potrafi przedstawić otrzymane wyniki w formie liczbowej i graficznej, dokonać ich interpretacji i wyciągnąć właściwe wnioski.
Forma zaliczenia
Wykład - sprawdzian pisemny; laboratorium - ocena sprawozdań z poszczególnych ćwiczeń, ocena z dyskusji z zakresu realizowanego ćwiczenia
Treści programowe:
Wykład Podział, właściwości i zastosowania napędów elektrycznych. Sprzężenia zwrotne, kształtowanie charakterystyki mechanicznej silnika. Rozruch, regulacja prędkości kątowej i hamowanie silnika prądu stałego, silnika asynchronicznego oraz silnika synchronicznego. Napędy przekształtnikowe z silnikiem prądu stałego (schematy blokowe, zasada działania, właściwości i zastosowania). Regulacja częstotliwościowa silników asynchronicznych klatkowych. Regulacja częstotliwościowa silników synchronicznych z magnesami trwałymi, bezszczotkowy silnik prądu stałego. Cyfrowo - analogowe układy regulacji prędkości kątowej i położenia. Układy regulacji położenia z silnikami skokowymi oraz napędy serwomechanizmowe. Dobór silników elektrycznych do maszyn roboczych. Elektryczne wyposażenie i zabezpieczenia układów napędowych. Laboratorium Badanie właściwości statycznych i dynamicznych wybranych układów napędowych. Badanie układów pomiarowych prędkości obrotowej i przemieszczenia kątowego. Badanie właściwości statycznych i dynamicznych napędu serwomechanizmowego z silnikiem prądu stałego z magnesami trwałymi.
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 opisuje i ilustruje charakterystyki mechaniczne silników i maszyn roboczych M1_W20, M1_W21
EK2 opisuje i ilustruje metody regulacji prędkości w wybranych układach napędowych z silnikami prądu stałego i przemiennego
M1_W20, M1_W21
EK3 potrafi zaplanować i przeprowadzić pomiary charakterystyk mechanicznych wybranego układu napędowego
M1_U12
EK4 prezentuje działanie badanego układu napędowego M1_U01
EK5 wykonuje pomiary wielkości elektrycznych i mechanicznych oraz poprawnie opracowuje wyniki pomiarów i wyciaga właściwe wnioski
M1_U12
EK6 potrafi pracować indywidualnie i w zespole M1_U02
Bila
ns n
akła
du p
racy
stud
enta
(w
god
zina
ch) Udział w wykładach 15
Udział w ćwiczeniach laboratoryjnych 15
Przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych 12
Opracowanie sprawozdań z laboratorium 6 x 2h = 12
Udział w konsultacjach związanych z wykładem i laboratorium 5 x 1h = 5
Przygotowanie do zaliczenia z wykładu 5
RAZEM: 64
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 15h+15h+5h=35h
ECTS
35 1
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 15h+12h+12h+3h=42h
42 1,5
Literatura podstawowa:
1. Antal L.: Zagadnienia maszyn, napędów i pomiarów elektrycznych. Wrocław: Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, 2009 2. Zdanowicz R.: Podstawy robotyki, Gliwice: Wydawnictwa Politechniki Śląskiej, 2011. 3. Azarewicz St.: Napęd elektryczny: ćwiczenia laboratoryjne. Wrocław: Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, 2002
4. Orłowska-Kowalska T.: Bezczujnikowe układy napędowe z silnikami indukcyjnymi, Wrocław: Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, 2003. 5. Bisztyga K.: Sterowanie i regulacja silników elektrycznych. Warszawa WNT 1989
Literatura uzupełniająca:
1. Wild T.i: Electrical Machines, Drives and Power Systems, Sixth Edition, Pearson Education International, 2006 2. Kaczmarek T.: Napęd elektryczny robotów, Poznań: Politechnika Poznańska, 1996. 3. Drozdowski P.: Wprowadzenie do napędów elektrycznych. Kraków: Politechnika Krakowska, 1998 4. Sidorowicz J.: Napęd elektryczny i jego sterowanie. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, 1997 5. Kosmol J.: Serwonapędy obrabiarek sterowanych numerycznie, Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1998.
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na ktorej zachodzi
weryfikacja
EK1 sprawdzian pisemny z wykładu W
EK2 sprawdzian pisemny z wykładu W
EK3 ocena sprawozdania z ćwiczeń laboratoryjnych L
EK4 dyskusja na zajeciach laboratoryjnych L
EK5 ocena sprawozdania z ćwiczeń laboratoryjnych L
EK6 obserwacja pracy studenta na zajęciach L
Jednostka realizująca:
Katedra Energoelektroniki i Napędów Elektrycznych
Osoby prowadzące: dr inż. Adam Kuźma,
dr inż. Jarosław Werdoni Data
opracowania programu:
08.06.2015 Program opracował(a): dr inż. Jarosław Werdoni
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i Budowa Maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Konstrukacja i eksploatacja maszyn
i pojazdów Ścieżka dyplomowania:
Nazwa przedmiotu: Napędy płynowe Kod przedmiotu: MPBMS26004
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 6 Punkty ECTS 2
Liczba godzin w semestrze: W - 15 C- 0 L- 15 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
Mechanika płynów, Termodynamika techniczna, Automatyka
Założenia i cele
przedmiotu:
Uzyskanie wiedzy teoretycznej i praktycznej z podstaw budowy i eksploatacji napędów płynowych w maszynach i pojazdach. Wykształcenie umiejętności podstaw eksploatacji i badania napędów płynowych.
Forma zaliczenia
Wykład - 2 kolokwia zaliczeniowe; laboratorium - wykonanie i zaliczenie ćwiczeń, ocena sprawozdań
Treści programowe:
Wykład Charakterystyka czynnika roboczego, zasada działania napędów płynowych. Zespoły zasilające w układach pneumatycznych i hydraulicznych. Hydrauliczne i pneumatyczne elementy przetwarzające energię. Elementy wykonawcze: rodzaje, dobór i własności eksploata¬cyjne. Zawory rozdzielające ich rodzaje, budowa i działanie. Elementy pełniące funkcje pomocnicze. Podstawowe schematy napędów i układów sterowania hydraulicznego i pneumatycznego. Przykłady praktycznych zastosowań hydraulicznych i pneumatycznych układów napędowych w maszynach technologicznych i pojazdach. Laboratorium. Budowa, działanie, badanie układów i podzespołów pneumatycznych i hydraulicznych stosowanych w maszynach i pojazdach.
Efekty kształcenia
Student, który zaliczył przedmiot: Odniesienie do kierunkowych
efektów kształcenia
EK1 klasyfikuje napędy płynowe w maszynach i pojazdach M1_W06
EK2 wyjaśnia zasadę działania układów i podzespołów M1_W06, M1_W19
EK3 montuje proste układy, sprawdza i ocenia ich charakterystyki robocze
M1_U08, M1_U21
EK4 stosuje zasady BHP M1_U23
EK5 potrafi pracować w zespole M1_K03
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a
(w g
odzi
nach
)
Udział w wykładach 15 x 1h = 15
Udział w ćwiczeniach laboratoryjnych 15 x 1h = 15
Przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych 15 x 1h = 15
Opracowanie sprawozdań z laboratorium 15 x 1h = 15
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami laboratoryjnymi 5 x 1h = 5
Przygotowanie do zaliczenia i obecność na nim 10
Przygotowanie do zaliczenia ćwiczeń laboratoryjnych 10
RAZEM: 85
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 15h+15h+15h+5h=50h
ECTS
50h 2
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 15h+15h+5h+5h=40h
40h 1
Literatura podstawowa:
1. Szydelski Z.: Pojazdy samochodowe. Napędy i sterowanie hydrauliczne, WKŁ, Warszawa 1998. 2. Szejnach W.: Napęd i sterowanie pneumatyczne, WNT, Warszawa 1997. 3. Siemieniako F.: Dynamika napędów pneumatycznych, Wydawnictwo Politechniki Białostockiej, Białystok 2007. 4. Dindorf R., Woś P.: Przetworniki i układy pomiarowe w systemach hydraulicznych i pneumatycznych. Wyd. Politechniki Świętokrzyskiej, Kielce 2014.
Literatura uzupełniająca:
1. Łomako D., Stańczyk T., Grzyb J.: Pneumatyczne układy hamulcowe w pojazdach samochodowych, Wyd. Politechniki Świętokrzyskiej, Kielce 2002. 2. Miatluk M., Kamiński Z.: Układy hamulcowe pojazdów. Obliczenia, Wydawnictwo Politechniki Białostockiej, Białystok 2005.
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 kolokwium zaliczające wykład, sprawozdanie z ćwiczenia W, L
EK2 kolokwium zaliczajace wykład, sprawdzenie przygotowania do ćwiczeń laboratoryjnych
W, L
EK3 sprawozdanie z ćwiczenia laboratoryjnego L
EK4 sprawozdanie z ćwiczenia, obserwacja pracy na zajęciach laboratoryjnych L
EK5 dyskusja nad projektem/sprawozdaniem z ćwiczenia, obserwacja pracy na zajęciach
L
Jednostka realizująca:
Katedra Budowy i Eksploatacji Maszyn
Osoby prowadzące: J.Ickiewicz, Z.Kamiński
Data opracowania
programu: 08.06.2015 Program opracował(a): dr hab. inż. Zbigniew Kamiński
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i Budowa Maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Konstrukcja i eksploatacja maszyn i
pojazdów Ścieżka dyplomowania:
Nazwa przedmiotu: Pojazdy samochodowe E Kod przedmiotu: MPBMN26005
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 6 Punkty ECTS 5
Liczba godzin w semestrze: W - 18 C- 0 L- 18 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
Mechanika techniczna, Podstawy konstrukcji maszyn, Silniki spalinowe i paliwa
Założenia i cele
przedmiotu:
Uzyskanie wiedzy z zakresu budowy i działania pojazdów samochodowych. Wykształcenie umiejętności podstaw obsługi i badania pojazdów oraz ich podzespołów.
Forma zaliczenia
Wykład - egzamin pisemny; laboratorium - wykonanie i zaliczenie ćwiczeń, ocena sprawozdań
Treści programowe:
Wykład. Klasyfikacja, przeznaczenie i wymagania stawiane pojazdom. Ogólna budowa pojazdów i charakterystyka głównych zespołów. Charakterystyka techniczna i właściwości ruchowe. Ograniczenie techniczno-prawne w konstrukcji pojazdów. Kryteria i parametry oceny pojazdów. Budowa, funkcje i zadania podstawowych układów i zespołów pojazdu. Budowa pojazdów specjalnych. Układ koło-podłoże. Bilans sił i mocy. Równania ruchu i energochłonność użytkowania. Określanie właściwości trakcyjnych. Laboratorium. Budowa i działanie podzespołów, badanie właściwości ruchowych (trakcja, hamowanie).
Efekty kształcenia
Student, który zaliczył przedmiot: Odniesienie do kierunkowych
efektów kształcenia
EK1 wymienia i klasyfikuje pojazdy i ich zespoły M1_W19
EK2 wyjaśnia zasady działania zespołów pojazdów i ciągników M1_W19
EK3 sprawdza i ocenia osiagi oraz parametry funkcjonalno-eksploatacyjne
M1_U08, M1_U12
EK4 stosuje zasady BHP M1_U23
EK5 potrafi pracować w zespole M1_K03
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
godz
inac
h)
Udział w wykładach 9 x 2h = 18
Udział w ćwiczeniach laboratoryjnych 9 x 2h = 18
Przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych 9 x 1h = 9
Opracowanie sprawozdań z laboratorium 9 x 1h = 9
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami laboratoryjnymi 3 x 2h = 6
Przygotowanie do egzaminu/zaliczenia i obecność na nim 15
Przygotowanie do zaliczenia ćwiczeń + obecność na kolokwiach 10
RAZEM: 85
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 18h+18h+6h+5h=47h
ECTS
47h 5
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 18h+9h+6h+5h=41h
41h 4
Literatura podstawowa:
1. Prochowski L., Żuchowski A.: Samochody ciężarowe i autobusy, Pojazdy samochodowe, WKŁ, Warszawa 2006 2. Prochowski L.: Mechanika ruchu. Pojazdy samochodowe, WKŁ, Warszawa 2005. 3. Orzełowski S.: Budowa podwozi i nadwozi samochodowych. WKŁ, Warszawa 1998. 4. Reński A.: Budowa samochodów. Układy hamulcowe i kierownicze oraz zawieszenia, Wyd. Politechniki Warszawskiej, Warszawa 1997.
Literatura uzupełniająca:
1. Miatluk M., Kamiński Z.: Układy hamulcowe pojazdów. Obliczenia, Wydawnictwo Politechniki Białostockiej, Białystok 2005. 2. Zieliński A.: Konstrukcja nadwozi samochodów osobowych i pochodnych. WKŁ, Warszawa 1998.
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 kolokwium zaliczające wykład, sprawozdanie z ćwiczenia W, L
EK2 kolokwium zaliczajace wykład, sprawdzenie przygotowania do ćwiczeń laboratoryjnych, sprawdzenie przygotowania do realizacji kolejnego etapu projektu
W, L
EK3 sprawozdanie z ćwiczenia laboratoryjnego L
EK4 sprawozdanie z ćwiczenia, obserwacja pracy na zajęciach laboratoryjnych L
EK5 dyskusja nad sprawozdaniem z ćwiczenia, obserwacja pracy na zajęciach L
Jednostka realizująca:
Katedra Budowy i Eksploatacji Maszyn
Osoby prowadzące: Z.Kamiński, J.Czaban, D.Szpica,
K.Juziuczuk
Data opracowania
programu: 08.06.2015 Program opracował(a): dr hab. inż. Zbigniew Kamiński
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Konstrukcja i eksploatacja
maszyn i pojazdów Ścieżka dyplomowania/ dydaktyczna:
Nazwa przedmiotu:
Maszyny i urządzenia technologiczne
Kod przedmiotu: MPBMS26006
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 6 Punkty ECTS 2
Liczba godzin w semestrze:
W - 15 C- 0 L- 0 P- 15 Ps- 0 S-
Przedmioty wprowadzające
podstawy konstrukcji maszyn, grafika inżynierska, materiały konstrukcyjne
Założenia i cele przedmiotu:
Uzyskanie wiedzy z zakresu procesów technologicznych przetwarzania różnych surowców, z budowy maszyn i urządzeń realizujących podstawowe procesy technologiczne. Wykształcenie umiejętności obliczania, dobierania oraz projektowania układów roboczych do wybranych procesów technologicznych
Forma zaliczenia
Wykład – zaliczenie; projekt - wykonanie projektu w zespołach 2 osobowych, obrona projektu
Treści programowe:
Proces technologiczny. Rozdzielanie układów niejednorodnych ( ze szczególnym uwzględnieniem urządzeń wykorzystywanych w ochronie środowiska). Budowa i zasada działania hydrocyklonów, wirówek, pras filtracyjnych oraz cyklonów i innych urządzeń do oczyszczania gazów. Maszyny i urządzenia do rozdrabniania. Rozdzielanie surowców rozdrobnionych stałych – separatory. Maszyny i urządzenia do wysokociśnieniowej aglomeracji materiałów drobnoziarnistych. Maszyny i urządzenia do niskociśnieniowej aglomeracji materiałów drobnoziarnistych. Urządzenia do transportu ciągłego. Dozowanie materiałów stałych. Mieszanie materiałów stałych. Maszyny i urządzenia w wybranych liniach technologicznych.
Efekty kształcenia
Student, który zaliczył przedmiot: Odniesienie do kierunkowych
efektów kształcenia
EK1 definiuje podstawowe procesy technologiczne M1_W18
EK2 poprawnie dobiera maszyny i układy robocze urządzeń M1_W19, M1_U01,
M1_U15
EK3 wyjaśnia zasady działania maszyn technologicznych M1_W08, M1_U18
EK4 projektuje proste układy robocze M1_U13, M1_U17
EK5 stosuje zasady BHP w projektowanych urządzeniach M1_U23
EK6 potrafi pracować w zespole M1_K03
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
god
zina
ch) Udział w wykładach 15 15
Udział w zajęciach projektowych 15 15
Przygotowanie do zajęć projektowych 5 5
Udział w konsultacjach związanych z projektem 2 x 1h 2
Realizacja zadań projektowych (w tym przygotowanie prezentacji) 10
Przygotowanie do zaliczenia wykładu i obecność na nim 5
Przygotowanie do zaliczenia i obrony projektu 5
RAZEM: 57
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela: 15h+15h+2h=32h
ECTS
32 1
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 15h+5h+2h+10h+5h=37h
37 1,5
Literatura podstawowa:
1. Lewicki P. i inni.:Inżynieria procesowa i aparatura przemysłu spożywczego. Wydawnictwo Naukowo Techniczne Warszawa 1999 2. Feld M.: Podstawy projektowania procesów technologicznych typowych części maszyn. WNT Warszawa 2009 3. Bieszk H.: Urządzenia do realizacji procesów mechanicznych w technologii chemicznej. Politechnika Gdańska 2010. 4. Kowal A. L.: Oczyszczanie wody: podstawy teoretyczne i technologiczne, procesy i urządzenia. PWN Warszawa 2007
Literatura uzupełniająca:
1. Grochowicz J., Maszyny do czyszczenia i sortowania nasion. Wydawnictwo Akademii Rolniczej ublin 1994. 2. Hejft R. : Ciśnieniowa aglomeracja materiałów roślinnych. Biblioteka Problemów Eksploatacji. Białystok 2002 3. Hryniewicz M., Kochan E.: Problemy w budowie i eksploatacji maszyn i urządzeń technologicznych. Kraków AGH. 2004 4. Warych J.: Aparatura chemiczna i procesowa. Oficuyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej 2004 5. Kozulin N.A., Sokołow W.N., Szapiro A.J.: Maszyny przemysłu chemicznego. Przykłady i zadania. WNT Warszawa 1978. 6. Feld M.: Podstawy projektowania procesów technologicznych typowych części maszyn. WNT Warszawa 2013.
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na ktorej zachodzi
weryfikacja
EK1 sprawdzian pisemny W
EK2 sprawdzenie przygotowania do projektowania każdego etapu projektu W, P
EK3 sprawdzenie poprawności działania urządzeń W, P
EK4 sprawdzenie i ich zastosowania, dokumentacja projektu + dołączony plik z prezentacją
P
EK5 sprawdzenie poprawności konstrukcji pod względem BHP P
EK6 dyskusja nad projektem, obserwacja pracy na zajęciach P
Jednostka realizująca:
KBiEM Osoby prowadzące: dr inż. Leon Demianiuk
Data opracowania
programu: 28.05.2015 Program opracował(a): dr inż. Leon Demianiuk
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Konstrukcja i eksploatacja
maszyn i pojazdów Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna:
Nazwa przedmiotu: Praca przejściowa Kod przedmiotu: MPBMS26007
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 6 Punkty ECTS 5
Liczba godzin w semestrze:
W - 0 C- 0 L- 0 P- 30 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
chemia, mechanika techniczna, bezpieczeństwo pracy i ergonomia, wytrzymałość materiałów, podstawy elektrotechniki i elektroniki, podstawy konstrukcji maszyn, metrologia, automatyka, termodynamika
techniczna, eksploatacja maszyn, napędy płynowe, silniki spalinowe i paliwa
Założenia i cele
przedmiotu:
Zapoznanie się z procesem konstruowania zespołów maszyn i pojazdów z uwzględnieniem wymagań technologiczno-konstrukcyjnych i bezpieczeństwa
Forma zaliczenia
Projekt - indywidualne projekty podlegające zaliczeniu na podstawie dokumentacji kontrukcyjnej lub technologicznej i obrona w formie prezentacji pracy.
Treści programowe:
Projektowanie podzespolów maszyn i pojazdów, a w tym: opracowanie dokumentacji konstrukcyjnej lub technologicznej. Dodatkowo w ramach projektu należy opracować skróconą dokumentację techniczno – ruchową zaprojektowanego podzespołu.
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 czyta dokumentację konstrukcyjną, klasyfikuje i opisuje budowę oraz działanie poszczególnych układów
M1_W08, M1_U01
EK2 projektuje i oblicza wybrane zespoły i elementy układów mechanicznych M1_W09, M1_W11,
M1_U18
EK3 analizuje poprawności przyjętego wariantu rozwiązania konstrukcyjnego pod kątem technologiczno-konstrukcyjnym, jak też bezpieczeństwa
M1_W22, M1_W23, M1_U09, M1_U23, M1_K03
EK4 opracowuje dokumentację z ralizacji zadania inżynierskiego oraz prezentację pracy
M1_U03, M1_U04, M1_U13, M1_K04
Bila
ns n
akła
du p
racy
stud
enta
(w
god
zina
ch) Udział w zajęciach 15 × 2h = 30
Realizacja zadań projektowych (w tym przygotowanie prezentacji) 15 x 2h = 30
Udział w konsultacjach związanych z projektem 15 x 2h = 30
Zaliczanie projektu 15 x 2h = 30
RAZEM: 120
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela: 30h+30h+30h= 90h
ECTS
90 3
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym: 30h+30h+30h+30h=120h
120 5
Literatura podstawowa:
1. Skoć A., Spałek J., Arkusik S.: Podstawy konstrukcji maszyn. Zarys dynamiki i trybologii, elementy podatne, wały i osie maszynowe, łożyska ślizgowe i toczne, sprzęgła i hamulce, tom 2, WN-T, Warszawa, 2008; 2. Dąbrowski Z.: Wały maszynowe, PWN, Warszawa, 1993; 3. Osiński Z.: Sprzęgła i hamulce, PWN, Warszawa, 1996; 4. Reimpell J., Betzer J.W., Podwozia samochodów. Podstawy konstrukcji. WKiŁ, Warszawa, 2004.
Literatura uzupełniająca:
1. Podstawy konstrukcji maszyn, Łożyska, sprzęgła i hamulce, Przekładnie mechaniczne. Przykłady obliczeń, Praca zbiorowa pod red. Eugeniusza Mazanka, Wydawnictwo Politechniki Częstochowskiej, Częstochowa, 1997;2. Kurmaz L., W., Kurmaz O.L., Projektowanie węzłów i części maszyn, Wydawnictwo Politechniki Świętokrzyskiej, Kielce, 2007;3. Juchnikowski W., Żółtowski J., Podstawy konstrukcji maszyn, Pomoce do projektowania z atlasem, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa, 2004.
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 dokumentacja projektu, obserwacja pracy na zajęciach P
EK2 dokumentacja projektu, obserwacja pracy na zajęciach P
EK3 dokumentacja projektu, obserwacja pracy na zajęciach P
EK4 dokumentacja projektu + dołączony plik z prezentacją P
Jednostka realizująca:
Katedra Budowy i Eksploatacji Maszyn
Osoby prowadzące: J. Nachimowicz, K. Juziuczuk, D. Szpica
Data opracowania
programu: 10.06.2015 Program opracował(a): dr inż. Dariusz Szpica
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Konstrukcja i eksploatacja
maszyn i pojazdów Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna:
Nazwa przedmiotu: Technologia napraw Kod przedmiotu: MPBMS27001
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 7 Punkty ECTS 5
Liczba godzin w semestrze:
W - 30 C- 0 L- 0 P- 15 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
materiały konstrukcyjne, mechanika płynów, podstawy konstrukcji maszyn, silniki spalinowe
Założenia i cele przedmiotu:
Zapoznanie z technologią napraw wybranych elementów i zespołów maszyn i pojazdów.
Forma zaliczenia
Wykład – zaliczenie pisemne; projekt – wykonanie projektu i jego obrona.
Treści programowe:
Wykład Charakterystyka materiałów stosowanych w budowie maszyn i pojazdów. Zużycie i stany graniczne. Regeneracja części. Wymiary naprawcze. Oprzyrządowanie specjalistyczne. Dokumentacja technologiczna. Technologie wykonania nadwozi samochodowych i metody ich naprawy. Naprawy elementów wykonanych z tworzyw sztucznych. Lakierowanie. Recykling Projekt Projekt technologiczny naprawy wybranego podzespołu maszyny lub pojazdu, połączony z zaprojektowaniem przyrządu lub uchwytu.
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
EK1 zna podstawowe zasady działania i regulacji pojazdów M1_W08
EK2 potrafi dobrać materiały do napraw elementów części maszyn M1_W12
EK3 zna sposoby odzwzorowania elementów części maszyn M1_W07
EK4 odwzorowuje wybrane elementy części maszyn M1_U03
EK5 przygotowuje projekty części maszyn wg ustalonych kryteriów M1_U07
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
godz
inac
h)
Udział w wykładach 15 x 2h= 30
Udział w zajęciach projektowych 15 x 1h= 15
Przygotowanie projektu 36
Udział w konsultacjach związanych z wykładem / projektem 3h + 12h = 15
Przygotowanie do zaliczenia wykładu 12
RAZEM: 108
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+15h+15h=60
ECTS
60 2
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 15h+36h+12h=63h
63 3
Literatura podstawowa:
1. Reimpell J.: Podwozia samochodów. Podstawy konstrukcji. WKŁ, Warszawa, 2004 2. Adamiec P., Dziubiński J., Filipczyk J.: Technologia napraw pojazdów samochodowych. Wydawnictwo Politechniki Śląskiej, Gliwice 2002. 3. Trzeciak K. Diagnostyka samochodów osobowych, WKŁ, Warszawa, 2008
Literatura uzupełniająca:
1. Cypko J., Cypko E.,: Podstawy technologii i organizacji napraw pojazdów mechanicznych, WKiŁ, 19892. Kostrzewa S. Nowak B.,: Podstawy regeneracji części pojazdów samochodowych WKiŁ, 19863. Kimpel A.,: Napawanie i natryskiwanie cieplne – technologia, WNT, Warszawa 2000
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 kolokwium zaliczające wykład i wykonany projekt W, P
EK2 projekt wykonany w trakcie ćwiczeń projektowych, obrona ustna P
EK3 kolokwium zaliczające wykład i wykonany projekt W, P
EK4 wykonany projekt i jego obrona ustna P
EK5 wykonany projekt i jego obrona ustna P
Jednostka realizująca:
Katedra Budowy i Eksploatacji Maszyn
Osoby prowadzące: K. Juziuczuk, D. Szpica
Data opracowania
programu: 10.06.2015 Program opracował(a): dr inż. Dariusz Szpica
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Technologia maszyn Ścieżka dyplomowania:
Nazwa przedmiotu: Systemy CAD/CAM Kod przedmiotu: MPBMS35001
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 5 Punkty ECTS 3
Liczba godzin w semestrze: W - 15 C- 0 L- 0 P- 30 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
Wpisz przedmioty lub "-" Techniki wytwarzania
Założenia i cele
przedmiotu:
Zapoznanie studentów z zagadnieniami związanymi z wykorzystaniem systemów CAD/CAM w nowoczesnym procesie projektowo-wytwórczym. Wykształcenie umiejętności obsługi i zasad wykorzystania specjalistycznego oprogramowania CAD/CAM. Wykonanie projektu technologii wytwarzania części w systemie CAD/CAM.
Forma zaliczenia
Wykład - zaliczenie pisemne; projekt - zaliczenie projektu
Treści programowe:
Komputerowe wspomaganie projektowania – struktura i zasada działania systemów CAD. Metody tworzenia opisu geometrii stosowane w komputerowych systemach inżynierskich. Komputerowe wspomaganie wytwarzania (CAM) – definicja, struktura, sposoby przetwarzania informacji. Wykorzystanie systemów CAM w przygotowaniu produkcji. Zintegrowane systemy CAD/CAM – właściwości, kryteria wyboru systemu. Techniki szybkiego wytwarzania prototypów. Projektowanie współbieżne i inżynieria odwrotna. Wykorzystanie systemu CAD/CAM do opracowania procesu technologicznego na obrabiarkę sterowaną numerycznie.
Efekty kształcenia
Student, który zaliczył przemiot: Odniesienie do kierunkowych
efektów kształcenia
EK1 student: posiada szczegółową wiedzę z zakresu komputerowych systemów wspomagających projektowanie i wytwarzanie
M1_W13, M1_W14
EK2 pamięta ogólne zasady wykorzystania systemów CAD/CAM M1_W13
EK3 obsługuje system CAD/CAM M1_U16, M1_U17
EK4 stosuje systemy CAD/CAM w opracowaniu technologii wytwarzania części
M1_U01, M1_U03, M1_U13
EK5 potrafi pracować indywidualnie M1_U02
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a
(w g
odzi
nach
)
Udział w wykładach 15 x 1h 15
Udział w zajęciach projektowych 15 x 2h 30
Udział w konsultacjach związanych z zajęciami projektowymi 5 x 1h 5
Realizacja zadań projektowych 15
Przygotowanie do zaliczenia wykładu 15 15
RAZEM: 80
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 15h+30h+5h=50h
ECTS
50 2
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 30h + 5h+15h = 50h
50 2
Literatura podstawowa:
1. Przybylski W., Deja M.:Komputerowo wspomagane wytwarzanie maszyn. Podstawy i zastosowanie, WNT 2007 2. Chlebus E.: Techniki komputerowe CAx w inżynierii produkcji, WNT, Warszawa 2000, 3. 1. Weiss Z.: Techniki komputerowe w przedsiębiorstwie, Poznań, Politechnika Poznańska, 1998
Literatura uzupełniająca:
1. . Witold H.: Obsługa i programowanie obrabiarek CNC. Podręcznik operatora, Wydawnictwo "KaBe" S.C., 2007 2. Pająk E: Zaawansowane technologie współczesnych systemów produkcyjnych, Poznań, Politechnika Poznańska, 2000
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 kolokwium zaliczające wykład W
EK2 kolokwium zaliczające wykład, wykonanie zadania projektowego W, P
EK3 wykonanie zadań projektowych P
EK4 dokumentacja projektu P
EK5 dokumentacja projektu, obserwacja pracy na zajęciach P
Jednostka realizująca:
Zakład Technologii Maszyn i Materiałów
Osoby prowadzące: dr inż. Andrzej Werner, dr inż. Grzegorz
Rogowsk, mgr inż. Karol Golak
Data opracowania
programu: 30.05.2015 Program opracował(a): dr inż.. Andrzej Werner
Wydział Mechaniczny Nazwa
programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i Budowa Maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia
stacjonarne
Specjalność: Technologia Maszyn Ścieżka dydaktyczna: Nazwa
przedmiotu: PROCESY TECHNOLOGICZNE Kod przedmiotu: MPBMS35002
Rodzaj przedmiotu: 0)
obieralny Semestr: 5 Punkty ECTS 1) 2 Liczba godzin w
semestrze: W - 30 C- 0 L- 0 P- 0
0 Przedmioty
wprowadzające "-" Metrologia, Techniki Wytwarzania,
Założenia i cele
przedmiotu:
Opis zakładanej wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych, jakie student powinien nabyć po zaliczeniu tego przedmiotu. Zapoznanie studentów z podstawami i istotą procesów technologicznych, tworzeniem dokumentacji technologicznej, nowoczesnymi technikami oraz trendami rozwojowymi w wytwarzaniu części maszyn i innych wyrobów, a także z budową i zastosowaniem maszyn technologicznych i narzędzi stosowanych w procesach wytwarzania.
Forma zaliczenia
Wykład - sprawdzian pisemny i egzamin pisemny i ustny; projektowanie - laboratorium - przeprowadzenie zaplanowanych procesów technologicznych, wykonanie pomiarow laboratoryjnych i zaliczenie sprawozdań.
Treści programowe:
Wykład: Wiadomości ogólne, dokumentacja technologiczna, rodzaje półfabrykatów i ich dobór, przygotowanie półfabrykatów do obróbki, technologiczne przygotowanie produkcji, rodzaje naddatków i czynniki wpływające na ich wielkość, podział części maszyn dla racjonalnego przeprowadzenia ich obróbki, projektowanie procesu technologicznego części klasy wał, projektowanie procesu technologicznego części klasy tuleja i tarcza, projektowanie procesu technologicznego części klasy dźwignia, projektowanie procesu technologicznego części klasy korpus, projektowanie procesu technologicznego dla części płaskich, projektowanie procesu technologicznego części klasy koło zębate, operacje występujące w procesach technologicznych części różnych klas, koszty własne wyrobu
Efekty kształcenia
Zapisać minimum 4, maksimum 8 efektów kształcenia zachowując kolejność: wiedza-umiejętności-kompetencje. Stosować czasowniki2) z podanego niżej zbioru. Każdy efekt kształcenia musi być weryfikowalny.
Odniesienie do kierunkowych efektów
kształcenia3)
EK1 Zdobycie podstawowej wiedzy teoretycznej i praktycznej z zakresu projektowania procesów technologicznych typowych części maszyn
M1_W17
EK2
Zdobycie umiejętności wprowadzenia innowacyjnych technologii wytwarzania oraz efektywnego doboru parametrów obróbki w powiązaniu z aktualnie dostępnymi materiałami narzędziowymi,
M1_W18, M1_U06
EK3
nabycie umiejętności racjonalnej oceny procesów wytwórczych pod kątem ich możliwości technicznych (parku obrabiarek) i ekonomicznych (koszty wytwarzania).
M1_W16, M1_U01
EK4 student zna zasady doboru i wytwarzania półfabrykatów do określonej produkcji części maszyn;
M1_U10, M1_U13
EK5 rozumie potrzebę i zna możliwości ciagłego dokształcania się w kierunku rozwoju procesów produkcji
M1_K01, M1_K03
Bila
ns n
akła
du
prac
y st
uden
ta
(w g
odzi
nach
) Udział w wykładach 15 x 2h = 30
Przygotowanie do sprawdzianów 15
Udział w konsultacjach związanych z wykonywaniem zadań projektowych 5
RAZEM: 1) 50
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+5h=35
ECTS 4,5)
35 1
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 30h+15h+5h=50
50 2
Literatura podstawowa:
1. Feld M. (2007), Podstawy projektowania procesów technologicznych typowych części maszyn, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa. 2. Marciniak M., Kozak J. (2007), Elementy automatyzacji we współczesnych procesach wytwarzania: obróbka, mikroobróbka, montaż, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej. 3. Jerzy Wodecki.(2011). Podstawy projektowania procesów technologicznych części maszyn Wydaw. Politechniki Śląskiej. 4. Polskie Normy PKNMiJ
Literatura uzupełniająca:
1. Miecielica M., Wiśniewski W. (2005) Komputerowe wspomaganie projektowania procesów technologicznych, PWN, Warszawa. 2. Karpiński T. (2004), Inżynieria produkcji, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa. 3. Kapiński S., Skawiński P., Sobieszczański J. (2002), Projektowanie technologii maszyn / red. Jerzy Z. Sobolewski, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa.
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest więcej niż
jedna), na której zachodzi weryfikacja
EK1,EK2 kolokwium sprawdzające na wykładzie, egzamin W
EK3, EK4 wykonanie zadań laboratoryjnych L
EK4 pomiary, obliczenia i analiza wyników (sprawozdania) W
EK5, dyskusja nad projektami, obserwacja pracy W Jednostka realizująca: Zakład Inżynierii Produkcji Osoby prowadzące: dr hab. inż. R. Kaczyński prof.. PB
Data opracowania
programu: 06.06.2015 Program opracował(a): dr hab. inż. R. Kaczyński prof.. PB
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i Budowa Maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Technologia maszyn Ścieżka dyplomowania:
Nazwa przedmiotu: Inzynieria Powierzchni Kod przedmiotu: MPBMS36001
Rodzaj przedmiotu: 0)
obieralny Semestr: 6 Punkty ECTS 1) 2
Liczba godzin w semestrze: W - 15 C- 0 L- 0 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
Wpisz przedmioty lub "-" Fizyka, Chemia, Techniki wytwarzania I i II
Założenia i cele
przedmiotu:
Zapoznanie studentów z podstawami teoretycznymi i praktycznymi podstawowych metod i sposobów kształtowania warstw wierzchnich części maszyn i nakładania powłok ochronnych. Nauczenie studentów podstawowych pojęć z zakresu inżynierii powierzchni oraz zapoznanie z możliwościami projektowania właściwości użytkowych warstw powierzchniowych.
Forma zaliczenia
Wykład - zaliczenie pisemne
Treści programowe:
Pojęcie inżynierii powierzchni - modele budowy warstwy wierzchniej i powłoki. Przegląd technologii inżynierii powierzchni. Wytwarzanie warstw powierzchniowych metodami mechanicznymi i fizycznymi. Wytwarzanie warstw powierzchniowych metodami chemicznymi i elektrochemicznymi. Wytwarzanie warstw powierzchniowych metodami cieplnymi, cieplno mechanicznymi i cieplno chemicznymi. Nowoczesne procesy inżynierii powierzchni - istota procesów CVD, PVD, ablacji laserowej, technologii jarzeniowych oraz implantacji jonów. Funkcjonalne warstwy gradientowe i multiwarstwy. Zasady doboru technologii inżynierii powierzchni do zastosowań w przemyśle.
Efekty kształcenia
Zapisać minimum 4, maksimum 8 efektów kształcenia zachowując kolejność: wiedza-umiejętności-kompetencje. Stosować czasowniki2) z podanego niżej zbioru. Każdy efekt kształcenia musi być weryfikowalny.
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia3)
EK1
uporządkowuje wiedzę w zakresie technik wytwarzania warstw powierzchniowych i powłok, a zwłaszcza wiedzę dotyczącą nowoczesnych technologii
M1_W16
EK2 porównuje rozwiązania projektowe elementów mechanicznych według przyjętych kryteriów
M1_U09
EK3
posługuje się właściwie dobranymi systemami informatycznymi do symulacji, projektowania i oceny warstw wierzchnich części maszyn
M1_U10
EK4 stosuje zasady bezpieczeństwa i higieny pracy M1_U23
EK5
ocenia przydatność metod służących do rozwiązywania prostych zadań inżynierskich w zakresie projektowania powłok ochronnych
M1_U24
EK6
buduje świadomość odpowiedzialności za pracę własną oraz deklaruje gotowość podporządkowania się zasadom pracy w zespole
M1_K03
Bila
ns n
akła
du p
racy
st
uden
ta (
w
godz
inac
h) Udział w wykładach 15 x 1h = 15
Przygotowanie do egzaminu/zaliczenia i obecność na nim 35+2= 37
RAZEM: 1) 52
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 15h+2h=19h
ECTS 4,5)
19 0,5
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 0 0
Literatura podstawowa:
1. Burakowski T., Wierzchoń T.,(1995), Inżynieria powierzchni metali, WNT, Warszawa. 2. Antoszewski B., (2011), Inżynieria powierzchni :wybrane zagadnienia, Wydaw. Politechniki Świętokrzyskiej, Kielce.
Literatura uzupełniająca:
1. Blicharski M., (2009), Inżynieria powierzchni, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa. 2. Przybyłowicz K., (2007), Metaloznawstwo, WNT, Warszawa.
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 kolokwium zaliczające wykład W
EK2 aktywne metody prowadzenia wykładu W
EK3 obserwacja podczas dyskusji na zajęciach W
Jednostka realizująca: Zakład Inżynierii Produkcji Osoby prowadzące: Wykład – dr. inż. G. Skorulski
Data opracowania
programu: 08.06.2015 Program opracował(a): dr inż. Grzegorz Skorulski
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Technologia Maszyn Ścieżka dyplomowania: Technologia Maszyn
Nazwa przedmiotu: Obrabiarki sterowane numerycznie Kod przedmiotu: MPBMS36002
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 6 Punkty ECTS 6
Liczba godzin w semestrze: W - 30 C- 0 L- 15 P- 30 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
Wpisz przedmioty lub "-" Techniki wytwarzania I, II; Podstawy konstrukcji maszyn
Założenia i cele
przedmiotu:
Zapoznanie studentów z budową obrabiarek sterowanych numerycznie. Nauczenie czynności związanych z przygotowaniem obrabiarki CNC do pracy. Zaznajomienie ze strukturą i zasadą działania komputerowego sterowania numerycznego. Uzyskanie wiedzy teoretycznej i praktycznej z zakresu programowania obrabiarek sterowanych numerycznie, tworzenie programów obróbkowych różnymi metodami.
Forma zaliczenia
Wykład - egzamin pisemny; laboratorium - ocena sprawozdań, sprawdziany przygotowania do ćwiczeń, projekt - ocena projektów, sprawdziany z opanowania programowania OSN
Treści programowe:
Rozwiązania techniczne i budowa najważniejszych zespołów i komponentów obrabiarek CNC: korpusów, połączeń prowadnicowych, napędów ruchu głównego i posuwowego, układów sensorycznych, układów kodowania palet i narzędzi. Osie i ruchy w obrabiarkach sterowanych numerycznie. Zasada działania i struktura nowoczesnych układów sterowania numerycznego.· Trendy rozwojowe nowoczesnych obrabiarek sterowanych numerycznie. Metody programowania obrabiarek CNC. Programowanie ręczne i automatyczne. Struktura programu sterującego. Symbole stosowane w programowaniu CNC. Funkcje przygotowawcze i pomocnicze. Funkcje interpolacji. Cykle obróbkowe. Programowanie układów HEDENHAIN I SINUMERIC. Tworzenie programów obróbkowych wybranych części maszyn z wykorzystaniem specjalistycznego oprogramowania firm Siemens i Heidenhain.
Efekty kształcenia
Student, który zaliczył przemiot: Odniesienie do kierunkowych
efektów kształcenia
EK1 student: wymienia i opisuje poszczególne zespoły wykonawcze obrabiarki sterowanej numerycznie
M1_W17, M1_W19
EK2 opisuje strukturę i funkcjonowanie układów sterowania numerycznego
M1_W17, M1_W19
EK3 student: wymienia i opisuje poszczególne metody programowania OSN
M1_W14
EK4 pamięta zasady tworzenia programów sterujących OSN M1_W14, M1_U16
EK5 tworzy programy sterujące pracą OSN M1_U16
EK6 potrafi pracować w zespole, stosuje zasady BHP M1_U02, M1_U23
Bila
ns
nakł
adu
prac
y
stud
enta
(w
godz
inac
h)
Udział w wykładach 15 x 2h 30
Udział w laboratorium 15 x 1h 15
Udział w zajęciach projektowych 15 x 2 h 30
Przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych 7 x 2 h 14
Opracowanie sprawozdań z laboratorium 7 x 2 h 14
Udział w konsultacjach związanych z wykładem, laboratorium, projektem 5 x 1h 5
Przygotowanie do egzaminu i obecność na nim 20+2 22
Realizacja zadań projektowych 25
RAZEM: 155
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+15h+30h+2h+5h=82h
ECTS
82 3,5
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 15h+30h+14h+14h+5h+25h =103h
103 4
Literatura podstawowa:
1. Honczarenko J.: Obrabiarki sterowane numerycznie, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa, 2008 2. Habrat W.: Obsługa i programowanie obrabiarek CNC. Podręcznik operatora., Wydawnictwo "KaBe" S.C., 2007 3. Podstawy obróbki CNC (praca zbiorowa), Wydawnictwo Rea, Warszawa, 2007
Literatura uzupełniająca:
1. Grzesik W., Niesłony P., Bartoszuk M.: Programowanie obrabiarek NC/CNC, WNT, 2008 2. Kosmol J.: Automatyzacja obrabiarek i obróbki skrawaniem. WNT, 2000.
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 egzamin zaliczający wykład, sprawozdanie z ćwiczeń laboratoryjnych W, L
EK2 egzamin zaliczający wykład W
EK3 egzamin zaliczający wykład, sprawdzenie przygotowania do ćwiczeń lab. W,L
EK4 egzamin zaliczający wykład, obserwacja pacy na zajęciach laboratoryjnych i projektowych
W, L, P
EK5 dokumentacja projektowa, obserwacja pracy na zajęciach projektowych P
EK6 sprawozdanie z ćwiczenia, obserwacja pracy na zajęciach lab. L
Jednostka realizująca:
Zakład Technologii Masyn i Materiałów
Osoby prowadzące: Grzegorz Skorulski, Andrzej Werner,
Grzegorz Rogowski, Karol Golak
Data opracowania
programu: 30.05.2015 Program opracował(a): dr inż.. Andrzej Werner
Wydział Mechaniczny Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i Budowa Maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Technologia Maszyn Ścieżka dydaktyczna:
Nazwa przedmiotu:
OPRZYRZĄDOWANIE SYSTEMÓW PRODUKCYJNYCH
Kod przedmiotu: MPBMS36003
Rodzaj przedmiotu: 0)
obieralny Semestr: 6 Punkty ECTS 1) 2 Liczba godzin w
semestrze: W - 15 C- 0 L- 15 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
"-"
Założenia i cele
przedmiotu:
Opis zakładanej wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych, jakie student powinien nabyć po zaliczeniu tego przedmiotu. Zapoznanie studentów z podstawami i istotą procesu wszystkich działań zmierzających do wytworzenia określonego wyrobu w danym zakładzie, tworzeniem dokumentacji technologicznej oprzyrządowania i narzędzi stosowanych w procesach wytwarzania.
Forma zaliczenia
Wykład – zaliczenie. Projekt – wykonanie zaplanowanych projektów przyrządów lub uchwytów specjalnych lub specjalizowanych w celu realizacji wskazanego procesu technologicznego. Laboratorium – indywidualne przeprowadzenie zadań laboratoryjnych i pisemne zaliczenie.
Treści programowe:
Wykład. Wiadomości wstępne. Podstawowe konstrukcje przyrządów, elementy normalne i specjalistyczne. Zasady ustalania przedmiotu, stopnie swobody i ich redukcja. Mocowanie przedmiotów na obrabiarkach. Uchwyty frezarskie, zasady stosowania uchwytów wiertarskich, uchwyty tokarskie. Uniwersalne przyrządy składane. Podsumowanie. Laboratorium. Zasady ustalenia przedmiotu w uchwycie obróbkowym. Wpływ sposobu mocowania przedmiotu na dokładność obróbki. Budowa uniwersalnych uchwytów z napędem ręcznym i pneumatycznym. Modułowe systemy uchwytów obróbkowych. Specjalne uchwyty obróbkowe. Badania magnetycznych uchwytów obróbkowych. Zaliczenie.
Efekty kształcenia
Zapisać minimum 4, maksimum 8 efektów kształcenia zachowując kolejność: wiedza-umiejętności-kompetencje. Stosować czasowniki2) z podanego niżej zbioru. Każdy efekt kształcenia musi być weryfikowalny.
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia3)
EK1
Student zdobywa podstawową wiedzę teoretyczną i praktyczną z zakresu projektowania oprzyrządowania niezbędnego do procesów technologicznych przy wykonywaniu typowych części maszyn
M1_W17
EK2
Absolwent będzie posiadał podstawową wiedzę i umiejętności konieczne do wytwarzania elementów o złożonych kształtach, zrozumienia zagadnień z zakresu obróbki elementów przestrzennych.
M1_W18, M1_U06
EK3
Nabywa umiejętności racjonalnej oceny procesów wytwórczych pod kątem ich możliwości technicznych (parku obrabiarek) i ekonomicznych (koszty wytwarzania).
M1_W16, M1_U01
EK4
Absolwenci będą przygotowani do pracy w przedsiębiorstwach przemysłu maszynowego w jednostkach projektowych, konstrukcyjnych oraz w innych zajmujących się wytwarzaniem.
M1_U10, M1_U13
EK5 Rozumie potrzebę i zna możliwości ciagłego dokształcania się w kierunku rozwoju procesów produkcji
M1_K01, M1_K03
Bila
ns n
akła
du
prac
y st
uden
ta (
w
godz
inac
h)
Udział w wykładach 15 x 1h = 15
Przygotowanie do ćwiczeń projektowych, laboratoriów i sprawdzianów 5
Wykonanie zadań domowych (prac projektowych) 15 x 1h = 15
Udział w zajęciach laboratoryjnych 15 x 1h = 15
Opracowanie wyników pomiarów i badań 5 Udział w konsultacjach związanych z wykonywaniem zadań projektowych 5
RAZEM: 1) 60
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 15h+15h+15+5h=50
ECTS 4,5)
35 1
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 15+15h+15h+15h+20h=80
50 2
Literatura podstawowa:
1. Feld M. (2007), Podstawy projektowania procesów technologicznych typowych części maszyn, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa. 2. T. Dobrzański: Przyrządy i uchwyty obróbkowe. Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa. 3. Kapiński S., Skawiński P., Sobieszczański J. (2002), Projektowanie technologii maszyn / red. Jerzy Z. Sobolewski, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa. 4. Rapid Production 2004 : innovation, knowledge, industry, 2004 / [Centre for Advanced Manufacturing Technologies].
Literatura uzupełniająca:
1. Mieczysław Field (2002), Uchwyty obróbkowe . WNT, Warszawa. 2. Jerzy Wodecki. Podstawy projektowania procesów technologicznych części maszyn Wydaw. Politechniki Śląskiej, 2011. 3. Adamczyk W. (2002), Inżynieria procesów przemysłowych, Wydaw. Akademii Ekonomicznej w Krakowie, Kraków.
Nr efektu kształcenia metoda weryfikacji efektu kształcenia
forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1,EK2 kolokwium sprawdziany na wykładzie i laboratorium, W, L
EK2 wykonanie zadań projektowych (również w domu) L
EK3 wykonanie zadań laboratoryjnych L
EK3, EK4 pomiary, obliczenia i analiza wyników (sprawozdania) L
EK5 dyskusja nad projektami, obserwacja pracy na zajęciach L
Jednostka realizująca: Zakład Inżynierii Produkcji Osoby prowadzące:
dr hab. inż. R. Kaczyński prof. PB, dr inż. G. Skorulski,
Data opracowania
programu: 08.06.2015 Program opracował(a): dr hab. inż. R. Kaczyński prof. PB
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Technologia maszyn Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna:
Nazwa przedmiotu: Technologie obróbki bezwiórowej Kod przedmiotu: MPBMS36004
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 6 Punkty ECTS 3
Liczba godzin w semestrze:
W - 30 C- 0 L- 15 P- 0 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
materiałoznawstwo, wytrzymałość materiałów
Założenia i cele przedmiotu:
Zapoznanie studentów z podstawowymi technologiami przeróbki plastycznej metali, proszków spiekanych, materiałów i kompozytów oraz konstrukcją i eksploatacją maszyn realizujących te procesy.
Forma zaliczenia
Wyklad - egzamin pisemny lub ustny; projekt – zaliczenie na ocenę pozytywną projektu procesu technologicznego wraz z niezbędną dokumentacją; laboratorium– zaliczenie na ocenę pozytywną sprawdzianów wstępnych i sprawozdań.
Treści programowe:
Odkształcenie plastyczne: czynniki wpływające na przebiegi procesów formowania plastycznego, wpływ procesu technologicznego na własności wyrobu, obróbka plastyczna na gorąco i półgorąco, obróbka cieplna materiałów odkształconych, procesy kształtowania blach, cięcie, gięcie, kształtowanie wytłoczek, tłoczenie i tłoczniki, procesy walcowania, procesy kucia, procesy wyciskania, nagniatanie, metalurgia proszków, maszyny technologiczne
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów
kształcenia
EK1 definiuje i klasyfikuje metody obróbki bezwiórowej M1_W16, M1_W19
EK2 definiuje i klasyfikuje materiały, maszyny i urządzenia do obróbki bezwiórowej M1_W11, M1_W16,
M1_W17
EK3 opracowuje dokumentację technologiczną, dobiera technologię do określonego zadania inżynierskiego
M1_U09, M1_U13, M1_U23, M1_U24
EK4 projektuje oprzyrządowanie do obróbek bezwiórowych M1_W07, M1_W09, M1_U13, M1_U14, M1_U15, M1_U17
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
god
zina
ch)
Udział w wykładach 15 x 2h = 30
Udział w: ćwiczeniach audytoryjnych + laboratorium + zajęciach projektowych + pracowni specjalistycznej
7 x 2h+1 = 15
Przygotowanie do ćwiczeń audytoryjnych/laboratoryjnych/seminarium 15 x 1h = 15
Opracowanie sprawozdań z laboratorium lub pracowni i/lub wykonanie zadań domowych (prac domowych)
10
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami/seminarium/projektem 5 x 1h = 5
Przygotowanie do egzaminu/zaliczenia i obecność na nim 10
Przygotowanie do zaliczenia ćwiczeń + obecność na kolokwiach 5
RAZEM: 90
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+30h+5h+5h=70
ECTS
70 2
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 15h+15h+5h+30h+5h=100h
70 2
Literatura podstawowa:
1. S. Erbel, K. Kuczyński, Z. Marciniak (1981), Obróbka plastyczna, PWN, Warszawa. 2. J. Piwnik, (1992) Modelowanie procesów plastycznego płynięcia, Politechnika Białostocka, Białystok 3. J. Lis, R. Pampuch (2000) , Spiekanie, AGH , Kraków 4. R. Sypniewski (1978), Technologia obróbki plastycznej na gorąco, Politechnika Warszawska, Warszawa
Literatura uzupełniająca:
1. M. Białek (1995) Maszyny technologiczne, PW, Warszawa 2. P. Wasiunek (1987) Kucie matrycowe, WNT, Warszawa 3. J. Piwnik, The mechanics of plastic flow in the metal extrusion problems, Wydawnictwa WSE, Białystok, 2010
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której
zachodzi weryfikacja
EK1 kolokwium zaliczające wykład, sprawozdanie z ćwiczenia W, L
EK2 sprawdzenie przygotowania do ćwiczeń lab., sprawozdanie z ćwiczenia lab., kolokwium zaliczające wykład i ćwiczenia
L
EK3 sprawozdanie z ćwiczenia,dokumentacja projektu + dołączony plik z prezentacją L
EK4 sprawozdanie z ćwiczenia lab., kolokwium zaliczajace wykład i ćwiczenia L, W
Jednostka realizująca:
Zakład Inżynierii Produkcji Osoby prowadzące: prof. zw. dr hab. inż. Jan Piwnik
Data opracowania
programu: 08.06.2015r. Program opracował(a): prof. zw. dr hab. inż. Jan Piwnik
Wydział Mechaniczny Nazwa
programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i Budowa Maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia
stacjonarne
Specjalność: Technologia Maszyn Ścieżka dyplomowania: Nazwa
przedmiotu: Przetwórstwo Tworzyw Sztucznych (E) Kod przedmiotu: MPBMS36005
Rodzaj przedmiotu: 0)
obieralny Semestr: 6 Punkty ECTS 1) 3 Liczba godzin w semestrze: W - 30 C- 0 L- 15 P- 0 Ps- 0 S- 0 Przedmioty
wprowadzające Wpisz przedmioty lub "-" chemia, techniki wytwarzania
Założenia i cele
przedmiotu:
Zapoznanie studentów z właściwościami, metodami otrzymywania oraz badań tworzyw sztucznych i kompozytów. Nauczenie metod i urządzeń do przetwórstwa tworzyw sztucznych i kompozytów. Wykształcenie umiejętności projektowania wyrobów z wykorzystaniam zasad technologiczności.
Forma zaliczenia
Wykład -2 zaliczenia cząstkowe, zaliczenie pisemne z całości materiału; Laboratorium - ocena sprawozdań, sprawdziany przygotowania do ćwiczeń; Projekt- ocena projektu w postaci multimedialnej
Treści programowe:
Podział i charakterystyka ogólna tworzyw sztucznych. Właściwości i metody otrzymywania. Kompozyty - otrzymywanie i właściwości. Klasyfikacja i charakterystyka metod przetwórstwa tworzyw sztucznych i kompozytów. Zabiegi wtryskiwania: podstawy teoretyczne, wtryskarki, formy wtryskowe. Obróbka wykańczająca. Technologiczność wyrobów. Metody badań tworzyw sztucznych. Zasady BHP w technologii i przetwórstwie tworzyw sztucznych.
Efekty kształcenia
Zapisać minimum 4, maksimum 8 efektów kształcenia zachowując kolejność: wiedza-umiejętności-kompetencje. Stosować czasowniki2) z podanego niżej zbioru. Każdy efekt kształcenia musi być weryfikowalny.
Odniesienie do kierunkowych efektów
kształcenia3)
EK1 Klasyfikuje i opisuje podstawowe rodzaje tworzyw sztucznych M1_W08 EK2 Wyjaśnia budowę i właściwości kompozytów M1_W09 EK3 Klasyfikuje i opisuje metody przetwórstwa tworzyw sztucznych M1_W09 EK4 Zna podstawy i analizuje procesy wtryskiwania M1_U02
EK5 Wykorzystuje zasady technologiczności w doborze i projektowaniu wyrobów z tworzyw sztucznych i kompozytów
M1_U03
EK6 Planuje i wykonuje proste badania fizykochemiczne i technologiczne tworzyw sztucznych i kompozytów
M1_U15
EK7 stosuje zasady BHP M1_U23
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
godz
inac
h)
Udział w wykładach 15 x 2h
= 30
Udział w: ćwiczeniach laboratoryjnych + zajęciach projektowych 7,5x2 15
Przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych 6x1,5 9
Opracowanie sprawozdań z laboratorium 6x2 12
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami/ projektem 6
Realizacja zadań projektowych (w tym przygotowanie prezentacji) Przygotowanie do egzaminu/zaliczenia i obecność na nim 5
Przygotowanie do zaliczenia ćwiczeń + obecność na kolokwiach 5
RAZEM:
1) 82
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+15h+6h=
ECTS 4,5)
51 2
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 15h+9h+12h+5h+5h=
46 2
Literatura podstawowa:
1. Rabek J.E.: Współczesna wiedza o polimerach. PWN, Warszawa, 2008; 2. Kucharczyk W., Żurowski W.: Przetwórstwo tworzyw sztucznych dla mechaników. Wyd. Politechniki Radomskiej, Radom, 2005; 3. Frącz W., Krywult B.: Projektowanie i wytwarzanie elementów z tworzyw sztucznych. Oficyna Wydawnicza Politechniki Rzeszowskiej, Rzeszów, 2005;
4. Żuchowska D.: Polimery konstrukcyjne: wprowadzenie do technologii i stosowania. WNT, Warszawa, 2000.
Literatura uzupełniająca:
1. Saechtling H.: Tworzywa sztuczne: poradnik. WNT, Warszawa, 2007 2. Broniewski T.: Metody badań i ocena właściwości tworzyw sztucznych. WNT, Warszawa, 2000 3. Klimpel A.: Spawanie i zgrzewanie tworzyw termoplastycznych. Wyd. Politechniki Śląskiej, Gliwice, 2000; 4. Osswald T.A., Turng L-S., Gramann P.J.: Injection Molding Handbook. Hanser - Verlag, Berlin, 2008.
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia
forma zajęć (jeśli jest więcej niż
jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1, EK2 egzamin z wykładu W
EK3, EK4 egzamin z wykładu, sprawdzian z przygotowania do ćwiczeń lab. W, L
EK4, EK5, EK6
sprawdzian z przygotowania do ćwiczeń lab., sprawozdanie z ćwiczenia, obserwacja na zajęciach
L
EK7 obserwacja na zajęciach L
Jednostka realizująca:
Katedra Inżynierii Materiałowej i Biomedycznej
Osoby prowadzące:
Wykład – prof. dr hab. inż. J. R. Dąbrowski, Laboratorium - dr inż. Marek Jałbrzykowski, mgr inż.G. Skorulski
Data opracowania
programu: 10.06.2015 Program opracował(a):
prof. dr hab. inż. J. R. Dąbrowski, prof. dr hab.inż. R.Kaczyński
Wydział Mechaniczny
Nazwa programu
kształcenia (kierunku)
Mechanika i budowa maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Technologia maszyn Ścieżka dyplomowania/
dydaktyczna: -
Nazwa przedmiotu: Praca przejściowa Kod przedmiotu: MPBMS36006
Rodzaj przedmiotu:
obieralny Semestr: 6 Punkty ECTS 5
Liczba godzin w semestrze:
W - 0 C- 0 L- 0 P- 30 Ps- 0 S- 0
Przedmioty wprowadzające
materiałoznawstwo, techniki wytwarzania, metrologia
Założenia i cele przedmiotu:
Zapoznanie studentów z możliwościami projektowania i realizacji podstawowych procesów technologicznych elementów wyrobów inżynieskich wybranymi metodami wytwarzania. Nauczenie projektowania i wdrażania nowoczesnych technologii w inżynierii produkcji.
Forma zaliczenia
Projekt - zaliczenie projektu.
Treści programowe:
Projektowanie podstawowych procesów obróbkowych, proces technologiczny wytwarzania oraz montażu wyrobu inżynierskiego.
Efekty kształcenia Student, który zaliczył przedmiot:
Odniesienie do kierunkowych efektów
kształcenia
EK1 definiuje i klasyfikuje metody obróbki materiałów
M1_W08, M1_W09, M1_W11, M1_W14, M1_W15, M1_W16, M1_W17, M1_W18, M1_W19, M1_W20, M1_W22, M1_U03, M1_U04, M1_U06, M1_U07, M1_U09, M1_U10, M1_U13, M1_U14, M1_U15, M1_U16, M1_U17, M1_U18, M1_U19, M1_U22, M1_U24,
M1_K01
EK2 definiuje i klasyfikuje materiały, maszyny i urządzenia do obróbki materiałów
EK3 opracowuje dokumentację technologiczną
EK4 dobiera technologię do określonego zadania inżynierskiego, posiada umiejętności racjonalnej oceny procesów wytwórczych pod kątem ich możliwości technicznych (park obrabiarkowy)
Bila
ns n
akła
du p
racy
stu
dent
a (w
god
zina
ch)
Udział w wykładach 0
Udział w: ćwiczeniach audytoryjnych + laboratorium + zajęciach projektowych + pracowni specjalistycznej
15 x 2h = 30
Przygotowanie do ćwiczeń audytoryjnych/laboratoryjnych/seminarium 3 x15 45
Opracowanie sprawozdań z laboratorium lub pracowni i/lub wykonanie zadań domowych (prac domowych)
0
Udział w konsultacjach związanych z ćwiczeniami/seminarium/projektem 10 x 0,5 h = 5
Realizacja zadań projektowych (w tym przygotowanie prezentacji) 15 x 3h = 45
Przygotowanie do egzaminu/zaliczenia i obecność na nim
Przygotowanie do zaliczenia ćwiczeń + obecność na kolokwiach 0
RAZEM: 125
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+5h+=35h
ECTS
35 1
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 30h+45h+45h=120h
120 5
Literatura podstawowa:
1. Feld M. Podstawy projektowania procesów technologicznych WNT W-wa 2000. 2. Choroszy B. Technologia Maszyn, Oficyna Wydaw. P Wrocławskiej; Wrocław; 2000. 3. Miecielica M., Wiśniewski W. (2005) Komputerowe wspomaganie projektowania procesów technologicznych, PWN, Warszawa.
Literatura uzupełniająca:
1. Karpiński T. (2004), Inżynieria produkcji, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa. 2. Adamczyk W. (2002), Inżynieria procesów przemysłowych, Wydaw. Akademii Ekonomicznej w Krakowie, Kraków. 3. Perzyk M. Odlewnictwo, WNT W-wa 2000. 4. Fertsch M. Innovative and intelligent manufacturing systems :monograph, Poznań : Publishing House of Poznan University of Technology, 2010.
Nr efektu kształcenia Metoda weryfikacji efektu kształcenia
Forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której
zachodzi weryfikacja
EK1 kolokwium zaliczające wykład, sprawozdanie z ćwiczenia
EK2 sprawdzenie przygotowania do ćwiczeń lab., sprawozdanie z ćwiczenia lab., kolokwium zaliczające wykład i ćwiczenia
EK3 sprawozdanie z ćwiczenia, dokumentacja projektu + dołączony plik z prezentacją P
EK4 sprawozdanie z ćwiczenia lab., kolokwium zaliczajace wykład i ćwiczenia
Jednostka realizująca:
Zakład Technologii Maszyn i Materiałów
Osoby prowadzące: dr hab. inż. Zbigniew Oksiuta
Data opracowania
programu: 06.08.2015 r. Program opracował(a): dr hab. inż. Zbigniew Oksiuta
Wydział Mechaniczny Nazwa
programu kształcenia (kierunku)
Mechanika i Budowa Maszyn Poziom i forma studiów studia I stopnia stacjonarne
Specjalność: Technologia Maszyn Ścieżka dyplomowania: Nazwa
przedmiotu: Obróbka skrawaniem i narzędzia Kod przedmiotu: MPBMS37001
Rodzaj przedmiotu: 0)
obieralny Semestr: 7 Punkty ECTS 1) 5 Liczba godzin w
semestrze: W - 30 C- 0 L- 15 P- 0 Ps- 0 S- 0 Przedmioty
wprowadzające Wpisz przedmioty lub "-" techniki wytwarzania I, techniki wytwarzania II,
Założenia i cele
przedmiotu:
Zapoznanie studentów z podstawami teoretycznymi i praktycznymi podstawowych metod i sposobów obróbki ubytkowej z uwzględnieniem ich kinematyki, możliwości technologicznych oraz stosowanych narzędzi, wykształcenie umiejętności doboru narzedzia do określonego zadania obróbkowego, nauczenie podstaw projektowania narzedzi, rozwinięcie wiedzy o materiałach narzedziowych ze szczególnym uwzględnieniem nowoczesnych materiałów narzędziowych, narzedzi standardowych i specjalnych.
Forma zaliczenia
Wykład - egzamin pisemny, egzamin ustny; laboratorium - ocena sprawozdań, sprawdziany przygotowania do ćwiczeń;
Treści programowe:
Podstawy procesu skrawania, skrawalność materiałów, proces tworzenia się wióra i zjawisko umocnienia warstwy wierzchniej. Siły i moc skrawania, ciepło w procesie skrawania, ciecze obróbkowe. Kinematyka skrawania. Technologiczne i geometryczne parametry skrawania. Klasyfikacja, budowa i geometria narzędzi skrawających. Materiały narzędziowe, produkcja narzędzi, oznaczanie materiałów narzędziowych, dobór parametrów skrawania, Zużycie i ostrzenie narzędzi skrawających. Ogólna charakterystyka – zakres zastosowania i możliwości technologiczne typowych odmian obróbki skrawaniem: toczenie, frezowanie, obróbka otworów, struganie, dłutowanie, przeciąganie, obróbka kół zębatych, metody obróbki wykończeniowej. Ogólna charakterystyka szlifowania. Materiały i narzędzia ścierne. Szlifowanie wałków, płaszczyzn i otworów – kinematyka obróbki, parametry technologiczne. Ścierna obróbka powierzchniowa, obróbka luźnym ziarnem ściernym, trendy rozwojowe obróbki skrawaniem i materiałów narzędziowych.
Efekty kształcenia
Zapisać minimum 4, maksimum 8 efektów kształcenia zachowując kolejność: wiedza-umiejętności-kompetencje. Stosować czasowniki2) z podanego niżej zbioru. Każdy efekt kształcenia musi być weryfikowalny.
Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia3)
EK1
uporządkowuje wiedzę w zakresie technik wytwarzania i narzędzi a zwłaszcza wiedzę dotyczącą nowoczesnych technologii
M1_W16
EK2 porównuje rozwiązania projektowe elementów mechanicznych według przyjętych kryteriów
M1_U09
EK3 posługuje się właściwie dobranymi systemami informatycznymi do symulacji, projektowania i oceny narzędzi
M1_U10
EK4 stosuje zasady bezpieczeństwa i higieny pracy M1_U23
EK5
ocenia przydatność metod służących do rozwiązywania prostych zadań inżynierskich w zakresie projektowania narzędzi skrawających
M1_U24
EK6
buduje świadomość odpowiedzialności za pracę własną oraz deklaruje gotowość podporządkowania się zasadom pracy w zespole
M1_K03
Bila
ns n
akła
du p
racy
stud
enta
(w
god
zina
ch)
Udział w wykładach 15 x 2h = 30
Udział w: ćwiczeniach laboratoryjnych 7 x 2h+1 = 15
Przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych 7 x 2h = 14
Opracowanie sprawozdań z laboratorium 7 x 2h = 14
Udział w konsultacjach związanych z laboratorium 5 x 2h = 10
Przygotowanie do egzaminu/zaliczenia i obecność na nim 20x2+2h= 42
RAZEM: 1) 125
Wskaźniki ilościowe
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h+15h+10h+2h=57
ECTS 4,5)
57 2
Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym 15h+14h+14h+10h+2h=65
65 2
Literatura podstawowa:
1. Dul-Korzyńska B. (2005), Obróbka skrawaniem i narzędzia, OWPRz, Rzeszów. 2. Filipowski R., Marciniak M. (2000), Techniki obróbki mechanicznej i erozyjnej, OWPW, Warszawa. 3. Grzesik W. (1998), Podstawy skrawania materiałów metalowych. WNT, Warszawa.
Literatura uzupełniająca:
1. Olszak W. (2008), Obróbka skrawaniem, WNT, Warszawa. 2. Oczoś K.E., Porzycki J. (1986), Szlifowanie, PWN, Warszawa. 3. John R. Walker (2004), Machining Fundamentals, Goodheart-Willcox Co, United States.
nr efektu kształcenia
metoda weryfikacji efektu kształcenia forma zajęć (jeśli jest więcej niż jedna), na której zachodzi
weryfikacja
EK1 kolokwium zaliczające wykład, sprawozdanie z ćwiczenia W, L
EK2 przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych L
EK3 realizacja ćwiczenia laboratoryjnego L
EK4 sprawozdanie z ćwiczenia, obserwacja pracy na zajęciach lab. L
EK5 aktywne metody prowadzenia wykładu W
EK6 dyskusja nad projektem/sprawozdaniem z ćwiczenia, obserwacja pracy na zajęciach
L, W
Jednostka realizująca: Zakład Inżynierii Produkcji Osoby prowadzące:
Wykład – dr. inż. G. Skorulski, Laboratorium: dr. inż. G. Skorulski, mgr inż.
G. Rogowski, mgr inż. B.Hościło Data
opracowania programu:
02.06.2015 Program opracował(a): dr inż. Grzegorz Skorulski